Een kleine geschiedenis
“Eene groote drink- en eetzaal”, zo omschreef de krant Vooruit in 1914 nogal droogjes het café van Vooruit. Maar de Atlasbeelden in het café, 3 mannen en 1 vrouw, hebben wel meer gezien dan dat.
De bals van de derde leeftijd. De modeshows van de Socialistische Vooruitziende Vrouwen. De nazivlag tijdens de Duitse bezetting. Het opschrift Café Québec aangebracht door de Canadezen na de bevrijding. Marc Uytterhoeven die een tentoonstelling kwam inleiden en niks voorbereid had. Jan Decleir die diep in de nacht hard op tafel sloeg omdat hij geen bier meer kreeg. De bokskamp tussen een gitarist en een saxofonist in een échte ring. De camera’s die er de live-uitzendingen van Wie Schrijft die Blijft registreerden. Het zigeunerorkest dat na 3 uur spelen rondging met de hoed. De wereldkampioenschappen voetbal op groot scherm. Raymond en The Violent Husbands die met verrassingsoptredens het dak van ‘t kot speelden. De midzomernachtfilms waarvoor de student het blokken nalaat. Kamagurka die er z’n eerste tentoonstelling presenteerde. Het Kafee Dansant met muziek uit IJsland. De jonge performers van PARTS die letterlijk tussen de tafels rolden, en hun kleren verloren. De improvisatie-big band die de Ronde van Vlaanderen, uitgezonden op groot scherm, van meepedalerende klanken voorzag.
Om maar te zeggen, het café van Vooruit is meer dan de aanloopstrook naar de zalen, het is hèt meeting point van het Kunstencentrum.
Feiten
In het café zijn enkel nog de 2 dubbele Atlasbeelden origineel. Het oorspronkelijke café-restaurant besloeg enkel de voorste ruimte, de bar stond opgesteld tussen de beide beelden. Bij de verbouwing van 1923 werden de dienstlokalen afgebroken om de daarachter gelegen Wintertuin om te vormen tot één geheel, het huidige en veel grotere café.
Achteraan werd een trap gebouwd die leidde tot de Wintertuin en zo tot de rest van de voorbouw. Zo kwam er ook ruimte vrij voor de Majolicazaal, die als het ware in het café “hangt”. Het cassettenplafond in het lagere gedeelte van het café werd toen aangebracht. In het kader van de gefaseerde restauratie van het gebouw, kreeg het café in 1994 een opgemerkte beurt; de originele vloertegels kwamen terug en er werd een luchtzuiveringssysteem voorzien.
Begin 2001 werd ook een vast podium én dito geluidsinstallatie geïnstalleerd. Met deze ingrepen wordt aangetoond dat het met de animatie in het café (concerten, lezingen, luistersessies, films etc.) menens is. Dat komt mooi uit, want het café kan makkelijk 400 mensen aan.
