Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Hoe is I!2 ontstaan en wat kunnen de toeschouwers verwachten?

Arco Renz: “Ik wou iets maken rond mensen die totaal verschillend zijn, tonen hoe ze elkaar aanvankelijk afstoten en hoe ze uiteindelijk naar elkaar toegroeien. Vandaar ook de gelaagde titel van deze dansperformance. Ergens kan je I!2 interpreteren als het groeiproces tussen twee (2) individuen (I), in dit geval twee danseressen. Door middel van muziek en licht, twee elementen die ik onafhankelijk van de danseressen gebruik, wil ik een omgeving creëren waarin beide danseressen kunnen groeien en kijken naar wat hen samenbrengt.”

Muziek, licht en dans als onafhankelijke parameters? Dat vraagt misschien om een woordje uitleg?

Arco Renz: “Om dat van die onafhankelijke parameters te verduidelijken gebruik ik vaak de metafoor van een wiskundige matrix. Licht en muziek vormen de haakjes van de matrix. Ze bakenen de ruimte af waarbinnen verschillende elementen met elkaar in relatie kunnen treden. Tezelfdertijd zijn licht en muziek, naast de dansers, ook evenwaardige elementen bínnen die matrix. Zo is licht licht an sich. Licht toont niet alleen de dansers, het is ook een middel om te communiceren los van de dansers. Ik beschouw licht, muziek en dansers als onafhankelijke gegevens. Door ze met elkaar in interactie te laten treden, zoals getallen in een wiskundige matrix, verbreed je als regisseur je mogelijkheden om een verhaal te vertellen. Op deze manier kan je traditionele narratieve structuren achter je laten.”

In een interview in 2007 op daprice.be zei je dat mensen altijd gefascineerd zijn door het onbekende. Wat betekent het onbekende, het onzichtbare voor jou? Komt dit ook tot uiting in I!2?

Arco Renz: “Mensen zijn nieuwsgierig naar dingen die ze niet kennen. De aard van het beestje zeker? Iets wat je al kent is gewoon minder interessant omdat er niks meer te ontdekken valt. Dit gegeven gebruik ik in mijn performances. Ik hou er niet van mijn publiek te vertellen hoe ze moeten denken. Ik stimuleer ze liever om zelf associaties te maken en dingen te ervaren. In poëzie gebruikt men bijvoorbeeld woorden die je evengoed ook in een krant of een magazine zou kunnen vinden. Echter, door de specifieke vorm en de welgekozen combinaties van woorden kan de lezer een verborgen, voorheen onbekende, schoonheid ontdekken. Vaak gebeurt dit tussen de regels door. Dans is net hetzelfde. We hebben het lichaam of de bewegingen niet uitgevonden. Maar door bepaalde bewegingen met elkaar te combineren, creëer je weer iets nieuws, iets onbekends. Iets dat te ontdekken valt en daarom fascinerend werkt.”

Welke ideeën voor nieuwe projecten zitten er momenteel nog in de koelkast? Kan u al een tipje van de sluier lichten?

Arco Renz: “Momenteel werk ik samen met de Taiwanese experimentele filmmaker Tony Wo. Het wordt een soort voorstelling waarbij ik het spanningsveld tussen visuele representatie en het hier en nu wil aansnijden. Film en live performance zullen door elkaar heen lopen. Het wordt iets leuks!”

Stel, op de dag van de I!2 voorstelling in Gent zit je in het Vooruit-café rustig iets te drinken. Een onbekende vraagt je wat er die avond te zien is. Wat zou u vertellen om die onbekende naar jouw voorstelling te lokken?

Arco Renz: “Hmm, een moeilijke vraag. De performance staat momenteel immers nog niet volledig op punt. Misschien zou ik zeggen dat het helemaal géén dansperformance is. Hoewel dat natuurlijk een grove leugen is… Nee, ik bedoel: het is meer een soort van beleven dan enkel dans! Iets wat je kan beleven of ervaren is áltijd interessant, nee?!”

Mocht je carte blanche hebben om voor één avond alle Vooruit-podia te vullen, welke muzikanten, dansers, auteurs en theatergezelschappen zou je uitnodigen?

Arco Renz: “Opnieuw een tricky vraag… Waarop ik niet zal antwoorden. (lacht) Maar ik garandeer je, mocht ik zo’n carte blanche krijgen: iedereen die er moet zijn, zál er ook zijn!”