www.vooruit.be

De BLAUWDRUK-statement van Vooruit

 

Omschrijving

(c) Michiel Devijver

 

Een opening van een werkweek rond de rol van Vooruit als Kunstinstelling, vraagt ook om een boodschap van Vooruit zelf. Het werd geen boodschap van één persoon. We gaven de pen aan columniste Bie Vancraeynest. Zij ging in gesprek met heel wat medewerkers, van housekeeping tot zakelijke werking, van jong tot minder jong, al lang van hier of nog maar net van hier,... Ze luisterde naar hun Vooruit-verhalen over het verleden, het nu en de toekomst.

De onderstaande tekst is daarvan het resultaat. Het is niet één boodschap, maar een verzameling van gedachten: het (on)evenwicht waarin een huis als Vooruit werkt, de uitdagingen, de hoop, de kwetsuren, de vragen, de doelen, de uitnodiging tot samenwerking, de dankbaarheid voor het verleden en wie daaraan bouwde, het vooruitzicht naar de toekomst, de ruimte voor kwetsbaarheid, de diversiteit, de kunst, de energie,...

De tekst werd op maandag 13 maart voor het eerst gebracht in het bijzijn van alle medewerkers van Vooruit. Op dinsdag 14 maart werd hij nogmaals voorgelezen tijdens de officiële opening van BLAUWDRUK.

 

Wij zijn de mensen die de Vooruit in bruikleen hebben
Wij zijn uw tweede thuis
Wij zijn uw feestlokaal
Wij zijn spaghetti
Wij zijn erfgoed
Wij zijn 85 mensen
Wij zijn geklasseerd
Wij zijn een frisse eeuweling
Wij zijn soms blij om hier te zijn
Wij zijn altijd blij om u te zien
Wij dienen graag artiesten
Wij dienen graag het volk
Wij tappen moppen aan de toog
Wij zijn een versie van de feiten
Wij zijn wie u warm houdt in kille dagen
Wij zijn uw zon op ons terras
Wij zijn de schotelvod
Wij werken voor uw vrije tijd
Wij werken voor ons geld
Wij zijn de toiletten van de stad
Wij zijn de soep met boterhammen
Wij zijn het dikke rode boek
Wij zijn het koord waarop u mag balanceren
Wij zijn een kasteel
Wij zijn uw schuiloord
Wij zijn tsalwel en tsemanie
Wij pingpongen
Wij zijn bottom up en topdown

Wij zien de olifant in de kamer
Wij knuffelen de olifant in de kamer
Wij zijn uw gespreksstof
Wij zijn socialisten
Wij zijn al lang geen socialisten meer
Wij zijn net als u
Wij wringen de bokaal open
Wij krijgen de bokaal niet open

Wij geven de bokaal door want we willen de bokaal echt open maar hoe hard we ook wringen wij krijgen de bokaal niet open
Wij zien iemand vertrekken die moegewrongen is
Wij verwelkomen nieuwe mensen met vers bloed heldere ogen volle harten sterke handen
Wij zien hoe de nieuwe mensen en de oude mensen de bokaal opendraaien
Wij zijn het einde van een model
Wij zijn het begin van een model

Wij zijn vooruitgang
Wij zijn geschiedenis
Wij zijn stilstand
Wij zijn ontoereikend voor het verdriet en de soms nog verse wonden
Wij staan op het punt waar alles toe heeft geleid
Wij zitten bovenop een zak geld en toch weegt hij op onze schouders
Wij zijn een lepel hete soep die je langzaam door je slokdarm voelt zakken, het doet nog pijn maar het ergste is eigenlijk al voorbij
Wij weigeren dit werk te noemen
Wij zijn de milde anarchie
Wij gaan soms nog achteruit
Wij zijn nog niet sterk genoeg
Wij zijn veel goeie mensen
Wij leren ruziemaken
Wij nemen onrustig de tijd
Wij willen dansen
Wij willen samen dansen
Wij willen samen dansen maar wij horen niet altijd dezelfde muziek

Wij willen het niet alleen
Wij zijn niemand zonder de ander
Wij willen ver gaan dus we gaan samen
Wij vinden elkaar in de twijfel
Wij zijn een beetje gekalmeerd
Wij zijn de hernieuwde urgentie
Wij zijn misschien nog niet sterk genoeg
Wij zijn kwetsbaar, maar dat is al lang het nieuwe sterk

Wij zijn een brand
Wij zijn een merk

Wij willen cocreatie
Wij willen minder slappe koffie
Wij zijn nog veel te Vlaams
Wij kunnen het niet alleen
Wij zijn een duizendpoot
Wij zijn een rups
Wij willen ontpoppen
Wij gaan eerlijk zijn
Wij hijsen iedereen aan boord
Wij willen zorg wij willen warmte
Wij geven zorg wij geven warmte
Wij zijn de eerste en straks is het aan u

Wij gaan op ons muile, en wij helpen elkaar overeind
Wij zijn een springkasteel
Wij zijn een reus die zachtjes languit in het gras gaat liggen, met de armen wijd open en wij laten ons beklimmen

Wij willen de makelaars van uw dromen zijn
Wij zijn een superboeiend nieuw seizoen
Wij zijn een schone organisatie

Wij richten ons op
Wij halen adem

Wij zijn de stilte nadat de storm gaan liggen is
Wij zijn niet meer als vroeger, maar dat is niemand
Wij spreken tot u als de mensen die we zijn
Wij zijn hoopvol
Wij staan op vochtige grond
Wij werken in de weerloosheid

Wij weten niet goed waar we heen gaan maar
Wij zijn samen onderweg

Wij kloppen het stof van onze schouders
Wij zijn een strak plan om van af te wijken
Wij zijn in transit
Wij kijken vooruit
Wij lachen hier vaak
Wij maken wel een verschil
Wij kennen geen shortcuts
Wij zijn weer spannend
Wij zijn de nieuwe lichting
Wij dagen de zwaartekracht uit
Wij vinden onze zeebenen
Wij gaan hard
Wij gaan door
Wij werken transversaal
Wij gaan doen wat ons bloed sneller doet stromen
Wij zijn een bananenschil op de grond
Wij zijn altijd een generatiekloof
Wij zijn geen pleister op een houten been
Wij zijn het houten been en
Wij pikkelen voort

Wij zijn het verval en de opmars
Wij zijn de opmaat
Wij zijn loyaal
Wij zijn de spiegel van het kleine verzet
Wij willen genereus zijn
Wij gaan voorbij het oordeel
Wij zijn een betere plek
Wij genieten van de nieuwe energie
Wij zijn een dissonant koor
Wij zijn een blauwdruk
Wij zijn een raamwerk
Wij zijn ontoereikende beelden
Wij zijn uitgewoonde metaforen

Wij oogsten zaaigoed van vele mensen

Wij wandelen

Wij bevragen de status quo
Wij zijn opengewrikt en beweeglijk
Wij zijn niet langer vastgeroest
Wij maken onszelf een nieuw verhaal wijs tot wij er zelf in geloven
Wij zijn een proeftuin
Wij zijn nog onontgonnen
Wij zijn de fear of missing out
Wij zijn een fabelachtig fabeldier
Wij zijn kunstingesteld
Wij nemen berekende risico’s
Wij zijn op zijn breedst, een platform
Wij zijn op ons smalst, een sprankeltje hoop

Wij zijn een voorafname

Wij zien iets dat we nog niet kunnen aanraken maar onze handen reiken

Wij zijn samen
Wij willen
Wij zijn hier

Dit artikel werd geschreven op 22.03.17

Reageer