Een kleine geschiedenis
De Majolicazaal “hangt” in het café. Ooit was het een patisserie vanwaar de dames een oogje in het zeil konden houden op hun biljartende echtgenoten, beneden in het café. Beweerd wordt ook dat de Duitse officieren tijdens de bezetting hier kantoor hielden.
De Majolica spreekt alleszins tot de verbeelding van filmmakers. De Australiër Paul Cox draaide hier een film over Vincent Van Gogh, de Majolica werd speciaal omgebouwd tot de typische louche Zuid-Franse nachtkroeg waar Vincent zijn laatste levensjaren placht te slijten. De Vlaamse Gemeenschap zag in de Majolica – en hoe kan het ook anders – dan weer het geschikte decor voor een tentoonstelling over faiencetegels. En de Blauwe Maandag Compagnie bouwde er tot het ochtendgloren een feestje om het succes van de theatermijlpaal Ten Oorlog te vieren.
Nu is de Majolica een uitnodigende locatie voor de noenmalen van de medewerkers, de after drinks na premières en als meeting point tijdens diverse festivals.
Majolica: verbastering van Mallorca, (…), soort van aardewerk bekleed met tinglazuur waarin de versiering voor het bakken is aangebracht (m.n. het beroemde Italiaanse aardewerk der 15de eeuw), syn. faience (van Dale)
Feiten
Door de verbouwing van het café in 1923 kwam er ruimte vrij voor de constructie van de Majolicazaal. Dit zaaltje, met 6 ramen waarvan 3 in glas-in-lood, kijkt uit op het café. De muren werden bekleed met zg. majolicategels, faiencetegels waarvan de bloemmotieven guirlandes vormen rondom het zaaltje. Vermoed wordt dat zowel de tegels als het fraaie trapje dat leidt naar de Wintertuin opgekocht werd op de Wereldtentoonstelling van 1913 in Gent. Als trapversiering is er een klein beeldje van Olivier Piette, dat herinnert aan de stijl van de Wiener Werkstätte.
Destijds deed de Majolica dienst als patisserie en verkoopzaal van kleine eetwaren. Bij de restauratie, midden de jaren 90, werden de tegels verwijderd en zoveel mogelijk gerecupereerd. Daarbij raakten er nogal wat beschadigd, waardoor slechts 3 van de 4 wanden herbetegeld raakten. Nu heeft het zaaltje een polyvalente functie; van eetruimte voor het personeel over vergaderlokaal tot receptieruimte voor zo’n 100 mensen.
