Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Mieke Dobbels en Johan Heldenbergh kruipen deze Feesten in de huid van Didier en Elise. Ze worstelen met liefde en verlies én filosoferen over God en religie. Country en bluegrass vormen de klankband. ‘Let op, er zit veel humor en sarcasme in’, haasten ze zich te zeggen over hun nieuw stuk.

Als theateracteur was Gentenaar Johan Heldenbergh te zien in een aantal spraakmakende producties, waaronder Ten Oorlog en Allemaal Indiaan, en ook in films als Antonia’s Line (Oscarwinnaar 1995), Any Way the Wind Blows en Steve+Sky. Met Massis, the musical trok hij het hele land door. Mieke Dobbels begon haar carrière bij Theater Malpertuis. Het televisiekijkende publiek kent haar van de Kotmadam (VTM), En daarmee Basta (Ketnet) en Zij aan Zij (VRT). Ze behoren allebei tot Compagnie Cecilia.

De titel is wel speciaal?
Johan Heldenbergh (JH): ‘Vind je? (hij ratelt de titel af) Hij dekt volledig de lading.’

Vertel toch maar iets…
JH: ‘Broken Circle Breakdowm…. is een klassieker uit de bluegrassmuziek. Een breakdown is een solo op een banjo. Featuring wil zeggen met. En welke staat is meer country dan Alabama. Cover-ups slaat op tatoeages en die hebben ook een groot countrygehalte. Er zitten countrynummers in de voorstelling, maar het gaat vooral over bluegrass of de old time country. Bluegrass is heel simpele, snel gespeelde muziek, die is ontstaan in een geïsoleerde bergketen van de Verenigde Staten, de Apalachen. De film Deliverance speelt zich daar af.’

Mieke Dobbels (MD): ‘Het gaat over miserie en over pijn, maar ook over vechten en strijd leveren. Met de voorstelling Trouwfeesten en processen enzovoort deden we een lange tournee. Tot wanhoop van onze collega’s vonden wij het leuk om samen te zingen. We bleken voor dezelfde muziek te vallen, waar je kwaad van wordt of door ontroerd raakt.’

JH: ‘Wij zingen en spelen ook mee. Ik begon een jaar geleden banjo te spelen.’

MD: ‘Ik gitaar. We kunnen al goed doen alsof. Muziek spelen is nog tien keer leuker dan theater spelen.’

JH: ‘Ik ken geen enkele acteur die in zijn hart geen muzikant zou willen zijn. Ik ken geen enkele muzikant die in zijn hart een acteur zou willen zijn. Ik ben helemaal wild van de ontroering in die muziek. De countrymuziek heeft via Bobbejaan Schoepen, Will Tura, Marc Dex, de schlagerzangers van de jaren vijftig en zestig onze muziek beïnvloed.’

Willen jullie iets rechtzetten over country, dat vaak als de muziek van de bekrompen, blanke Amerikanen wordt gezien?
JH: ‘Dat was een van de uitgangspunten. Maar we zijn geëvolueerd. Country is de meest multiculturele muziek van de wereld. Kijk naar de instrumenten: banjo, mandoline, viool, gitaar. Ze komen van overal ter wereld. De banjo komt uit West-Afrika. De zwarten hebben met hun blues de country beïnvloed, maar het is ook omgekeerd gebeurd. De rock-’n-roll is gegroeid uit de country en de rhythm-’n-blues.’

Zit er een verhaallijn in de voorstelling?
JH: ‘We creëerden een koppel dat net iets vreselijks heeft meegemaakt, het verlies van een dierbare persoon. We hebben mensen die aan stervensbegeleiding doen, geïnterviewd, want we willen daar zeer integer mee omgaan.’

MD: ‘Het is geen verhaal met een begin, midden en einde. Het gaat over twee mensen, Monroe en Alabama, die eigenlijk Didier en Elsie heten. De vier muzikanten (Patrick Riguelle, Nils de Caster, Mario Vermandel, Pol Depoorter) zijn ook personages. Stukje na stukje schuift de puzzel in elkaar.’

JH: ‘Het gaat ook over hun liefde voor Amerika, maar ook over God en religie. Als je een bluegrass-cd koopt, is een derde van de nummers een blanke gospel.’

MD: ‘En als je goed naar die teksten luistert, blijken ze diep religieus te zijn, reactionair en fundamentalistisch. Dat is schrikken.’

Wat vertellen jullie dan over God en religie?
JH: ‘Didier is niet gelovig. Hij heeft God uit zijn leven gebannen.’

MD: ‘Elise weet het niet goed. Maar er is veel gebeurd. Veel mensen zullen dat herkennen.’

JH: ‘In theater wordt de jongste tijd nogal wat over God gesproken. Maar onze voorstelling is veel rechtstreekser en minder verbloemd. Heel toegankelijk ook. We mikken zo recht mogelijk op het hart.’

www.standaard.be