Repetitiestudio’s: Antiekzolder, Mokabon, Foyer-Theaterzaal, Foyer-Concertzaal en Emielruimte
Anekdotiek en feiten
De achterbouwfoyers, achter de Theaterzaal, aan de Muinkschelde, waren na WO II enkel nog quasi vergeten stapelruimtes in hoogst erbarmelijke staat. Achteraf zou blijken dat we hier te maken hadden met 4 schatten. Dubbelschatten eigenlijk; én omdat we er nogal wat artefacten terugvonden (standbeelden zonder kop, vlaggestokken, glas-in-lood, prijsbekers…), én omdat we als kunstencentrum die ruimtes goed konden gebruiken als repetitieplateaus.
In het hoogste foyer werd het glas-in-loodplafond teruggevonden – zij het in stukken en brokken -, dat in de jaren ‘50 op bevel van de brandweer uit de Theaterzaal was verwijderd. Vandaar de naam Antiekzolder. Een verdieping lager, in het foyer met de “Griekse” zuiltjes, dronken de theatertechniekers koffie. Vandaar de naam Mokabon (naar het legendarische Gentse koffiehuis).
Nog eentje lager, in het Foyer-Theaterzaal met het fraaie balkon, ontvingen we Albert en Paola en repeteert o.a. An Pierlé. En ter hoogte van het (Muink)Scheldeterras bevindt zich het Foyer-Concertzaal, de quasi perfecte chill out room.
En dan is er nog een 5de (!) repetitiestudio. De zogenaamde Emielruimte is één van de 4 verdiepingen van de in de jaren ’50 bijgebouwde Coöp, een socialistisch geïnspireerd grootwarenhuis waarmee de eigenaar hoopte het zieltogende Feestlokaal van Vooruit nieuw leven in te blazen. Wat niet lukte. De naam Emiel verwijst naar het gelijknamige regiedebuut van Dirk Roofthooft, één van Vlaanderens grootste acteurs, dat hier in deze afgelegen ruimte in première ging.
