Alle activiteiten

Ekomotiv 1.0

2010-03-09T17:36:14+01:00

Om duurzaam en ecologisch te leven hoef je geen geitenwollen sokken te dragen. Gelukkig maar. Kowboy Kaos vzw speurde het land en het net af en vond een pak sterke projecten, originele initiatieven, verrassende ontwerpers, knappe kunstenaars en leuke organisaties die werken volgens ecologische en sociaal-economische principes.

Kowboy Kaos vzw nodigde de meest toonaangevende organisaties en ontwerpers uit en laat hen hun modeaccessoires, (tuin)meubelen, verlichting, juwelen, textieltoepassingen,... in Vooruit voorstellen.

Ekomotiv 1.0 is een happening over ‘gestyled duurzaam leven’ met tentoonstellingen, workshops, lezingen, open ateliers en pop-up shops…

1. Tentoonstelling en ekomotivshop

Een tentoonstelling over sustainable lifestyle. Dagelijks van 14:00 tot 22:00 in het Bespreekbureau, Café, Brugzaal…

2. lezingen en workshops

Deelnemen is gratis, maar de deelnemers worden verzocht om zich in te schrijven.
Meer info: www.ekomotiv.be

dinsdag 16.03

14:00 – Patrick Reuvis
Introductie tot ecodesign met het Remix project als rode draad.

14:30 – De Vlijtige Liesjes over hun werk
Porselein, van afval tot pronkstuk.

14:45 – Jan de Haas
Zin en onzin van hergebruik en een toelichting van het draagtassenproject van het Rotterdamse ‘Studio Hergebruik’.

15:30 – pauze

16:00 – David Graas
De ontwerper is baas, een lezing over de rol van de ontwerper doorheen het productieproces.

16:45 – Rotor vzw
Hergebruik als architecturale ontwerpstrategie, een praktische introductie.

17:15 – Doreen Westphal
Doreen Westphal over haar werk van protoype tot industrieel proces.

17:45 – Panelgesprek

18:15 – bar

woensdag 17.03

14:00 – Werner Baumann en Mark Fleischhauer
Werner Baumann en Mark Fleischhauer geven een workshop op basis van hun ervaringen met www.zweitsinn.de. De verschillende fases van het creatie- en productieproces komen daarbij aan bod.

17:00 – Rotor vzw
Industrieel afval, een bloemlezing.

17:30 – Evelyn Lafond van Ovam en Sabine Gevaert
Evelyn Lafond van Ovam en Sabine Gevaert van Cides industrial designgeven een praktische inleiding tot het gebruik van de Ecolizer 2.0, een ecodesign ontwerpinstrument.

18:00 – panelgesprek

18:30 – bar

Inschrijven kan tot vrijdag 5 maart, tenzij het maximale aantal deelnemers vroeger bereikt wordt. Je inschrijving wordt bevestigd via een e-mail waarin je ook alle nodige praktische informatie vindt.

3. Deelnemers

Trash Design
Kringwinkel ‘t Rad uit Ruddervoorde stak z’n schouders onder een project waarbij o.a. wastrommels een nieuw leven krijgen als lampenkap en ook andere gebruikte elektrische en elektronische toestellen omgevormd worden tot uniek design.

Gentmade
De Gentse Kringwinkel Ateljee pakt uit met een originele handtassenlijn vervaardigd uit beschadigd textiel.

Kowboy Kaos vzw i.s.m. de Kringwinkel Vlaamse Ardennen
Kowboy Kaos vzw i.s.m. de Kringwinkel Vlaamse Ardennen sloegen samen met een aantal ontwerpers (Julie2, Marijn Dionys, aM, Naomi Batache, Evy Van Hövell tot Westerflier en Reinout Hiel) de handen in elkaar om afgedankt meubilair om te vormen tot hippe en duurzame meubels.

Eva Pannecoucke
Ga langs bij ontwerpster Eva Pannecoucke en leer je eigen ekomotiv-tas maken.

Rewind
Ecodesign met de nadruk op hergebruik, het beste bewijs dat mooie vormgeving ecologisch verantwoord kan zijn.

Remix
De laatstejaarsstudenten Interieurvormgeving van de Katholieke Hogeschool Mechelen schenken een nieuw leven aan tweedehandsobjecten uit kringwinkels en verrassen met geestige ontwerpen zoals een vogelkastje dat ooit een wereldbol was.

Ick Reuvis
De man achter het ‘Ick Reuvis’-label, Patrick Reuvis, licht in een lezing het Remix-project toe en geeft een introductie tot ecologisch ontwerpen.

Rotor vzw
Dat ook industrieel afval kan (her)(ge)bruikt worden, bewijst dit Brusselse collectief. Hun slim (her)gebruik van afgedankte materialen leverde KunstenfestivaldesArts al 2 jaar originele bureaus op.

David Graas
Een van de leukste ontwerpen van deze Nederlandse product designer is een lamp die eigenlijk een kartonnen doos is waar een lichtbron in zit en waar de vorm van een staande lamp uitgesneden werd.

De vlijtige liesjes
Lies en Lizzy maken samen o.a. vertederende ringen, broches, oorbellen en manchetknopen uit oud porselein.

Het Naaiatelier
In een retro decor transformeren een aantal vlijtige naai(st)ers jouw oude stuk textiel in één uur tijd tot een tas, schort, zakdoek, windhond of iets helemaal anders.

Evelien Lafond en Sabine Gevaert
Evelien (van Ovam) en Sabine (van ontwerpbureau Cides) komen het gebruik van de Ecoliser toelichten in de praktijk.

Jan de Haas
De directeur van het Rotterdamse ‘Studio Hergebruik’ legt in een lezing kort het cradle to cradle-principe uit en vertelt aansluitend alles over de unieke (draag)tassenprojecten van de Studio.

Werner Baumann en Mark Fleischhauer
Werner en Mark van het Duitse Institut für Umweltforschung komen een exclusieve workshop geven gebaseerd op hun ervaringen met Zweitsinn. Een succesverhaal waarbij ze sedert 2008 duurzaam meubilair produceren en verkopen in heel Duitsland.

Doreen Westphal
Doreen vertelt, met haar eigen ervaring als startpunt, over hoe je als ontwerper de stap kunt zetten van een prototype naar een duurzaam geïndustrialiseerd proces.

Deze voorstelling zit in de 5 For Students top 5 van maart van 5 For Students, het studententeam van Vooruit!

John Irving

2010-03-05T17:32:54+01:00

John Irving (1942) is een van de meest succesvolle Amerikaanse auteurs van de tweede helft van de twintigste eeuw. Hij studeert aanvankelijk literatuur aan de University of New Hampshire en aan de University of Iowa en krijgt in Wenen nog een tijdje les van de latere Nobelprijswinnaar Günter Grass. Hij debuteert op zesentwintigjarige leeftijd. Zijn grote voorbeeld is Charles Dickens. Zijn doorbraak komt in 1978 met De wereld volgens Garp, dat, zoals veel van zijn werk, succesvol wordt verfilmd. Voor het scenario dat hij schreef naar zijn roman De regels van het ciderhuis wint hij in 2001 een Oscar.

In Vooruit zal Greet Op de Beeck (VRT) John Irving interviewen over o.a. zijn pas uitgekomen Last Night in Twisted River. Actrice Gilda De Bal leest voor uit Irvings werk en de auteur zal ook signeren. En als uitsmijter komt Patrick Riguelle (o.a. Laatste Show Band) langs: hij vertolkt enkele rock-klassiekers in de geest van Last Night in Twisted River…

“Er gebeurt, zoals altijd bij Irving, allemachtig veel in de exotische wereld van Last Night in Twisted River.” – Vrij Nederland

Uitgelezen

2010-03-16T15:09:08+01:00

Presentatrice Fien Sabbe en panelleden Jos Geysels en Anna Luyten krijgen het gezelschap van Paul Van Cauwenberge (Rector UGent) en Sam De Graeve (columnist, schrijver, jurylid Gouden Uil, drijvende kracht achter de Slimste Mens). Ze werpen hun licht over ‘Het Boek van Max Berg’ van Aleksander Melli, ‘Schoolpijn’ van Daniel Pennac en ‘Gen voor geluk’ van Richard Powers.

Naast muzikale intermezzo’s van Eva De Roovere, wordt het publiek ook verwend met ZAK-cartoons en een boekentombola.
Als special vertelt professor Ronald Soetaert over boeken, lezen, onderwijs en humor

Voor wie nog meer wil lezen: ook de bib van Gent stelde een leeslijst samen over Onderwijs.

Fred Hersch / Louis Sclavis Quintet - Lost on the way

2010-02-24T15:26:17+01:00

Door een buitenkans kon dit concert van Louis Sclavis een interessante double bill worden met Fred Hersch.

Fred Hersch is een van de boeiendste Amerikaanse pianisten, getuige het jazzmagazine Downbeat dat hem “one of the small handful of brilliant musicians of his generation” noemde. Een grootheid als Brad Mehldau ging zelfs bij hem in de leer. Hersch speelde op het laatste Gent Jazz festival een memorabel concert.

“Wervelende folksongs wisselen af met elegante, zigzaggende melodieën en hoekig geritmeerde frasen. Deze muziek kun je met niets vergelijken. Ze is poëtisch en explosief, en valt op door zijn prachtig gesculpteerde melodieën en zijn jonge geweld”, dat schreef Karel Van Keymeulen in De Standaard over Sclavis’ laatste album L’Imparfait des Langues, dat hij in één dag opnam. Sclavis schakelt moeiteloos over van krachtige thema’s naar subtiele ritmes, telkens met veel gevoel voor nuance. Op zijn nieuwe cd Lost on the way (ECM) verenigt hij jonge muzikanten met diverse muzikale achtergronden en neemt hij de luisteraar mee op avontuur langs verschillende werelden. Louis Sclavis bewijst met dit nieuwe project eens te meer dat hij een van de boeiendste jazzcomponisten en -muzikanten is van zijn tijd.

Kassys

2010-02-25T11:12:51+01:00

HORIZON gaat over het gapende gat tussen verlangens en realiteit. Over weg willen. Over denken dat het elders beter is. Over op zoek willen naar meer. Meer ruimte, meer inhoud, meer avontuur, meer emotie, meer romantiek, meer zingeving.

In HORIZON volgen we een groep mensen die ontevreden is over het ‘hier en nu’. Ze besluiten in een fantasie te vluchten en creëren hiervoor ter plekke alter ego’s die ze vervolgens het theater uit sturen, de wijde wereld in.

De alter ego’s belanden in een roadmovie waarin avontuur en een gevoel van vrijheid de boventoon voeren. Onverwachte wendingen en keuzes die tijdens de reis opdoemen worden door de achtergebleven groep live bijgesteld en opgelost opdat de fantasiereis vlekkeloos blijft verlopen. Helaas maken banale obstakels de reis steeds moeilijker en vermoeiender. De beoogde romantiek van de zoektocht naar ‘meer’ verdwijnt langzaamaan om plaats te maken voor de alledaagse werkelijkheid. Ondertussen beginnen de alter ego’s verdacht veel op hun bedenkers te lijken.

Het Nederlandse Kassys is na vijf passages (o.a. Actor’s Cut, Liga en Good Cop Bad Cop) stilaan een vaste waarde in Vooruit. Met hun multimediaal “gluurtoneel” (theater & video gecombineerd) analyseren ze menselijke interactie vanuit herkenbare situaties.
Onbewuste boodschappen in onze communicatie worden blootgelegd en voorgeprogrammeerd menselijk handelen wordt ontrafeld. Met weinig woorden wordt een zoetzuur mensbeeld neergezet.

“Een choreografie van de verveling die geen moment verveelt. Origineel, boeiend en bovenal hilarisch. Houd dit collectief in het oog.”
(Urbanmag over Actor’s Cut, een vroegere voorstelling van Kassys)

Deze voorstelling zit in de 5 For Students top 5 van maart van 5 For Students, het studententeam van Vooruit!

Night Vision. An evening on... illuminating darkness

2010-03-10T14:07:41+01:00

Courtisane – het festival voor film, video en mediakunst – laat je ook op deze 9e editie inspirerende hedendaagse video- en filmkunstenaars ontdekken in Sphinx Cinema, Film-Plateau en de Witte Zaal. In Vooruit is Courtisane te gast met 2 thema-avonden vol filmscreenings, installaties en live performances.

Night Vision kijkt naar en in de nacht. Niet als ondoordringbare zwarte massa waar we ons blind op staren, maar als gebeurtenis—de peilloze diepte die ons omgeeft, opslokt en infiltreert via al onze zintuigen. Met ondermeer het drone project Phantom Limb & Earth’s Hypnagogia (van Shawn Hansen en Peeesseye-lid Jaime Fennelly), zwarte noise ambient van William Fowler Collins die super-8-films van Paul Clipson begeleidt en de interactieve installatie ‘The Origin of Painting’ van Disinformation.

PROGRAMMA

20:00 CONCERT / PERFORMANCE

Phantom Limb & Earth’s Hypnagogia – In Celebration of Knowing all the Blues of the Evening

Achter dit mondvol gaat het duo Jaime Fennelly en Shawn Hansen schuil, twee multi-instrumentalisten die in tal van bezettingen (o.a. Phantom Limb en Peeesseye) aanschuren tegen de grenzen van drone, noise en improvisatie. Met hun gezamenlijk project ‘In Celebration of Knowing all the Blues of the Evening’ verkennen ze zowel in beeld als klank de vluchtige dynamiek van de schemering, de momenten tussen licht en donker, “entre Chien et Loup”. Voor de opvoering op het Courtisane festival gaan ze aan de slag met twee Hammond orgels en een serie foto’s, gemaakt in samenwerking met beeldend kunstenaar Nate Miner.

20:45 FILM

Jeanne Liotta – Observando El Cielo (2007, 16mm, colour, sound, 19’)

“Het is niet langer de nachthemel die bedreigd wordt, maar de nacht zelf, de immense nacht van interstellaire ruimte; die ongekende hoeveelheid die desondanks onze enige venster op de kosmos vormt”, aldus Paul Virilio. Wat ons, na decennia van lichtvervuiling, nog rest van het nachtelijke gewelf wordt duidelijk in deze film, het resultaat van zeven jaar veldopnames. De soundtrack, een compositie van VLF (Very Low Frequency) radiogolven, werd samengesteld door Peggy Ahwesh.

Deborah Stratman – In Order Not To Be Here (2002, 16mm, colour, sound, 33’)

Een nachtelijk onderzoek naar de voorstedelijke en corporate landschappen in de VS reveleert de invloed van het collectief vertrouwen in surveillance en veiligheid op de vormgeving van onze levenssfeer. Een hedendaagse horrorfilm, die genadeloos inplugt op de gevoelens van moreel bankroet, spirituele leegte en isolatie-gebaseerde paranoia die zich hebben vastgezet in het hart van de post-industriële consumptiemaatschappij. De nacht, onafgebroken badend in schemerlicht, reflecteert niet langer de angst voor het onbekende, maar voor onszelf.

21:45 PERFORMANCE

Pieter Geenen – nightscape (3) (2005, binaural sound, 15’10”)

Het werk van Pieter Geenen concentreert zich op unheimliche landschappen die, verstoken van elke hang naar analyse, emotie of transparantie, langzaam een plaats vinden in de verbeelding van de beschouwer. De aandacht verscherpt, de ervaring vertraagt. In nightscape, een reeks nachtelijke klankomgevingen, worden we, bevrijd van het gebruikelijk visueel denkkader, volledig teruggeworpen op ons gehoor. “Niet toevallig lijkt de nacht het favoriete tijdstip van deze anti-reporter: in de donkere uren waarin we ogen en oren moeten spitsen, lijkt niets wat het is. ‘Believe that anything is real you can imagine’” (Herman Asselberghs).

22:00 – PAUZE

22:45 – CONCERT / PERFORMANCE

Paul Clipson & William Fowler Collins – Lightmaze

De ravissante super-8-films van Paul Clipson zijn lyrische exploraties van licht en beweging. Zijn beelden, grotendeels à l’improviste gemonteerd in de camera, onthullen de energie en sensualiteit waar we in het alledaagse leven al te vaak blind voor blijven. Ter gelegenheid van het Courtisane festival heeft hij een compositie van nachtopnames samengesteld, die live worden begeleid door de gitzwarte gitaardrones van William Fowler Collins. Van zijn hand verscheen onlangs het overrompelende album Perdition Hill Radio op het vermaarde Type label.

DOORLOPEND - INTERACTIEVE INSTALLATIE
GRATIS TE BEZOEKEN TUSSEN 19:00 en 23:30
WIE HET HELE PROGRAMMA WIL BELEVEN, HAALT EEN TICKET…

Disinformation – The Origin of Painting (2000, optokinetic / autodestructive, luminous graffiti, shadow & electromagnetic sound installation)

Dit project van Joe Banks gaat terug tot 1995, toen nog als vehikel voor zijn experimenten met elektromagnetische en radiofonische klanken. Intussen resoneert zijn onderzoek naar uiteenlopende elektrische, sonische en optokinetische fenomen tot in de uithoeken van de hedendaagse kunstwereld. Een van de hoogtepunten in zijn oeuvre is The Origin of Painting, een letterlijk indruk-wekkende klank- en lichtinstallatie die bezoekers toelaat om een afdruk te maken van hun silhouet. Het werk refereert niet enkel aan een mythe over het ontstaan van de schilderkunst, maar ook naar de atomische schaduwen op de muren van Hiroshima and Nagasaki. “Een duister geschrift was geboren. Een geheimschrift, geschreven in het donker, met duisternis zelf. In de atomische nacht en op het menselijk lichaam verscheen een donker, lijfelijk oppervlak.” (Akira Mizuta Lippit)

Surface Tension. An evening on... frictions

2010-03-09T00:04:36+01:00

Courtisane – het festival voor film, video en mediakunst – laat je ook op deze 9e editie inspirerende hedendaagse video- en filmkunstenaars ontdekken in Sphinx Cinema, Filmplateau en de Witte Zaal. In Vooruit is Courtisane te gast met 2 thema-avonden vol filmscreenings, installaties en live performances.

Surface Tension zoekt betekenis tussen de plooien en zet jouw verbeelding aan het werk. Wat gebeurt er wanneer er zich voor onze ogen en oren een gebeurtenis ontvouwt in de tijd, zonder eenduidige betekenis of mogelijkheid tot identificatie? We worden op onszelf teruggeworpen, op de kracht van onze verbeelding om mentale beelden te creëren. Met o.a. Dominique Petitgand en Lis Rhodes.

PROGRAMMA

20:00 – PERFORMANCE

Dominique Petitgand – Séance d’écoute

In de composities en installaties van Dominique Petitgand staat de stem centraal. Zinnen worden gefragmenteerd, woorden en geluiden geïsoleerd en gemonteerd tot “mentale landschappen”. De luisteraar wordt ondergedompeld in micro-universums die schipperen tussen realiteit (vb. opnames waarin mensen over hun leven spreken) en tijdloze fictie.
“De zoektocht naar vorm speelt zich af op het niveau van perceptie. Ik heb niet de indruk dat ik een object creëer, maar eerder een mentale perceptie op gang breng, een proces van denken en reflecteren, geheugen en verbeelding.” Op vraag van Courtisane brengt hij een luistersessie in het duister, gestructureerd rond stiltes.
(Uit werk van 1992 – 2009: pièces sonores, parlées, musicales et silencieuses)

20:45 – PERFORMANCE

Karen Mirza, Brad Butler, David Cunningham – The Space Between

Karen Mirza en Brad Butler produceren installaties en performances die de filmische, sculpturale en architectonische kwaliteiten van het bewegend beeld bevragen. In The Space Between koppelen ze hun formalistisch onderzoek aan een uitgeproken sociaal onderwerp. De complexe visuele structuur, een samenspel van twee projecties, zal weerspiegeld worden in de live soundtrack van David Cunningham, die zijn sporen heeft verdiend als installatie-kunstenaar en muzikant (o.m. in samenwerking met This Heat, David Toop, Martin Creed en Sam Taylor-Wood).

21:30 – INSTALLATIE / PERFORMANCE

Lis Rhodes – Light Music (1975, 16mm 2 screen, b&w, optical sound, 25’)

Het werk van Lis Rhodes is geworteld in de geschiedenis van de Britse avant-garde film, maar is de voorbije decennia ook uitgewaaierd naar fotografie, performance en politieke analyse. Light Music is een van haar vroege exploraties in het domein van ’expanded cinema’. Twee 16mm-projectoren vertonen een gevarieerde configuratie van rechte lijnen, waarvan de spatiëring (frequentie), dikte (amplitude), kleur en densiteit (toon) ook het klankbeeld bepalen. “Het gaat evenzeer over geluid als over beeld; hun relatie is noodzakelijkerwijs afhankelijk, want het is de optische klankband die de muziek ‘maakt’, het is de machinerie zelf die deze relatie oplegt.”

22:00 – CONCERT / PERFORMANCE

Paul Abbott, Seymour Wright, Ross Lambert (alto-saxophone, guitar/devices, electronics/light/projections)

Een ontmoeting tussen drie participanten van de wekelijkse workshop van musicus en theoreticus Eddie Prévost, die het voorbije decennium een onuitwisbare stempel heeft gedrukt op de Londense improvisatiescene. Zowel saxofonist Seymour Wright als gitarist Ross Lambert hebben zich in tal van bezettingen laten opmerken door hun zin voor inter-muzikale dynamiek en exploratiedrang. Voor deze gelegenheid gaan ze in zee met Paul Abbott, die input geeft met behulp van licht- en videoprojecties.

Tom Lanoye

2009-05-29T16:02:45+02:00

Voor hij aan zijn tournee met Woest begon, waarschuwde schrijver Tom Lanoye al: “Dansen doe ik niet, moppentappen is voor sukkels, cabaret voor losers, en zingen wil ik u niet aandoen. Als u dat niet bevalt, blijf dan weg. Aan wie wel komt, leg ik mijn ziel bloot. Het is een mooie, kwade, praatgrage ziel vol littekens en tatoeages.” Wie kwam kijken zag zowel een gedreven podiumbeest en een schimpende braniemaker als een kwetsbaar verhalenverteller. Wegens groot succes herneemt Lanoye zijn voorstelling in een beperkt aantal zalen. Was je er de vorige keer niet bij, grijp dan nu deze kans met beide handen, want volgens De Morgen is Lanoye met deze krachttoer toegetreden tot “tot het walhalla van de grote artiesten.”

“Hij las voor uit de grond van zijn hart, veelal brullend, maar steeds weer omringd door zulke mooie stiltes. Tom Lanoye toonde zich een podiumdier pur sang, maar was niet te beroerd om af en toe plaats te maken voor de prachtig vormgegeven filmpjes. Als kers op de taart zong hij ons het onvermijdelijke ‘I did it my way’ toe. Dat hij ‘zijnen brol’ nog vaak zelf mag komen spelen!”
(reactie op Woest van Tom Lanoye op vooruit.be)

Mr Scruff

2010-02-02T14:44:17+01:00

In het eindejaarsoverzicht 2009 van Democrazy prijkt deze op 1: de dj-set van Mr Scruff in Minnemeers in maart. Fenomenale avond, op voorhand sold out bovendien!

We hadden hem beloofd dat ie mocht terugkomen voor een ‘allnight set’, deze keer in de Concertzaal van Vooruit op 19 maart. Laat dit alvast een jaarlijkse gewoonte worden, deze eclectische hoogmis met fikse doses latin, afro, jazz, reggae, hiphop, house, broken beats en dubstep. Als platenmaker kennen we Mr Scruff als paradepaardje van het Engelse Ninja Tune Label, en van hits als ‘Get a move on’ (met die onvergetelijke Moondog sample) en ‘Get on down’.
Allesomvattend motto: ‘Keep it unreal’ met 1 van de beste Engelse clubdj’s.

Dag van het socialisme

2010-02-01T17:14:13+01:00

Op zaterdag 20 maart 2010 gaat in de Gentse Vooruit de ‘Dag van het Socialisme’ door. Op deze doe- en denkdag willen we stilstaan bij de noodzaak tot een strijdbaar socialisme.

Op 20 maart brengen we een dertigtal sprekers samen die met een breed publiek willen op zoek gaan naar nieuwe en hoopvolle socialistische perspectieven.

De wereld is rond maar draait vierkant

De ene strest zich dood, de andere blijft werkloos aan de kant.
Sommigen weten met hun geld geen blijf, velen hebben niet genoeg om rond te komen.
Er is overproductie en toch sterven mensen van de honger.
Onze wereld is eindig maar men produceert er op los.
We zijn met 6 miljard, en toch zijn we veel te vaak alleen.
We krijgen het woord maar hebben niets in de pap te brokken.
Vrouwen zijn gelijk maar draaien nog steeds dubbele shifts.
Onze samenleving is volledig uit balans.

Begeerte heeft ons aangeraakt

Wij denken dat het anders kan, dat het anders moet.
Wij willen werk maken van een maatschappij waarin mensen geen concurrenten maar bondgenoten worden.
Wij willen een samenleving waar behoeftes van velen voorrang krijgen op de winsten van enkelen.
Wij willen een samenleving waar de rijkdom eerlijk verdeeld is.
Wij willen een samenleving waarin vrijheid niet voorbehouden is voor de happy few.
Vrijheid om zelf je leven uit te stippelen, om mee beslissen.
Wij willen een samenleving die stopt met verspillen, inzet op de werkelijke noden van de mensen.

Smells like socialism!

Wij geloven dat we aanzetten voor zo’n samenleving kunnen vinden in het socialistische gedachtegoed.
We bieden geen kant en klare oplossingen aan en vertrekken niet vanuit het eigen, grote gelijk.

Programma

vanaf 13:00 Ontvangst met koffie 13:45 Verwelkoming door Karim Zahidi
Opening van de ‘Dag’ door Burgemeester Daniël Termont
Jan Blommaert over de noodzaak van het socialisme

14h45 Werkgroepen:

1. Economie
Dirk Barrez, Jo Cottenier, André Posman
Moderator: Ivan Van Praet

2. Democratie
Eric Corijn, Jos Vander Velpen, Peter Mertens
Moderator: Luc Van Buynder

3. Oorlog & Vrede
Ludo De Brabander, Geert Cool, Francine Mestrum, Mohammed Hassan
Moderator: Georges Spriet

4. Werk & Inkomen
Tine Van Rompuy, Levi Sollie, Karel Stessens, Rudi Kennes
Moderator: Luk Vandenhoeck

5. Multiculturaliteit
Nadia Fadil, Sami Zemni, Aleidis Devillé
Moderator: Zohra Othman

6. Sociale Zekerheid
Jozef Mampuys, Marianne Gestels, Fred Louckx, Nadine De Schutter
Moderator: Anke Hintjens

7. Onderwijs
Nico Hirtt, Chico Detrez, Leen Van der Vorst
Moderator: Koen Bogaert

8. Ecologie
Anneleen Kenis, Leida Reinhout, Filip De Bodt
Moderator: Matthias Lievens

16:00 Koffiepauze 16:40 Tweede deel van de werkgroepen 18:00 Pauze met broodjes en drank

18:40 tot 20:00 Slotmeeting rond de vraag: ‘Welk socialisme willen we?’
François Houtart, Hana Al Bayaty, Aleidis Devillé, Bruno Verlaeckt en Dominique Willaert

Kozzmozz

2010-02-09T18:05:07+01:00

Line up:

Len Faki (Figure, Ostgut Ton, Cocoon, Berghain; Berlin)

Ben Klock (Ostgut Ton, Klockworks, Berghain; Berlin)

Oscar Mulero (Warm Up, Token, Tresor Rec; Madrid)

Kr!z (Token rec, Kozzmozz; Bxl)

Seba Lecompte (Bang the Box, Manual Music, Decadance; Ghent)

Berghain, zowel de club als het label, is zonder enige twijfel de voortrekker van de hedendaagse techno scene. We zijn ook ook zeer blij niet minder dan twee van hun residents op deze nieuwe editei van Kozzmozz te mogen verwelkomen.

Nadat hij in 2002 naar Berlijn verhuisde nam Len Faki een korte creatieve break voor zich opnieuw als dj. als producer te lanceren. Hij werd resident in Berghain en stuurde twee nieuwe labels de wereld in: Figure en Podium waarop ondertussen een hele reeks invloedrijke 12” verschenen. Van zijn eigen hand waren ‘Mekong Delta’ op Ostgut Ton en ‘My Black Sheep’ op Podium onmiskenbare hoogtepunten. En nu verscheen zopas de derde Berghain compilatie van zijn hand. Len Faki staat bekend voor stevige techno op de dansvloer. In België stond hij al op I Love Techno en Kozzmozz in 2005 en beide bezoeken waren memorabel. Nu is hij terug en we zijn ervan overtuigd dat hij opnieuw de pannen van het dak van Vooruit zal blazen met zijn overtuigende beats.

De in Berlijn geboren producer en label eigenaar Ben Klock is zonder enige twijfel één van de meest invloedrijke spelers in de hedendaaagse techno-scene. Als resident van Berghain drukt hij zijn stempel op het geluid van de club sinds 2004. Maar deze relatie is wederzijds want de club heeft ook duidelijk invloed op de manier waarop Ben het dj-en en produceren aanpakt. Met zijn hypnotische en zwaar groovy dj-sets en releases op labels als Ostgut Ton, Bpitch Control en zijn eigen label Klockworks, opgestart in 2006, heeft Klock bovendien een uitmuntende internationale reputatie uitgebouwd.

Deze leidinggevende Duitse techno meesters krijgen het gezelschap van een Spaanse techno god in de vorm van Oscar Mulero. De man achter het Warm Up label, heeft de voorbije jaren gezorgd voor een constante aanvoer van belangrijke techno releases op velerlei invloedrijke labels als Tresor Records, Minuendo Recordings, Zero Oscillator, Tsunami Records, Evidence Records, Emergence Records en het Token Records van onze resident Kr!z. Vorig jaar was een extra special jaar voor Oscar waarin hij niet alleen een nieuwe Tresor mix compilatie mocht verzorgen maar ook nog eens zijn 20ste verjaardag in het vak mocht vieren.

Uiteraard zal ook onze resident Kr!z van de partij zijn. Hij heeft een mooi palmares opgebouwd met zijn label Token Records waarop hij in de laatste twee jaar al meer dan 12 platen uitbracht van onder andere artiesten als Inigo Kennedy, Phase, Radial, Dimitri Andreas, Makaton, Oscar Mulero, ... Bovendien verspreidt Kr!z de sound van het label ook wereldwijd met Token label nights in Shangai, Londen, Berlijn, Rotterdam, … Naar goede gewoonte zal hij de avond afsluiten met compromieloze techno.

En ook Seba Lecompte is geen onbekende meer in binnen- en buitenlandse clubs met niet minder dan 16 jaar dj-ervaring achter de kiezen. Hij stond al in zowat alle grote clubs en events als Fuse, Kozzmozz, I Love Techno, 10 Days Off, Café D’Anvers, Silo… Sinds 2004 is hij resident in Decadance in Gent waar hij ook de Bang the Box parties organiseert. Hij si van vele markten thuis en kan zowel een solide house als techno set aa. Daarnaast is hij ook producer met Kim Kurz als ‘Wings of Sound’ en ‘Double Shift’ met Shimakum.

We raden jullie aan deze editie niet aan je voorbij te laten gaan want we zijn ervan overtuigd dat het nog maar eens een feestje word tom niet snel te vergeten!

Think!

2010-02-12T15:53:47+01:00

Café Dansant: The Valerie Solanas & The Hired Guns + dj Ivan Scheldeman

2010-01-12T18:18:29+01:00

De muziek van het viertal The Valerie Solanas laat zich niet in één hokje duwen. Een mix van pop, jazz, swing, country, blues en bigband. De zang van Michaël Brijs – doe je ogen toe en je waant je bij Frank Sinatra – maakt met zijn licht gestoorde teksten het geheel wel zéér uniek. Waren ze ooit – in een ver verleden – vertolkers van croonerklassiekers , wees dan nu gewaarschuwd: dit zijn crooners on acid!

On special occasions laten Michaël Brijs (Andy and the Androids), gitarist Tom Tiest (Jan Fabre, Noppes, Trio Pino), bassist Filip Vandebril (Laïs, Antwerp Gipsy Ska Orchestra) en drummer Diederik van Remoortere (Electric Quartet, Squeezable Future, Lampekap Collectief) zich versterken door hun Hired Guns, een driekoppige blazerssectie met het geweld van een volledige big band.

DOE HET ZELF!
Doe ook mee met de danslessen: iedere keer van 13:30 tot 15:00. Deelname: € 5 pp, reserveren aangeraden. Ideale start voor absolute beginners, liefhebbers en wie al ooit een pasje placeerde en een fantastische opfrisser voor wie zijn passen al onder de knie heeft.

Lee 'Scratch' Perry Birthday Party & friends

2010-02-17T18:20:19+01:00

Dub- en reggaetovenaar Lee ‘Scratch’ Perry stak zijn befaamde Black Ark Studio in brand, en heeft graag eenden om zich heen als hij muziek maakt. De excentrieke zanger, performer en producer dost zich graag uit in met cd’s behangen kleding en een indianentooi (of een ander uitzinning hoofddeksel). Tegenwoordig leidt hij een teruggetrokken bestaan in Zwitserland. Je zou hem niet meegeven dat hij de belangrijkste nog levende reggaefiguur uit de geschienis is…

Als tiener was hij al talentscout en producer in dienst van Coxsone Dodd, baas van Studio One, het mekka van de reggae. Zijn bijnaam Scratch dankt hij aan 1 van zijn eerste hits ‘Chicken Scratch’. Perry was de concurrenten altijd een paar stappen voor, net even wat eigenzinniger en aparter. En later steeds experimenteler en vervreemdender. Met zijn huisband The Upsetters produceerde Perry grote namen als Prince Buster, The Skatalites, I-Roy en U-Roy. Lee Perry stoomde Bob Marley van een middelmatige artiest klaar tot een ster van internationale allure. Perry werkte samen met The Clash, Robert Palmer, Moby, Beastie Boys en Paul McCartney. In de jaren ’80 en begin ’90 herwonnen zijn producties opnieuw aan kracht door samenwerkingen met de Britten Adrian Sherwood en The Mad Professor. Als pionier van de dub (geremixte en vervormde reggae) is Perry’s invloed immens. Zonder ‘Scratch’ hadden hiphop en dance wellicht heel anders geklonken. Slechts enkele van zijn belangrijke producties: ‘Chase The Devil’ van Max Romeo gesampeld door the Prodigy in ‘Out Of Space’ en ‘Heart Of The Congos’ van The Congos, geciteerd als misschien wel de beste reggaeplaat aller tijden.

Aan het begin van zijn 75ste levensjaar brengt Perry een aantal van zijn beste collega’s mee als hommage aan zijn omvangrijk oeuvre dat meer dan 3000 titels omvat: On-U Sound producer Adrian Sherwood (waarmee hij ettelijke jaren geleden Leffingeleuren in vuur en vlam zette met een onvergetelijk concert), de heerlijke Congos en Max Romeo. Een levende legende, misschien wel de laatste kans om hem live mee te maken!

Jazz & Sounds / Open Lab

2010-01-25T11:00:31+01:00

De onderzoekers van het Gentse Conservatorium (Hogeschool Gent) laten je genieten van hun artistieke experimenten!

Met Oorwonde onderwerpt Laura Maes je aan een ‘aurale’ ingreep. Hoor en voel de soundtrack van een fictieve operatie! Olmo Cornelis serveert ons zijn nieuwste compositie Nelumbo waarin de zangstem in real-time wordt bijgestuurd door de bewegingen van de performers via sensoren. Hans Roels laat enkele muzikanten demonstreren wat een vreemde term als ‘hyperpolyfonie’ muzikaal kan betekenen. Liselotte Sels confronteert diverse uitingen van Turkse volksmuziek in Turkije en in Gent met elkaar en met het westerse oor. Daan Janssens tenslotte laat Katrien Gaelens op fluit een solowerk van zijn hand uitvoeren waarin de transformatie van de klankkleur opnieuw een prominente rol speelt.

Jazz & Sounds / Impressions of a Blue Kind

2010-01-25T11:01:10+01:00

Studenten van de Conservatoria van Gent, Tilburg en Maastricht onder leiding van Wolfgang Braun.

Miles Davis’ ‘So what’ ontmoet Claude Debussy’s ‘Arabesque No. 1’.

Impressions Of A Blue Kind is een uitzonderlijk ambitieus project. Zes componisten, studenten van Wolfgang Braun van het Conservatorium van Maastricht, schreven werken voor een 30-koppig orkest. Hun opdracht was om ‘Kind of Blue’ (het legendarische Miles Davis album uit 1959) te vermengen met impressionisme. Alle thema’s worden meer dan alleen maar gearrangeerd: de componisten gebruikten opgenomen geïmproviseerd materiaal, zoals Bill Evans’ pianobegeleidingen, naast eigen ideeën om iets nieuws en kleurrijks te ontwikkelen.

Jazz & Sounds / De Hedendaagse klarinet in kamermuziek

2010-01-25T12:00:48+01:00

Studenten klein ensemble van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Filip Rathé en Kris Deprey. Solisten van het Brussels Philharmonic en Eddy Van Oosthuyze, klarinet.

Twee solisten, één zingende klarinet.

Solisten van het Brussel Philharmonic brengen met Eddy Van Oosthuyze op klarinet het ‘Klarinetkwintet’ van de Finse componist Magnus Lindberg en ‘Gumboots’ voor klarinet en strijkkwartet van de Brits-Amerikaanse componist David Bruce. Verder komen twee meesterwerken aan bod van Steve Reich, één van de meest prominente vertegenwoordigers van het Amerikaanse Minimalisme: ‘New York Counterpoint’ voor solo-klarinet (Kris Deprey) en tape en ‘Eight Lines’ voor ensemble.

Uitgesproken met Luis Moreno Ocampo

2010-02-17T18:13:33+01:00

UGent en Amnesty International reiken een Leerstoel uit aan de Argentijnse jurist Luis Moreno Ocampo, hoofdaanklager bij het Internationaal Strafhof. Hij brengt een verslag van de strijd die hij en zijn team leveren voor gerechtigheid voor de slachtoffers van de zwaarste mensenrechtenschendingen.

PROGRAMMA

Plechtige uitreiking van de Leerstoel Amnesty International 2009-2010 aan Dr. Luis Moreno-Ocampo met inleidende speeches van professor Dr. Paul Van Cauwenberge, rector van de Universiteit Gent en Karen Moeskops, directeur van Amnesty International Vlaanderen.
Publiekslezing ‘Prosecutorial Policy of the ICC: Lessons Learned and Prospects’ door Dr. Luis Moreno-Ocampo, Hoofdaanklager, Internationaal Strafhof.

Na de lezing is er gelegenheid om vragen te stellen tijdens een halfuur durende vragen- en antwoordensessie.

MEER INFO
De leerstoel, ingericht door de Universiteit Gent, wordt jaarlijks toegekend aan iemand die een bijzondere bijdrage levert in het domein van de mensenrechten. Dit jaar gaat de leerstoel naar Dr. Luis Moreno-Ocampo, hoofdaanklager bij het Internationaal Strafhof in Den Haag. Hij ontvangt de leerstoel voor zijn bijdrage in de strijd tegen straffeloosheid voor de ergste misdaden en de zwaarste mensenrechtenschendingen.

Hoewel er door de jaren heen opmerkelijke vooruitgang is geboekt, duurt de strijd voor gerechtigheid voor de slachtoffers van de ergste misdrijven onverminderd voort. Het Internationaal Strafhof in Den Haag, dat in 2002 van start ging, werd door de internationale gemeenschap in het leven geroepen om hierin verandering te brengen. Het Hof is de eerste permanente internationale rechtbank die daders van de zwaarste mensenrechtenschendingen kan berechten wanneer de nationale overheid dit weigert of daar zelf niet toe in staat is. De oprichting van het Internationaal Strafhof is dan ook een belangrijke doorbraak in het streven naar meer gerechtigheid voor slachtoffers van de ergste misdaden.

Het Hof heeft momenteel onderzoeken lopen in de Democratische Republiek Congo, Oeganda, Darfoer en de Centraal-Afrikaanse Republiek. Daarnaast gaat het team van Ocampo op dit moment na of een onderzoek moet worden geopend in Kenia, Georgië, Colombia en Afghanistan.

Les van de Eeuw #7: onderwijs

2010-03-03T10:46:59+01:00

Eén keer per jaar staat Vooruit stil bij het onvermogen van de mens om lessen te trekken uit het verleden. Wie die dag luisteren wil, krijgt de les gespeld van academici, journalisten, wakkere burgers en inspirerende figuren uit de cultuurwereld. Een wisselend actueel thema vormt daarbij het uitgangspunt voor leerrijke lezingen en debatten. Zo zoomde de LES VAN DE EEUW de voorbije jaren in op thema’s als democratie, oorlog, Irak, staat en religie. Deze keer zal onderwijs centraal staan.

In samenwerking met de Universiteit Gent bouwt Vooruit in de LES VAN DE EEUW een brug tussen (bijna) stemgerechtigde burgers en jongeren, studenten, studenten van morgen en het brede, geïnteresseerde publiek.

9:00 – 12:30 Open ochtendles met prof Ronald Soetaert, prof Jean Paul Van Bendegem, Freek Braeckman en Gerda Dendooven

15:00 – 17:00 Open namiddagles met prof Ronald Soetaert, prof Jean Paul Van Bendegem, Paul Verhaeghe, prof Mark Elchardus, Gerda Dendooven en Freek Braeckman

20:00 – 22:00 Open avondles met prof Ronald Soetaert, Paul Verhaeghe, prof Bruno De Wever, Gerda Dendooven, Tom Barman, prof Johan Braeckman, Indra Dewitte en Meyrem Almaci

De hele LES VAN DE EEUW, vanaf 09:30, is vrij toegankelijk. Maar de ochtendles wordt toegespitst op laatstejaarsscholieren, de namiddagles op iedereen die met het vak onderwijs bezig is en de avondles op het brede publiek.

Over deze editie:

Leraren zijn… Leerlingen zijn… Vul maar in.

”We zijn heen-en-weer aan het stigmatiseren en ik denk dat dat gewoon het gevaar is. Een Marokkaan is een materialist, een blokker is een lomperik en een progressieveling is een snob. En zo zijn we maar bezig want uiteindelijk ‘klappen’ we niet.” (Tom Barman, frontman dEUS).

In de Les van de Eeuw zullen we over dat ‘klappen’ hebben. Voor wie geen Vlaams kent: klappen betekent “genoeglijk samen praten”. Het betekent – voor ons – praten maar ook luisteren. Dat lijkt ons belangrijk want er wordt veel geklapt vandaag (klappen betekent ook druk praten, snateren, klappeien). We zullen uit de school klappen. Letterlijk, want figuurlijk betekent dat een geheim vertellen. Of zijn er toch geheimen die we niet weten uit de school? Wat vertellen leraren over leerlingen? Wat vertellen leerlingen over leraren? Wat willen leerlingen leren? Wat willen leraren onderwijzen? Wat vertelt fictie (films, romans, strips, songs en games) ons over de school?

Met deze vragen gaan we op zoek naar een antwoord hoe de school het gesprek op gang kan brengen in deze tijden waar met elkaar ‘klappen’ meer dan ooit belangrijk blijkt – om elkaar te leren (h)erkennen.

PROGRAMMA

OPEN OCHTENDLES

9:30 – 12:00 Theaterzaal – gratis

Wie met een klas (of klassen) leerlingen van het laatste jaar secundair (of voorlaatste) aanwezig wil zijn, vragen we om vooraf aan te melden. Inschrijven kan tot uiterlijk 8 maart via peter(at)vooruit(dot)be.

Met:

Professor Ronald Soetaert (Onderwijskunde UGent)
Professor Jean-Paul Van Bendegem (wetenschapsfilosoof VUB)
Freek Braeckman (nieuwsanker VRT, Slimste Mens)
Gerda Dendooven (auteur, boekillustrator, theatermaker, kinderambassadeur, …)

Wat vertellen mensen over scholen, leraren en leerlingen? Welke verhalen worden verteld? Wat vertellen die verhalen ons over onderwijs?
We tonen fragmenten uit diverse films, tv-series, romans, games en strips. Moderator Freek Braeckman gaat in gesprek met prof. Ronald Soetaert over wat we hieruit kunnen leren. Uiteraard zijn reacties van de jongeren vanuit de zaal toegestaan.

Wat is er waard om geleerd te worden? Wat moeten we weten om de Slimste Mens te worden? Moet iedereen hetzelfde leren? Wat moeten we weten van wetenschap, geschiedenis, kunst? Wat willen leerlingen leren? Wat willen leraren onderwijzen? Wat wil de maatschappij dat de school aanleert?
Freek Braeckman en prof. Jean Paul van Bendegem gaan in discussie over de twee culturen: exacte wetenschap (wiskunde, fysica, scheikunde etc.) en menswetenschappen (literatuur, geschiedenis, filosofie). Van Bendegem stelde de vraag in een recent boek: “ken je de tweede wet van de thermodynamica? Of: wat hebt je gelezen van Shakespeare? En heb je iets aan die antwoorden?”. We mijmeren verder over wat alle leerlingen zouden moeten leren op school om als kritische burgers deel te nemen aan de democratie. Wat moet je bijvoorbeeld weten om het Journaal op tv te kunnen volgen? En uiteraard over de vraag: willen de leerlingen dat wel? De reacties van de jongeren zijn alweer zéér welkom.

Wat is er waard om op school behandeld te worden? Worden we slimmer van de media? Komen de moderne media voldoende aan bod? Moeten we meer aandacht besteden aan jeugdculturen? Zijn computers de nieuwe machines waarop jongeren leren? Wat leren ze van en uit computergames?
Prof. Ronald Soetaert en Freek Braeckman (vorig jaar nog de Slimste Mens) argumenteren over hoe je slim wordt, discussiëren over wat je precies allemaal moet weten om slim genoemd te kunnen worden. We kijken naar computergames en spelen samen met Freek een spel op zoek naar een antwoord over wat we allemaal al spelend leren. Vragen staat alweer vrij.

Wat hebben we geleerd in deze Les van de Eeuw? Kan onderwijs de wereld redden?
We blikken terug met Gerda Dendooven; wat hebben we geleerd, deze ochtend ? Verder wil Gerda via welgekozen fragmenten uit straffe documentaires aantonen dat onderwijs volgens haar nog altijd een cadeau is.

OPEN NAMIDDAGLES
15:00 – 17:00 Theaterzaal – gratis

Inschrijven kan tot 22 maart via peter(at)vooruit(dot)be

Met:

Professor Ronald Soetaert (Onderwijskunde UGent)
Professor Jean-Paul Van Bendegem (wetenschapsfilosoof VUB)
Hoogleraar Paul Verhaeghe (psychologie UGent)
Professor Mark Elchardus (sociologie VUB)
Gerda Dendooven (boekenillustrator, theatermaker, kinderconsul)
Freek Braeckman (nieuwsanker VRT, Slimste Mens)

VRT-nieuwsanker Freek Braeckman is niet alleen gastheer, deze namiddag, hij moeit zich ook met de lezingen en doet er alles aan om de aanwezigen in de zaal bij de debatten te betrekken.

Inleiding door prof. Ronald Soetaert over retoriek en onderwijs. Hij gebruikt daarbij uiteenlopende fragmenten uit films en tv-documentaires, citeert uit diverse romans en verwijst naar comic novels en games. Daarbij heeft hij de nodige aandacht voor het debat tussen kennis en vaardigheden (zie het veelgehoorde “vroeger was het beter”) en richt hij de focus op attitudes en de beeldvorming van leraren, leerlingen en school.

Prof. Jean Paul Van Bendegem buigt zich dan weer over het fenomeen genaamd “The Two Cultures. Kunt u de tweede wet van de thermodynamica uitleggen? Deze vraag stelde CP Snow (schrijver van The Two Cultures and a Second Look: An Expanded Version of the Two Cultures and the Scientific Revolution) aan zijn intellectuele vrienden. Het gevolg? Vooral ergernis. Terwijl het toch de bètavariant is van de vraag of je Shakespeare kent. Aldus Snow in The Two Cultures, zijn essay over de kloof tussen alfa- en bètawetenschappers. Jean Paul Van Bendegem buigt zich over deze beroemde tekst en doet vijftig jaar na dato een revisievoorstel.

Hoogleraar Paul Verhaeghe is hij gewoon hoogleraar aan de Universiteit Gent, waar hij psychodiagnostiek en psychoanalytische therapie doceert. Hij vraagt zich deze namiddag af naar welk type school we evolueren.
“Het kan toch geen toeval zijn dat een maatschappij gekenmerkt door een overvloed aan stimuli en snelheid overloopt van hyperactieve kinderen? Het is geen wonder dat we ADHD-kinderen produceren.We krijgen een grote groep mensen die vaak van op heel jonge leeftijd al niet meer willen of durven meespelen. Zij beginnen afstand te houden omdat ze bang zijn. De voorbije jaren hebben we daardoor een verschuiving gezien van faalangst en sociale angst naar autisme. We leven in de beste der denkbare werelden, nooit was er zoveel veiligheid, gezondheid, onderwijs, waren er zoveel sociale vangnetten. En toch voelen we ons onveilig, maken we ons zorgen over onze gezondheid en – vooral – hebben we meer depressies en angsten dan ooit tevoren.”

Prof. Mark Elchardus, Vlaams hoogleraar sociologie aan de Vrije Universiteit Brussel, focust op de vragen; “welk type leraar hebben we nu? welk type leraar hebben we nodig?”

Gerda Dendooven, boekenillustrator, winnares van vier (!) Boekenpauwen en recent succesrijk met haar theaterproductie Takkenkind,ziet onderwijs nog immer en altijd als een cadeau. Aan de hand van frappante fragmenten legt ze uit waarom.

OPEN AVONDDEBAT
20:00 – 22:00 Theaterzaal – gratis

Met welke uitdagingen wordt het onderwijs vandaag geconfronteerd (vanuit globalisering, digitalisering, nieuwe economie)?

Met:

Professor Ronald Soetaert (Onderwijskunde UGent)
Hoogleraar Paul Verhaeghe (psychologie UGent)
Professor Bruno De Wever (prof Nieuwste Geschiedenis UGent)
Gerda Dendooven (illustrator, theatermaker, kinderconsul)
Tom Barman (muzikant)
Professor Johan Braeckman (prof wijsgerige antropologie UGent)
Indra Dewitte (VRT, Zevende Dag)
Meyrem Almaci (politica, Groen!)

Taxi Taxi / Isbells

2009-12-16T16:59:36+01:00

TAXI TAXI

Je houdt van CocoRosie, Emiliana Torrini en Joanna Newsom? Dan kan je ook blindelings vertrouwen op de charmante folksongs van Taxi Taxi. Nog geen 20 zijn ze, de Zweedse tweelingzusjes Johanna en Miriam Eriksson Berhan, maar ze traden al op op het grote Deens rockfestival Roskilde, de Brusselse Feeërieën van de AB en mochten op tour met o.a. Efterklang. Op het platenlabel van die laatste band, bracht het Zweedse meisjesduo in 2007 hun eerste ep’tje uit. Eind 2009 ziet hun debuut ‘Still Standing At Your Back Door’ het levenslicht.

”een zachte beloning voor het oor” (vijfsterrenrecensie op soundslike.be)

ISBELLS

Een van de muzikale verrassingen van 2009 moet wel Isbells geweest zijn: uit het niets gebombardeerd tot hotshot op StuBru en lieveling van de Belgische muziekpers. De zachtmoedige songs met akoestische gitaar en wonderlijke stemharmonietjes, roepen onvermijdelijk vergelijkingen met troubadour Nick Drake en Fleet Foxes op. Geen betere muziek om de koude van de winter uit je botten te jagen en een nieuwe lente in te luiden…

”Toen wij vier maanden geleden voor het eerst een demo van Isbells te horen kregen, liepen de koude rillingen in rotten van drie over onze rug: uitgepuurde, betoverend gezongen songs waarin hoop en vertwijfeling schaduwdansen. Móói!” (Humo)

Jazz & Sounds / dag 1 Vooruit

2010-03-08T12:19:16+01:00

18:30 Brugzaal – Documentaire Han Bennink: ‘Hazentijd’
20:00 Balzaal – Ben Sluijs, Jules Deelder & Remco Campert
20:00 Domzaal – Colin Stetson
21:00 Theaterzaal – Erik Truffaz & Malcolm Braff
22:30 Balzaal – Hairy Bones: Peter Brötzmann / Toshinoro Kondo / Massimo Pupillo / Paal Nilssen-love
en met performances KASK parcours door Vooruit

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Vooruit? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Documentaire Han Bennink: ‘Hazentijd’

Een documentaire over slagwerker en beeldend kunstenaar Han Bennink, gemaakt door Jellie Dekker.

Han Bennink is een dubbeltalent: de wereldburger die sinds ruim 40 jaar drumt met iedereen die er toe doet in de jazz en geïmproviseerde muziek, maar ook de kluizenaar die in de rust van zijn huis in de Beemster werkt aan zijn beeldende kunst.
Een film over een man die een monument in de Nederlandse jazz is en tegelijkertijd met jeugdige overmoed nog steeds nieuwe paden betreedt – zowel in zijn muziek als in zijn beeldende kunst.

Jellie Dekker (maker)

naar boven

Ben Sluijs – Jules Deelder – Remco Campert

20:00 Balzaal

Twee dichters en een muzikant vinden elkaar in hun liefde voor jazz.

Wie jazz en literatuur hoort, denkt meteen aan dichter en notoir jazzconnaisseur Jules Deelder. Deze ‘aucteur’ vuurt zijn teksten staccato af op het publiek, af en toe met een flinke klemtoon.

Zo ook Remco Campert, wiens stijl gekenmerkt wordt door korte zinnen, eenvoudige woordkeus en een minimum aan beeldspraak. Hij schreef bovendien verschillende jazzgedichten, je hoort de sax bijna in de achtergrond. Ben Sluijs, een van de grootste saxofoontalenten dat Vlaanderen rijk is, brengt de sax helemaal naar het voorplan.

Ben Sluijs (saxofoon), Jules Deelder (poëzie), Remco Campert (poëzie)

naar boven

Colin Stetson

20:00 Domzaal

De Roger Federer van de instrumentale avant-garde muziek.

Tom Waits, TV on the Radio, Feist, Bon Iver, Laurie Anderson, David Byrne, Jolie Holland, Sinéad O’Connor, LCD Soundsystem en Anthony Braxton, het lijstje artiesten waar saxofonist Colin Stetson mee heeft samengewerkt is indrukwekkend. Bovendien speelt hij ook bij de rockbands Arcade Fire en Bell Orchestre.

Hij is echter het bekendst voor zijn uitvoeringen van de ‘solo saxophone music of New History Warfare’ in allerlei concertzalen en op campagnemeetings van Barack Obama. Hij wordt “the Roger Federer van de instrumentale avant-garde muziek” genoemd. Hij speelde dit jaar op het Melbourne International Jazz Festival en het Moers Jazz Festival en ging op tour met Sway Machinery, Bell Orchestre en The National. “Colin Stetson is een absolute meester van de saxofoon…New History Warfare, Vol. 1 is een indrukwekkend en hoogst persoonlijk individueel statement… Stetsons composities en zijn vaardigheden om een muzikaal verhaal te vertellen, zijn wat dit album zo schitterend maakt. Je hebt vast nog nooit dergelijke saxofoonmuziek gehoord.” (Allmusic.com)

Colin Stetson (saxofoon)

www.colinstetson.com

naar boven

Erik Truffaz & Malcolm Braff

21:00 Theaterzaal

Trompettist Truffaz en pianist Braff samen op een podium geeft een spetterende chemie!

Trompettist Erik Truffaz is niet te bevreesd om ook minder voor de hand liggende paden in te slaan. Zo waagt hij zich ook aan rock, elektro en zelfs hiphop. Bij het grote publiek is hij het bekendst door zijn samenwerking met popzanger Ed Harcourt op ‘Arkhangelsk’ uit 2007, met wie hij ook op het voormalige Blue Note Records Festival (nu Gent Jazz) optrad. Een jaar later bracht Truffaz het driedelige album ‘Rendez-Vous’ uit, dat hem langs Parijs, Mexico en Benares (India) voerde. Op het laatste luik van die plaat liet hij zich o.a. bijstaan door de Braziliaans-Zwitserse pianist Malcolm Braff. Braff studeerde klassieke muziek, tot hij in 1989 op het Montreux Jazz Festival halsoverkop verliefd werd op de vrijheid en creativiteit van de jazzmuziek. Braff heeft een voorliefde voor ritme en improvisatie. Zijn meesterwerk is een hommage aan componist György Ligeti.

In 2008 bracht trompettist Erik Truffaz het driedelige album ‘Rendez-Vous’ uit, dat hem langs Parijs, Mexico en Benares voert. Op dat laatste luik van de plaat liet hij zich o.a. bijstaan door de Braziliaans-Zwitserse pianist Malcolm Braff. Truffaz en Braff samen op een podium geeft een spetterende chemie!

Erik Truffaz (trompet) & Malcolm Braff (piano)

naar boven

Hairy Bones: Peter Brötzmann / Toshinoro Kondo / Massimo Pupillo / Paal Nilssen-love

22:30 Balzaal

Vier muzikanten met charisma, strijdlust en kracht. Hun concerten zijn steeds dynamisch en opwindend, zonder technische virtuositeit uit het oog te verliezen.

Hairy Bones verzamelt vier muzikanten met charisma, strijdlust en kracht. Hun concerten zijn steeds dynamisch en opwindend, zonder technische virtuositeit uit het oog te verliezen. De ongelooflijke rauwe energie op hun gelijknamige cd, een liveregistratie van een concert in Amsterdam, doet je wensen dat je bij de opnames aanwezig was. Mis de kans dus niet om het kwartet op Jazz & Sounds van dichtbij mee te maken. Kondo en Brötzmann speelden eerder al samen in de mythische Albert Ayler tribute band Die Like a Dog. In Hairy Bones verlenen de opzwepende drumritmes van Nilssen-Love en de groovy bas van Pupillo (Zu) een extra dimensie aan de warme melodieën van Brötzmann en de elektrische trompet van Kondo. Hairy Bones schudt je beenderen door elkaar.

Peter Brötzmann (sax & klarinet), Toshinori Kondo (trompet), Massimo Pupillo (bas) & Paal Nilssen-Love (drums)

naar boven

Ill City: The opposites / support: NAG

2010-03-10T15:42:57+01:00

The Opposites
Met het nummer ‘Broodje Bakpao’ heeft het Nederlandse duo The Opposites een knaller van een hit te pakken. Het nummer stond op 3 in de Ultratop, en Stubru creeërde een hype. De Youtube-clip passeerde bovendien al meer dan 2 miljoen keer. De TV-serie waar het nummer bijhoort is te zien op TMF: ‘New Kids’ gaat zeer toepasselijk over marginale hangjongeren met nektapijten die elkaar afranselen en bespuwen. ‘Broodje Bakpao’ mag dan een onverwacht grote hit zijn, het nummer is wel typisch voor de stijl van The Opposites (Topnotch), die gabber-hardcore mengen met hiphop. Zie ook vorige single ‘Dom, lomp & famous’, en huidige hotshot: ‘Licht Uit’.

NAG
Van echte Vlaamse rap kan een mens nooit genoeg hebben, en we vinden hiervoor een goede vertegenwoordiger in NAG. Zijn onlangs uitgebrachte album is nu meer dan 1400 keer gedownload en dit op minder dan 2 maanden. De eerste reviews beginnen ook binnen te lopen en net zoals alle reacties van fans zijn deze best lovend. Daarnaast mag hij ook genieten van een stijgende aandacht over de grenzen bij onze Nederlandse buurmannen en wie weet heeft dit ook een positieve impact op het Vlaamse publiek. Hij kwam onlangs nog in de media aangezien hij als één van de eerste Belgen heeft mogen opnemen in 101BARZ, een opnamestudio die een award ontving in Nederland als “beste multimedia project”. Dit platform is met zijn 100 000 bekijkers een goede springplank voor elke artiest. Mis dit opkomend talent niet en be there op 25 maart!

Dj MADFINGAZ
Dj Madfingaz had als jonge knaap van amper 15 een droom: dj worden. Hij begon net zoals alle andere aspirant deejays op zijn kamer met het mixen van platen en het aanleren van de eerste scratch technieken. De jonge dj had reeds snel het scratchen en beatjugglin’ onder de knie en waagde zich aan zijn eerste battles en locale bookingen. Met succes, want hij werd snel een te vrezen tegenstander in de Belgische en Nederlandse battle scene.
Tijdens één van die locale bookingen maakte Madfingaz indruk op Mista’ K, een urban club deejay, die vroeg hem te vergezellen op een booking in Club Da Shake. De avond viel goed mee en Madfingaz werd lid van de groep Fizz Clique opgericht door Mista’ K. Vanaf dit moment gaat het snel met carrière van onze jonge dj en wordt hij een vaste waarde in de Belgische club en partyscene. Fizz Clique haalt resident posities binnen op gevierde concepten zoals City Queens, Coolsweat,.. en staat mee aan de wieg van het succesvolle concept Heat.
Toch verliest Madfingaz zijn voorliefde voor de pure hiphop niet uit het oog en verzorgde de muziek voor en na concerten van onder meer Beatnuts, Alkoholics, Redman, Clipse, Fat Joe, Redman & Methodman en nu dus ook de Opposites.

Jazz & Sounds / Paneldiscussie over artistiek onderzoek

2010-01-25T12:01:14+01:00

Artistiek onderzoek blijft discussie oproepen. Het artistieke facet blijkt niet altijd even gemakkelijk te verzoenen met het wetenschappelijke onderzoek zoals dat aan universiteiten gebeurt. Sommige kunstenaars vinden dan weer dat onderzoek de authentieke beleving te veel belemmert. Voldoende redenen om een panel samen te stellen met o.a. Luk Vaes (pianist, November Music, Orpheus Instituut), Godfried-Willem Raes (componist, HoGent, Stichting Logos), Peter Swinnen (componist, KCB), Florian Heyerick (dirigent, Hogent) en Jean Paul Van Bendegem (filosoof, VUB). Marc Leman (IPEM-UGent) leidt het debat in goede handen. Andere onderzoekers die aan bod komen zijn Pieter Coussement, Katty Kochman en Godfried-Willem Raes.

Jazz & Sounds / dag 2 Vooruit

2010-02-26T11:59:42+01:00

20:00 Domzaal – Eric Thielemans & Josse De Pauw: Rops Snare
20:00 Balzaal – Joëlle Léandre
21:00 Theaterzaal – Flat Earth Society feat. John Watts
22:30 Balzaal – Elliott Sharp’s Carbon
en met performances KASK parcours door Vooruit

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Vooruit? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Eric Thielemans & Josse De Pauw: Rops Snare

20:00 Balzaal

Acteur Josse De Pauw en percussionist Eric Thielemans nemen je mee in een surrealistische vertelling, een magische ervaring.

Acteur/schrijver Josse De Pauw en drummer Eric Thielemans leerden elkaar kennen tijdens de repetities van Liefde/Zijn Handen, een voorstelling van De Pauw voor LOD, met muziek van Jan Kuijken. Het klikte en na enige (nachtelijke) gesprekken was hun gezamenlijke project Rops Snare geboren. Vertrekpunt is een tekst in vrij vers van Josse De Pauw over de geboorte, het leven en het slachten van een varken. Hij vond zijn inspiratie in de ets Pornocrates van Félicien Rops, waarop een naakte vrouw met een varken door de nacht wandelt.

De Pauw wordt door Thielemans begeleid met percussie en waar het verhaal eindigt – het varken hangt geslacht op ladders gesjord en zijn ziel zweeft over de besneeuwde velden richting horizon – trekt Thielemans het zijne op gang. Wat volgt is het gestage crescendo van de dood. Luider en luider roffelt de snaredrum, waarbij de boventonen worden versterkt door de stemmen van Eric en Josse.

Eric Thielemans (drums & percussie) & Josse De Pauw (spoken word)

www.myspace.com/ericthielemans

naar boven

Joëlle Léandre

20:00 Domzaal

Een van de leidende figuren van de hedendaagse muziekscene. Componisten als John Cage, Giacinto Scelsi en Steve Lacy hebben speciaal voor haar muziekstukken geschreven.

De Franse contrabassiste Joëlle Léandre is een van de leidende figuren van de hedendaagse muziekscene. Ze is zowel een meester in het uitvoeren van bestaande composities als een begenadigd improvisator, twee talenten die ze verenigt als weinig anderen. Verschillende componisten, waaronder John Cage, Giacinto Scelsi en Steve Lacy, hebben speciaal voor haar muziekstukken geschreven. Bovendien heeft ze al het podium gedeeld met de grootste jazznamen: Derek Bailey, Anthony Braxton, Evan Parker, Fred Frith, John Zorn, … In haar carrière van bijna 30 jaar heeft ze meer dan 150 opnames op haar naam staan en heeft ze muziek gecomponeerd voor theater- en dansvoorstellingen. Léandre is eveneens bekend als lid van de European Women’s Improvising Group en het feministische improtrio Les Diaboliques. Onder de naam Les Domestiques nam ze samen met Jon Rose een van de vreemdste platen ooit op: een collectie van huiselijke geluiden die ze op muziek zetten.

Kwadratuur over de fenomenale techniek van Léandre op contrabas: “Ze beheerst alle registers van het instrument: van flageoletten tot laag brommen, of het nu gaat om tokkelen, strijken of slaan op de snaren. Helemaal indrukwekkend wordt het wanneer ze verschillende technieken tegelijk aanwendt, zoals in een magisch klinkende passage in haar zesde solo-improvisatie.”

Joëlle Léandre (contrabas)

www.joelle-leandre.com

naar boven

Flat Earth Society feat. John Watts

21:00 Theaterzaal

Première van de opvallende samenwerking tussen big band Flat Earth Society en John Watts, zanger en gitarist van Fisher Z.

Een bigband en een oudere rocker? Dat het wel degelijk vonken kan geven, bewijst Flat Earth Society met John Watts, zanger en gitarist van de legendarische rockband Fisher Z. Op Jazz & Sounds kan je de première van deze opvallende samenwerking beleven. Waaraan mag je je verwachten? Oude Fisher Z nummers in nieuwe arrangementen van FES-componist Peter Vermeersch, oude nummers van Flat Earth Society in een fris jasje en nieuwe Vermeersch-nummers met tekst van John Watts.

Peter Vermeersch (klarinet), Bart Maris & Luc Van Lieshout (trompet), Peter Vandenberghe (keyboards), Kristof Roseeuw (bas), Marc Meeuwissen & Stefaan Blancke (trombone), Berlinde Deman (tuba), Tom Wouters (klarinet, vibrafoon & percussie), Michel Mast (tenorsax), Bruno Vansina (baritonsax & fluit), Benjamin Boutreur (altsax), Wim Willaert (keyboards & accordeon), Teun Verbruggen (percussie), Pierre Vervloesem (gitaar) & John Watts (zang & gitaar)

naar boven

Elliott Sharp’s Carbon

22:30 Balzaal

Na meer dan 15 jaar is er een nieuw album van Elliott Sharp’s rockband Carbon.

Meer dan 15 jaar heeft het geduurd, maar in 2009 bracht gitarist Elliott Sharp met zijn experimentele rockband Carbon een nieuwe plaat uit. Al meer dan 30 jaar is Sharp een van de belangrijkste ‘down town’ avant-gardisten uit New York, die altijd streeft naar vernieuwing. Sharp noemt zichzelf een muzikale en wetenschappelijke ‘nerd’ omdat hij geometrische concepten, genetische metaforen en zelfs de chaostheorie op zijn muziek probeert toe te passen. Hij verruimt ook regelmatig zijn horizonten door samen te werken met wereldmuzikanten als Nusrat Fateh Ali Khan en popsterren als Debbie Harry. In Carbon gebruikt hij zijn gitaar bijna als percussie-elementen om een brutale en donkere sound op te bouwen. Ook Zeena Parkins is een opvallend figuur binnen Carbon, niet alleen als harpiste in een rockband, maar ook van haar verleden bij o.a. Björk, Jim O’Rourke, Lee Ranaldo, Nels Cline en Courtney Love’s Hole.

Elliott Sharp (gitaar), Zeena Parkins (harp), David Weinstein (elektronica), Marc Sloan (bas) & Joseph Trump (drums)

www.panix.com/~esharp

naar boven

NTGent / Toneelgroep Amsterdam

2009-10-25T15:42:19+01:00

Met verenigde krachten brengen NTGent en Toneelgroep Amsterdam La Grande Bouffe, een loflied op de consumptiemaatschappij naar de gelijknamige film van Marco Ferreri. Vier hoogopgeleide succesvolle vrienden hebben beslist om aan één stuk door lekker te eten. Tot ze erbij neervallen en de dood erop volgt. Ze willen stoppen op de toppen van het genot, in één orgastische extase van een langgerekt eet- en seksfestijn. Zonder nadere verklaring. Zonder discussie. Zonder filosofische grondslag. In 1973 sloeg de film in als een bom. Hij was een voorbode van een nieuwe generatie die zonder idealisme koos voor een neoliberaal, ongetemd kapitalisme. Maar die kapitalistische succesformule is in 2008 piepend en krakend tot stilstand gekomen. Wat heeft La Grande Bouffe nu nog te betekenen?

Mintzkov / Waldorf

2010-03-15T19:07:31+01:00

Mintzkov
Sinds hun overwinning op Humo’s Rock Rally in 2000 bouwde Mintzkov (née Mintzkov Luna) nationaal en internationaal succes op: de voorbije maanden liet de band Duitse festivalweides meezingen, en stond ze in het voorprogramma van het Noorse Kaizers Orchestra.
Mintzkov bracht op 19 februari haar derde album uit: ‘Rising Sun, Setting Sun’ werd geproduced door Jagz Kooner (Primal Scream, Reverend & The Makers, Kasabian).
Voor de cover mocht Mintzkov een prachtig kunstwerk van de Duits-Antwerpse kunstenares Kati Heck gebruiken en ook in het cd-boekje zijn er enkele tekeningen van haar te zien.
De eerste single ‘Opening Fire’ is de voorbode van weer heel wat prachtige nummers en mooie samenzang tussen Lies en Philip. Met producer Jagz Kooner valt te vermoeden dat Mintzkov de meer elektronische richting uitgaat. Niettemin verloochenen ze hun rockbasis niet en dit samenspel zorgt voor een waaier van mogelijkheden, die ze absoluut benutten! Knetterende indierock van Belgische bodem!

”De combinatie van sterk songmateriaal, een veelzijdig geluid en een goeie productie maakt van ‘Rising sun, Setting sun’ de sterkste Mintzkov tot nog toe.” (De Morgen)
”Rising sun, setting sun’ is een plaat zonder ook maar één slecht nummer of zwak moment en komt wat ons betreft dan ook heel dicht in de buurt van de perfectie. De volle vijf sterren, meer hebben we daar niet aan toe te voegen.” (Cutting Edge)

Waldorf
Waldorf bracht in 2005 een titelloos debuut uit met catchy popsongs vol luide gitaren. “Belofte” heette dit toen, tot zanger Wolf bij The Van Jets ging spelen en de line-up uit mekaar viel. Oktober 2009 verscheen onverwacht ‘Twelve Seconds To None’, een Weltschmerzige en donkere winterplaat. The angry young men luisteren goed naar hun goden en The Melvins, Magma en King Crimson horen dat het goed is. Single ‘Information’ baant zich al enkele weken een weg naar de heerschappij over de Afrekening.

dj Part Time Punks
RAZ aka dj Part Time Punks aka toetsenist van Mintzkov heeft zich een nieuw speeltje aangeschaft. Na een al schitterende avond mag hij afsluiten met een al even schitterende dj set. Met referenties van Amsterdam Dance Event, De Cinema (Antwerpen), Café D’anvers en de Petrol en een plaatsje in de play list van Mish Mash op Studio Brussel en The Blender op JIM, kan zijn curriculum nu al tellen! En hier valt verder niets meer over te zeggen, behalve: ‘Think rave, pop, filth and dirty dancing. Think sweat. Think crap. Think lollipop. And now just shut up and dance!!’

Jazz & Sounds / dag 1 Muziekcentrum De Bijloke

2010-01-25T12:10:30+01:00

16:00 Bibliotheek (gratis) – Documentaire Joëlle Léandre Continue Basse
18:00, doorlopend Bibliotheek – Documentaire Charlie Haden
17:50 & 19:30 Mezzanine – Foyer – Françoise Vanhecke, More than a voice
18:00 Concertzaal – Sophie Alour – Jozef Dumoulin – Dré Pallemaerts
20:00 Kraakhuis – Ernst Reijseger
20:00 Auditorium – Re:new Music
20:00 Toegangsgebouw – B3B: Fred Van Hove/ Wilbert de Joode / Barry Guy
20:00 Bibliotheek – Project El Negocito Records/Logos: human and machine
21:00 Toegangsgebouw – Julius Eastman’s STAY ON IT olv Alexandros Markeas
21:30 Toegangsgebouw – Improvisatie-workshop Joëlle Léandre
22:00 Concertzaal – Miroslav Vitous ‘Remembering Weather Report’

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Muziekcentrum De Bijloke? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Documentaire Joëlle Léandre Continue Basse

16:00 Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke, gratis

De documentaire volgt Joëlle Léandre 2 jaar in haar dagdagelijkse leven in Parijs, in haar verblijf in Zuid-Frankrijk, in haar woonplaats in Californië aan het Mills College en tijdens verschillende optredens in Frankrijk en België en een tournee in Israël.

De fel articulerende Léandre deelt haar passie en compromisloze overtuiging namens haar kunst en vrije improvisatie in een reeks anekdotes, interviews en dagelijkse gesprekken met vrienden en medewerkers. Ze spreekt over de vormende invloed van vrijdenkers en componisten zoals John Cage en Giancinto Scelci, over de voorbeeldfunctie van Derek Bailey en en het egalitaire en dwingende karakter van werkelijk vrije improvisatie. De documentaire laat Léandre zien als een muzikante die altijd klaar is om te ontdekken, uit te dagen en de algemeen aanvaarde conventies in twijfel trekt. (uit bespreking All about Jazz)

Christine Baudillon (regie)

naar boven

Documentaire: Charlie Haden – Rambling Boy

vanaf 18:00 doorlopend in de Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

Een documentaire over het leven van bassist Charlie Haden van de hand van filmmaker Reto Caduff.

Charlie Haden wordt tot de allergrootste bassisten gerekend en wordt ook wel eens de poëet van de bas genoemd. Hij leverde de afgelopen decennia een bijdrage tot verschillende genres van avant-garde en bigband tot wereldmuziek, folk en gospel. Deze nieuwe documentaire van de bekroonde Zwitserse filmmaker Reto Caduff biedt een inkijk in het leven en het werk van Charlie Haden als instrumentalist, componist, bandleider, opvoeder, politiek activist en familieman.

In de jaren’60 was Haden lid van het Ornette Coleman, later leidde hij het Liberation Music Orchestra en richtte hij zijn eigen Quartet West op. Verder werkte hij samen met grootheden uit de jazz als Keith Jarret en Pat Metheny en vele anderen. Zijn recentste album getiteld Rambling Boy blikt terug op de americana en bluegrass die hij als kind op de radio hoorde.

www.charliehadenfilm.com

naar boven

Françoise Vanhecke, More than a voice…Much more

17:50 & 19:30 Mezzanine – Foyer, Muziekcentrum De Bijloke

She is a ‘soprano’ with many aspects. She is a contemporary, daring, power performing & creative artist. Zo wordt ze bestempeld.

Françoise Vanhecke, sopraan, is een veelzijdige artieste met internationale faam – zangeres, pianiste, actrice, stempedagoge, vocal coach, improvisator en componist (Irma Bilbao). Het klassieke repertoire laat haar niet onberoerd, maar door haar veelzijdig talent is ze veel gevraagd als zangeres voor de creatie van hedendaags werk, gaande van lied tot opera. Ze behaalde verschillende internationale prijzen en in 2003 behaalde ze een beurs van de New York Women Composers, wat een keerpunt betekende voor haar carrière. Zij treedt op in het binnen- en buitenland alsook met haar soloprogramma’s (waarbij ze zichzelf begeleidt aan de piano) die haar veelzijdigheid duidelijk illustreren. Françoise Vanhecke is niet alleen een zangeres en performer, zij heeft ook het talent en het lef om minder begane paden te bewandelen. Ze staat op de affiche van de belangrijkste muziekfestivals en theaterhuizen van de wereld.

Programma:
Cage, Aria
Berio, Sequenza III
Cathy Berberian, Stripsody

Françoise Vanhecke (zang)

www.francoisevanhecke.be

naar boven

Sophie Alour – Jozef Dumoulin – Dré Pallemaerts

18:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Samen met het Tourcoing Jazz Festival bood het Jazz & Sounds Festival aan een Franse en Belgische muzikant de kans om samen iets uit te werken, een creatie zoals dat heet in vaktermen. De Franse saxofoniste Sophie Alour werkte samen met Belgisch toetsenist Jozef Dumoulin een project uit voor beide festivals waarbij ze drummer Dré Pallemaerts uitnodigden om het geheel te verstevigen.

De jonge Franse saxofoniste Sophie Alour begon pas op haar 19de saxofoon te spelen nadat ze eerder op de klarinet focuste. Sinds 2000 speelde ze in een sextet met onder andere Stéphane Belmondo en later bij Le Vintage Orchestra. Later richtte ze haar eigen kwartet op. In 2007 won ze een Franse Django D’or als jong talent.

Pianist en Fender Rhodes specialist Jozef Dumoulin kennen we als een van de meest actieve Belgische jazzmusici. Hij speelt ondermeer bij Octurn, Mâäk’s Spirit, Othin Spake en Lidlboj. Drummer Dré Pallemaerts behoeft nauwelijks nog introductie. Hij groeide uit tot een van de gezichten van de Belgische jazz en voelt zich ook prima thuis in de Franse jazzscene.

Coproductie Tourcoing Jazz Festival – Jazz & Sounds Festival
p(credits). Sophie Alour (saxofoon), Jozef Dumoulin (toetsen & Fender Rhodes), Dré Pallemaerts (drums)

naar boven

Ernst Reijseger

20:00 Kraakhuis, Muziekcentrum De Bijloke

Voor sommige muzikanten is een carrière als solist iets wat ze eerder naar het einde toe van hun carrière plannen of ze zien het als een afzonderlijk project, een uitdaging om te zien of ze het ook wel alleen redden op een podium. Anderen worden echter als solist geboren. Alleen op een podium staan is voor hen een genot, zomaar spelen zonder begeleiding is voor hen iets natuurlijk. Ernst Reijseger behoort tot deze laatste categorie.

Reijseger is één met zijn cello. Het instrument kleeft aan zijn lichaam, hij gaat er spelend mee op wandel, gebruikt het als een percussie-instrument, hanteert het als een flamencogitaar en dit zonder gimmick maar met een groot gevoel voor muzikaliteit waarbij hij alles tot in de puntjes beheerst. Wanneer Reijseger een cellosonate van Bach met de strijkstok omgekeerd speelt is dat niet omdat hij grappig wil doen, ook al komt het grappig of blasfemisch over, maar omdat hij vindt dat die sonate zo mooi klinkt.

Naast een groot solist is Ernst Reijseger een groot improvisator. De melodieën dwarrelen door zijn hoofd, hij verandert van de ene speeltechniek naar de andere en mooie gestreken lijnen worden afgewisseld met vurige pizzicato’s. Zijn opleiding als klassieke cellist (o.a. bij Anner Bijlsma, één van de grootste cellisten ooit) heeft hem de mogelijkheid om met al die verschillende werelden op een creatieve manier om te springen. Tot groot genot van de toehoorder.

Ernst Reijseger (cello)

www.ernstreijseger.com

naar boven

Re:new Music

20:00 Auditorium, Muziekcentrum De Bijloke

Het SPECTRA Ensemble onder leiding van Filip Rathé.

D’un rêve parti: verloren droom of rave party ?

Het SPECTRA Ensemble brengt werk van twee componisten met roots in de improvisatie-scene: ‘D’un Rêve Parti’ van Bruno Mantovani verwijst naar een rave party terwijl Alexandros Markeas’ ‘Zapping’ een dialoog is tussen een solo percussionist en zijn video-spiegelbeeld. In ‘The tool from light’ van Grzegorz Duchnowski en in ‘Spiegelbilder’ van Isabel Mundry staat de russische bayan centraal. Deze werken kaderen in het Europese Re:new music project.

naar boven

B3B: Fred Van Hove/ Wilbert de Joode / Barry Guy

20:00 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Drie rasmuzikanten samen in een even ongebruikelijke als avontuurlijke combinatie.

Fred Van Hove (B, 1937) behoort tot het selecte kransje pioniers dat in de jaren zestig/zeventig de nieuwe improvisatiemuziek op de wereldkaart zette en sindsdien blijft heruitvinden. Hij maakte destijds deel uit van het historische trio met Peter Brötzmann en Han Bennink, zette een eindeloze reeks duo’s op (Braxton, Mangelsdorff, Lacy…), en liet zich opmerken als de revolutionaire kracht achter de Werkgroep Improviserende Musici en het Free Music festival. In de US en Japan wordt hij steevast beschreven als ‘legendarisch’, in eigen land wordt hij al te zelden gehoord.

Barry Guy (UK, 1947) bewandelt al meer dan 40 jaar de fijne lijn tussen compositie en improvisatie. Zijn interesse reikt van oude muziek tot geïmproviseerde krachtmetingen. Hij was een kompaan van het eerste uur van Evan Parker, Derek Bailey & Co en de man achter het indrukwekkende London jazz Composers Orchestra, nu het Barry Guy New Orchestra. In 1988 speelde hij een opvallende rol in het monumentale festival rond pianist Cecil Taylor in Berlijn.

Wilbert de Joode (NL, 1955) behoort tot het kruim van de avontuurlijke Amsterdamse scene. U kent hem als de vaste bassist van de ensembles van Michiel Braam, Ab Baars en Eric Boeren. Het krachtige en aparte geluid van zijn contrabas (met darmsnaren) kleurde talloze internationale samenwerkingen, onder andere met Ken Vandermark en dichter bij huis met Bart Maris.

Alle drie staan ze ook bekend voor hun meeslepende soloconcerten. Op aanstichten van Van Hove verenigden ze zich in dit trio met een ongekende overvloed aan snaren allerhande. Daarover schrijft Van Hove:

Van de 88 toetsen die een piano heeft zijn er 66 die 3 snaren nodig hebben om één toon voort te brengen, 12 hebben 2 snaren nodig, 10 doen het met 1, dat geeft een totaal van 232 snaren.
Normaal heeft een contrabas 4 snaren, soms 5 of 6, sporadisch nog enkele meer.
Een duo bas/piano is dan ook een zeer precaire onderneming, de bas geraakt verstrikt in het snarenspinnenweb van de piano en de piano zelf kan slechts zéér voorzichtig opereren.

Helemaal anders wordt het met 2 bassisten.
Het recept is:
• de piano in het midden, geprangd tussen de bassen (om incest te vermijden)
• men neme 2 bassisten van liefst verschillende nationaliteiten

Fred Van Hove (piano), Wilbert de Joode (bas), Barry Guy (bas)

naar boven

Project El Negocito Records/Logos: human and machine

20:00 Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

El Negocito Records is een Belgisch label voor alternatieve en improvisatiemuziek en offspring van club/café El Negocito met als thuisbasis Gent. In dit project wordt het spel aangegaan tussen enerzijds een muzikant actief op het nieuwe label en een muzikale machine van de Logos Foundation. Zo presenteren we op zaterdag en zondag telkens 2 verschillende duo’s. De vorm waarin deze ontmoetingen plaats vinden gelijkt op een werkruimte van toenadering die niet zo nodig stoelt op een harmonisch plan maar zich ontvouwt vanuit de 2 facetten van mens en machine. De manier om met dit spel, zeg maar onderzoek, om te gaan kan zeer intuïtief zijn, zeker als improvisatie een belangrijke benadering is die gehanteerd word. De zoektocht naar geluid loopt net gelijk met die naar pure rede; een taal die cryptisch blijft maar toch verstaanbaar voor iedereen. De muzikanten van dienst zijn Giovanni Barcella, Eli Van De Vondel, Manolo Cabras en Daniel Pastene.

Giovanni Barcella is een extravagante Gents Italiaanse jazzdrummer. Hij staat voor een poëtische kijk op de noodzaak van jazz als dissident, jazz die zich afzet tegen de problematische visie van de meeste muziek die we te horen krijgen. Eli Van de Vondel is niet alleen medeoprichter van CiCliC Record, Mahaworks en tal van andere initiatieven, hij is ook een gevoelige, linkshandige gitarist altijd op exploratie om het ego te laten vallen voor het geheel. Hij tracht tijd, ruimte en gelegenheid te scheppen waarbinnen persoonlijke muzikale visies zich bevrijd en vrij van commerciële [ver]druk[king], stereotiepe esthetiek en vastgestelde stijlen kunnen ontwikkelen. Manolo Cabras werd geboren in het Italiaanse Cagliari, studeerde er klassieke viool aan het conservatorium en leerde er experimenteel te componeren. Na verloop van tijd ruilde hij de viool in voor een potigere contrabas en nog wat later maakt hij de overstap van klassiek naar jazz. Daniel Pastene studeerde aanvankelijk drie jaar klarinet aan de Universiteit van Chili bij Francisco Gouet en vervolgde dan zijn studies aan het conservatorium van Gent, waar hij zijn masterdiploma alsook de voortgezette opleiding compositie bij Frank Nuyts behaalde.

Stichting Logos is al veertig jaar in de weer met de productie van experimentele muziek en geluidskunst. Vanuit hun thuisbasis in Gent trekken zij de wereld rond met performances zoals het Logos Duo, het pneumafoon project en het M&M orkest. De paradepaardjes van het moment zijn de 43 muzikale robots die via allerhande sensoren kunnen reageren op hun omgeving. Deze unieke instrumenten, ontworpen en gebouwd door Godfried-Willem Raes, behoren tot de meest geavanceerde muziekrobots ter wereld. Voor deze gelegenheid zullen enkele robots samen musiceren met muzikanten van vlees en bloed. Componisten/programmeurs Kristof Lauwers, Troy Rogers en Yvan Vander Sanden zorgen voor de technische realisatie.

Giovanni Barcella (drums), Eli Van De Vondel (gitaar), Manolo Cabras (contrabas), Daniel Pastene (klarinet)

naar boven

Julius Eastman’s STAY ON IT onder leiding van Alexandros Markeas

21:00 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Studenten Klassiek en Jazz van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Alexandros Markeas.

Julius Eastman, rebels componist van o.a. Evil Nigger en Gay Guerilla, vermengt in STAY ON IT minimalisme met jaren ’70 pop.
Julius Eastman was een Afro-Amerikaanse componist, pianist, vocalist en danser binnen de beweging van het minimalisme. Zijn muziek combineerde zowat als eerste minimalistische processen met elementen uit de popmuziek. Vaak gaf hij zijn werk provocatieve politieke titels als Evil Nigger of Gay Guerrilla. Zijn semi-geïmproviseerd werk STAY ON IT wordt uitgevoerd door studenten onder leiding van de Frans-Griekse componist-improvisator Alexandros Markeas.

naar boven

Improvisatie-workshop Joëlle Léandre

21:30 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Studenten Klassiek en Jazz van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Joëlle Léandre.

Joëlle Léandre, meesterlijk improvisator in zowel Jazz als Hedendaags klassiek, presenteert het resultaat van een week workshop.

De Franse contrabassiste, improvisator en componiste Joëlle Léandre is één van de dominante figuren in de Europese muziekscene. Ze speelde met vele grote namen in de Jazz zoals onder andere Anthony Braxton en John Zorn. Ze werkte eveneens met belangrijke figuren uit de hedendaagse muziek zoals Pierre Boulez en John Cage. Op Jazz & Sounds presenteert ze het resultaat van een week durende workshop improvisatie met conservatoriumstudenten Klassiek and Jazz.

naar boven

Miroslav Vitous ‘Remembering Weather Report’

22:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Miroslav Vitous blikt terug op zijn beginperiode bij het invloedrijke Weather Report.

Vitous begon op jonge leeftijd viool te spelen, schakelde dan over naar de piano maar koos uiteindelijk voor de bas. Midden jaren ’60 verkaste hij naar New York waar hij al snel deel uitmaakte van de levendige New York scene.

Bassist en componist Miroslav Vitous kennen we voornamelijk als medeoprichter van de fusionband Weather Report samen met Joe Zaniwul en Wayne Shorter die vooral in de jaren ’70 bekend werden met hun mix van jazz, latin jazz, funk, rock en R&B.

Over het vorig jaar verschenen album Remebering Weather Report zegt Vitous het volgende: ’’Dit album is gemaakt in herinnering aan mijn tijd bij Weather Report. De bedoeling is hier niet om Weather Reportrepertoire te spelen, maar om nieuw materiaal op te nemen volgens het concept dat ik bij de groep inbracht in 1970. Namelijk, directe conversatie en gelijkheid tussen de instrumenten.” Het materiaal op het album is, met uitzondering van zijn variaties op Ornette Coleman’s ‘Lonely Woman’, gecomponeerd door Vitous, inclusief hommages aan Joe Zawinul en Wayne Shorter.

Het kwartet van Vitous bestaat tegenwoordig uit tenorsaxofonist Gary Campbell, trompettist Franco Ambrosetti en drummer Gerald Cleaver. De Standaard omschreef het album Remembering Weather Report van dit kwartet als volgt: In Vitous’ kwartet groeit een soort vrije conversatie, waarin hij zich virtuoos uitleeft op gestreken bas. Zowel de tenorsaxofoon van Gary Campbell, als Gerald Cleavers knisperende drums en de klaroenachtige trompetlijnen van Franco Ambrosetti klinken geïnspireerd. (De Standaard).

Miroslav Vitous (bas), Gary Campbell (saxofoon), Franco Ambrosetti (trompet), Gerald Cleaver (drums)

www.miroslavvitous.com

naar boven

Brant Bjork

2010-03-15T19:01:36+01:00

Brant Bjork
Brant Bjork, ex-drummer van Kyuss en Fu Manchu, is tegenwoordig de coolste man van de desertrockscene. Hij heeft het feel good-imago van relaxte dude, skater en surfer uit de Sunny State of California. Maar vergis je niet, de man zat niet stil: produceren, een eigen label oprichten en vele platen maken. Bjork brengt een mix van psychedelische, soulvolle, groovy en sexy rock-’n-roll. Onlangs werd zijn debuutalbum ‘Jalamanta’ heruitgebracht, ter gelegenheid van het 10-jarige bestaan. In maart zal de Low Desert Punk zijn 9de studioalbum op de wereld loslaten. Om dit te vieren komt Brant Bjork in Vooruit zijn ijzersterke live reputatie bewijzen.

My Sleeping Karma
My Sleeping Karma combineert organische aspecten van psychedelische groove rock met emotionele schaduwen van aphasische landschappen. Dit was de intentie van het debuutalbum. Het nieuwe album ‘Satya’, uitgebracht in september 2008 bij Elektrohasch Records, gaat wel een stap verder: retro, psychedelisch, groovy, rockmuziek met een charmant karakter. Emoties overbrengen, stemloos maar met een waaier aan boodschappen. Neem je tijd en get your trip… chill en rock zijn één grote familie! Gebruik je verbeelding: My Sleeping Karma is verlichting.

dj Cosmic Masseur
Cosmic Masseur is sinds de jaren ‘80 extreem passioneel bezig met muziek, en Orange Factory is verheugd frequent beroep te kunnen doen op de jarenlange DJ ervaring van deze maffe muziekprofessor.
Naast album reviewer bij Concrete web, is hij ook een graag geziene gast DJ op het gerenomeerde Roadburn Festival in Tilburg en op andere Roadburn gerelateerde concerten.
Cosmic Masseur heeft de reputatie sublieme plaatjes te draaien, gaande van onbekende pareltjes, tijdloze klassiekers tot hip aanstormend talent. Vaak heerlijk onvoorspelbaar maar steeds aangepast aan de sfeer van de avond en de artiest die op het podium staat.

80's Hits Night

2010-03-10T09:41:02+01:00

Tickets reserveren kan via http://users.telenet.be/80shitsnight/tickets.htm

Jazz & Sounds / dag 2 Muziekcentrum de Bijloke

2010-02-16T15:56:28+01:00

18:00 doorlopend, Bibliotheek – Docu The Herman Leonard Story
18:00 Concertzaal – Ellery Eskelin / Andrea Parkins / Jim Black with Jessica Constable & Philippe Gelda
19:20 Bibliotheek, Foyer, Mezzanine & Rotonde – Schitterende Waanzin: John Cage’s Songbooks
20:00 Kraakhuis – Wolter Wierbos
20:00 Auditorium – Tom Van Bauwel – Ben Sluijs : Paul Van Ostaijen
20:00 Toegangsgebouw – Janssens / Prins – …Passages…/ Ventriloquium
20:00 Bibliotheek – Project El Negocito Records/Logos: human and machine
21:30 Kraakhuis – De Kleine Harlekijn
22:00 Concertzaal – Enescu re-Imagined by Lucian Ban & John Hébert

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Muziekcentrum De Bijloke? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Documentaire: Truth in Terms of Beauty – The Herman Leonard Story

vanaf 18:00 doorlopend, Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

Een poëtische documentaire over het leven en werk van de beroemde (jazz-) fotograaf Herman Leonard.

Herman Leonard was gedurende meer dan een halve eeuw de geprivilegieerde getuige en fotograaf van de iconen uit de society- en modewereld, maar vooral van de groten uit de jazzmuziek. In de jaren ’30 reisde hij door Rusland, het Midden-Oosten en Azië als reporter voor Life Magazine en National Geographic. Na de Tweede Wereldoorlog kwam jij in New York terecht waar hij werd ondergedompeld in de wereld van de bebop. Tijdens deze periode legde hij unieke momenten vast van alle groten uit de jazz: Billy Holiday, Louis Armstrong, Duke Ellington, Dizzy Gillespie, John Coltrane, Ella Fitzgerald, Errol Garner, Lena Horn, Stan Getz, Chet Baker, Dexter Gordon, Quincy Jones en Miles Davis.

Hij fotografeerde Hollywoodsterren als Frank Sinatra, Marlon Brando, Paul Newman en Marilyn Monroe en was een van de pioniers van de naaktfotografie voor Playboy. In de jaren ’50 trok hij naar Parijs en maakte furore als modefotograaf voor huizen als Yves Saint Laurent, Chanel, Christian Dior en magazines als Elle en Marie Claire. In Parijs groeide hij zelf uit tot een beroemdheid een kwam hij in contact met filosofen, schrijvers en wetenschappers die hij ook fotografeerde zoals Albert Einstein, Jean-Paul Sartre en Simone de Beuavoir. Via Eddie Barclay kwam hij opnieuw terecht in de muziekscene. Dit leverde bijzondere portretten op van o.a. Charles Aznavour, Brigitte Bardot en Grace Jones. De voorbije tien jaar woonde Herman Leonard in New Orleans. Hij fotografeerde er mensen uit de hedendaagse muziekscene zoals Lenny kravitz, Dr. John en Wynton Marsalis.

www.hermanleonard.com

naar boven

Ellery Eskelin / Andrea Parkins / Jim Black with Jessica Constable & Philippe Gelda

18:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Ellery Eskelin koos Andrea Parkins (accordeon & toetsen) en Jim Black (drums & percussie) uit om “tegemoet te komen aan een geluid dat hij in zijn hoofd had”. Hij begon met deze muzikanten in 1994 en al snel groeide dit trio uit tot een van de spannendste bands binnen de progressieve jazz en de improvisatiemuziek.

Eskelin groeide op in een muzikale omgeving in Baltimore. Zijn moeder, Bobbie Lee, speelde Hammond-orgel en leidde haar eigen jazzgroepen in de jaren zestig. Eskelin begon tenorsaxofoon te spelen toen hij tien jaar was. Vanaf dat moment was het duidelijk dat hij jazzmuzikant wilde worden. Hij begon professioneel op te treden terwijl hij nog op de middelbare school zat. In 1983 verhuisde Eskelin naar New York om daar te studeren en te spelen. Vanaf ’87 dook hij ook op in Europa met de band Joint Venture en later Joey Baron’s groep Baron Down. Behalve zijn eigen band duikt hij vaak op bij zijprojecten van ondermeer Han Bennink, Dave Liebman, Marc Ribot, Sylvie Courvoissier, etc. en is hij een veelgevraagd sideman.

De meeste van albums van het trio Eskelin/Parkins/Black werden uitgebracht op het Zwitserse label hatHUT dat zich toespitst op jazz, improvisatie en hedendaags klassiek.
Tijdens Europese tournees wordt trio vaak aangevuld met de vocalen van Jessica Constable en Phillip Gelda (zang & keyboards).

Ellery Eskelin (saxofoon), Andrea Parkins (accordeon & toetsen), Jim Black (drums & percussie), Jessica Constable (zang), Philippe Gelda (zang, piano)

www.home.earthlink.net/~eskelin

naar boven

Schitterende Waanzin: John Cage’s Songbooks

19:20 Bibliotheek – Foyer – Mezzanine & Rotonde, Muziekcentrum De Bijloke

Studenten zangklas van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Mireille Capelle. Een caleidoscoop van muziektheatrale vocale vindingrijkheid.

Song Books (Solos for Voice 3-92, 1970) is een verzameling van korte composities van John Cage. Ze bevat vier soorten stukken: ‘songs’ of theatrale acties, al dan niet met elektronica. Cage gebruikt een grote verscheidenheid aan notatiewijzen: Sommige solo’s zijn in traditionele notatie, andere gebruiken grafische notaties (cirkels, lijnen, punten). Nog andere zijn niets meer dan een instructie voor de uitvoerder, m.a.w. wat hij of zij moet doen en hoe.

naar boven

Wolter Wierbos

20:00 Kraakhuis, Muziekcentrum De Bijloke

Een van de meest vooraanstaande trombonisten in de wereld en een improvisator in hart en nieren.

Zoals vele Nederlandse koperspelers begon hij in een fanfare, op zijn zeventiende ruilde hij de trompet voor de trombone: “Het zag er goed uit en de trombones lopen meestal vooraan….”.
Zijn interesse reikt van precieze kamerjazz, over bonkende postpunk tot hedendaagse gecomponeerde en geïmproviseerde muziek. Momenteel is hij naast zijn solocarrière actief in het ICP-Orchestra van Misha Mengelberg, Available Jelly, Sean Bergin’s MOB, Gerry Hemingway Quintet, Sunchild van Franky Douglas, Bik Bent Braam, Albrecht Maurer Trio Works, Longrun Development of the Universe van Carl Ludwig Hübsch, Frank Gratkowski Quartet en Double Quartet.

Tevens heeft hij een eigen label, DolFijn Records. De eerste productie is 3 trombone solos; in juli 2009 kwam Deining uit, met opnames van de eerste serie bootconcerten (duo’s met Ab Baars, Wilbert de Joode, Franky Douglas, en een trio met Mary Oliver en Han Bennink).

Wolter Wierbos (trombone)

www.wolterwierbos.nl

naar boven

Tom Van Bauwel – Ben Sluijs : Paul Van Ostaijen

20:00 Auditorium, Muziekcentrum De Bijloke

Tom Van Bauwel geeft zich vol passie over aan Paul Van Ostaijen’s swingende teksten, vol van ritme en muzikaliteit, in samenzang met de poëtische saxofoonkreten van Ben Sluijs.

Tom Van Bauwel volgde zijn toneelopleiding in Antwerpen. Als acteur speelde hij onder meer bij theater Zuidpool, KVS, ROTheater en NTGent. Hij regisseerde stukken als Kunst van Yasmina Reza (Raamtheater), Tumult van David Rabe (het Toneelhuis), Pterodactylus van Nicky Silver (Noord Nederlands Toneel), en De naam van Jon Fosse (NTGent). Bij het bredere publiek is hij bekend van televisie- (Ons Geluk, Windkracht 10 en Sara) en filmwerk (o.a. Ad Fundum). In 2008 werd hij artistiek leider van het Raamtheater dat werd omgedoopt tot BAFF.

Ben Sluijs kennen we als groepsleider en sideman van verschillende formaties die zowel in binnen- als buitenland graag worden ontvangen. Hij speel(t)de ook regelmatig soloconcerten of combinaties van solosax en woord met o.a.: Pjeroo Roobjee, Jan Decleir, Jules Deelder, Remco Campert, Hubert Daemen, Don Fabulist, Peter Holvoet, Elvis Peeters, Roger De Neef…

Ben Sluijs wordt meermaals beschreven als één van de meest lyrische en poëtische jazzsaxofonisten in ons land.

Onder saxofonisten heb je koele redenaars, kortademige schreeuwers en introverte neuzelaars. Hoewel Ben Sluijs de techniek heeft om al die stemmen te vertolken, is de Belgische altist vooral een bedachtzaam spreker van volzinnen. Iedere noot uit zijn hoorn is een zorgvuldig opgepoetste glimmer, die aan een smaakvolle ketting wordt geregen. En dat met behoud van het vermogen solistisch te verrassen met een fantasierijke bocht of omweg. (NRC-Handelsblad)

Tom Van Bauwel (poëzie), Ben Sluijs (saxofoon)

www.bensluijs.be

naar boven

Janssens / Prins – …Passages…/ Ventriloquium (Uitvoering : Nadar, Arsis4, Peter Jacquemyn en Jan Pillaert)

20:00 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Thema van Jazz & Sounds 2010 is het spanningsveld tussen uitgeschreven en geïmproviseerde muziek. Waar Daan Janssens zijn partituren steeds tot in het kleinste detail uitschrijft wordt in het werk van Prins vaak gebruikt gemaakt van vrije improvisatie of instrumentale technieken die daarin hun oorsprong vinden. Nadar, Arisis4, Peter Jacquemyn en Jan Pillaert vertolken van Daan Janssens (°1983) …Passages…, een cyclus van vier korte composities, en van Stefan Prins (°1979) Ventriloquium, een zoektocht naar relaties tussen vrij improviserende muzikanten, een uitgeschreven ensemble en live-electronics.

PROGRAMMA :
Peter JACQUEMYN (contrabas) en Jan PILLAERT (tuba): improvisatie
Daan JANSSENS:
Passages…(2005-2008)
Passages… (2005/rev.2008) – voor strijkkwartet (creatie van de herziene versie)
Tableau – double – (passages II) (2005/2006) – voor cello solo
D’un automne étendu (2007/2008) – voor strijkkwartet
(…nuit cassée.) (2006/2007) – voor altviool en vier instrumenten
Stefan PRINS: Ventriloquium (2006) voor e-gitaar, percussie, cello, twee improviserende muzikanten en live-electronics

ARSIS4
ARSIS4 verenigt vier jonge strijkers die sinds drie jaar intensief samen musiceren. Zij studeerden aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel en nemen als kwartet les aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Zij volgden masterclasses bij het Artemis Kwartet, het Prazak kwartet, het Artis Wien kwartet en het Danel Kwartet, als ook bij violisten Andras Keller en Heime Müller en pianisten Ralf Gothoni en Ferenc Rados. Gedurende drie jaar werkten zij intensief samen met het BL!NDMAN Saxofoonkwartet onder de naam BL!NDMAN [strings], waarmee ze in 2008 laureaat werden van ‘Gouden Vleugels’. Vanaf het seizoen 2009-2010 gaan zij hun eigen weg als ARSIS4.

Arsis4: Pieter Jansen en Liesbeth Baelus (viool) – Florian Peelman (altviool) – Romek Maniewski (cello)

NADAR

Nadar werd in 2006 opgericht door een aantal jonge muzikanten, afkomstig uit diverse conservatoria, met een gemeenschappelijke passie voor hedendaagse muziek.
De keuze voor de naam Nadar komt voort uit de multidisciplinaire geest die het ensemble met de echte Nadar, een pseudoniem voor Gaspard-Félix Tournachon (1820-1910), wil delen. Deze was niet alleen een bekende fotograaf en ballonvaarder, maar tevens karikaturist, spion, kunstcriticus,…Nadar wil het werk van de jongste generatie nationale en internationale componisten centraal stellen door middel van opdrachten, doorgedreven samenwerking, workshops en creatieconcerten.

Nadar: Valerie Vereecke (klarinet), Matthias Koole (e-gitaar), Yves Goemaere (percussie), Elisa Medinilla (piano), Jan Pillaert (tuba & impro), Marijn Thissen (altviool), Pieter Matthynssens (cello), Jacquemyn (contrabas & impro), Stefan Prins (live-electronics) & Daan Janssens (dirigent)

naar boven

Project El Negocito Records/Logos: human and machine

20:00 Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

Giovanni Barcella (drums), Eli Van De Vondel (gitaar), Manolo Cabras (contrabas), Daniel Pastene (klarinet)

naar boven

De Kleine Harlekijn

21:30 Kraakhuis, Muziekcentrum De Bijloke

Dancing the clarinet away

Stockhausens ‘Kleine Harlekijn’ is een muziektheatraal werk voor ‘dansende’ klarinettist. Harlekijns dansende voetstappen klinken doorheen het hele stuk. De ritmes van een steeds veranderende formule zijn aanvankelijk huppelend. Snel echter worden ze doorweven met een zacht legatospel. De formule wordt fragmentair wanneer Harlekijn “zo door de dans wordt benomen dat hij steeds vaker vergeet noten te spelen”. Harlekijn wordt geabsorbeerd door zijn dans.

Rik De Geyter (klarinet solo)

naar boven

Enescu re-Imagined by Lucian Ban & John Hébert

22:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Pianist Lucian Ban neemt de muzikale erfenis van Roemeens componist George Enesco onder handen en herwerkt de muziek tot een gedurfde hedendaagse jazzcompositie.

Ban verzamelde een indrukwekkende groep muzikanten uit de New Yorkse jazzscene rond zich voor dit project met John Hebert op bas, Gerald Cleaver op drums, Tony Malaby op saxofoons, Mat Maneri en Albrecht Maurer op viool, Ralph Alessi op trompet en Badal Roy op percussie en tabla.

Het gezelschap graaft in de catalogus van de Roemeense componist; van de beroemde 3e Sonate voor viool en piano tot de onvoltooide 4de Symfonie en verschillende kamerstukken tot de grotere orkestwerken van deze 20ste eeuwse Roemeense componist. Ze bekijken alles vanuit een jazzhoek maar verkennen de grens van klassiek, hedendaags, en improvisatiemuziek.

George Enesco was een Roemeens componist, violist, pianist, dirigent en docent. Op jonge leeftijd trok hij naar het Conservatorium in Wenen. Later verhuisde hij naar Parijs, waar hij tot zijn overlijden in 1955 bleef wonen, om zich verder te bekwamen in de compositie. Hij was een veelgevraagd vioolleraar en gaf ondermeer les aan Yehudi Menuhin. Zijn werken hebben vaak een Roemeens karakter. Met name zijn eerste Roemeense Rapsodie is heel beroemd geworden. Zijn opera Oedipe kan worden gezien als zijn grootste werk. Hij was een vruchtbaar componist van onder meer liederen, kamermuziek en pianomuziek.

Lucian Ban (piano), John Hébert (contrabas), Ralph Alessi (trompet), Tony Malaby (tenor- en sopraansaxofoon), Albrecht Maurer (viool), Mat Maneri (altviool), Nasheet Waits (drums), Badal Roy (tabla & percussie)
p(credits). In samenwerking met het Roemeens Cultureel Instituut.

naar boven

Jan Decleir & Koen De Sutter - Onder het melkwoud

2010-02-25T11:13:09+01:00

Een meesterwerk uit de wereldliteratuur op de planken gezet door twee Vlaamse topacteurs.

In deze opvoering van Dylan Thomas’ klassieker nemen vertellers Jan Decleir (Ten Oorlog, De Zaak Alzheimer, ...) en Koen De Sutter (Martens) de toeschouwers mee langs steegjes en pleinen van het fictieve Welsche dorpje Llareggub. Ze laten je binnen kijken in de huizen en hoofden van de bewoners en vertolken hun diepste dromen en verborgen gedachten.
De voorstelling was in het najaar van 2009 te zien op het Zeeland Nazomer Festival en oogstte er de ene positieve reactie na de andere. Lees ze hier na.

”Decleir is als een delicatesse. Hij staat de laatste jaren amper nog op de scène maar als hij de planken – of in dit geval het grint – betreedt, dan doet hij dat met een zeldzame kracht en passie die het publiek gulzig aan zijn lippen doet hangen. De man – inmiddels 63 lentes jong – straalt een onwaarschijnlijke kracht en spelvreugde uit.
Die spelvreugde deelt hij met Koen De Sutter, die niet alleen tekent voor de regie maar op zijn eigen, wat kwajongensachtige acteerwijze, een verdienstelijke spelpartner is van Decleir.” (Knack)

‘Under Milk Wood’ van de Welsche dichter Dylan Thomas was oorspronkelijk bedoeld als hoorspel voor de radio, maar werd al gauw geadapteerd voor het theater. De theatertekst groeide uit tot een van de hoogtepunten van de Engelstalige literatuur. Met zijn poëtische en surrealistische taal brengt Thomas het dorp en zijn bewoners op magistrale wijze tot leven. In 1958 maakte de toen amper 27-jarige Hugo Claus een al even schitterende vertaling.

Deze voorstelling zit in de 5 For Students top 5 van maart van 5 For Students, het studententeam van Vooruit!

Boombal

2010-02-18T16:58:04+01:00

20:15 Dansinitiatie
21:30 Peut-Être Demain
23:30 dj’s tête a tête

Yves Peeters Group

2010-03-08T10:21:26+01:00

De poëtische en sfeervolle soundscapes van de jonge Yves Peeters Group doen je wegdromen naar eindeloze autoritten langs de Route 66. Geen doodgespeelde standards, geen holle virtuositeit, maar intelligente composities met verrassende uitstapjes naar volkse deuntjes of popballades. Centraal staan mooie en meezingbare melodieën met echo’s van het romanticisme van Charlie Haden, de weidse americana van Bill Frisell, de subtiliteit en veelzijdigheid van Paul Motian. Daarnaast ontbreekt ook de funk niet die saxofonist Nicolas Kummert en bassist Nic Thys erfden uit hun band Groove Thing, waarin ze zich met pianist Jef Neve van een groovy kant lieten zien. In februari 2009 trok de Yves Peeters Group zelfs naar het Malinese Bamako Jazz festival, een organisatie van de Werf en muzikant Baba Sissoko.

Op dit concert stelt de Yves Peeters Group hun debuut-cd Sound Tracks voor.

De journalist van de toekomst

2010-03-10T12:33:43+01:00

Opgelet, dit evenement begint uitzonderlijk om 19:00.

De crisis in medialand leidt tot prangende vragen. De crisis in medialand leidt tot prangende vragen. Gaat onafhankelijke journalistiek ten onder aan de wetten van de markt? Bij wie ligt de verantwoordelijkheid voor onafhankelijke journalistiek? Wil de consument sensatie of kwaliteit? Is er nog een toekomst voor journalistiek? Joris Luyendijk (VPRO, NRC Handelsblad, de Volkskrant), Yves Desmet (De Morgen) en Ine Van linthout (Erasmushogeschool Brussel) geven hun visie over de journalist van de toekomst.

Regisseur Chris Atkins komt zijn hyperactuele en controversiële film Starsuckers presenteren én tonen. De documentaire brengt voor het eerst de nietsontziende werkwijze van de entertainmentjournalistiek in beeld. Grijp de kans om deze film, volledig in de traditie van Michael Moore, ongecensureerd te zien in een Vlaamse zaal!

ism deBuren

MEER INFO
Het afgelopen jaar kreeg (de crisis in) de media veel aandacht. De grootste en meest recente overname van het Nederlandse PCM door De Persgroep werd in Vlaanderen totaal anders ontvangen dan in Nederland. De crisis in de media gaf begin 2009 aanleiding tot een Staten-Generaal en er werden her en der initiatieven genomen om de problemen aan de kaak te stellen en mogelijke oplossingen te formuleren. Het recente kerstessay van Geert Buelens in De Standaard deed onlangs nogal wat stof opwaaien.

Het lijkt erop dat de media ten prooi vielen aan hebberige aandeelhouders. De ontslagronde bij De Morgen in 2009 liet heel wat stof opwaaien, en de storm is nog steeds niet gaan liggen: de aangekondigde bezuinigingen bij het Nederlandse Trouw en de Volkskrant (PCM) laat velen opnieuw met een verslagen gevoel achter. Jammer genoeg zouden de meeste eigenaars hun redacties dwingen te focussen op winst in plaats van goede journalistiek. De tijd echter dat kranten dankzij hun monopoliepositie voldoende reclame-inkomsten konden werven om een uitgebreide redactie aan het werk te zetten, ligt duidelijk ver achter ons. Maar kan onafhankelijke journalistiek wel overleven zonder sterke nieuwsorganisaties? Bij wie ligt de verantwoordelijkheid voor onafhankelijke journalistiek? Wie is dus de journalist van de toekomst? Sterke waakhonden of slaafse volgelingen van de nieuwe marketingwetten? deBuren en Vooruit nodigen enkele spraakmakende figuren uit die inzicht brengen, met de vuisten op tafel indien nodig.

Over de kwaliteit van de hedendaagse journalistiek valt uiteraard heel wat te zeggen. Chris Atkins, Brits regisseur van de gloednieuwe en hyperactuele documentaire Starsuckers weet er alles van. De documentaire klaagt het gebrek aan zelfkritiek van de media, die in niks anders meer geïnteresseerd lijken te zijn dan ‘gossip and stars’, aan. De film onthult de echte redenen voor onze obsessie voor het sterrendom, en belangrijker, welke bedrijven en individuen dit ten volle uitbuiten.
Chris Atkins komt persoonlijk zijn film Starsuckers presenteren én tonen. De documentaire brengt voor het eerst de nietsontziende werkwijze van de entertainmentjournalistiek in beeld. Iedereen wist het al, maar nu is het bewijs eindelijk geleverd: de rioolpers heeft zijn naam niet gestolen. Regisseur Chris Atkins mocht in vrijwel alle Britse tv- en radioprogramma’s zijn verhaal doen, behalve in de tabloids. Zij dreigden vooral met advocaten. Zo ook Rupert Murdoch, die er ondertussen verschillende slapeloze nachten aan overgehouden heeft.

De kans dat deze film, helemaal in de traditie van Michael Moore, ooit nog in originele vorm op televisie zal te zien zijn is erg klein. Grijp dus nu de kans om hem voor het eerst (en waarschijnlijk ook meteen voor de laatste keer) ongecensureerd in een Vlaamse zaal te bekijken!

Dood Paard / De Koe / Maatschappij Discordia / STAN

2009-09-03T11:40:44+02:00

Twee Vlaamse en twee Nederlandse gezelschappen maken wat ze zelf een “polycoproductionele samenwerking” noemen. Tijdens seizoen 0708 verenigden acteurs Peter Van den Eede (De Koe), Damiaan De Schrijver (STAN), Matthias de Koning (Maatschappij Discordia), Gillis Biesheuvel (Dood Paard) en Willem de Wolf hun krachten in de voorstelling Onomatopee. Deze keer vervoegt ook STAN-actrice Sara De Roo het bonte gezelschap voor een stuk gebaseerd op De Toverberg, de bildungsroman van Thomas Mann. Met veel branie slaagt het zestal erin de stevige turf open te breken: “van een onmogelijke onderneming is zelden zo toegankelijk en toch rijk toneel gemaakt” (De Morgen). Wereldliteratuur op scène gezet door een monsterverbond van topacteurs: het stuk moet wel beter zijn dan het boek.

“Je kan zo’n werk citerend spelen, het parodiëren, je kan in de hoofden van de personages gaan zitten of focussen op kleuren en geluiden. We doen het allemaal.”
(STAN-acteur Damiaan De Schrijver in De Morgen over We hebben een/het boek (niet) gelezen)

The Go Find

2010-02-17T17:35:18+01:00

‘Everybody knows it’s gonna happen, only not tonight’, de titel van de nieuwe The Go Find-plaat is een hele mond vol. Frontman Dieter Sermeus en co bewijzen alweer dat ze als geen ander melancholie kunnen verpakken in zuivere en catchy popnummers. Dus geloof ons: it is gonna happen tonight.

The Go Find, dat is de band rond Dieter Sermeus van het vroegere Orange Black, die platen mogen uitbrengen op het vermaarde Berlijnse label Morr Music (Múm, The Notwist, Styrofoam…). De gevestigde rockband The Album Leaf was zo onder de indruk van het album dat The Go Find mee op tournee mag en zelfs toonaangevende Amerikaanse blogs als Stereogum schreven lovende woorden over de plaat.

”Twee platen geleden klonk The Go Find nog als indietronica à la The Notwist – lang niet slecht, en zelfs goed genoeg voor een deal met het legendarische platenlabel Morr Music en een stek op een soundtrack van The OC - maar heden neigt het project van Dieter Sermeus weer erg naar Orange Black. Dat wil zeggen: dromerige indiepop genre Pavement en Big Star, maar dan ondergedompeld in de warme gloed van Air. Trouwens, platen waarop Lies Lorquet van Mintzkov de backings verzorgt, zijn altijd goed.” (Focus Knack)

Support is opkomend talent Liesa Van der Aa. Met haar stem, een viool en een effectpedaal bokst ze originele songs in elkaar. ”...haar breekbare stemgeluid en haar grillige vioolspel maken indruk. Dé muzikale verrassing van de avond.” (De Morgen)

VLK Paashaas

2010-02-18T16:59:45+01:00

The Van Jets

2010-03-15T18:59:38+01:00

The Van Jets
The Van Jets, dat zijn sterke gitaarriffs, sterke songs, sterke concerten.
Dit bewezen ze met de StuBru-hits ‘Ricochet’, ‘Number One’ en ‘What’s Going On’ en de concerten op o.m. Rock Werchter, Pukkelpop en Dour.
Na het winnen van Humo’s Rock Rally was hun debuutplaat ‘Electric Soldiers’ meteen een schot in de roos. The Van Jets horen absoluut tot de fine fleur van de Vlaamse rockscene. Klaar voor de volgende stap trokken de gebroeders Verschaeve en co op avontuur naar Londen. Daar doken ze met de Engelse producer Jon Gray (The Subways, Editors, Infadels, The Kooks, etc.) de fameuze studio The Garden in voor de langverwachte opvolger ‘Cat Fit Fury’ met release op 1 maart … Greg Gordon (Wolfmother, Jet, Soulwax) mixte het album.
Nieuwe single The Future zegt alles: catchy gitaarpop met smaak op temperatuur gebracht. Rock on!

The Mad Trist
Vergelijkingen met The Eagles Of Death Metal, Hulk of Masters Of Reality en complimenten van rock goeroe Eric Corton verraden dat The Mad Trist een stevig staaltje rock kan neerzetten.
Met hun debuutplaat ‘Pay The Piper’ hebben ze een beest gecreëerd dat zichzelf amper kan beheersen. Het album besluipt je vanaf de eerste seconde en (rock’n’)rolt van het ene verhaal in het andere. TMT spiegelt je een virtuele realiteit voor, waarbij niets is wat het lijkt en niets is wat het is. Verrassende wendingen zorgen ervoor dat je gefocust blijft, maar jezelf overlevert aan de waanzinnige ‘drive’ die door heel de cd voelbaar is. Kippenvel-gevende koren, snaren, kerkorgels, heavy gitaren, stompende bassen, luid schreeuwend of muisstil fluisterend; deze plaat bezit het allemaal. Zeker een ervaring voor zowel oor als ziel. Laat het beest op je afkomen en geef je er aan over!

B-Kant featuring Mauro Pawlowski
B-Kant is een nieuw concept naar de hand van Sven Mes en Mauro Pawlowski. B-Kant brengt twee werelden bij elkaar; die van de vergeten muzikant en de hipsters van vandaag. Centraal hierin staat de voorliefde voor de oude 7” (spreek uit seven inch) singeltjes van weleer. De bedoeling is jaarlijks een plaatje uit te brengen van een ouwe getrouwe uit onze Belgische muziekgeschiedenis, beginnende met cultheld ‘the erotic voice of Joe Berluck’. Hij was ’s lands eerste discjockey en heeft een negental prachtige releases op zijn naam staan, gewild goed voor vyniljunkies allerhande allerlande. . Samen met Mauro Pawlowski heeft Joe Berluck het nummer ‘Try a little love’ opgenomen. Deze 7” is gelimiteerd op 500 exemplaren en enkel verkrijgbaar op de B-Kant parties. Platenridders van dienst snollen in hun platencollectie en serveren hun beste 7” singels, verwacht u aan een eclectische mix van obscure rariteiten, verloren parels en greatest tits!
Resident Djs are Mauro ‘tanzdebil’ Pawlowski, Jan ‘atom brain’ Wygers, Carlo Andriani (tune-up), Chubbee Bee & Johnny Fame.

Hallo Kosmo

2010-03-04T10:53:02+01:00

Het solo project van Daniel Offermann, ook bassist van Girls In Hawaii en ondertussen uitgegroeid tot een soort van “Waalse supergroep” met de drummer van Girls in hawaii, de bassist van The Tellers en de gitarist van Austin Lace in de rangen.

Met hun eerste plaat, een duitstalige, elektronische, psychedelische mengeling van Why en DAF, waren ze onder andere te zien op Dour, De Nachten en in de Vooruit. De nieuwe plaat is dansbaarder, melancholischer en eclectischer: denk Beck , Air, Daft Punk, Millionaire, ... Dan Lacksman van Telex mixte “rockpolizei” en “every line i wrote”.
Release begin 2010.

Marvelas Something

2010-03-15T18:57:35+01:00

Marvelas Something
Marvelas Something is de band rond zotterik/muzikaal genie Fulco Ottervanger, de al even geniale broertjes Segers (Simon en Frederik) en de coole Joris Cool. Zij vormden eerder ook al de harde kern van de inmiddels gestopte Members of Marvelas. Drie jaar lang hebben ze als huisband van Charlatan kunnen experimenteren. Zo hebben ze een uitgebreid repertoire samengejammed en gecomponeerd. Het resultaat is 3 platen in 1 verzamelbox: één plaat met nederlandse poppy nummers, één met rocksongs en één met psycho-psychedelische nummers. Live gooien ze dan weer alles door elkaar. Een mix die zijn succes bij de try-outs al meerdere malen heeft bewezen.

dj Daptunes
Gerd De Wilde gaat ’s nachts liever door het leven als DJ Daptunes. Hij is de producer van Daptunes Radio, waarbij hij elke zondagvond op Urgent.fm de meest wilde en funky rariteiten selecteert. Als live-dj heeft hij al op de meest diverse plaatsen gestaan om te draaien en zocht als “platendigger” al op elk werelddeel naar obscure parels. Een weird, dansbaar en diep feest gegarandeerd!

Kicks: Joakim (live)

2010-03-10T15:44:50+01:00

Joakim
Vierde keer, goede keer: Joakim, onze favoriete electro wizard, mixmaster en live performer, komt op 2 april naar Vooruit. De hyperactieve artiest Joakim Bouaziz maakte naam in de dancewereld als remixer: Air, Tiga, Medhi, Metronomy, Royksopp zijn enkele van zijn klanten. Hij schrijft ook eigen nummers: de plaat ‘Monsters & Silly Songs’ (2007) zweefde tussen donkere electro en techno/funk, 2 jaar later volgde ‘My Best Remixes’ (2009), en sinds september 2009 is er ‘Milky Ways’, dat de soundtrack van een ‘80s science fiction film had kunnen zijn. Live vergezeld van zijn driekoppige band The Disco, brengt hij eigen nummers en remixes.

Vermin Twins
Lotte Vanhamel en Micha Volders zijn Vermin Twins, een duo dat goochelt met media.
Ze houden van tekenfilms & dansen, vuile klanken en aanstekelijke melodietjes, ze knutselen en frutselen aan hun eigen universum waar machines praten en insecten jumpen, begeleid door een gehandicapte funk band.
Samen zijn ze al sinds mensheugenis, altijd op zoek naar iets nieuws en nooit hetzelfde, vergroeid als een siamees kind met progeria en attitude. Bewust van de tijd die vliegt.
Op het podium zijn ze als een vlooiencircus, ongecontroleerd en onvoorspelbaar, zonder kapsones. Terwijl Lotte haar stem in sci-fi modus uitspuwt, smeert Micha zijn Talkbox in je gezicht, soms bijgestaan door mysterieuze trawanten, soms niet. Dansbaar als ze zijn, kan de fun niet op, want hun liveshow wordt bijgestaan door zelfgemaakte visuals waarvan het oogprut je uit de ogen springt en een taxi neemt.
Vanuit het ondoorgrondelijke Vermin Lab, een plaats waar alles leeft en enkel uitverkorenen vertoeven, hebben ze hard aan hun debuut gewerkt. 19 maart ziet het voor het eerst daglicht…en winkelrekken.
En je hebt misschien al iets horen rommelen aan het Belgische muziekfirmament…
19 maart komt de langverwachte, eerste plaat van het knotsgekke, overcreatieve duo uit. Het album werd ‘EXOSKELETON’ gedoopt.

Howie Dunham
Howie Dunham, alter ego van DJ Buzz, is een dj met een ‘hip hop’ achtergrond die de laatste jaren vooral electronische muziek draait – house, fidget, electro en aanverwanten. Als producer heeft hij een album uit met zangeres Lady Linn, onder de naam Howie&Linn.

Who Are We
Who Are We is een Gents Dj-duo, bestaande uit Basile Nore en Jan Misseeuw, met een gegronde passie voor ‘solid elektronische beats’. Ondanks hun kort bestaan, hebben ze al een stempel gedrukt op de scene in en rond Gent, met memorabele performances in onder andere Make Up Club, Culture Club en Decadance.
Onlangs verkreeg WAW bekendheid dankzij hun schitterende remix van ‘Happy Hands & Happy Feet’ van Dada Life, die op blogs wereldwijd grote ‘hits’ kregen!
Tot op vandaag hebben ze al op hetzelfde podium gestaan naast Congorock, Chewy Chocolate Cookies en vele anderen.

Electrified 02 - tentoonstelling

2010-03-16T14:26:29+01:00

Opgelet! Deze tentoonstelling ihkv Electrified gaat niet door in Vooruit, maar vindt plaats in het S.M.A.K.

Electrified 02 – Hacking Public Space wil tonen hoe kunstenaars vanuit verschillende kunstenvelden de publieke ruimte betreden en onderzoeken hoe de inhoud van het begrip ‘publieke ruimte’ de afgelopen dertig jaar veranderd is.

Zestien hedendaagse, internationaal opererende kunstenaars leveren een bijdrage aan de tentoonstelling van Electrified. Aanvullend gunnen Vooruit en S.M.A.K. het publiek een flashback naar de (vrij recente) geschiedenis van ‘hacking public space’: een terugblik naar (of hommage aan?) een dertigtal kunstenaars die baanbrekende acties in de publieke ruimte bedachten.

Volg een rondleiding door de tentoonstelling met Electrified-curatoren Eva DeGroote en Thibaut Verhoeven op zo 25.04, zo 30.05 & zo 06.06 (€ 4 – reserveren via eline.verbauwhede(at)gent(dot)be.

Electrified Tentoonstelling

Lucas Murgida

tentoonstelling S.M.A.K.

Lucas Murgida (°1976, San Francisco, USA) is meubelmaker, slotenmaker en yogaleraar, skills die hij inzet binnen een artistiek onderzoek naar de manier waarop we onze persoonlijke ruimte trachten af te bakenen binnen de publieke ruimte. De sleutel ziet hij hierbij als een krachtige metafoor voor die zoektocht naar private veiligheid, een object dat dit systeem zowel kan ontwrichten als bevestigen. In dat kader organiseerde Murgida o.m. workshops in de publieke ruimte: ‘hoe vind ik mijn sleutels terug?’, ‘hoe kan ik een slot forceren?’. Als yogaleraar onderzoekt hij op een meer psychologisch niveau hoe mensen – naast hun eigen woning – ook hun lichaam trachten te ‘vergrendelen’. In Electrified 02 wordt de focus gelegd op sculpturale acties in de publieke ruimte. Als meubelmaker ontwerpt Murgida stoelen en tafels waarvan de verhoudingen niet volledig kloppen, om ze vervolgens op de stoep te zetten als geïmproviseerde, tijdelijke ontmoetingsplek. Eén van die sculpturen is een ladekast op wieltjes, net groot genoeg om er zelf in te kruipen. In New York plaatste Murgida deze hiding cabinet (2008) op de stoep en wachtte geduldig af tot iemand ze zou meenemen naar huis. Het resultaat was een clandestiene inbreuk op de private eigendom van de nieuwe eigenaar van de kast.

Julius von Bismarck

tentoonstelling S.M.A.K.

Julius von Bismarck (°1983, Duitsland) opereert met zijn werk op de grens tussen kunst, wetenschap en technologie. Centraal staan de perceptie, documentatie en manipulatie van de publieke ruimte. Von Bismarck ontwikkelt interactieve objecten die kritiek leveren ten aanzien van de huidige, gemediatiseerde maatschappij. In 2008 ontwikkelde von Bismarck de Image Fulgurator, een omgebouwd fototoestel dat andermans foto’s hackt en manipuleert. Terwijl iemand een foto neemt projecteert de Fulgurator in een fractie van een seconde (onzichtbaar voor het menselijke oog) een tekst of beeld op het gefotografeerde object, gebouw of persoon. De fotograaf is zich hiervan niet bewust, de manipulatie is enkel achteraf zichtbaar. Het toestel wordt geactiveerd door de flits die fotografen gebruiken. Iedere foto – genomen op exact hetzelfde moment en van hetzelfde object als datgene waarop de Fulgurator is gericht – wordt door de manipulatie aangetast. Geïnspireerd door het feilloze vertrouwen van mensen in hun fotografische reproducties van de realiteit, zette hij de Fulgurator ondermeer in tijdens een speech van Barack Obama in Berlijn, op het Tianmen-plein in Beijing en bij Checkpoint Charlie in Berlijn. In 2009 ontwikkelde von Bismarck de Perpatual Storytelling Apparatus, een tekenmachine die teksten vertaalt naar gepatenteerde tekeningen en op die manier de tekst narratief verbeeldt.

Christophe Bruno

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Christophe Bruno (°1964) focust zich in zijn werk op de relatie tussen taal, communicatie en hun economische relatie t.a.v. het internet. Hij onderzoekt hoe we via zoekmachines zoals Google naar een nieuwe vorm van tekstueel, semantisch kapitalisme evolueren. Concreet resulteert dit ondermeer in Epiphanies (2001), een Google hack waarbij woorden en zinnen at random gekoppeld worden aan een zoekterm. In 2002 ontwikkelde Bruno The Google Adwords Happening: hij opende een account en kocht bepaalde sleutelwoorden op. Google koppelt aan elke zoekterm advertentieruimte waarvoor je als adverteerder betaalt van zodra iemand op de advertentie klikt. In plaats van advertenties die goederen of diensten promoten, schreef Bruno kleine gedichtjes die volgens Google-normen ‘waardeloos’ waren. De kunstenaar wilde met dit onderzoek de aandacht vestigen op het feit dat elk woord (in gelijk welke taal) een prijs heeft, fluctuerend volgens de wetten van de markt. Electrified 02 brengt de wifi internetperformance Human Browser waarbij een acteur met hoofdtelefoon de publieke ruimte betreedt en Google text-to-speech informatie ontvangt en live reciteert. Een systeem als Google functioneert vanuit een economische logica waarbij tendens- en statistische analyses onze individuele gedachten, handelingen en wensen als internetgebruiker voorspellen en sturen. Human Browser belichaamt in die zin het irrationele gedrag van de internetgebruiker. Google sluit een pact met hem: in ruil voor ‘geluk’ en ‘comfort’ wordt onze online privacy gereduceerd.

Miet Warlop

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Miet Warlop (°1977) creëert beeldend kunst, theater, dans, performance en interventies in de publieke ruimte. Centraal gegeven in haar werk is het ‘reanimeren’ van levenloze objecten en situaties in ons dagelijks leven. Halsstarrig zoeken naar een nieuwe toedracht of opdracht voor objecten die zo vertrouwd zijn geworden dat hun mogelijkheden uitgeput lijken. Hun onderlinge, vooraf bepaalde verhoudingen door elkaar gooien zoals een natuurramp dat kan doen. Wanneer een orkaan een woonwijk passeert, blaast de vernieling nieuw leven in alle objecten en heerst er een nieuwe logica in de omgeving. De onderlinge verhoudingen tussen de objecten zijn veranderd. Stoelen die in de tuin stonden, staan nu op het dak; een boom steekt horizontaal door een raam en staat niet meer vertikaal op de grond… Haar performances en podiumwerk getuigen van een enorme poëzie en ontroering: een tafel krijgt vrouwenbenen met naaldhakken, figuren ontstaan … In de publieke ruimte onderneemt Miet Warlop een aantal zeer specifieke acties onder de naam Play The Life waarin ze tracht de dagelijkse routine te doorbreken door minimale gebaren of acties in te lassen: op een nacht ging ze met terrasstoelen op stap en toonde hen idyllische plekjes in Gent. Ook zong ze liefdesliedjes vanuit haar auto naar passanten op de stoep. Zelf omschrijft ze Play The Life als manisch-optimistische interventies die reageren op het tekort aan menselijk contact tussen mensen die vastzitten in hun dagelijkse routine. In het kader van Electrified 02 zal Miet Warlop een aantal nieuwe interventies ondernemen.

Pierre-Laurent Cassière

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Het werk van geluidskunstenaar Pierre-Laurent Cassière (°1982, Frankrijk) concentreert zich op de dynamische relatie tussen ruimte, toeschouwer en de ervaring van omgevingsgeluiden. De kunstenaar speelt letterlijk met de limieten van de menselijke perceptie en de verwarring en onevenwichtigheid die ontstaan wanneer zich subtiele geluidsverplaatsingen voordoen. Door middel van zeer gerichte ingrepen maakt Cassière de toeschouwer bewust van de ‘geluidspollutie’ rondom ons. In 2006 ontwikkelde hij Schizophone, een gehoorprothese die de waarneming van omgevingsgeluiden door de toeschouwer doet wankelen. Zonder elektronische applicaties bestaat de Schizophone uit een hoofdtelefoon met twee kegelvormen links en rechts waarbij de meest geringe verplaatsing in de ruimte (draaien met het hoofd volstaat) leidt tot desoriëntatie bij de toeschouwer. Een logisch vervolg hierop is de Trans-Sphere (urban soundscape bending), een geluidsobject dat Cassière op Summercamp Electrified (2009) bedacht en hier zeer subtiel doch ‘effectief’ in de publieke ruimte inzet. De Trans-Sphere gedraagt zich als een elektroakoestische ‘performance’ waarbij de performer inbreekt in de normale organisatie van omgevingsgeluiden. Concreet bestaat het instrument uit twee parabolen: één in elke hand, waarbij de ene als microfoon functioneert en de andere als speaker. Schizophone en Trans-Sphere worden tijdens Electrified 02 zowel ingezet als geluidsculpturen in de tentoonstelling. Trans-Sphere wordt ook ‘geactiveerd’ door een aantal onaangekondigde acties in de stad.

Helmut Smits

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Het werk van Helmut Smits (°1974, Nederland) valt niet zomaar onder één noemer te vatten. Actief als beeldend kunstenaar en ontwerper, overschrijdt hij zowel disciplinaire als museale grenzen om ook in de publieke ruimte aan de slag te gaan. Smits geeft alledaagse gebruiksvoorwerpen een tweede leven als kunstobject door hen in een museale context te tonen of stelt ze samen tot nieuwe gebruiksvoorwerpen. Verfrollers veranderen in persmicrofoons, conservenblikken worden gerecycleerd tot lampenvoet of sporttrofee, opblaasbare zwembadjes geven – samengesteld tot fontein – de publieke ruimte meer allure… De objecten of sculpturen die Helmut Smits creëert, triggeren zowel het autonoom denken van ontwerpers als het toegepast denken van kunstenaars. Ze reflecteren over maatschappelijke fenomenen, structuren en gewoontes, zonder te vervallen in een vingerwijzende beeldtaal. Aan de hand van summiere ingrepen weet Smits de publieke ruimte – of althans het functioneren ervan – te ontwrichten. Zo plaatst hij waterpompjes in bestaande kuilen in het wegdek zodat er fonteintjes beginnen te sproeien van zodra het geregend heeft. Hij plant een boom voor een billboard naast de weg of ondersteunt een jonge boom d.m.v. twee ‘dode’ bomen, houten steunpilaren in de grond. In het kader van Electrified 02 trekt Helmut Smits de stad in. Onder het motto: ‘breng de natuur in de stad’, plant hij een groen billboard temidden het stedelijke weefsel. Andersom brandt hij in het Citadelpark een Dead Pixel – een vierkant stuk groen van 82×82 cm – weg, precies de grootte van één pixel van op 1 km hoogte via Google Earth. Dead Pixel verwordt tot een stuk land dat niet bestaat, waarmee de kunstenaar alludeert op het menselijke verlangen een plaats te ontdekken waar niemand ooit geweest is.

Simona Denicolai & Ivo Provoost

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

De artistieke interventies van het kunstenaarsduo Ivo Provoost (°1974, Diksmuide) en Simona Denicolai (°1972, Milaan) bespelen de conventionele scheidingslijnen tussen publiek/privaat en kunst/realiteit. Hun werk vormt een statement tegen kunst die zich naast de maatschappij plaatst en kant zich tegen een artistieke praktijk die zich verschuilt achter de grenzen van één bepaald medium. Performances, video, installaties, objecten, drukwerk, tekeningen… het duo ‘herdefinieert’ de positie van de kunstenaar in de ‘publieke ruimte’. In het kader van Electrified 02 worden een aantal werken getoond die radicaal inspelen op de ‘geijkte’ manier van kijken naar onze samenleving. Chambre avec vue (2004) is een video waarin een – uit losse deeltjes bestaande – mozaïek wilde ritten maakt op een skateboard waarbij de tientallen steentjes herhaaldelijk uit elkaar spatten. Tegen een stedelijke achtergrond oefent het mozaïek een free style gedrag uit, dat een secundair effect heeft op de landschapsbeelden die ertussen gemonteerd zijn, en waarvan het mozaïek de generiek vormt. Met de volumeknop op 10 verhoogt nog het effect van het agressieve gedrag van het skateboard. In de film To be here (happy) (2005) zien we hen aan de slag bij het minutieus in elkaar knutselen van een namaak cactus, om deze vervolgens persoonlijk te transporteren naar death valley, California, waar ze de namaakplant in haar zogenaamd natuurlijke biotoop terugplaatsen. Met deze film reageren Denicolai & Provoost op het omzeilen van de Amerikaanse wetgeving die import van ‘levende’ species verbiedt. Natuur wordt uitgespeeld tegenover cultuur, de imitatie wordt openlijk geconfronteerd met het origineel. Pace 2014-2028 (2009) bestaat uit een editie van 15 verschillende prints waarbij het universeel erkende P A C E logo in dégradé worden weergegeven. Bij elk kleurstadium worden de vectorcodes – op het internet beschikbaar onder de zogenaamde ‘copyleft’ of ‘creative commons’ – meegegeven, waarmee de kunstenaars dit printwerk als het ware ‘vrijgeven’ voor eigen gebruik. Zowel de dégradé prints in het museum als een ‘virus-editie’ van dit werk die in de binnenstad verspreid en getoond wordt, zullen in Electrified 02 te zien zijn.

Ben Benaouisse

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Ben Benaouisse (°1971, Familleureux) is danser, performer, beeldende kunstenaar… maar vooral onder geen van bovenstaande disciplines ‘sluitend’ onder te brengen. Hij heeft ondermeer gedanst bij Les Ballets C. de la B., Victoria en Latrinité. Sinds 2007 biedt Benaouisse met Fondamenta een nieuw platform waar performances, acties, tentoonstellingen op de grens tussen kunst en leven vrij spel krijgen. De toon van Fondamenta – ‘Alles is al gedaan/Alles moet nog gebeuren’ – is ambitieus. Benaouisse reageert op dit leidmotief met de vragen: ‘Wat is er al gedaan?’ en ‘Wat kan ik nog doen?’. Dit resulteert ondermeer in performances in de publieke ruimte waarin hij voortdurend de grens tussen performer en toeschouwer/toevallige passant overtreedt door zeer actief in contact te treden met hen. Zo sloot hij zich tijdens het LiteSide Festival in Amsterdam (2008) gedurende 24u op in een kooi, uit protest stakend tegen de ‘barbarij’. Vanuit zijn kooi communiceerde hij actief met de passanten. In het kader van Electrified 02 trekt Benaouisse door een aantal Gentse wijken om er als clochard verkleed op daken van verschillende gebouwen te gaan zitten (daklozen op een dak), om van daaruit voorbijgangers aan te spreken en hen te vragen een foto te nemen. Op die manier ‘capteert’ de kunstenaar de blik van voorbijganger. Hoe cadreert een willekeurige passant een dakloze man van allochtone origine? Benaouisse voerde deze actie al eens op in Haarlem. Ook nu wordt de scène gefilmd door een ‘derde’ aanwezige en achteraf als video gepresenteerd. De opmerkelijke collectie zelfportretten (ook deze die in Haarlem gefotografeerd werden) worden als stille getuigen in de tentoonstelling geplaatst.

Ivan Moudov

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Ivan Moudov (°1975, Bulgarije) is een kunstenaar die met zijn werk in de eerste plaats de ‘regels’ van de beeldende kunst tracht te ondermijnen. Geijkte systemen, structuren en sectorgebonden ‘gebruiken’ – het verzamelen van kunst tot museale collecties, het bepalen van de ‘waarde’ van kunst volgens de wetten van de kunstmarkt, vernissages die onvermijdelijk gepaard gaan met recepties… – worden ingezet in een visueel spel dat de kunstenaar ongegeneerd en soms openlijk brutaal speelt. Tussen 2002 en 2007 verzamelde Moudov fragmenten van verschillende kunstwerken uit musea en galeries in Europa. Zitten ondermeer in zijn collectie: Panamarenko, Marcel Broodthaers, Daniel Buren, Douglas Gordon… Als een Ark van Noah verzamelde hij deze unieke fragmenten in houten Fragments boxes. In 2006 ontwikkelde Ivan Moudov zijn eigen Wine for Openings, een Cabernet Sauvignon uit Bulgarije die ondermeer geserveerd werd op de opening van de Biënnale van Venetië in 2007. In het kader van Electrified 02 zal Moudov een trick or treat vibe door Gent verspreiden. Met de eenvoudige, doch aanlokkelijke vraag: ‘Wil je in ruil voor vijf euro te weten komen hoe een muntstuk van 1 euro in twee kan splitsen?’, trekt de kunstenaar een zwart economisch ruilhandelsysteem op gang dat op het eerste zicht vrij onschuldig lijkt. Niets is minder waar, temeer omdat Moudov deze verkoopstruc aangrijpt om in te breken binnen het systeem ‘aankoopbeleid’ van het S.M.A.K. Hij is bereid de truc performancegewijs te verklappen in het museum maar in ruil daarvoor moet het museum een werk aankopen van een jonge Belgische kunstenaar en dit aan Moudov schenken. Op die manier forceert hij niet alleen de aankoop van nieuw werk voor de collectie, hij lijft het werk onmiddellijk in zijn eigen, persoonlijke collectie in. Het werk van de Belgische kunstenaar zal mee worden tentoongesteld bij Moudov’s installatie.

Messieurs Delmotte

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Messieurs Delmotte (°1967, België) betitelt zichzelf ‘Messieurs’ omdat hij persoonlijk aantreedt bij performances in de publieke ruimte. Zijn werk kan gesitueerd worden tussen realiteit en verbeelding, tussen genie en dilettantisme. Geen zelfontboezemingen maar gespeelde pogingen om de realiteit en haar beperkingen te overstijgen. Dit resulteert vaak ik hypersurrealistische, doch zeer herkenbare beeldverhalen. Wat het werk van Delmotte nog het best kan omschrijven is een quote van Jacques Lacan (over de liefde weliswaar, maar evenzeer toepasbaar): ‘Giving to someone what you don’t have to someone who doesn’t want it.’ Als een Buster Keaton-like dandy initieert Messieurs Delmotte grappige, ontwapenende, maar ook harde en shockerende acties. Hij valt uit een boom, probeert kippen te doen vliegen door hen met zijn mond weg te slingeren, hij geeft het wegdek water met een gietertje (terwijl het regent) of hij omhelst de bomen in een park. Zijn verbeelding is grenzeloos in het bedenken van even banale als absurde omstandigheden. Hij relativeert bijzonder grondig, bagatelliseert zowel het leven als de kunst en zeker het ‘kunstmilieu’. Zijn video’s zijn een middel om er zo ver mogelijk afstand van te nemen; het scheelt niet veel of ze gaan over niemand en niets. Voor Electrified 02 zal Messieurs Delmotte enkele onaangekondigde acties doen in de stad die achteraf opgenomen worden in de tentoonstelling.

Wilfredo Prieto

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie

Het werk van Wilfredo Prieto (°1978, Cuba) kan nog het beste omschreven worden als Barok Minimalistisch. Hoewel zijn beeldtaal steeds zeer uitgepuurd is en hij zich slechts bedient van een minimaal gebruik aan materiaal, weet Prieto steeds een maximum aan vertelkracht in zijn werk te injecteren. Hierdoor krijgt de toeschouwer ‘gebalde’ beelden voorgeschoteld die op een efficiënte manier bijna ‘overladen’ worden met betekenis. Wat niet wil zeggen dat Prieto’s werk altijd zwaar op de hand is, wel integendeel. Hoewel hij de sociaal-politieke thema’s uit zijn thuisland Cuba (en de rest van de wereld) niet schuwt, bezit zijn werk ook een relativerende humoristische lichtheid, die de eigenlijke problematiek draaglijker maakt, zonder hem daarentegen te banaliseren. Werken als Infidelity (2009, een rode schrijfstift met een blauwe dop), Coffee and Milk (2009, twee vlekken op de vloer naast elkaar, een witte en een zwarte) of Limonada con dos Pares de Cojones (2007, limoenen, suiker en water op de grond) hebben een dergelijke poëtische humor in zich, maar, en dit is even belangrijk, hebben allemaal een efemeer, direct en tijdelijk karakter. Voor Electrified 02 zal de kunstenaar enkele van deze bijna flashmmob-achtige sculpturen in de tentoonstelling ‘uitstrooien’. Ook zal hij zijn enige digitale werk, Observe a moment of silence, een poëtisch (maar goedaardig) computervirus, opnemen in de digitale uitnodigingen van de tentoonstelling, zodanig dat niet enkel de sculpturen de tentoonstellingsruimte ‘hacken’, maar dat zijn werk ook de computers van alle mogelijke toeschouwers kraakt…

Carlos Rodríguez-Méndez

tentoonstelling S.M.A.K. / interventie / videodagboek

Carlos Rodríguez-Méndez (°1968, Spanje) is beeldhouwer maar benadert het creatieproces van zijn beelden op een zeer individuele en ‘performatieve’ manier. Vertrekkend vanuit zijn eigen lichaam grijpt Rodríguez-Méndez zijn grootte, breedte, armwijdte, verhouding t.a.v. objecten of ruimte… aan om clandestiene acties in de (stedelijke) publieke ruimte te voeren. Onaangekondigd legt hij stoepen open, graaft hij putten en bouwt hij muren van dakpannen of bakstenen. Deze ingrijpende acties staan nooit op zichzelf maar vormen de eerste fase binnen de totstandkoming van een sculptuur. De soms metershoge sculpturen worden processiegewijs – en zonder rekening te houden met de limieten van een bepaalde architecturale ruimte – in een museale context binnengehaald, de vernielende sporen van de actie op de muren, latend voor wat ze zijn. In het kader van Electrified 02 stelt Rodríguez-Méndez een nieuwe sculptuur (en een daaraan vooraf gaande performance) voor. De kunstenaar zal met een bootje in Gent rondvaren, zittend in een tandartsenstoel. Terwijl hij zich de jaarlijkse tandartscontrole te beurt laat vallen, stofzuigt iemand van het poetspersoneel van het S.M.A.K. de oevers van de rivier. De tandarts zuivert Méndez’ mond van tandplak en etensresten – een oncomfortabele gebeurtenis die bovendien op een bootje in de publieke ruimte plaats vindt – en samen met het vuil van de oever worden deze onzuiverheden (van zowel het individuele lichaam als de openbare ruimte) in een stofzuigzak tot ontploffing gebracht. Publiek vs. Privaat worden in één ontplofte sculptuur verenigd.

Amilcar Packer

tentoonstelling S.M.A.K.

Amilcar Packer (°1974, Chili) neemt als performer meestal het eigen lichaam als uitgangspunt. Wat hem het meeste vertrouwd is – het eigen naakte lichaam – zet hij in als tool om onderzoek te voeren naar de relatie met de omringende architecturale ruimte en de daaraan gekoppelde geconditioneerde gedragsregels en wetten. Aan de hand van korte video- of fotografisch geregistreerde performances – Packer performt nooit live voor publiek maar toont het resultaat achteraf – bevraagt hij functionaliteit, seksualiteit, (fysieke en psychische) begrenzing. In Video #04 (2005) zien we Packer in een begrensde kamer zitten, naakt en met zwarte schoenen omwikkeld de ruimte aftastend. In Video #57 (2006) zien we hem balanceren op een stoel, bovenop een openstaande deur, in Video #10 (2005) balanceert hij naakt op een, uit verschillende meubelen samengestelde, cirkel. De zoektocht naar stabiliteit is een belangrijke en steeds weerkerende factor in het werk van Amilcar Packer, steeds gebracht met humor en verbeelding, uitdagend, soms provocerend. Electrified 02 toont een van zijn bekendste, meest poëtische en beklemmend werk, Video #14 (2006). We zien een houten stoel door de lucht vallen. Refererend aan Yves Klein and diens idee dat de lucht een absolute abstracte ervaring is, lijkt de stoel een lijn te klieven door de heldere blauwe lucht. Er is geen begin en er lijkt vooral ook geen einde aan te komen… terwijl de suspens zich gestaag opbouwt. Ook Packers nieuwste werk, Video#15 (2008), zal voor de eerste maal worden getoond tijdens Electrified 02. Naakt opgesloten in de laadbak van een vrachtwagen, die scheurt door het hectische verkeer van zijn thuisstad Sao Paulo in Brazilië, zien we de kunstenaar zichzelf krampachtig in evenwicht houden, terwijl de hectiek van de openbare ruimte van Sao Paulo ‘onzichtbaar’ aan de laadbak schudt en trekt… Ook hier wordt het eigen private lichaam op een onstabiele manier verenigd met de agressiviteit van de openbare ruimte in de megametropool die Sao Paulo is…

Javier Núñez Gasco

tentoonstelling S.M.A.K.

De Madrileense kunstenaar Javier Núñez Gasco (°1971, Spanje) maakt gebruik van bestaande, vaak publieke communicatie tools die hij inzet, ‘claimt’ als eigen werk. Deze werkwijze resulteert in zeer uiteenlopende acties waarin media, communicatie, entertainment en (al dan niet) publiekswaardige kwesties in vraag worden gesteld en op hun waarachtigheid worden getest. In 2002 liet Gasco een Microchip inplanten met serienummer, een eenvoudige chirurgische ingreep die bij honden wordt toegepast opdat ze altijd en over geïdentificeerd een getraceerd kunnen worden. De kunstenaar documenteerde het hele proces – de zoektocht naar een bereidwillige dierenarts, de ingreep en de massale media aandacht – in een aantal video’s en krantenartikels. Nog zo’n reflectie op de waarachtigheid der dingen, is het werk Copyright (2005), een tatoeage die Gasco op zijn schedel liet plaatsen met de woorden: © forever Javier Núñez Gasco. Volgens de wet geldt slechts copyright wanneer dit zwart op wit neergeschreven staat. Electrified 02 integreert een zeer expliciete hack in public space met Telemadrid (2002), een datingshow op de gelijknamige Madrileense zender waarin Javier Núñez Gasco als kandidaat optrad. De tape van de live show integreerde Gasco achteraf als videowerk binnen zijn eigen oeuvre.

Flashback

Met o.a. Yesmen, Christophe Bruno, Improv Everywhere, ...

Historische rondleiding in het Vooruitgebouw

2009-11-16T17:02:58+01:00

Achter de prachtige gevel van het Vooruitgebouw, een van de mooiste monumenten van België, gaan maar liefst 11 verdiepingen, 367 kleine en grote zalen en minstens evenveel verhalen schuil. Wil je de kleine hoekjes van Vooruit ontdekken en de anekdotes horen?
Volg dan een historische rondleiding door het gebouw. Een ervaren Vooruitgids loodst je doorheen het gebouw en doorspekt het Vooruitverhaal met tal van leuke weetjes.

Nacht van de liefde / Noche de Amor

2010-03-04T11:32:09+01:00

De ‘Nacht van de Liefde’ (Noche de Amor), is het dansfeest van vzw Polariteit en vzw Noche de la Pasión, met 2 dansvloeren in de Balzaal & Domzaal.

De Balzaal voor de Argentijnse Tango waar je verwend wordt door Cuarteto Reflejo Urbano, Tango Arrabal, Valeria Maside & Anibal Lautaro, …
De Domzaal voor de Cubaanse salsa, waar het orkest Alma Latinas en DJ Juanito alle Latino-registers opentrekken !

Naast initiatielessen, DJ’s, orkesten en dansdemonstraties, is er in de gangen ook plaats voor andere liefdes-elementen zoals chocolade, poëzie, ...

Laat je verrassen, bekoren, verleiden, op onze Nacht van de Liefde!

19:45 deuren
20:00 initiatieles Argentijnse Tango met Pol Van Assche in de Balzaal
21:00 initiatieles Cubaanse Salsa met Tom Decuyper & Wim Boussery in de Domzaal

Dyn-O-Mite: Joe Quarterman & Speedometer, Mo & Grazz + band

2010-03-15T18:55:09+01:00

Joe Quarterman & Speedometer
Joe Quarterman, alias Sir Joe Quarterman, zal bij de funk ‘n soul-liefhebbers altijd bekend blijven door die ene grote hit ‘(I got) So much trouble in my mind’, classic uit 1973 met zijn band Free Soul, vanaf dan ontelbare keren gedraaid op parties en gecompileerd op tal van verzamelplaten. Sir Joe Quarterman is terug van weggeweest: hij werkt aan nieuwe releases die het Free Soul-geluid uit 1973 terug willen laten horen, en hij toert met de Engelse band Speedometer, één van de meest authentieke vertolkers van powerhouse deepfunk. Speedometer heeft doorheen de jaren gewerkt met veel US funk-legendes zoals Eddie Bo, Marva Whitney, Sharon Jones, James Bell (The Highlighters), Lee Fields, Billy Wooten en Robert Moore. In maart van dit jaar brachten ze hun 5e studioalbum ‘Soul Grooving’ uit. The heaviest funk is yet to come…

Mo & Grazz & Band
Mo & Grazz is zangeres Monique Harcum en turntable fenomeen dj Grazzhoppa. Man en vrouw, echtgenoten en makers van gloedvolle hiphop, soul en gospel. Zij maakte naam bij Jill Scott en Les Nubians, hij bij Rhyme Cut Core, AKA Moon, zijn eigen DJ Grazzhoppa Big Band en als DMC en ITF dj kampioen. Zij heeft een prachtige stem, hij snelle vingers. Samen stellen ze hun 2de cd ‘Gemini’ voor met een uitstekende band bestaande uit de crème van de Gentse muzikantenscene. Mo & Grazz + band: check ze uit voor hun enige Gentse show dit voorjaar!

Monique Harcum (lead vocals), Dj Grazzhoppa (dj), Patrick Dorcean (drums), Daniel Romeo (bas), U-Gene (keyboards/backing vocals), Nina Babet (backing vocals)
Chantal Kashala – backing vocals

Thierry Steady Go! vs Souligan

Mailman Moos
Mailman is de bezieler van de enige vaderlandse communistische funkradioshow “Volksradio Moos”. Daarnaast is hij sterkhouder van de Leuvende Club Bugalu, is hij een fervente B-filmfreak en een immer goedgeluimde, kortebroekendragende en water-drinkende platenridder.

Mos Def

2010-03-04T11:30:20+01:00

De rapper Mos Def werd in de jaren ’90 getipt als 1 van de grootste beloften van de Amerikaanse hiphopscène. Als paradepaardje van het befaamde underground label Rawkus maakte hij samen met Talib Kweli en Hi-Tek een plaat onder de naam Black Star en bracht hij solo de veelgeprezen cd ‘Black On Both Sides’ uit. Op latere platen zou hij experimenteren met rock en blues en werkte hij samen met muzikanten uit Living Colour en Bad Brains. Vervolgens begon hij een professionele acteercarrière en raakten zijn muzikale activiteiten in het slop. Hij kreeg wel de kans om in bekende films mee te spelen, waaronder ‘The Italian Job’ (2003) en ‘The Hitchhikers Guide To The Galaxy’ (2005).

Mos Def werd ook bekend als criticus van sociale en politieke kwesties (onder meer ten tijde van de Katrina orkaan in New Orleans). Met zijn vorig jaar verschenen cd ‘The Ecstatic’ is Mos Def (afgeleide van de Engelse term ‘Most definitely’) zeer zeker terug als muzikant. De plaat werd alom bejubeld als een triomfantelijke comeback (zie de eindejaarslijstjes in de diverse vakbladen). Samen met Raekwon het beste wat we het afgelopen jaar hoorden!

Mos Def, met zowaar zijn eerste clubshow in België, een concert waar de hiphop-gemeenschap naar uitkijkt!

Sivert Höyem

2010-03-15T18:52:45+01:00

Sivert Höyem
Sivert Høyem is terug! Bij wie niet onmiddellijk een belletje gaat rinkelen: Høyem was de zanger van het u ongetwijfeld beter bekende Madrugada, die 2 jaar geleden tijdens hun afscheidstournee een memorabel concert speelden op Boombox in Minnemeers. In 15 jaar tijd groeide Madrugada uit tot de grootste indieband van Noorwegen, die ook buiten de landsgrenzen heel wat aanzien verwierf. Wie anno 2009 Høyem zegt, zegt nog altijd Madrugada: de mix van bezwerende zang, pikdonkere ritmes en huilende bluesgitaren. Op zijn jongste soloplaat ‘Moon landing’ etaleert Høyem eens te meer zijn unieke, zeer warme en herkenbare stem. Het album is een nieuwe start, maar tegelijkertijd een natuurlijke ontwikkeling, ontsprongen uit zijn vorig werk met Madrugada en zijn solo-carrière. Het album wordt gereleased op 26 februari en men verwacht dat de man achter de hits zoals “Into The Sea”, “The Kids Are On High Street” en “Majesty” zichzelf met dit album overstegen zal hebben. Alle nummers op zijn nieuw album heeft Sivert zelf geschreven en co-geproduceerd met gitarist Cato Salsa, van de Noorse garage-band Cato Salsa Experience. De plaat werd gemixed door John Agnello (Sonic Youth, Dinosaur Jr) in Water Music, Hoboken, New Jersey. Exit Madrugada? No way, here’s Høyem!

Christer Knutsen
Christer Knutsen is al jaren actief in de Noorse muziekscene, waar hij als pianist speelde in bands zoals Tumbleweed, maar ook bij Sivert Höyem. Samen met de groep Sacred Hearts dook hij in 2004 de studio in, met een goed ontvangen release in januari 2005 als gevolg. Dit succes deden ze nog eens over in maart 2006, toen het tweede album ‘Grand Hotel’ uitkwam. Knutsen zijn muzikale roots zijn diepgeworteld in de Amerikaanse song-writing traditie, dus werd zijn muziek snel geklasseerd onder ‘Americana, Alternatieve Country’. Als het echter aan Knutsen zelf ligt, opteert hij voor een vergelijking met het genre pure popmuziek en artiest Big Star ipv Hank Williams.

DJ SVN
‘Alomtegenwoordig en onweerstaanbaar’ wordt soms gezegd over dj SVN en dat is een waarheid als een koe, want SVN is al 20 jaar actief in de Belgische muziekscene als meer dan veelzijdig dj. SVN staat voor gevariëerde, uitdagende, speelse en verrassende dj-sets die niemand onbewogen laten. Wie geregeld de BELGIE-concerten bezoekt en een beleefd antwoord krijgt op de vraag van wie dat knappe nummer nu juist was, weet de brede muziekkeuze van SVN alvast te waarderen. Zijn werkterrein bestrijkt ongeveer heel Europa en zijn intense rave sets zijn spraakmakend.

Lefto #3: Baloji & L'Orchestre de la Katuba

2010-03-15T18:53:12+01:00

Baloji & L’Orchestre de la Katuba
Baloji aka MC Balo van Starflam was al jaren een bepalend figuur van de vaderlandse hiphop. Als solo-artiest ontbolstert hij zich pas echt met een inventieve blend van hiphop, soul, funk en afrobeat.
Was zijn solo-debuut ‘Hotel impala’ (2008) al een fantastische introductie, met de opvolger ‘Kinshasa Succursale’ ging hij op volop zoek naar zijn Congolese roots met de uitdrukkelijke bedoeling om de vijftigjarige onafhankelijkheid van het land tegen een muzikaal daglicht te houden. Hij ging er opnemen met locale muzikanten als Konono Nº1, La Chorale de la Grace en Zaïko Langa Langa. We horen op zijn plaat dan ook zeer authentieke Congolese rumba, swingende mutuashi en in Nigeriaanse funk gedrenkte reggae. Het nummer ‘Indépendence Cha-Cha’ werd gekozen als het officiële thema van het PanAfrikaanse festival 2010.
In de loop van februari toert Baloij door Congo. In maart zal hij het NewYorkse museum van Afrikaanse Kunst openen, gevolgd door een toer langs de Amerikaanse universiteiten alvorens terug te keren naar Lubumbashi om het 100-jarig bestaan van zijn geboortestad te vieren. En in april …. is hij de grote figuur van de 3de avond ‘Lefto presents’.

Hypnotic Brass Ensemble
Hypnotic Brass Ensemble bestaat uit 8 broers uit South Side Chicago. Hun vader, Philip Cochran was trompettist en componist bij Sun Ra. Hun moeders waren professionele zangeressen. Als jongens kregen ze een muzikale opleiding van hun vader maar ‘s nachts luisterden ze naar de hiphop van Public Enemy, Ice Cube en Eazy-E. Hieruit ontstond hun band: brass jazz gecombineerd met hiphop. Na tournees met groten als Mos Def en Erykah Badu werden ze bekend als 1 van de hipste brassbands ter wereld. Hun debuutplaat verscheen op het befaamde Honest Jon’s label van Damon Albarn (Blur) met gastmusici als Flea (Red Hot Chili Peppers) en Tony Allen. In Europa speelden ze al op North Sea Jazz. Dit is hun eerste Belgische concert.

Gabriel Hubert (trompet), Saiph Graves (trombone), Amal Hubert (trompet),
Tycho Cohran (suzafoon), Jafar Graves (trompet), Uttama Hubert (euphonium), Seba Graves (trombone), Tarik Graves (trompet) & Gabriel Wallace (drums)

DJ Lefto
Aangesloten bij groten zoals Brownswood, !K7, Stones Throw, Jazzy Sport en Appletree Records, Lefto heeft het ganse Oosterse hemisfeer al op zijn grondvesten doen daveren van Londen tot Tokyo en sprong over de Atlantische Oceaan om zichzelf aan San Francisco en Los Angeles voor te stellen. Als dj, producer, radiomaker (huis-dj bij Studio Brussel) én organisator, ruikt deze kat ‘dopeness’ van mijlen ver. Hij is een eclectische poppenspeler die het publiek in handen heeft, zonder grenzen noch genade. Zijn sets nemen je mee op een rollercoaster-rit doorheen alles wat gebaseerd is op dope beats en kick-ass vibes. En dit van reggae, dubstep en hiphop, tot funk, soul, deephouse en bossa. Allerlei underground klassiekers worden gemengd met het frisse, toekomstige geluid van morgen. Deze dodelijke combinatie wordt gemixt en gejongleerd aan een hoge snelheid, waardoor je nauwelijks een kans krijgt om op je adem te komen. Met andere woorden ‘Watch your head because the roof will come off!’

DJ Azer
Deze Gentse dj, en goede vriend van Lefto, heeft een goed inzicht in hits en laat ze op 9 april allemaal op je afkomen, met een schitterend feest als gevolg.

Spunk

2010-03-15T17:29:10+01:00

Na het overdonderende succes van vorige fuif vliegen we er binnenkort terug in! Op 10 april staan we deze keer in de concertzaal en beginnen we pas om 23u zodat we nog een uurtje langer kunnen doorfeesten tot 6u!

DJ Class – [Studio Brussel, De Afrekening]

Onbekend is misschien onbemind, maar in dit geval is dat zeker onterecht. DJ Class is de vaste StubruDJ voor al hun fuiven. Gewone Stubrufuvien, De afrekening, “Is het nu ‘80, ‘90 of ‘00” en ook soms MishMash, hij doet het allemaal. AllroundStubru-DJ wordt je niet in één, twee, drie, dus op SPUNK is DJ Class zeker op zijn plaats, van 23u tot 2u.

Sam de Bruyn – [Studio Brussel, SPUNK]

Na Music For Life is zijn populariteit alleen maar toegenomen, en we zijn blij dat we hem ondertussen als onze resident kunnen beschouwen.
Van 2u tot 4u laat deze volbloed Lady Gaga-fan de beste beatjes en bliepjes op je los.

Gerrit K – [Studio Brussel, MishMash]

Een icoon onder de Vlaamse DJ. Er is geen fuif noch zaal die deze DJ in Vlaanderen niet platgedraaid heeft. Alleen of met MishMash Soundsystem & Gunther toert hij rond, en op SPUNK houdt hij zelfs de grootste goch-ik-ga-vanavond-toch-niet-lang-blijven dansend tot 6 uur!

Niet alleen geven we het beste van muziek. Ook zullen we jullie verstellen met de beelden van VJ Subtiv!

Frank Boeijen

2010-03-04T11:31:55+01:00

Frank Boeijen is al 30 jaar een vaste waarde in de Nederlandstalige muziek. De Nijmeegse zanger/liedjesschrijver heeft het patent op prachtige songs over de grote vragen en kleine dingen des levens. In zijn liedjes koppelt Boeijen teksten met een verbluffende zeggingskracht aan wonderlijke melodieën. Zijn songs nestelen zich, gedragen door de warmte van zijn stem, moeiteloos in het hoofd en hart. Het omvangrijke oeuvre van Boeijen omvat tal van klassiekers, zoals De Verzoening, Zeg me dat het niet zo is, Kronenburg Park, Vaderland en Donkerblauw. Het talent en het vakmanschap van de Nijmeegse liedjesschrijver werden trouwens al meermaals bekroond, onder meer met een Edison en een Gouden Harp.

Frank Boeijen laat zich op het podium bijstaan door getalenteerde en gedreven muzikanten. Voortdurend op zoek naar verrassende muzikale invalshoeken, brengt Boeijen live een uitgebalanceerde variatie van klankkleuren en composities. Bekende liedjes, voorzien van nieuwe, avontuurlijke arrangementen, vormen in de voorstelling een ideale bedding voor gloednieuwe songs. Zo wordt het publiek getrakteerd op pakkende ballades, breekbare luisterliedjes, swingende folk- en popsongs en zwoele symfonieën. Frank Boeijen in het theater, dat is muzikale schoonheid die je raakt en ontroert, die je beleeft met hart en ziel.

De pers over Frank Boeijen:

”Veel meer dan welgekozen woorden heeft hij niet nodig om de zaal in zijn ban te krijgen.”

Frits Spits: “Zijn muziek is een warme winterjas en daarin schuilen zijn teksten.”

In het najaar van 2009 verschijnt een nieuwe cd van Frank Boeijen.

Hans Teeuwen zingt

2010-01-04T14:45:22+01:00

Hans Teeuwen heeft bewezen dat zijn carrièreswitch van cabaretier naar jazz-zanger bijzonder geslaagd is. Hans Teeuwen, en zijn all-star begeleidingsband, ontving lovende kritieken voor zijn overrompelende optredens in theaters, clubs en festivals, waaronder het North Sea Jazz Festival in Ahoy. Komend seizoen zal deze successtory een vervolg krijgen: een nieuwe reeks optredens met een nieuw repertoire.

Hans Teeuwen brengt klassiekers uit het zogenoemde Great American Songbook, oftewel het werk van artiesten als Frank Sinatra, Cole Porter en Ray Charles, opnieuw tot leven. Daarnaast voegt Hans Teeuwen meer en meer eigen geschreven nummers toe aan dit repertoire, waaronder het nummer ‘Baseball Bat’; de Engelstalige versie van het welbekende liedje ‘Snelkookpan’ en ‘Dr. Hemmington’, een lied uit zijn Engelstalige stand up show.

Hans Teeuwen wordt begeleid door een kwintet bestaande uit de crème de la crème van jonge Nederlandse jazzmusici. Op gitaar Jesse van Ruller; al in 1995 winnaar van de Thelonious Monk Competition in Washington; bracht inmiddels vele eigen cd’s uit, van New York tot Japan. Op altsax Benjamin Herman; in 2006 winnaar van de VPRO/Boy Edgar Prijs, in 2008 winnaar van de Edison Award, en eigenaar van een complete prijzenkast met zijn New Cool Collective. Op piano Ruben Hein; studeerde summa cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam, is tevens lid van Pete Philly & Perquisite en werkt aan zijn eigen album. Op bas Kasper Kalf; speelt (inter)nationaal met diverse ensembles, zoals Pete Philly & Perquisite, Monsieur Dubois en het Rotterdams Philharmonisch Orkest. En op drums Joost Kroon; afgestudeerd aan het Rotterdams Conservatorium met een 10 Cum Laude, speelt in de band Kane, en is vast lid van het New Cool Collective.

Hans Teeuwen Zingt in de pers:

”Zeker was wel dat de vuurdoop van cabaretheld Teeuwen als swingende crooner te midden van de groten der jazz meteen kon worden bijgeschreven als de eerste sensatie. Geen imitatie van The Voice, maar prompt een eigen stem(pel), niet in de laatste plaats ook dankzij de puntige begeleiding van zijn kwintet.” AD (North Sea Jazz)

”Uitbundig en met de flair van een rasentertainer uit Las Vegas.” NRC (North Sea Jazz)

”Wie goed luistert hoort dat Teeuwen een geniale jazz-zanger is, met een perfecte timing en een uitstekende techniek. Tel daar de toppers uit zijn band bij op en we kunnen met gemak spreken van een van de beste Nederlandse jazzplaten van de laatste tijd. Sterker nog, Teeuwen zou samen met zijn band elk jazzfestival plat kunnen spelen.” Nu.nl

”De muziek komt het best tot haar recht in een theaterzaal waar iedereen er met zijn volle aandacht bij is en Teeuwen de ruimte krijgt de jazzster te worden die hij is.” 3voor12.nl

”De scherpte van Sinatra wordt gecombineerd met het explosieve van Nick Cave. In één klap heeft Teeuwen zich neergezet als een van de beste hedendaagse jazzvocalisten, die het in zich heeft om down town Manhattan én Las Vegas te doen schudden op hun grondvesten.” Eric van ‘t Groenewout – The Hague Jazz

”Wat een timing, wat een stem, en wat een tekstbehandeling. Teeuwen ‘doet’ Sinatra, maar hoewel zijn stem net zo’n zilverig-hard streepje heeft en hij net zo vakkundig blijkt in het laten spreken van de woorden, staat daar bepaald geen imitator.” Leidsch Dagblad

Ontroerend Goed

2010-02-11T16:42:47+01:00

De voorstelling ‘A Game Of you’ speelt elke 30 min tussen 14:00-17:00 en 20:00-23:00, telkens voor slechts 5 personen.

Belangrijke theaterprijzen in Australië en de UK en een vijfsterrenrecensie in de Britse kwaliteitskrant The Times! Wat de Gentse performancegroep Ontroerend Goed met hun voorstelling The Smile Off Your Face bereikte, hebben niet veel Belgische gezelschappen hen voor gedaan. In deze performance werden de zintuigen van elke bezoeker, geblinddoekt en vastgebonden, op allerlei manieren geprikkeld…

The Smile Off Your Face behoort samen met de voorstelling Intern, waarbij elke toeschouwer aan een therapiesessie onderworpen wordt, tot een trilogie waarvan het nieuwe A game of you het sluitstuk vormt. Word een pion in het spel dat Ontroerend Goed voor je opstelt, ontdek de spelregels en speel vals waar nodig…

In hun eigen woorden:

Na The Smile Off Your Face & Intern
presenteren we u het derde deel van onze trilogie

voor wie ons nog niet kent

we zijn met vijf,
vijf acteurs die u willen ontmoeten,
die in uw vel willen kruipen
die u beter willen leren kennen dan we onszelf kennen,
voor even maar natuurlijk

sommigen zeggen dat we te direct zijn,
manipulatief, onbetrouwbaar,
of zelfs gewoon gemeen
wees gerust, ze vergissen zich
we zijn spelers
en onze bedoelingen zijn oprecht

onze enige doel in het onechte leven
is u te laten ontdekken hoe u kan zijn
en mee te gaan in het spel dat u speelt
u bent veilig
wij doen alles voor u

Admiral Freebee

2010-03-04T11:44:38+01:00

Onze favoriete admiraal heeft zijn tijd genomen om een fantastische nieuwe plaat in te blikken: ‘The Honey & The Knife’ wordt nu al door insiders getipt als zijn beste cd. Het grote publiek maakte al kennis met de verrassende single ‘Always On The Run’, waar je nu eens niet de bekende Neil Young-invloeden in kunt horen. Eigentijds, melodieus en toch traditioneel: Tom Van Laere heeft zich herbrond. Veel solo gespeeld, de bevlogenheid van zijn debuut hervonden, en met producer Jo Francken in Motormusic in een recordtijd de nieuwe nummers van zijn 4de cd opgenomen. IJzersterk, met briljant gitaarspel, expressieve zang en intelligente overdubs. We wensen hem toe: na Vlaanderen de Wereld!

Alain Platel / les ballets C de la B

2010-02-02T16:14:55+01:00

Na het adembenemende vsprs uit 2006, wil de Gentse theatermaker en choreograaf Alain Platel voor zijn nieuwe voorstelling terug naar de basis van de dansmakerij. Vanuit het geloof in de kracht van het menselijk lijf als emotioneel werktuig, als drager van herinnering, als basismaterie voor levende beeldende kunst.
Flirtte Platel de afgelopen jaren regelmatig met de grenzen van de opera zoals in vsprs of pitié!, voor Out of Context is er geen muziekstuk als motor, en ook geen decor en geen andere kostuums dan wat de dansers in hun valies kunnen steken. Toch is het geen crisisstuk. In de beperking toont zich de meester. Het meesterschap van de dansers waarmee Platel zich aan dit avontuur waagt staat buiten kijf. Stuk voor stuk indrukwekkende figuren waarmee Platel de laatste jaren een weg afgelegd heeft. De voorstelling vertrekt vooral vanuit vragen aan hen, vanuit de constructieve dialoog die choreograaf en dansers vanuit hun obsessies voeren. Het resultaat zou wel eens erg verrassend kunnen zijn (intiem, uitnodigend, pakkend) en veel minder ‘uit verband gerukt’ dan de titel doet vermoeden.

Shining / special guest: Drums Are For Parades

2010-03-03T16:21:41+01:00

Drums are For Parades selects

Shining, tien jaar terug een experimentele jazzband, maar nu opgeschoven richting progrock, elektronica en extreme metal is beslist een van de opwindendste exportproducten van Noorwegen. Op de laatste editie van Noorderslag / Eurosonic, het Nederlandse showcasefestival waarop nieuwe Europese hypes worden gemaakt of gekraakt, gooiden ze hoge ogen. De Nederlandse pers kwam woorden te kort: “te goed om onopgemerkt te blijven!”, “opwindend, hard en experimenteel. Persoonlijk hoogtepunt van de eerste Eurosonic-avond.” Of “Ik weet eigenlijk niet waar Shining over zingt, wel dat dit hun hit wordt.” In Vooruit stelt de band hun inmiddels al vijfde langspeler voor: ‘Blackjazz’. Live, vuur en vlam verzekerd.

Special guests zijn Drums Are For Parades. Deze Gentse heavy metal band zijn een jaar lang “artist in residence” in Vooruit en organiseren kleine interventies, gastoptredens of andere acties in aanloop naar de release van hun plaat in de herfst. Ze zullen een try-out spelen met bijna uitsluitend nieuwe nummers en hebben en passant de saxofonist Jørgen Munkeby van Shining gevraagd om samen iets op te nemen voor hun nieuwe plaat. Als de timing het toelaat zullen ze die avond al een voorproefje van die samenwerking op het publiek loslaten. Dit speciale concert is tevens hun enige clubshow dit voorjaar!

Radio Modern

2010-03-04T11:32:56+01:00

Op het programma:

22.00 Dansles Miss Aloha (UK)
23.00 Live The Whodads | Live Lady Linn met Smoky Midnight Gang
00.00 DJ Jean-Christophe Bertin
02.00 DJ Chico Prado / De Modernettes met Beauty Boudoir / Shoppen met Jodeladiolen

en met Swing en Lindy Hop van 20.00 tot 22.00 met The Balcony Jumpers

Gabriel Rios, Feat. Jef Neve & Kobe Proesmans

2010-02-18T10:47:15+01:00

De beste ideeën ontstaan zomaar. Zonder al te veel nadenken. Spontaan. Je begint iets te zingen. Iemand valt in op de piano. Iemand slaat op een paar trommels. En plots is daar: magie. Je kijkt naar elkaar. Je leest in elkaars ogen: “Dit is geweldig. Dit smeekt om meer.”

Zo vonden popster Gabriel Rios, jazzvirtuoos Jef Neve en percussiewonder Kobe Proesmans elkaar enkele jaren geleden op een avond tijdens de Zamu-awards. Ondertussen deed het trio over heel Vlaanderen zalen vollopen door elkaars songs helemaal uit te kleden en in hun naakte essentie te spelen. Nu starten ze een tweede tournee waarop ze ook nieuw materiaal zullen spelen.

De Puertoricaanse Belg Gabriel Rios maakt delicatessenpop voor een groot publiek. Zijn nummers Broad Daylight, What’s This?, Angelhead en I’m Gonna Die Tonight scheerden langs de toppen van de muzieklijsten. Pianist Jef Neve is dan weer de jeune premier van de Belgische jazz. Hij maakt de best verkopende jazzplaten in België, schreef de soundtrack voor ‘Dagen zonder lief’ en ‘De helaasheid der dingen’ en krijgt jubelrecensies in de binnen- én buitenlandse pers. Percussionist Kobe Proesmans vult het trio aan. Hij ontwikkelde na zijn studies in Havana een heel eigen muzikale stijl. Op zijn cv staan onder meer Arno, Zita Swoon, Magnus, dEUS, El Tattoo del Tigre en Obatala.

Bedroom Community ft. Sam Amidon, Valgeir Sigurdsson, Ben Frost & Nico Muhly (support: Lyenn)

2010-03-04T11:33:23+01:00

Bedroom Community is een IJslands label dat op dit moment vier artiesten telt. Valgeir Sigurdsson is de stichter. Hij verzamelde rondom zich de New Yorkse hedendaagse componist Nico Muhly, Australiër Ben Frost met kernwoorden als ‘experimental’, ‘ambient’ en ‘drone’, en folkmuzikant Sam Amidon, oorspronkelijk uit Vermont.

Een geval apart, die Bedroom Community. Valgeir Sigurdsson houdt het bij sprookjesachtige composities, Ben Frost kiest voor dreunende drones, Nico Muhly is een klassiek geschoolde pianist en Sam Amidon verspreidt folk met zijn banjo. Samen spelen ze al één lange set. Bovendien worden ze begeleid op trombone, viool, cello en slagwerk.

Meer dan een collectief samenspel is deze Whale Watching Tour een logisch verlengstuk van de niet aflatende, grensoverschrijdende, muzikale uitwissleingen waarmee de 4 hoofdfiguren zich afgelopen jaren onledig hielden.

Begin november bezorgden deze heren ons nog een bijzonder fijne en sfeervolle zondagnamiddag in de AB. Op 19 april komen ze naar Gent! PS: Wegdromen en heimwee naar de weidse Ijslandse vlaktes is toegestaan.

SAM AMIDON
Sam Amidon kennen we als de gitarist van Doveman, waar ook zijn maat Thomas Bartlett (piano, percussie en gitaar) bij speelde. Ook in het soloproject van Amidon genaamd ‘Samamidon’ speelt Bartlett een meer dan belangrijke rol. Het duo bracht in 2007 hun debuut uit ‘But This Chicken Proved Falsehearted’, een jaar later gevolgd door ‘All Is Well’ op het Bedroom Community Label van Valgeir Sigurdsson. Nieuwe plaat komt binnenkort uit!

VALGEIR SIGURDSSON
Valgeir Sigurdsson is een van de beste IJslandse producers. Op zijn cv prijken intussen samenwerkingen met Björk, Lars Von Trier, Sigur Ros, Cocorosie, Kate Nash en Bonnie ‘Prince’ Billy. Naast het oprichten van IJslands’ meest gerenomeerde studio, de Greenhouse Studios, en een eigen label, het Bedroom Community Label, heeft de man ook nog een solocarriere. Qua workload kan dat tellen. Check zeker zijn debuutplaat uit 2007 ‘Ekvílibríum’!

BEN FROST
Ben Frost is sinds ‘Theory Of Machines’ niet meer weg te denken uit de wereld van de elektronische muziek. Sinds die release staat hij op gelijke hoogte met andere wonderkinderen in het genre zoals Christian Fennesz en Tim Hecker. Met zijn 5de plaat ‘By The Throat’ getuigt Frost alweer van een bijzonder hoog niveau.

NICO MUHLY
Nico Muhly is pianist/componist die in het verleden al samenwerkte met Björk (zie ‘Oceania’). Recent werkte hij nog mee aan ‘Veckatimest’ van Grizzly Bear en ‘The Crying Light’ van Antony & The Jonhsons. Daarnaast schreef de man een resem composities bij elkaar voor koor, piano, percussie, ensembles, … o.a. voor de soundtrack van de film ‘The Reader’. Ook Valgeir Sigurdsson merkte het talent van Muhly op en bracht via het Bedroom Community ‘Speaks Volume’ (2006) en ‘Mothertongue’ (2008) uit.

De Belgische artiest Lyenn is support bij het geheel.
Lyenn, oftewel Fred Jaques, is Belgisch-Brits singer-songwriter-talent dat getipt wordt voor eindejaarslijstjes. Sinds begin november slaat zijn debuutplaat ‘The Jollity Of My Boon Companion’ liefhebbers van het betere lied het met verstomming. Die plaat kwam er trouwens omdat Lyenn uitgenodigd werd door Marc Ribot (Tom Waits, Elvis Costello, John Zorn) om op te nemen in diens New Yorkse studio. Live een belevenis: improvisatie, passie & klasse. Spread the word!

Charles Gayle & Han Bennink / Kris Defoort Trio

2010-03-09T17:45:06+01:00

CHARLES GAYLE & HAN BENNINK
Charles Gayle & Han Bennink, met elk een carrière van meer dan 40 jaar achter de kiezen, zijn twee jazzmonumenten die je maar zelden samen op een podium ziet.

Gayle leefde meer dan 20 jaar als straatmuzikant. Hij speelde wat hij wou, wanneer hij wou en hoe hij het wou: “the free-est of free jazz”. De jaren ‘90 brachten de pianist/saxofonist dan toch naar het podium van de New Yorkse muziektempel The Knitting Factory en heel wat Europese concertzalen. Ondertussen heeft hij al een resem cd’s op zijn naam staan, die hij solo, met zijn trio of kwartet opnam.

Han Bennink leefde zich als kleine jongen al uit op stoelen en tafels. Zijn ouders duwden hem al gauw een drumstel in de handen, maar Bennink heeft nog steeds een voorliefde voor onconventionele percussie-instrumenten. Hij speelde bij zowat alle grootheden van saxofonist Sonny Rollins en pianisten Myra Melford, Misha Mengelberg en Fred Van Hove tot gitarist Eugene Chadbourne en trompettist Dave Douglas, ... Vorig jaar was hij nog in Vooruit te zien met zijn Han Bennink Trio, nu komt hij langs voor een unieke samenwerking met Charles Gayle.

KRIS DEFOORT TRIO
In 2010 geeft componist/pianist Kris Defoort een reeks concerten, deze keer met Nicolas Thys (contrabas) en Lander Gyselinck (drums). Kris Defoort ken je van de wereldcreaties ‘The Woman who Walked Into Doors’ (2005) en ‘House of The Sleeping Beauties’ (2009): 2 opera’s in regie van Guy Cassiers. Als improviserend pianist speelde Kris Defoort bij verschillende jazzformaties waaronder Dreamtime en Soundplaza. Sinds 1998 is hij componist in residentie bij muziektheater LOD. Nicolas Thys is één van die uitzonderlijke bassisten die moeiteloos switcht tussen akoestisch en elektrisch. Hij studeerde in Hilversum, woonde in New York en speelde met klinkende namen als Marc Turner, Toots Thielemans en Bill Carrothers. De derde in rij is opkomend talent, en student van Kris Defoort: Lander Gyselinck op drums.

Voor de vrije improvisaties zal het trio zich laten inspireren door flarden tekst van Kris’ favoriete auteurs. Verwacht je verder aan bestaande composities van Soundplaza, afgewisseld met nieuwe arrangementen en bewerkingen van jazz standards en/of popsongs à la Prince en Sting.

Mette Edvardsen

2009-09-21T13:08:24+02:00

Mette Edvardsen doet in haar performance, waarvan ze al een voorproefje gaf op de Korte Metten van Vooruit in februari 2009, iets met boeken. Elke toeschouwer krijgt bij het binnenkomen een boekje. De foto’s die je erin ziet, lopen over in wat er op scène gebeurt. Elke pagina reikt voorbij het papier naar de ruimte van de theaterzaal. Al bladerend door het boek ontvouwt het verhaal op het podium zich steeds verder. Ruimte is voor deze Noors-Belgische artieste een kernbegrip, dat ze al onderzocht in de voorstelling Or else nobody will know en tijdens het Vooruitfestival the game is up! 2007. Toen maakten haar ingrepen op de trappen en in de lift toeschouwers bewust van de omgeving waarin ze zich bevonden en bewogen.

Blijf na de voorstelling op 20.04 zitten voor een gratis nagesprek met Mette Edvardsen ihkv de Ontdekkingsdagen van Vooruit.

Uitgelezen

2010-03-15T12:17:17+01:00

Daar is de lente, daar is de literatuur! Fien Sabbe, Anna Luyten en Jos Geysels plukken samen met Roos Van Acker (tv-presentatrice) en actrice Ianka Fleerackers drie boeken uit de selectie van de literaire lente: ‘Laat het feest beginnen’ van Niccolo Ammaniti, ‘De stolp’ van Jeroen Theunissen en De werkplaats van de duivel van Jachym Topol. Muziek is er van trio Nele Van Den Broeck, een van dé revelaties op Theater aan Zee.

Ontdekkingsdag Mette Edvardsen

2009-09-21T13:08:49+02:00

Blijf op 20.04 na de voorstelling Every now and then van Mette Edvardsen zitten voor een gratis nagesprek met de artieste.

Bekijk een overzicht van de voorbije en komende Ontdekkingsdagen.

Wie zijn 'wij'? En wie zijn 'zij' dan?

2010-03-04T16:47:17+01:00

Het debat over ‘onze’ identiteit woedt volop in media en politiek. Maar weten we wel precies wat allemaal schuilgaat achter dit woord? In plaats van zelfvertrouwen te geven, lijkt ‘identiteit’ vandaag veeleer een bron van onzekerheid te zijn, alsof we niet zeker zijn wie we zijn. Is identiteit iets dat je meekrijgt bij je geboorte, of iets dat je elke dag weer bijvijlt ?

Gastheer Jos Geysels gaat met o.a. Johan Ackaert (rechtswetenschappen UHasselt), Naima Charkaoui (directrice Minderhedenforum), Béatrice Delvaux (hoofdredactrice Le Soir), Nadia Fadil (sociologe KULeuven), Guido Fonteyn (columnist De Morgen), Ivan De Vadder (nieuwsdienst VRT) en Jan Leyers (o.v.) (tv-maker) in gesprek over de vraag wie ‘we’ nu eigenlijk wel zijn.

Erland and the Carnival

2010-01-06T14:13:46+01:00

De Britse folkrockband Erland & The Carnival heeft schoon volk in de rangen: gitarist Simon Tong speelde vroeger bij The Verve, Blur en The Good, the Bad & the Queen, drummer Daiv Nock werkte met The Orb, The Cult en Paul McCartney.

Naar eigen zeggen mixen ze Britse folk traditionals met ‘desert psyche’ en ‘garage punk’. De verwachtingen voor hun debuut, dat in januari 2010 verschijnt en opgenomen werd in de studio’s van Damon Albarn (Blur), zijn hoog gespannen. In maart mogen ze op tour met Tunng, in april steken ze de plas over om ook België van hun kunnen te overtuigen.

Behoud de Begeerte

2009-07-01T11:16:27+02:00

WIJZIGING: Door veranderingen in de kalender van Behoud de Begeerte zal er dit jaar slechts 1 editie van Helse Tijden te zien zijn ipv de drie geplande producties. Helse Tijden 2 – Chagrin d’Amour op wo 17.02 gaat gewoon door zoals gepland, maar Helse Tijden 1 – Kannonenkoort op di 29.09 & Helse Tijden 3 – In godsnaam op vr 23.04 vallen voorlopig weg. Uitstel is echter geen afstel, beide producties gaan hoogstwaarschijnlijk later op tournee.

Tickets voor de geannuleerde data in Vooruit worden terugbetaald. Als je al een ticket hebt gekocht, zal het Bespreekbureau contact met je op nemen na het zomerverlof (di 18.08). We houden je op de hoogte van een eventuele nieuwe datum.

Liefde is wat ze prediken, oorlog is wat ze helaas vaak zaaien, geen wonder dus dat het literatuurprogramma helse tijden na de thema’s oorlog en liefde op de derde editie religie en godsdienst naar voren schuift. Van godsvruchtige geschriften tot blasfemische pamfletten, van literaire belijdenissen tot levensbeschouwelijke bespiegelingen, nationale en internationale auteurs richten op deze editie al hun gebeden naar de hemel of loeren naar de hel. Namen worden later dit seizoen bekend gemaakt.

Fabrizio Cassol

2009-10-25T15:38:24+01:00

“Geweldig concert… Wereldklasse.” De reacties op het concert van saxofonist Fabrizio Cassol (Aka Moon) en zijn VSPRS-Orchestra in Vooruit in 2007 waren unaniem lovend. Toen ging hij met zijn ensemble aan de slag met Monteverdi’s Mariavespers voor de dansvoorstelling VSPRS van Alain Platel en Les Ballet C. de la B. Een jaar later nam hij de Mattheuspassie van Bach onder handen voor Platels voorstelling Pitié. Cassol dikt de compositie van Bach aan met pittige jazzstructuren en zelfs latino-invloeden. In Vooruit brengt hij dit muziekstuk boordevol emotie met een resem topmuzikanten als de Franse fluitist Magic Malik en violist Tcha Limberger en de magische stemmen van Serge Kakudji en Cristina Zavalloni. Want ook zonder de choreografie blijft Pitié een meesterwerk “van een haast verbluffende schoonheid.” (Kwadratuur.be)

“Nu eens klinkt Pitié sober of meditatief, terwijl op andere momenten de mysterieuze kaart getrokken wordt en er ook rijke en zelfs wervelende passages te horen zijn. Cassol respecteert de indrukwekkende melodische en harmonische rijkdom van Bach. De saxofonist zijn aanpassingen zijn nooit fragmentarisch of ironisch, worden nooit flauw swingende barok, maar klinken erg integer en bijzonder menselijk.”
(Kwadratuur.be over Pitié van Aka Moon)

Rondleiding op de Elecrified-tentoonstelling

2010-03-15T19:04:31+01:00

Eva Degroote (Vooruit) en Thibaut Verhoeven (S.M.A.K.), de curatoren van Electrified 02, leiden je door de tentoonstelling en vertellen je alles over de kunstenaars en hun werk.

Arid

2010-02-17T18:23:11+01:00

Twee avonden voor een volle AB, dat verdient ook een bezoek aan Gent. Arid komt op 26 april, ‘Under The Cold Street Lights’ verschijnt op 1 maart 2010 bij Pias.

De stembanden van Jasper Steverlinck werden al te vaak vergeleken met die van andere knappe kopstukken: Buckley, Bono, Bruce. De magie van Arid schuilt vooral in de combinatie van Steverlinck met het snedige gitaarspel van David Du Pré en de pittige drumpartijen van Steven Van Havere.

Alles begon met ‘Little Things Of Venom’, een verslavend schijfje geproduceerd door Dave Anderson (Fine Young Cannibals, Edwyn Collins), met gastrollen voor Piet Goddaer (Ozark Henry) en David Dewaele (Soulwax). Meteen goed voor een platendeal met Columbia Records en een Amerikaanse release.
Arid was vertrokken. Ze deden het met Suede, speelden Europa plat met Counting Crows, haalden de line-up van alle grote muziekfestivals en lieten zich zien én horen in de indrukwekkende IMAX 3D-film ‘Haunted Castle’. “Tof”, zeiden de mannen, en ze deden er nog een tweede succesvolle studioplaat (All Is Quiet Now), een theatertour en een livealbum bovenop.
Nadat Jasper solo zijn ding deed op ‘Songs Of Innocence’ en een monsterhit scoorde met de Bowie-cover ‘Life On Mars’, bevestigde Arid in 2008 opnieuw met ‘All Things Come In Waves’.
Over ‘Under The Cold Street Lights’, het vierde studioalbum, bloklettert De Morgen: “de nieuwe Arid klinkt rauwer en zinnelijker”. De snoeiende single ‘Come On’ is daar het eerste sterk staaltje van. De band heeft dan ook bewust gekozen voor meer geëxperimenteer met sound en instrumenten. Vintage synths, distorted strings en autoharp maken het geluid van de nieuwe Arid verrassend gevarieerd. Live het sterkst: wie hun platen soms te gepolijst vindt, valt achterover van de sexy synergie on stage. Dramatisch en krachtig, mysterieus en melodisch. Het ontdekken waard, maar dat had u al begrepen.

Roadburg speelt het voorprogramma.

Apestaartjaren

2010-02-23T14:45:55+01:00

Blogs, profielpagina’s, podcasts… Nieuwe media wordt meer en meer onmisbaar voor jongeren. Zijn de ‘apejaren’ stilaan de ‘apestaartjaren’ geworden? Geprikkeld door dit idee sloegen Graffiti Jeugddienst en Jeugdwerknet in 2006 de handen in elkaar voor de studiedag Apestaartjaren. Sindsdien is www.apestaartjaren.be hét platform voor elke jeugdwerker op zoek naar informatie over jongeren en nieuwe media.

Op dinsdag 27 april 2010 van 9:00 tot 17:00 organiseren Graffiti Jeugddienst en Jeugdwerknet voor de 3e keer ‘Apestaartjaren’, de studiedag waar je als jeugdwerker alles te weten komt over jongeren en nieuwe media. Een hele dag lang, in Kunstencentrum Vooruit in Gent.

In het najaar bevroegen Graffiti Jeugddienst vzw en Jeugdwerknet 1700 jongeren (12-18jaar) uit alle klassen in het middelbaar en 200 kinderen (10 jaar) uit het vijfde leerjaar van de basisschool. Het onderzoek in de middelbare scholen verliep in samenwerking met de vakgroep communicatiewetenschappen van Universiteit Gent (MICT). Voor het onderzoek in de basisschool werkten we samen met Jeroen Meirlaen, thesisstudent aan UGent, optie Sociale Agogiek. We peilden naar het bezit, het gebruik en de rol van nieuwe media in hun leven. De studiedag wordt geopend met de resultaten van het onderzoek. Daarna kan u in 13 sessies kennismaken met evenveel dwingende kwesties:

Virale Marketing voor jeugdwerkers (Markee)
Ben jij een webslet? Jongeren, relaties en seksualiteit online (Sensoa)
Web 2.0 voor dummies (zZmogh)
Zijn jongeren FAKE? (In Petto Jeugddienst)
Digitale Inclusie (Incluso, Tonuso en VSNG)
Do’s en don’ts voor online filmpjes (JAVI.tv)
Vriendschappen in tijden van internet (Universiteit Antwerpen)
Privacy Online (Steunpunt Jeugd, Child Focus)
Aan de slag met Facebook (Jeugdwerknet)
Soap skilled teenagers Jongeren, seksualiteit en beeldcultuur (CIMS)
Kinderen en nieuwe media (Graffiti Jeugddienst, Jeugdwerknet)
(Graffiti Jeugddienst, Jeugdwerknet)
Aan de slag met Netlog (Netlog)
Let the NuGames begin! (Steunpunt Jeugd, C.I.S., Koning Kevin).

De coolhunters van Trendwolves sluiten de dag in stijl af met een profetische voorspelling over hoe nieuwe media in 2015 ons leven zal/kan beheersen: “Zijn we altijd en overal online? Programmeren we onze digitale televisie via onze gsm? Hebben we een ingeplante internetchip?” Uw Nostradamus van dienst heet Tom Palmaerts.

The Black Box Revelation

2010-02-17T18:06:13+01:00

The Black Box Revelation ontvingen niet toevallig onlangs een M.I.A. als beste Belgische live act. Het duo Jan Paternoster en Dries Van Dijck speelde de afgelopen jaren op zowat alle Belgische podia (in het Democrazy-parcours was dat een uitverkochte Balzaal van Vooruit en een uitverkochte Minnemeers) en trokken ook succesvol door Engeland en de States. dEUS en Ghinzu namen hen wàt graag mee op sleeptouw. Alle singles uit hun debuutcd ‘Set Your Head On Fire’ werden stevige StuBru-hits. En nu is er de langverwachte 2de cd ‘Silver Threats’ waaruit alvast single ‘Do I Know You’ momenteel de Afrekening bestormt. We willen u alvast deze recensie in NME niet ontnemen: “The songs on this second album are exciting and catchy but at the same time raw and bluesy”. Wie zijn wij om hier nog iets zinnig aan toe te kunnen voegen? Behalve deze misschien: hun concert in AB dit voorjaar was in no time uitverkocht …

De Mens

2010-02-17T17:51:23+01:00

‘Is Dit Mijn Hart?’: de titel van de nieuwe cd van De Mens vertelt de helft van het verhaal, de muziek doet de rest; Frank Vander linden (onlangs nog solo in een uitverkochte Handelsbeurs) klinkt emotioneler dan ooit. De Mens volgt op de voet. Noem het emopop à la R.E.M. en The Smiths, of moderne rock à la Interpol of Editors, maar dan wel: in het Nederlands.

Live is het trio Vander linden/Dirk Jans/Michel De Coster al meer dan vijftien jaar de norm. Trots en met hun gebruikelijke vuur stellen ze hun elfde verzameling songs voor. Met ‘Ik Droomde Dat Ik Sliep’, ‘Dak Van De Wereld’, ‘Buiten Spelen’, ‘Ambulancier’ en ‘DJ Wanhoop’: titels die staan te branden om de lijst ‘Dit Is Mijn Huis’, ‘Kamer In Amsterdam’, ‘Zonder Verlangen’ te vervoegen. De Mens staat voor meer dan 600 succesvolle optredens en songs die iedereen kent en uit het hoofd kan meezingen. ‘En in Gent’? Jazeker!

Support door Été 67, 1 van de populairste bands in Wallonië die het verdient om ook over de taalgrens potten te breken. Hun 2de plaat komt nu uit!

Literaire Lente Soirée

2010-03-16T15:56:03+01:00

April is literaire lentemaand. Vooruit haalt enkele van de 24 binnen- en buitenlandse literaire lente-auteurs naar de Theaterzaal en laat hen aan het woord over hun (laatste) werk: Gie Bogaert, Guido Van Heulendonk, Atte Jongstra, Jeroen Theunissen, Thomas Claus, Niccolo Ammaniti (o.v.), Alex Preston (o.v.) en Sherko Fatah. Deze levend(ig)e soirée wordt in goede banen geleid door Joël De Ceulaer (Knack).

Het definitieve programma lees je hier gauw.

Philippe Quesne / Vivarium Studio

2010-03-16T14:40:47+01:00

Philippe Quesne zoekt vrijwilligers voor de voorstelling. Lees snel meer

“Zowat het beste dat ik ooit in Vooruit zag,” zegt een bezoeker op de Vooruitsite over La Mélancolie des Dragons van de Franse theatermaker Philippe Quesne. De VRT had het over “een meesterlijk stuk” en “ontwapenend en sterk theater”, De Morgen gaf het stuk vijf sterren. Het verhaal van zes hardrockers die een attractiepark opbouwen met niet veel meer dan een paar grote plastic zakken was tegelijk hilarisch en ontroerend. Ook in L’Effet de Serge gaan Quesne en zijn gezelschap Vivarium Studio aan de slag met kleinschalige middelen die een maximaal effect bereiken. Elke week bereidt Serge een show met trucs en special effects voor die hij op zondag voor zijn vrienden brengt. Dat levert alweer een grappige en aandoenlijke voorstelling op.

“Heerlijk ongecompliceerd, een tikje naïef, vreselijk grappig en gewoon supersympa!” reactie van Josie op vooruit.be op La Mélancolie des dragons van Philippe Quesne

The Prongs feat. Thomas Smetryns & Kaffe Matthews

2010-03-04T09:42:56+01:00

Thomas Smetryns en Kaffe Matthews zijn twee muzikanten met een voorliefde voor experiment, op zoek naar manieren om muziek te beleven in plaats van er gewoon naar te luisteren. Smetryns gaat aan de slag met stemvorken die verschillende tonen produceren, terwijl Matthews die geluiden in real time samplet en bewerkt. Hoe dat precies zal klinken? In elk geval als iets dat je nog nooit heb gehoord.

Thomas Smetryns is een hedendaagse componist en muzikant die Kaffe Mathews – een elektronicamuzikante die faam verwierf door haar live sampling technieken – onmoette in een project met het Hermes ensemble. Het klikte meteen tussen beide muzikanten. Smetryns vertelde Matthews over zijn fascinatie voor stemvorken: zo blijkern er stemvorken te bestaan met verschillende toonhoogten die ook gebruikt worden in de astrologie en voor andere doeleinden. Smetryns schuimt het internet af op zoek naar stemvorken – van de allergrootste tot hele kleine. Matthews was meteen verkocht. Voor haar klonk een verzameling van anders getunede stemvorken hemels. In de Domzaal wordt een magische cirkel stemvorken gebouwd. Matthews zal de klanken die Smetryns uit de stemvorken tovert live samplen en bewerken.

Kaffe Matthews is gerenommeerd voor haar onderzoek naar muziek en elektronica. Zo ontwikkelt ze zelf software om geluiden te bewerken en maakte ze geluidsinstallaties voor o.a. Ars Electronica. Ze werkte onder andere samen met Christian Fennesz, het Finse Pan Sonic en This Heat drummer Charles Hayward.

The Guardian. ”This woman rocks. Incredibly too it’s all being made from two hidden microphones somewhere around here and that wired up violin: and, that laptop’s memory was empty at the start. This is certainly worth checking out for something more than a night out”.

Festival van de amateurkunsten

2010-03-08T14:24:48+01:00

1 op 3 Vlamingen beoefent actief kunst in de vrije tijd. Vlaanderen mag trots zijn op zoveel creativiteit. Het wordt hoog tijd om daar groots mee uit te pakken!

Op 2 mei 2010 vindt in Gent een uniek evenement plaats waarbij gemikt wordt op een deelname van maar liefst 5.000 uitvoerders. De hele zone tussen Minard en Sint-Pietersabdij zal worden ingenomen door vele gepassioneerde kunstenaars en hun talrijk publiek.

Het evenement behelst ondermeer een optreden van een massakoor en een taptoe van muzikanten. Je kan je lichaam laten kalligraferen, met een marktzanger door het evenement trekken, het theatraal jongerendorp bezoeken, meedansen in de silent disco, je laten gaan in het multimedialab én je kan je kans wagen op de podia van de 3 minutes of fame.

Het programma biedt voor elk wat wils. De hele dag word je ondergedompeld in kunst en creativiteit: doe zelf actief mee of geniet van andermans creatieve uitspattingen!

Alle info via www.festivalvandeamateurkunsten.be

Tom Wouters' Flick-Flack-Bat / Elephant 9

2010-03-15T19:28:27+01:00

Tom Wouters is een vaak geziene gast op Vlaamse jazzpodia als lid van o.a. RadoKUKAorkest, Flat Earth Society, Crap Squeezer en Kamikaze. Velen denken met nostalgie terug aan het trio Payday in March dat hij 10 jaar geleden oprichtte maar ondertussen terziele ging. De spitse vinnige jazz van het trio is nu ook het uitgangspunt voor Flick-Flack-Bat.

De band verenigt ruige jives en tedere finesse. Wouters en co schrikken er dan ook niet voor terug songs tot op het bot uit te kleden om ze dan met gedurfde improvisaties opnieuw aan te dikken. Dat spanningsveld tussen compositie en improvisatie vormt de springplank waar Flick-flat-Bat zich graag op afzet.

Elephant 9 verzamelt schoon volk uit de Noorse avant-garde scene. Zo speelt toetsenist Ståle Storløkken bij Supersilent en Humcrush (in Vooruit in okt 2008) en maakt drummer Torstein Lofthus mooi weer bij Shining (dat in april z’n nieuwe cd voorstelt in Vooruit). Het trio doet denken aan de organ trio’s van de jaren ‘60 en ‘70, maar dan vertaald naar vandaag: strak en funky. Hun eerste cd ‘Voodoo’ wierp hoge ogen. Uncut noemde het album “fabulous” en de BBC besloot wijselijk: ”This disc is exciting enough, but Elephant9’s full damage is probably done during a live show, in front of a very worried audience.” Ondertussen heeft de groep met ‘Walk the Nile’ een nieuwe release klaar.

Carla Bley & The Lost Chords

2009-11-16T12:27:59+01:00

Dit concert maakte deel uit van het gezamenlijke jazzabonnement van Vooruit en De Bijloke Muziekcentrum Gent en zal plaatsvinden in De Bijloke.

Als dochter van een pianoleraar en koordirigent kreeg de Amerikaanse pianiste, orgeliste en componiste Carla Bley muziek met de paplepel ingegoten. Haar talent als componiste viel meteen op toen ze in de jaren ‘60 opnames maakte met pianist George Russell en rietblazer Jimmy Giuffre. Veel van haar composities zijn uitgegroeid tot ‘standards’. Een flinke dosis humor loopt als een rode draad doorheen haar soms minimalistische muziek. De laatste jaren treedt Carla Bley – de leeftijd van 70 intussen al een tijdje voorbij – vaak op met haar band The Lost Chords, aan de zijde van haar partner Steve Swallow. Extra gast Paolo Fresu strooit met zijn zwoele trompetklanken nog een fijn laagje Italiaanse kruiden over haar muziek.

Jan Fabre / Troubleyn

2009-11-03T14:37:21+01:00

“Ik wil bloot zijn en beginnen.” De dichtregel uit de Feesten van Angst en pijn van Paul van Ostaijen gaat ook op voor het hoofdpersonage in De keizer van het verlies. Hij is een clown die zijn hart in een zakje met zich meedraagt, op zijn hoofd of tussen zijn benen, omdat het te hevig pompte voor zijn lijf. Zijn kunstjes mislukken elke keer opnieuw. Maar hij blijft proberen, want oefening baart kunst. De clown belichaamt de tragiek van het komische. Hij verbeeldt de kunstenaar als nar, die streeft naar erkenning, maar tegelijk dat verlangen en zijn publiek veracht. Want het liefst wil hij alles vergeten, en opnieuw beginnen. Tussen zijn schouderbladen jeuken immers opkomende vleugels, waarmee hij als een engel boven alles en iedereen zal opstijgen.

Deze voorstelling is het eerste deel van drie monologen van Jan Fabre door acteur Dirk Roofthooft. Je kan in Vooruit ook nog naar De koning van het plagiaat en De dienaar van de schoonheid.

Wil je een combiticket aan de voordelige prijs van €48? Dat kan als je volgende dagen combineert: do 6 mei (De keizer van het verlies), di 11 mei (De koning van het plagiaat) en zaterdag 15 mei (De dienaar van de schoonheid). Bestel hier

The Rage of Life

2010-03-01T14:29:10+01:00

Leif (18) reageert koel en ontkennend op het bericht van de dood van Helena (19), zijn grote liefde. De boodschapper van het slechte nieuws krijgt geen verdriet of wanhoop te zien, enkel hoon. Leif gaat er van door, hij smeert ‘m. Hij weet waar Helena zich verstopt heeft voor de wereld, Helena leeft. En hij vindt haar ook echt, onder bij de monding van de rivier,op hun ‘plek’. Alleen is Helena nu merkwaardig ongenaakbaar geworden, en zij wil er voorgoed vandoor…

Alle info en tickets, zie www.vlaamseopera.be

Synopsis
The Rage of Life, een tragikomedie die het midden houdt tussen het jeugdig verlangen naar het ware leven en verblindende doodsverachting. Auteur van het libretto is Igor Bauersima. Deze Zwitserse film- en theaterauteur, regisseur en scenograaf was in 2003 en 2004 de meest opgevoerde Duitstalige toneelschrijver. Zijn meermaals bekroonde theaterstuk Norway Today werd inmiddels in twintig talen vertaald.

In The Rage of Life speelt de radicale afwijzing van het maatschappelijk status-quo door de protagonisten een belangrijke rol: het centrale dramatische motief is depoging van gehavende jonge mensen om te ontsnappen uit een wereld die zij als corrupt ervaren. De helden van The Rageof Life vluchten weg uit een schaduwrijk dat al lang elke link met de realiteit is kwijt geraakt, naar een leven waarvan ze met zekerheid weten dat het bestaat –ook al zijn ze daar nooit eerder geweest.

Voor Bauersima’s tragikomische genre is Elena Kats-Chernin, een Australische met Russische roots, de ideale componiste. Als studente van Helmut Lachenmann in de jaren tachtig, schreef ze onder meer verschillende opera’s en musicals, waarbij ze er telkens meesterlijk in slaagde om een muzikale kruising te maken tussen tragedy en comedy. ”Her status as one of this country’s most prolific and consistently innovative composers remains unchallenged… [She] appears to achieve the impossible, straddling the two seemingly irreconcilable camps of intellectualism and accessibility.” (Sydney Morning Herald)

De muzikale leiding is in handen van de jonge specialist in de nieuwe muziek Daniel Inbal. De Belgische sopraan Liesbeth Devos en de Zwitserse baritonTobias Hächler vertolken samen met vijf solistes van het Koor van de Vlaamse Opera de hoofdrollen.

Roberta Gigante – OrganOOn

2010-03-16T15:49:16+01:00

Roberta Gigante is een jonge, Italiaanse kunstenaar (°1986) die tegenwoordig in Brussel woont en werkt. In haar werk onderzoekt ze de ‘resonantiefrequentie’ van objecten en de manier waarop geluid zich als beeld gedraagt. Op uitnodiging van S.M.A.K. en Vooruit doet ze voor Electrified 02 haar naam alle eer aan… In het Gentse havengebied vond ze een verlaten terrein waar twaalf gigantische metalen buizen liggen. De buizen liggen naast elkaar, als losse orgelpijpen, wachtend om tot één instrument te worden versmolten. Ze hebben elk – naargelang de dikte, diameter en lengte – een eigen resonantiefrequentie en zullen door Roberta Gigante worden ingezet als in situ klankinstallatie. Haar ongewoon orgelconcert krijgt de titel ‘OrganOOn’ en zal slechts één keer te beleven zijn. Daarom tippen we wél wanneer: op zondag 9 mei 2010. De precieze locatie en een wegbeschrijving zie je verschijnen op vooruit.be en smak.be.

Jan Fabre / Troubleyn

2009-11-03T14:36:33+01:00

In De koning van het plagiaat maakt het hoofdpersonage de omgekeerde beweging: hij is een engel die zijn vleugels af wil leggen om een mens, een acteur, “een babbelende aap” te worden. De engel heeft genoeg van de perfectie en het eeuwige leven. Hij wil feilbaar zijn en kunnen mislukken. In het laboratorium op de scène speelt hij zowel chirurg als patiënt. Hij vult zijn nieuwbakken menselijke hersenen met wijsheden die hij steelt uit het brein van Albert Einstein, Ludwig Wittgenstein, Gertrude Stein en Victor Frankenstein. De mensgeworden engel compileert zich een identiteit bij elkaar met geplagieerde genialiteit. Maar wie is hij zelf?

Deze voorstelling is het tweede deel van drie monologen van Jan Fabre door acteur Dirk Roofthooft. Je kan in Vooruit ook nog naar De keizer van het verlies en De dienaar van de schoonheid.

Wil je een combiticket aan de voordelige prijs van €48? Dat kan als je volgende dagen combineert: do 6 mei (De keizer van het verlies), di 11 mei (De koning van het plagiaat) en zaterdag 15 mei (De dienaar van de schoonheid). Bestel hier

Rat Event: Little Women / Chaos of the haunted spire

2010-03-15T19:21:53+01:00

Het Rat Records label van drummer Teun Verbruggen neemt de Balzaal in met twee ruige avant-garde bands. Mag jazz voor jou als een mokerslag op je afkomen? Dan ben je op dit Rat Event aan het juiste adres.

Wat meteen opvalt bij het New Yorkse kwartet Little Women zijn de twee saxen die de strijd aanbinden met elkaar. Nu eens kattig klauwend, dan weer frivool bekvechtend, het levert in elk geval intense trash-jazz op die alle zekeringen doet springen. Na hun ep’tje ‘Teeth’ uit 2008 laat Little Women nu hun debuutalbum ‘Troath’ op de wereld los. Saxofonist Darius Jones maakte eerder al indruk met zijn debut ‘Manish Boy’ waar hij veel lof mee oogstte (o.a.4 sterren in De Morgen). Benieuwd of de wereld nu ook klaar is om Little Women te omarmen…

Toen Andrew “Chi” Claes (Brazzaville, Hamster Axis of the One-Click Panther) en Teun “Veto” Verbruggen (Gowk, Othin Spake, Nozzle Slag, Flat Earth Society) elkaar leerden kennen, klikte het meteen. Niet veel later stonden ze als Chaos of the haunted spire op de planken: met een combo van sax, drums en elektronica maken de twee ronkende noise en jazz waar ze een serieuze hoek van af vijlen. Heerlijk onvoorspelbaar en razend spannend.

Jan Fabre / Troubleyn

2009-11-03T14:37:42+01:00

In De dienaar van de schoonheid blikt het hoofdpersonage, een marionettenspeler, terug op zijn leven. Als jongeman heeft hij zich helemaal in dienst gesteld van zijn patron, de schoonheid. Hij worstelt met vragen als: Wat is schoonheid? Wat is de ultieme staat van zijn? En hoe kan je die bereiken? Want voor zijn dood wil hij graag nog één ‘grote daad’ stellen: als poppenspeler de onzichtbaarheid belichamen. Hij wil helemaal naar de achtergrond verdwijnen terwijl zijn marionetten uit zichzelf gaan leven. Enkel zijn poppen en zijn zwevende ogen blijven achter…

Deze voorstelling is het derde deel van drie monologen van Jan Fabre door acteur Dirk Roofthooft. Je kan in Vooruit ook nog naar De keizer van het verlies en De koning van het plagiaat.

Wil je een combiticket aan de voordelige prijs van €48? Dat kan als je volgende dagen combineert: do 6 mei (De keizer van het verlies), di 11 mei (De koning van het plagiaat) en zaterdag 15 mei (De dienaar van de schoonheid). Bestel hier

Phosphorescent

2010-03-15T19:09:27+01:00

We verdenken Matthew Houck, aka Phosphorescent, ervan dat hij stiekem het kleine broertje is van Will Oldham. Of het neefje van de mannen van Iron & Wine. Muzikaal kan hij zich immers perfect meten met die muzikanten: na twee opgemerkte platen ‘A Hundred Times or More’ en ‘Aw Come Aw Wry’ overtrof hij zichzelf met de ijzersterke en hartverscheurende plaat ‘Pride’ uit 2007. Humo gebruikte woorden als “onthutsend mooi” en zag het als de perfecte zakdoek tegen dit aardse tranendal.

Houck verraste vriend en vijand door in 2009 ‘To Willie’ uit te brengen, een ode aan zijn held Willie Nelson. Geen tearjerkers, wel gezellige uptempo countrynummers. En wat de man ook doet: hij doet het goed.

In mei 2010 plant hij een nieuwe release, “Here’s to taking it easy”. En wanneer je het eerste nummer ‘Hard to be humble’ op zijn MySpace beluistert, lijkt het alsof hij zijn eigen raad ter harte heeft genomen. Benieuwd wat de nieuwe plaat brengt!

Howie & Linn

2010-03-15T19:11:32+01:00

Howie & Linn is dj/producer Howie Dunham (aka Buzz) en zangeres Lady Linn (aka Lien De Greef). Beide hebben ze een lange staat van dienst. Buzz als hiphop dj en tegenwoordig als Howie into electro, house en fidget beats. Lady Linn als zangeres van the Magnificent Seven met de bijhorende fameuze hitstatus dankzij hitsingle ‘I don’t wanna dance’ en de MIA’s (Music Industry Awards). Samen vormden ze enkele jaren geleden Skeemz.

Als Howie & Linn brengen ze pop, rave, eurotrance en electro. De eerste single ‘Beat the blues’ is het prototype van de uptempo dancepop nummers die je ten overvloede aantreft op de cd die begin april uitkomt. Wij moesten alvast even wennen. Live worden Howie & Linn omringd door levensechte muzikanten: Isolde Lasoen (drums), Jan Goossens (bass) en Luk Vermeir (keyboards).

Uitgelezen

2010-02-11T10:55:52+01:00

De datum werd gewijzigd: de laatste Uitgelezen is op 25/05 ipv 18/05!

Het levende boekenprogramma Uitgelezen, in samenwerking met De Morgen, stelt de goesting om te lezen centraal. Veellezers Jos Geysels, Anna Luyten en presentatrice Fien Sabbe laten zich maandelijks bijstaan door twee extra panelleden om drie (recente) boeken te bespreken en verwennen het publiek met boekentips en een tombola.
Meer details volgen gauw!

De laatste van seizoen is zoals de twee voorgaande edities in de Theaterzaal.

Fred Frith 'Cosa Brava'

2010-03-15T19:16:35+01:00

Fred Frith is een legendarisch gitarist. Hij maakte het mooie weer tijdens de progrock-periode met legendarische bands als Henry Cow en Art Bears. Eenmaal in New York trok hij alle regsiters open met muzikanten van de downtown-scene. Hij speelde bij Zorn’s Naked City, Laswell’s Material, The Residents en had zijn eigen fenomenale trio Skeleton Crew met Zeena Parkins en Tom Cora. Hij had zo’n status bereikt dat een documentaire film over zijn persoon niet uit kon blijven: de docu ‘Step Across the Border’ is nog steeds een pareltje van een muziekfilm. Ondertussen heeft Fred Frith zijn aura geïnstitutionaliseerd met de post van Professor Compositie aan het vermaarde Mills College.

Frith begon echter de ruwe sound van echte rockmuziek te missen, net als de chemie van het samen creëren en repeteren met anderen. Daarom omringt hij zich in Cosa Brava met straffe madammen als Carla Kihlstedt (2 Foot Yard, Tin Hat, Sleepytime Gorilla Museum) en Zeena Parkins (met Frith ook in Skeleton Crew en Keep the Dog en verder bekend van samenwerkingen met o.a. Elliott Sharp, John Zorn, Björk, Jim O’Rourke, Lee Ranaldo, …). Met de drums van Matthias Bossi (eveneens Sleepytime Gorilla Museum en) en de geluidsmanipulatie van The Norman Conquest leidt dat tot een explosieve cocktail van experimentele jazz, free folk en stevige rock. In maart verschijnt hun nieuwe album ‘Ragged Atlas’ op Intakt Records, in mei stellen ze de plaat voor in Vooruit!

”The musicians in Cosa Brava can improvise, read scores, AND rock the house. … Like I say, if you pick the right players, chances are the music will take care of itself.” (Fred Frith)

Goran Bregovic & the Weddings and Funerals Orchestra

2010-03-08T14:22:50+01:00

Goran Bregovic, de man die de Balkan- en Gipsymuziek op de kaart zette, wordt 60 jaar, en dat moet gevierd worden; met een concert in Gent! In april 2007 speelde hij zijn laatste optreden op Belgische bodem, voor een uitverkochte Bozar.

Goran Bregovic werd op 22 maart 1950 in Sarajevo geboren en is één van de meest erkende moderne componisten uit de Balkan. Hij speelt al viool en gitaar sinds zijn kindertijd. In 1971 richtte Goran, samen met Zoran Redzic, zijn eerste band ‘Bijelo Dugme’ op. Hij was de componist en songwriter van de groep. In 1976 bracht Goran Bregovic zijn eerst soloalbum uit. Wanneer ‘Bijelo dugme’ ermee stopte, stapte Goran de wereld van de filmmuziek binnen. Hij maakte soundtracks voor films zoals ‘Time of the gypsies’ (1989), ‘Arizona dream’ (1993) en ‘Underground’ (1995). Sinds 1998 toert Goran Bregovic de wereld rond met zijn Weddings and funerals Orchestra.
In 2008 maakte Goran zijn nieuw album ‘Alcohol’, dat hij voor de eerste keer in België zal voorstellen.

Support is het Nederlandse Mala Vita (met leden uit Italië, Servië, Bosnië en Nederland) die dansbare polkapunk, ska en reggae spelen. In de lente van 2007 hebben ze hun eerste album ‘Disorganizzata’ uitgebracht, geproduced door Gambeat, de bassist van Manu Chao. De hoogtepunten van hun vorige optredens zijn: Lowlands in Nederland, Exit festival in Servië, Sziget festival in Hongarije, Folkfestival in Dranouter, Polé Polé op de Gentse feesten en in Turn & Taxis in Brussel.

LOD / Beursschouwburg

2009-10-25T15:45:02+01:00

Weduwenaar Michel Hoofd neemt zijn kinderen mee naar Berlijn. Mooi herfstweer, een hotelkamer met uitzicht op de Muur,… maar wat een ontspannen tripje zou worden, draait helemaal anders uit. De kinderen bouwen een muur rond zichzelf: ze willen niet terug naar huis, niet studeren, zelfs niet op hun gameboy spelen. De voorstelling van LOD speelt zich 75 jaar na datum af. De vier hebben al die tijd hun kleine schuilplek met eigen wetten en regels bewaard en bewaakt. Tot vier nieuwe kinderen verschijnen, de aflossing van de wacht… Theatermaakster Inne Goris en tekstschrijver Pieter de Buysser (Lampe) duiken samen in het creatieproces en inspireren elkaar met woord en beeld. Net als in hun gezamenlijke Judaspassie verzorgt componist Dominique Pauwels de muziek.

Richard Powers

2010-02-25T17:05:22+01:00

De gevierde auteur Richard Powers (‘Het zingen van de tijd’, ‘De Echomaker’ en ‘Gen voor Geluk’) houdt een lezing die hij speciaal voor deze gelegenheid schreef.
Het wordt een persoonlijke blik op de rol van het geschreven woord in onze samenleving, een soort van verhaal/essay ‘about the persistence of books in the age of social networks and changing reading habits’, zoals hij het zelf verwoordt.

Ook zal VRT-journaliste Annelies Beck in gesprek gaan met hem over de rol van het lezen, zowel voor het individu, als binnen de samenleving.

Jesse Dee

2010-03-01T15:26:35+01:00

De jonge Jesse Dee heeft evenveel soul in zijn lijf als Al Green (voor wie hij het voorpramma mocht verzorgen) en Otis Redding – of voor de iets jongere medemens: als Jamie Lidell en John Legend. Stomend heet en swingend als de beesten! Jesse Dee zorgt met de zomer voor de deur gegarandeerd voor een feelgood-feestje in het Vooruitcafé!

”De hemelpoort zwiert open als Jesse Dee begint te zingen. Veertig jaar geleden zou hij zijn onthaald als een verbluffende debutant, met een fluwelen stem die afwisselend herinnert aan Solomon Burke en Al Green; in dit tijdsgewricht is hij, even overduidelijk, ongegeneerd retro. Niet erg, want liever een collectie overweldigende topsongs die met twee voeten in het verleden staan dan ongefundeerde nieuwlichterij. En overweldigend zijn de liedjes op ‘Bittersweet Batch’, stuk voor stuk, gemarineerd als ze zijn in gitzwarte soul of gekartelde R&B. En met R&B bedoelen wij: goeie ouwe rhythm & blues.” (Humo)

Garcia plays Kyuss

2010-02-17T17:40:18+01:00

John Garcia, lid van Slo Burn, Unida en Hermano en recent nog te horen op Lotuk van Arsenal, is natuurlijk vooral bekend als frontman van Kyuss. Als jonge knaap richtte Garcia samen met gitarist Josh Homme, bassist Chris Cockrell en drummer Brant Bjork (Sons Of) Kyuss op. In oktober 1995, 3 maanden na de release van hun 5e studioalbum ‘… And The Circus Leaves Town’, waarmee (met dank aan MTV) een internationale doorbraak verwacht werd, gaf Kyuss er de brui aan.

Hun laatste opnames werden gereleased als 10” op het cultlabel Man’s Ruin van Frank Kozik, en later heruitgebracht als split CD met Josh Homme’s toen nog onbekende Queens Of The Stone Age. Kyuss heeft ondertussen de status van een legende gekregen en beïnvloedde duizenden jonge rockbands.

15 jaar na de triomfantelijke doortocht van Kyuss in de Vooruit, vindt Garcia de tijd rijp om de muzikale erfenis van de desertrocklegende nieuw leven in de blazen op de podiumplanken. Op 29 mei komt hij naar diezelfde Vooruit terug met Garcia Plays Kyuss, een uniek en eenmalig project waarbij John Garcia met een ijzersterke liveband louter nummers van Kyuss zal spelen. De voorverkoop voor dit concert begint aanstaande zaterdag 6 februari. Mis deze eenmalige show niet!

Red Zebra / Aroma di Amore

2010-03-03T16:55:22+01:00

Meer info volgt gauw

Gentleman and the Evolution

2010-02-17T17:56:51+01:00

Samen met Alborosie is Gentleman, alias Otto Tillman, Duitser van origine, de laatste jaren uitgegroeid tot één van de grootste Europese reggaesterren, die ook in België hoge toppen scheert. In 2008 speelde hij nog een zeer gesmaakt concert in de Ancienne Belgique. De wereldtournees volgen elkaar vlotjes op, en meteen naar 1 in de Duitse hitparade is ook al geen probleem. Gentleman pendelt al meer dan 10 jaar en 5 cd’s lang tussen Keulen en Kingston, en is zelfs het Jamaïcaanse patois meester. Gentleman heeft duidelijk niet alleen succes in de Duitstalige gebieden; hij krijgt veel respect van alle Jamaicaanse artiesten. Zo werkte hij samen met o.a. Sizzla, Morgan Heritage, Tony Rebel, Marcia Griffith, Cocoa Tea, Anthony B, Barrington Levy en Capleton.

Zijn muziek is een mix van roots, ragga en toasting. Dit voorjaar verschijnt zijn nieuwe cd. Zoals de naam en de songtitels laten vermoeden is er bij Gentleman veel plaats voor oprechte liefde en verdraagzaamheid. Respect!

Nordic Crime Night

2010-02-17T18:26:20+01:00

Wat maakt de Scandinavische misdaadliteratuur zo uitzonderlijk (goed)? Met o.a. Roslund & Hellström, Matti Rönka, Leif Davidsen, … Meer namen en info volgen gauw.

Steven De Bruyn, Tony Gyselinck & Roland

2010-02-17T18:01:31+01:00

Het moest er eens van komen: mondharmonicavirtuoos Steven De bruyn (El Fish, the Rhythm Junks) trekt op pad met Tony Gyselinck, een van de allerbeste jazzdrummers van het land (BRT Jazzorkest, Toots Thielemans Kwartet, maar ook Jo Lemaire en Rocco Granata) en de volledig uit Rupelse klei opgetrokken gitaarlegende Roland (bekend van zichzelve). Voor het eerst treden deze drie heren van stand samen op, en toch voelt elk optreden als een eenmalig reünieconcert van een legendarische band uit vervlogen tijden. Het vonkt en het knettert, het vlamt en het laait. Een uniek treffen van drie eigenzinnige koppigaards. Op het haardvuur gooien ze takken blues, stronken jazz en spaanders electronica, naast een bussel sprokkelhout met skiffle, bebop, folk en soul. Een avontuurlijke reis. Een sprong in het duister. Ieder trekt zijn plan. We gaan toch niets afspreken zeker? Drie kwajongens op zwerftocht. ’t Werd stilaan tijd, gedomme.

Steven De Bruyn, Tony Gyselinck & Roland zijn 5 februari (19u) te gast in het radioprogramma ‘Neve’ op Klara (met Jef Neve en Lies Steppe). Ze stellen hun tournee voor, geven een interview en spelen een aantal nummers live.

Anne Clark

2010-03-05T16:56:35+01:00

Meer info volgt gauw

Alle activiteiten

Ekomotiv 1.0

1. Tentoonstelling en ekomotivshop

2. lezingen en workshops

3. Deelnemers

John Irving

Uitgelezen

Fred Hersch / Louis Sclavis Quintet - Lost on the way

Kassys

Night Vision. An evening on... illuminating darkness

Surface Tension. An evening on... frictions

Tom Lanoye

Mr Scruff

Dag van het socialisme

Programma

Kozzmozz

Think!

Café Dansant: The Valerie Solanas & The Hired Guns + dj Ivan Scheldeman

Lee 'Scratch' Perry Birthday Party & friends

Jazz & Sounds / Open Lab

Jazz & Sounds / Impressions of a Blue Kind

Jazz & Sounds / De Hedendaagse klarinet in kamermuziek

Uitgesproken met Luis Moreno Ocampo

Les van de Eeuw #7: onderwijs

Over deze editie:

PROGRAMMA

OPEN OCHTENDLES

OPEN NAMIDDAGLES15:00 – 17:00 Theaterzaal – gratis

OPEN AVONDDEBAT20:00 – 22:00 Theaterzaal – gratis

Taxi Taxi / Isbells

Jazz & Sounds / dag 1 Vooruit

Documentaire Han Bennink: ‘Hazentijd’

Ben Sluijs – Jules Deelder – Remco Campert

Colin Stetson

Erik Truffaz & Malcolm Braff

Hairy Bones: Peter Brötzmann / Toshinoro Kondo / Massimo Pupillo / Paal Nilssen-love

Ill City: The opposites / support: NAG

Jazz & Sounds / Paneldiscussie over artistiek onderzoek

Jazz & Sounds / dag 2 Vooruit

Eric Thielemans & Josse De Pauw: Rops Snare

Joëlle Léandre

Flat Earth Society feat. John Watts

Elliott Sharp’s Carbon

NTGent / Toneelgroep Amsterdam

Mintzkov / Waldorf

Jazz & Sounds / dag 1 Muziekcentrum De Bijloke

Documentaire Joëlle Léandre Continue Basse

Documentaire: Charlie Haden – Rambling Boy

Françoise Vanhecke, More than a voice…Much more

Sophie Alour – Jozef Dumoulin – Dré Pallemaerts

Ernst Reijseger

Re:new Music

B3B: Fred Van Hove/ Wilbert de Joode / Barry Guy

Project El Negocito Records/Logos: human and machine

Julius Eastman’s STAY ON IT onder leiding van Alexandros Markeas

Improvisatie-workshop Joëlle Léandre

Miroslav Vitous ‘Remembering Weather Report’

Brant Bjork

80's Hits Night

Jazz & Sounds / dag 2 Muziekcentrum de Bijloke

Documentaire: Truth in Terms of Beauty – The Herman Leonard Story

Ellery Eskelin / Andrea Parkins / Jim Black with Jessica Constable & Philippe Gelda

Schitterende Waanzin: John Cage’s Songbooks

Wolter Wierbos

Tom Van Bauwel – Ben Sluijs : Paul Van Ostaijen

Janssens / Prins – …Passages…/ Ventriloquium (Uitvoering : Nadar, Arsis4, Peter Jacquemyn en Jan Pillaert)

Project El Negocito Records/Logos: human and machine

De Kleine Harlekijn

Enescu re-Imagined by Lucian Ban & John Hébert

Jan Decleir & Koen De Sutter - Onder het melkwoud

Boombal

Yves Peeters Group

De journalist van de toekomst

Dood Paard / De Koe / Maatschappij Discordia / STAN

The Go Find

VLK Paashaas

The Van Jets

Hallo Kosmo

Marvelas Something

Kicks: Joakim (live)

OPEN NAMIDDAGLES
15:00 – 17:00 Theaterzaal – gratis

OPEN AVONDDEBAT
20:00 – 22:00 Theaterzaal – gratis