Concerten

Fred Hersch / Louis Sclavis Quintet - Lost on the way

2010-02-24T15:26:17+01:00

Door een buitenkans kon dit concert van Louis Sclavis een interessante double bill worden met Fred Hersch.

Fred Hersch is een van de boeiendste Amerikaanse pianisten, getuige het jazzmagazine Downbeat dat hem “one of the small handful of brilliant musicians of his generation” noemde. Een grootheid als Brad Mehldau ging zelfs bij hem in de leer. Hersch speelde op het laatste Gent Jazz festival een memorabel concert.

“Wervelende folksongs wisselen af met elegante, zigzaggende melodieën en hoekig geritmeerde frasen. Deze muziek kun je met niets vergelijken. Ze is poëtisch en explosief, en valt op door zijn prachtig gesculpteerde melodieën en zijn jonge geweld”, dat schreef Karel Van Keymeulen in De Standaard over Sclavis’ laatste album L’Imparfait des Langues, dat hij in één dag opnam. Sclavis schakelt moeiteloos over van krachtige thema’s naar subtiele ritmes, telkens met veel gevoel voor nuance. Op zijn nieuwe cd Lost on the way (ECM) verenigt hij jonge muzikanten met diverse muzikale achtergronden en neemt hij de luisteraar mee op avontuur langs verschillende werelden. Louis Sclavis bewijst met dit nieuwe project eens te meer dat hij een van de boeiendste jazzcomponisten en -muzikanten is van zijn tijd.

Mr Scruff

2010-02-02T14:44:17+01:00

In het eindejaarsoverzicht 2009 van Democrazy prijkt deze op 1: de dj-set van Mr Scruff in Minnemeers in maart. Fenomenale avond, op voorhand sold out bovendien!

We hadden hem beloofd dat ie mocht terugkomen voor een ‘allnight set’, deze keer in de Concertzaal van Vooruit op 19 maart. Laat dit alvast een jaarlijkse gewoonte worden, deze eclectische hoogmis met fikse doses latin, afro, jazz, reggae, hiphop, house, broken beats en dubstep. Als platenmaker kennen we Mr Scruff als paradepaardje van het Engelse Ninja Tune Label, en van hits als ‘Get a move on’ (met die onvergetelijke Moondog sample) en ‘Get on down’.
Allesomvattend motto: ‘Keep it unreal’ met 1 van de beste Engelse clubdj’s.

Café Dansant: The Valerie Solanas & The Hired Guns + dj Ivan Scheldeman

2010-01-12T18:18:29+01:00

De muziek van het viertal The Valerie Solanas laat zich niet in één hokje duwen. Een mix van pop, jazz, swing, country, blues en bigband. De zang van Michaël Brijs – doe je ogen toe en je waant je bij Frank Sinatra – maakt met zijn licht gestoorde teksten het geheel wel zéér uniek. Waren ze ooit – in een ver verleden – vertolkers van croonerklassiekers , wees dan nu gewaarschuwd: dit zijn crooners on acid!

On special occasions laten Michaël Brijs (Andy and the Androids), gitarist Tom Tiest (Jan Fabre, Noppes, Trio Pino), bassist Filip Vandebril (Laïs, Antwerp Gipsy Ska Orchestra) en drummer Diederik van Remoortere (Electric Quartet, Squeezable Future, Lampekap Collectief) zich versterken door hun Hired Guns, een driekoppige blazerssectie met het geweld van een volledige big band.

DOE HET ZELF!
Doe ook mee met de danslessen: iedere keer van 13:30 tot 15:00. Deelname: € 5 pp, reserveren aangeraden. Ideale start voor absolute beginners, liefhebbers en wie al ooit een pasje placeerde en een fantastische opfrisser voor wie zijn passen al onder de knie heeft.

Lee 'Scratch' Perry Birthday Party & friends

2010-02-17T18:20:19+01:00

Dub- en reggaetovenaar Lee ‘Scratch’ Perry stak zijn befaamde Black Ark Studio in brand, en heeft graag eenden om zich heen als hij muziek maakt. De excentrieke zanger, performer en producer dost zich graag uit in met cd’s behangen kleding en een indianentooi (of een ander uitzinning hoofddeksel). Tegenwoordig leidt hij een teruggetrokken bestaan in Zwitserland. Je zou hem niet meegeven dat hij de belangrijkste nog levende reggaefiguur uit de geschienis is…

Als tiener was hij al talentscout en producer in dienst van Coxsone Dodd, baas van Studio One, het mekka van de reggae. Zijn bijnaam Scratch dankt hij aan 1 van zijn eerste hits ‘Chicken Scratch’. Perry was de concurrenten altijd een paar stappen voor, net even wat eigenzinniger en aparter. En later steeds experimenteler en vervreemdender. Met zijn huisband The Upsetters produceerde Perry grote namen als Prince Buster, The Skatalites, I-Roy en U-Roy. Lee Perry stoomde Bob Marley van een middelmatige artiest klaar tot een ster van internationale allure. Perry werkte samen met The Clash, Robert Palmer, Moby, Beastie Boys en Paul McCartney. In de jaren ’80 en begin ’90 herwonnen zijn producties opnieuw aan kracht door samenwerkingen met de Britten Adrian Sherwood en The Mad Professor. Als pionier van de dub (geremixte en vervormde reggae) is Perry’s invloed immens. Zonder ‘Scratch’ hadden hiphop en dance wellicht heel anders geklonken. Slechts enkele van zijn belangrijke producties: ‘Chase The Devil’ van Max Romeo gesampeld door the Prodigy in ‘Out Of Space’ en ‘Heart Of The Congos’ van The Congos, geciteerd als misschien wel de beste reggaeplaat aller tijden.

Aan het begin van zijn 75ste levensjaar brengt Perry een aantal van zijn beste collega’s mee als hommage aan zijn omvangrijk oeuvre dat meer dan 3000 titels omvat: On-U Sound producer Adrian Sherwood (waarmee hij ettelijke jaren geleden Leffingeleuren in vuur en vlam zette met een onvergetelijk concert), de heerlijke Congos en Max Romeo. Een levende legende, misschien wel de laatste kans om hem live mee te maken!

Jazz & Sounds / Open Lab

2010-01-25T11:00:31+01:00

De onderzoekers van het Gentse Conservatorium (Hogeschool Gent) laten je genieten van hun artistieke experimenten!

Met Oorwonde onderwerpt Laura Maes je aan een ‘aurale’ ingreep. Hoor en voel de soundtrack van een fictieve operatie! Olmo Cornelis serveert ons zijn nieuwste compositie Nelumbo waarin de zangstem in real-time wordt bijgestuurd door de bewegingen van de performers via sensoren. Hans Roels laat enkele muzikanten demonstreren wat een vreemde term als ‘hyperpolyfonie’ muzikaal kan betekenen. Liselotte Sels confronteert diverse uitingen van Turkse volksmuziek in Turkije en in Gent met elkaar en met het westerse oor. Daan Janssens tenslotte laat Katrien Gaelens op fluit een solowerk van zijn hand uitvoeren waarin de transformatie van de klankkleur opnieuw een prominente rol speelt.

Jazz & Sounds / Impressions of a Blue Kind

2010-01-25T11:01:10+01:00

Studenten van de Conservatoria van Gent, Tilburg en Maastricht onder leiding van Wolfgang Braun.

Miles Davis’ ‘So what’ ontmoet Claude Debussy’s ‘Arabesque No. 1’.

Impressions Of A Blue Kind is een uitzonderlijk ambitieus project. Zes componisten, studenten van Wolfgang Braun van het Conservatorium van Maastricht, schreven werken voor een 30-koppig orkest. Hun opdracht was om ‘Kind of Blue’ (het legendarische Miles Davis album uit 1959) te vermengen met impressionisme. Alle thema’s worden meer dan alleen maar gearrangeerd: de componisten gebruikten opgenomen geïmproviseerd materiaal, zoals Bill Evans’ pianobegeleidingen, naast eigen ideeën om iets nieuws en kleurrijks te ontwikkelen.

Jazz & Sounds / De Hedendaagse klarinet in kamermuziek

2010-01-25T12:00:48+01:00

Studenten klein ensemble van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Filip Rathé en Kris Deprey. Solisten van het Brussels Philharmonic en Eddy Van Oosthuyze, klarinet.

Twee solisten, één zingende klarinet.

Solisten van het Brussel Philharmonic brengen met Eddy Van Oosthuyze op klarinet het ‘Klarinetkwintet’ van de Finse componist Magnus Lindberg en ‘Gumboots’ voor klarinet en strijkkwartet van de Brits-Amerikaanse componist David Bruce. Verder komen twee meesterwerken aan bod van Steve Reich, één van de meest prominente vertegenwoordigers van het Amerikaanse Minimalisme: ‘New York Counterpoint’ voor solo-klarinet (Kris Deprey) en tape en ‘Eight Lines’ voor ensemble.

Taxi Taxi / Isbells

2009-12-16T16:59:36+01:00

TAXI TAXI

Je houdt van CocoRosie, Emiliana Torrini en Joanna Newsom? Dan kan je ook blindelings vertrouwen op de charmante folksongs van Taxi Taxi. Nog geen 20 zijn ze, de Zweedse tweelingzusjes Johanna en Miriam Eriksson Berhan, maar ze traden al op op het grote Deens rockfestival Roskilde, de Brusselse Feeërieën van de AB en mochten op tour met o.a. Efterklang. Op het platenlabel van die laatste band, bracht het Zweedse meisjesduo in 2007 hun eerste ep’tje uit. Eind 2009 ziet hun debuut ‘Still Standing At Your Back Door’ het levenslicht.

”een zachte beloning voor het oor” (vijfsterrenrecensie op soundslike.be)

ISBELLS

Een van de muzikale verrassingen van 2009 moet wel Isbells geweest zijn: uit het niets gebombardeerd tot hotshot op StuBru en lieveling van de Belgische muziekpers. De zachtmoedige songs met akoestische gitaar en wonderlijke stemharmonietjes, roepen onvermijdelijk vergelijkingen met troubadour Nick Drake en Fleet Foxes op. Geen betere muziek om de koude van de winter uit je botten te jagen en een nieuwe lente in te luiden…

”Toen wij vier maanden geleden voor het eerst een demo van Isbells te horen kregen, liepen de koude rillingen in rotten van drie over onze rug: uitgepuurde, betoverend gezongen songs waarin hoop en vertwijfeling schaduwdansen. Móói!” (Humo)

Jazz & Sounds / dag 1 Vooruit

2010-03-08T12:19:16+01:00

18:30 Brugzaal – Documentaire Han Bennink: ‘Hazentijd’
20:00 Balzaal – Ben Sluijs, Jules Deelder & Remco Campert
20:00 Domzaal – Colin Stetson
21:00 Theaterzaal – Erik Truffaz & Malcolm Braff
22:30 Balzaal – Hairy Bones: Peter Brötzmann / Toshinoro Kondo / Massimo Pupillo / Paal Nilssen-love
en met performances KASK parcours door Vooruit

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Vooruit? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Documentaire Han Bennink: ‘Hazentijd’

Een documentaire over slagwerker en beeldend kunstenaar Han Bennink, gemaakt door Jellie Dekker.

Han Bennink is een dubbeltalent: de wereldburger die sinds ruim 40 jaar drumt met iedereen die er toe doet in de jazz en geïmproviseerde muziek, maar ook de kluizenaar die in de rust van zijn huis in de Beemster werkt aan zijn beeldende kunst.
Een film over een man die een monument in de Nederlandse jazz is en tegelijkertijd met jeugdige overmoed nog steeds nieuwe paden betreedt – zowel in zijn muziek als in zijn beeldende kunst.

Jellie Dekker (maker)

naar boven

Ben Sluijs – Jules Deelder – Remco Campert

20:00 Balzaal

Twee dichters en een muzikant vinden elkaar in hun liefde voor jazz.

Wie jazz en literatuur hoort, denkt meteen aan dichter en notoir jazzconnaisseur Jules Deelder. Deze ‘aucteur’ vuurt zijn teksten staccato af op het publiek, af en toe met een flinke klemtoon.

Zo ook Remco Campert, wiens stijl gekenmerkt wordt door korte zinnen, eenvoudige woordkeus en een minimum aan beeldspraak. Hij schreef bovendien verschillende jazzgedichten, je hoort de sax bijna in de achtergrond. Ben Sluijs, een van de grootste saxofoontalenten dat Vlaanderen rijk is, brengt de sax helemaal naar het voorplan.

Ben Sluijs (saxofoon), Jules Deelder (poëzie), Remco Campert (poëzie)

naar boven

Colin Stetson

20:00 Domzaal

De Roger Federer van de instrumentale avant-garde muziek.

Tom Waits, TV on the Radio, Feist, Bon Iver, Laurie Anderson, David Byrne, Jolie Holland, Sinéad O’Connor, LCD Soundsystem en Anthony Braxton, het lijstje artiesten waar saxofonist Colin Stetson mee heeft samengewerkt is indrukwekkend. Bovendien speelt hij ook bij de rockbands Arcade Fire en Bell Orchestre.

Hij is echter het bekendst voor zijn uitvoeringen van de ‘solo saxophone music of New History Warfare’ in allerlei concertzalen en op campagnemeetings van Barack Obama. Hij wordt “the Roger Federer van de instrumentale avant-garde muziek” genoemd. Hij speelde dit jaar op het Melbourne International Jazz Festival en het Moers Jazz Festival en ging op tour met Sway Machinery, Bell Orchestre en The National. “Colin Stetson is een absolute meester van de saxofoon…New History Warfare, Vol. 1 is een indrukwekkend en hoogst persoonlijk individueel statement… Stetsons composities en zijn vaardigheden om een muzikaal verhaal te vertellen, zijn wat dit album zo schitterend maakt. Je hebt vast nog nooit dergelijke saxofoonmuziek gehoord.” (Allmusic.com)

Colin Stetson (saxofoon)

www.colinstetson.com

naar boven

Erik Truffaz & Malcolm Braff

21:00 Theaterzaal

Trompettist Truffaz en pianist Braff samen op een podium geeft een spetterende chemie!

Trompettist Erik Truffaz is niet te bevreesd om ook minder voor de hand liggende paden in te slaan. Zo waagt hij zich ook aan rock, elektro en zelfs hiphop. Bij het grote publiek is hij het bekendst door zijn samenwerking met popzanger Ed Harcourt op ‘Arkhangelsk’ uit 2007, met wie hij ook op het voormalige Blue Note Records Festival (nu Gent Jazz) optrad. Een jaar later bracht Truffaz het driedelige album ‘Rendez-Vous’ uit, dat hem langs Parijs, Mexico en Benares (India) voerde. Op het laatste luik van die plaat liet hij zich o.a. bijstaan door de Braziliaans-Zwitserse pianist Malcolm Braff. Braff studeerde klassieke muziek, tot hij in 1989 op het Montreux Jazz Festival halsoverkop verliefd werd op de vrijheid en creativiteit van de jazzmuziek. Braff heeft een voorliefde voor ritme en improvisatie. Zijn meesterwerk is een hommage aan componist György Ligeti.

In 2008 bracht trompettist Erik Truffaz het driedelige album ‘Rendez-Vous’ uit, dat hem langs Parijs, Mexico en Benares voert. Op dat laatste luik van de plaat liet hij zich o.a. bijstaan door de Braziliaans-Zwitserse pianist Malcolm Braff. Truffaz en Braff samen op een podium geeft een spetterende chemie!

Erik Truffaz (trompet) & Malcolm Braff (piano)

naar boven

Hairy Bones: Peter Brötzmann / Toshinoro Kondo / Massimo Pupillo / Paal Nilssen-love

22:30 Balzaal

Vier muzikanten met charisma, strijdlust en kracht. Hun concerten zijn steeds dynamisch en opwindend, zonder technische virtuositeit uit het oog te verliezen.

Hairy Bones verzamelt vier muzikanten met charisma, strijdlust en kracht. Hun concerten zijn steeds dynamisch en opwindend, zonder technische virtuositeit uit het oog te verliezen. De ongelooflijke rauwe energie op hun gelijknamige cd, een liveregistratie van een concert in Amsterdam, doet je wensen dat je bij de opnames aanwezig was. Mis de kans dus niet om het kwartet op Jazz & Sounds van dichtbij mee te maken. Kondo en Brötzmann speelden eerder al samen in de mythische Albert Ayler tribute band Die Like a Dog. In Hairy Bones verlenen de opzwepende drumritmes van Nilssen-Love en de groovy bas van Pupillo (Zu) een extra dimensie aan de warme melodieën van Brötzmann en de elektrische trompet van Kondo. Hairy Bones schudt je beenderen door elkaar.

Peter Brötzmann (sax & klarinet), Toshinori Kondo (trompet), Massimo Pupillo (bas) & Paal Nilssen-Love (drums)

naar boven

Ill City: The opposites / support: NAG

2010-03-10T15:42:57+01:00

The Opposites
Met het nummer ‘Broodje Bakpao’ heeft het Nederlandse duo The Opposites een knaller van een hit te pakken. Het nummer stond op 3 in de Ultratop, en Stubru creeërde een hype. De Youtube-clip passeerde bovendien al meer dan 2 miljoen keer. De TV-serie waar het nummer bijhoort is te zien op TMF: ‘New Kids’ gaat zeer toepasselijk over marginale hangjongeren met nektapijten die elkaar afranselen en bespuwen. ‘Broodje Bakpao’ mag dan een onverwacht grote hit zijn, het nummer is wel typisch voor de stijl van The Opposites (Topnotch), die gabber-hardcore mengen met hiphop. Zie ook vorige single ‘Dom, lomp & famous’, en huidige hotshot: ‘Licht Uit’.

NAG
Van echte Vlaamse rap kan een mens nooit genoeg hebben, en we vinden hiervoor een goede vertegenwoordiger in NAG. Zijn onlangs uitgebrachte album is nu meer dan 1400 keer gedownload en dit op minder dan 2 maanden. De eerste reviews beginnen ook binnen te lopen en net zoals alle reacties van fans zijn deze best lovend. Daarnaast mag hij ook genieten van een stijgende aandacht over de grenzen bij onze Nederlandse buurmannen en wie weet heeft dit ook een positieve impact op het Vlaamse publiek. Hij kwam onlangs nog in de media aangezien hij als één van de eerste Belgen heeft mogen opnemen in 101BARZ, een opnamestudio die een award ontving in Nederland als “beste multimedia project”. Dit platform is met zijn 100 000 bekijkers een goede springplank voor elke artiest. Mis dit opkomend talent niet en be there op 25 maart!

Dj MADFINGAZ
Dj Madfingaz had als jonge knaap van amper 15 een droom: dj worden. Hij begon net zoals alle andere aspirant deejays op zijn kamer met het mixen van platen en het aanleren van de eerste scratch technieken. De jonge dj had reeds snel het scratchen en beatjugglin’ onder de knie en waagde zich aan zijn eerste battles en locale bookingen. Met succes, want hij werd snel een te vrezen tegenstander in de Belgische en Nederlandse battle scene.
Tijdens één van die locale bookingen maakte Madfingaz indruk op Mista’ K, een urban club deejay, die vroeg hem te vergezellen op een booking in Club Da Shake. De avond viel goed mee en Madfingaz werd lid van de groep Fizz Clique opgericht door Mista’ K. Vanaf dit moment gaat het snel met carrière van onze jonge dj en wordt hij een vaste waarde in de Belgische club en partyscene. Fizz Clique haalt resident posities binnen op gevierde concepten zoals City Queens, Coolsweat,.. en staat mee aan de wieg van het succesvolle concept Heat.
Toch verliest Madfingaz zijn voorliefde voor de pure hiphop niet uit het oog en verzorgde de muziek voor en na concerten van onder meer Beatnuts, Alkoholics, Redman, Clipse, Fat Joe, Redman & Methodman en nu dus ook de Opposites.

Jazz & Sounds / Paneldiscussie over artistiek onderzoek

2010-01-25T12:01:14+01:00

Artistiek onderzoek blijft discussie oproepen. Het artistieke facet blijkt niet altijd even gemakkelijk te verzoenen met het wetenschappelijke onderzoek zoals dat aan universiteiten gebeurt. Sommige kunstenaars vinden dan weer dat onderzoek de authentieke beleving te veel belemmert. Voldoende redenen om een panel samen te stellen met o.a. Luk Vaes (pianist, November Music, Orpheus Instituut), Godfried-Willem Raes (componist, HoGent, Stichting Logos), Peter Swinnen (componist, KCB), Florian Heyerick (dirigent, Hogent) en Jean Paul Van Bendegem (filosoof, VUB). Marc Leman (IPEM-UGent) leidt het debat in goede handen. Andere onderzoekers die aan bod komen zijn Pieter Coussement, Katty Kochman en Godfried-Willem Raes.

Jazz & Sounds / dag 2 Vooruit

2010-02-26T11:59:42+01:00

20:00 Domzaal – Eric Thielemans & Josse De Pauw: Rops Snare
20:00 Balzaal – Joëlle Léandre
21:00 Theaterzaal – Flat Earth Society feat. John Watts
22:30 Balzaal – Elliott Sharp’s Carbon
en met performances KASK parcours door Vooruit

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Vooruit? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Eric Thielemans & Josse De Pauw: Rops Snare

20:00 Balzaal

Acteur Josse De Pauw en percussionist Eric Thielemans nemen je mee in een surrealistische vertelling, een magische ervaring.

Acteur/schrijver Josse De Pauw en drummer Eric Thielemans leerden elkaar kennen tijdens de repetities van Liefde/Zijn Handen, een voorstelling van De Pauw voor LOD, met muziek van Jan Kuijken. Het klikte en na enige (nachtelijke) gesprekken was hun gezamenlijke project Rops Snare geboren. Vertrekpunt is een tekst in vrij vers van Josse De Pauw over de geboorte, het leven en het slachten van een varken. Hij vond zijn inspiratie in de ets Pornocrates van Félicien Rops, waarop een naakte vrouw met een varken door de nacht wandelt.

De Pauw wordt door Thielemans begeleid met percussie en waar het verhaal eindigt – het varken hangt geslacht op ladders gesjord en zijn ziel zweeft over de besneeuwde velden richting horizon – trekt Thielemans het zijne op gang. Wat volgt is het gestage crescendo van de dood. Luider en luider roffelt de snaredrum, waarbij de boventonen worden versterkt door de stemmen van Eric en Josse.

Eric Thielemans (drums & percussie) & Josse De Pauw (spoken word)

www.myspace.com/ericthielemans

naar boven

Joëlle Léandre

20:00 Domzaal

Een van de leidende figuren van de hedendaagse muziekscene. Componisten als John Cage, Giacinto Scelsi en Steve Lacy hebben speciaal voor haar muziekstukken geschreven.

De Franse contrabassiste Joëlle Léandre is een van de leidende figuren van de hedendaagse muziekscene. Ze is zowel een meester in het uitvoeren van bestaande composities als een begenadigd improvisator, twee talenten die ze verenigt als weinig anderen. Verschillende componisten, waaronder John Cage, Giacinto Scelsi en Steve Lacy, hebben speciaal voor haar muziekstukken geschreven. Bovendien heeft ze al het podium gedeeld met de grootste jazznamen: Derek Bailey, Anthony Braxton, Evan Parker, Fred Frith, John Zorn, … In haar carrière van bijna 30 jaar heeft ze meer dan 150 opnames op haar naam staan en heeft ze muziek gecomponeerd voor theater- en dansvoorstellingen. Léandre is eveneens bekend als lid van de European Women’s Improvising Group en het feministische improtrio Les Diaboliques. Onder de naam Les Domestiques nam ze samen met Jon Rose een van de vreemdste platen ooit op: een collectie van huiselijke geluiden die ze op muziek zetten.

Kwadratuur over de fenomenale techniek van Léandre op contrabas: “Ze beheerst alle registers van het instrument: van flageoletten tot laag brommen, of het nu gaat om tokkelen, strijken of slaan op de snaren. Helemaal indrukwekkend wordt het wanneer ze verschillende technieken tegelijk aanwendt, zoals in een magisch klinkende passage in haar zesde solo-improvisatie.”

Joëlle Léandre (contrabas)

www.joelle-leandre.com

naar boven

Flat Earth Society feat. John Watts

21:00 Theaterzaal

Première van de opvallende samenwerking tussen big band Flat Earth Society en John Watts, zanger en gitarist van Fisher Z.

Een bigband en een oudere rocker? Dat het wel degelijk vonken kan geven, bewijst Flat Earth Society met John Watts, zanger en gitarist van de legendarische rockband Fisher Z. Op Jazz & Sounds kan je de première van deze opvallende samenwerking beleven. Waaraan mag je je verwachten? Oude Fisher Z nummers in nieuwe arrangementen van FES-componist Peter Vermeersch, oude nummers van Flat Earth Society in een fris jasje en nieuwe Vermeersch-nummers met tekst van John Watts.

Peter Vermeersch (klarinet), Bart Maris & Luc Van Lieshout (trompet), Peter Vandenberghe (keyboards), Kristof Roseeuw (bas), Marc Meeuwissen & Stefaan Blancke (trombone), Berlinde Deman (tuba), Tom Wouters (klarinet, vibrafoon & percussie), Michel Mast (tenorsax), Bruno Vansina (baritonsax & fluit), Benjamin Boutreur (altsax), Wim Willaert (keyboards & accordeon), Teun Verbruggen (percussie), Pierre Vervloesem (gitaar) & John Watts (zang & gitaar)

naar boven

Elliott Sharp’s Carbon

22:30 Balzaal

Na meer dan 15 jaar is er een nieuw album van Elliott Sharp’s rockband Carbon.

Meer dan 15 jaar heeft het geduurd, maar in 2009 bracht gitarist Elliott Sharp met zijn experimentele rockband Carbon een nieuwe plaat uit. Al meer dan 30 jaar is Sharp een van de belangrijkste ‘down town’ avant-gardisten uit New York, die altijd streeft naar vernieuwing. Sharp noemt zichzelf een muzikale en wetenschappelijke ‘nerd’ omdat hij geometrische concepten, genetische metaforen en zelfs de chaostheorie op zijn muziek probeert toe te passen. Hij verruimt ook regelmatig zijn horizonten door samen te werken met wereldmuzikanten als Nusrat Fateh Ali Khan en popsterren als Debbie Harry. In Carbon gebruikt hij zijn gitaar bijna als percussie-elementen om een brutale en donkere sound op te bouwen. Ook Zeena Parkins is een opvallend figuur binnen Carbon, niet alleen als harpiste in een rockband, maar ook van haar verleden bij o.a. Björk, Jim O’Rourke, Lee Ranaldo, Nels Cline en Courtney Love’s Hole.

Elliott Sharp (gitaar), Zeena Parkins (harp), David Weinstein (elektronica), Marc Sloan (bas) & Joseph Trump (drums)

www.panix.com/~esharp

naar boven

Mintzkov / Waldorf

2010-03-15T19:07:31+01:00

Mintzkov
Sinds hun overwinning op Humo’s Rock Rally in 2000 bouwde Mintzkov (née Mintzkov Luna) nationaal en internationaal succes op: de voorbije maanden liet de band Duitse festivalweides meezingen, en stond ze in het voorprogramma van het Noorse Kaizers Orchestra.
Mintzkov bracht op 19 februari haar derde album uit: ‘Rising Sun, Setting Sun’ werd geproduced door Jagz Kooner (Primal Scream, Reverend & The Makers, Kasabian).
Voor de cover mocht Mintzkov een prachtig kunstwerk van de Duits-Antwerpse kunstenares Kati Heck gebruiken en ook in het cd-boekje zijn er enkele tekeningen van haar te zien.
De eerste single ‘Opening Fire’ is de voorbode van weer heel wat prachtige nummers en mooie samenzang tussen Lies en Philip. Met producer Jagz Kooner valt te vermoeden dat Mintzkov de meer elektronische richting uitgaat. Niettemin verloochenen ze hun rockbasis niet en dit samenspel zorgt voor een waaier van mogelijkheden, die ze absoluut benutten! Knetterende indierock van Belgische bodem!

”De combinatie van sterk songmateriaal, een veelzijdig geluid en een goeie productie maakt van ‘Rising sun, Setting sun’ de sterkste Mintzkov tot nog toe.” (De Morgen)
”Rising sun, setting sun’ is een plaat zonder ook maar één slecht nummer of zwak moment en komt wat ons betreft dan ook heel dicht in de buurt van de perfectie. De volle vijf sterren, meer hebben we daar niet aan toe te voegen.” (Cutting Edge)

Waldorf
Waldorf bracht in 2005 een titelloos debuut uit met catchy popsongs vol luide gitaren. “Belofte” heette dit toen, tot zanger Wolf bij The Van Jets ging spelen en de line-up uit mekaar viel. Oktober 2009 verscheen onverwacht ‘Twelve Seconds To None’, een Weltschmerzige en donkere winterplaat. The angry young men luisteren goed naar hun goden en The Melvins, Magma en King Crimson horen dat het goed is. Single ‘Information’ baant zich al enkele weken een weg naar de heerschappij over de Afrekening.

dj Part Time Punks
RAZ aka dj Part Time Punks aka toetsenist van Mintzkov heeft zich een nieuw speeltje aangeschaft. Na een al schitterende avond mag hij afsluiten met een al even schitterende dj set. Met referenties van Amsterdam Dance Event, De Cinema (Antwerpen), Café D’anvers en de Petrol en een plaatsje in de play list van Mish Mash op Studio Brussel en The Blender op JIM, kan zijn curriculum nu al tellen! En hier valt verder niets meer over te zeggen, behalve: ‘Think rave, pop, filth and dirty dancing. Think sweat. Think crap. Think lollipop. And now just shut up and dance!!’

Jazz & Sounds / dag 1 Muziekcentrum De Bijloke

2010-01-25T12:10:30+01:00

16:00 Bibliotheek (gratis) – Documentaire Joëlle Léandre Continue Basse
18:00, doorlopend Bibliotheek – Documentaire Charlie Haden
17:50 & 19:30 Mezzanine – Foyer – Françoise Vanhecke, More than a voice
18:00 Concertzaal – Sophie Alour – Jozef Dumoulin – Dré Pallemaerts
20:00 Kraakhuis – Ernst Reijseger
20:00 Auditorium – Re:new Music
20:00 Toegangsgebouw – B3B: Fred Van Hove/ Wilbert de Joode / Barry Guy
20:00 Bibliotheek – Project El Negocito Records/Logos: human and machine
21:00 Toegangsgebouw – Julius Eastman’s STAY ON IT olv Alexandros Markeas
21:30 Toegangsgebouw – Improvisatie-workshop Joëlle Léandre
22:00 Concertzaal – Miroslav Vitous ‘Remembering Weather Report’

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Muziekcentrum De Bijloke? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Documentaire Joëlle Léandre Continue Basse

16:00 Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke, gratis

De documentaire volgt Joëlle Léandre 2 jaar in haar dagdagelijkse leven in Parijs, in haar verblijf in Zuid-Frankrijk, in haar woonplaats in Californië aan het Mills College en tijdens verschillende optredens in Frankrijk en België en een tournee in Israël.

De fel articulerende Léandre deelt haar passie en compromisloze overtuiging namens haar kunst en vrije improvisatie in een reeks anekdotes, interviews en dagelijkse gesprekken met vrienden en medewerkers. Ze spreekt over de vormende invloed van vrijdenkers en componisten zoals John Cage en Giancinto Scelci, over de voorbeeldfunctie van Derek Bailey en en het egalitaire en dwingende karakter van werkelijk vrije improvisatie. De documentaire laat Léandre zien als een muzikante die altijd klaar is om te ontdekken, uit te dagen en de algemeen aanvaarde conventies in twijfel trekt. (uit bespreking All about Jazz)

Christine Baudillon (regie)

naar boven

Documentaire: Charlie Haden – Rambling Boy

vanaf 18:00 doorlopend in de Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

Een documentaire over het leven van bassist Charlie Haden van de hand van filmmaker Reto Caduff.

Charlie Haden wordt tot de allergrootste bassisten gerekend en wordt ook wel eens de poëet van de bas genoemd. Hij leverde de afgelopen decennia een bijdrage tot verschillende genres van avant-garde en bigband tot wereldmuziek, folk en gospel. Deze nieuwe documentaire van de bekroonde Zwitserse filmmaker Reto Caduff biedt een inkijk in het leven en het werk van Charlie Haden als instrumentalist, componist, bandleider, opvoeder, politiek activist en familieman.

In de jaren’60 was Haden lid van het Ornette Coleman, later leidde hij het Liberation Music Orchestra en richtte hij zijn eigen Quartet West op. Verder werkte hij samen met grootheden uit de jazz als Keith Jarret en Pat Metheny en vele anderen. Zijn recentste album getiteld Rambling Boy blikt terug op de americana en bluegrass die hij als kind op de radio hoorde.

www.charliehadenfilm.com

naar boven

Françoise Vanhecke, More than a voice…Much more

17:50 & 19:30 Mezzanine – Foyer, Muziekcentrum De Bijloke

She is a ‘soprano’ with many aspects. She is a contemporary, daring, power performing & creative artist. Zo wordt ze bestempeld.

Françoise Vanhecke, sopraan, is een veelzijdige artieste met internationale faam – zangeres, pianiste, actrice, stempedagoge, vocal coach, improvisator en componist (Irma Bilbao). Het klassieke repertoire laat haar niet onberoerd, maar door haar veelzijdig talent is ze veel gevraagd als zangeres voor de creatie van hedendaags werk, gaande van lied tot opera. Ze behaalde verschillende internationale prijzen en in 2003 behaalde ze een beurs van de New York Women Composers, wat een keerpunt betekende voor haar carrière. Zij treedt op in het binnen- en buitenland alsook met haar soloprogramma’s (waarbij ze zichzelf begeleidt aan de piano) die haar veelzijdigheid duidelijk illustreren. Françoise Vanhecke is niet alleen een zangeres en performer, zij heeft ook het talent en het lef om minder begane paden te bewandelen. Ze staat op de affiche van de belangrijkste muziekfestivals en theaterhuizen van de wereld.

Programma:
Cage, Aria
Berio, Sequenza III
Cathy Berberian, Stripsody

Françoise Vanhecke (zang)

www.francoisevanhecke.be

naar boven

Sophie Alour – Jozef Dumoulin – Dré Pallemaerts

18:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Samen met het Tourcoing Jazz Festival bood het Jazz & Sounds Festival aan een Franse en Belgische muzikant de kans om samen iets uit te werken, een creatie zoals dat heet in vaktermen. De Franse saxofoniste Sophie Alour werkte samen met Belgisch toetsenist Jozef Dumoulin een project uit voor beide festivals waarbij ze drummer Dré Pallemaerts uitnodigden om het geheel te verstevigen.

De jonge Franse saxofoniste Sophie Alour begon pas op haar 19de saxofoon te spelen nadat ze eerder op de klarinet focuste. Sinds 2000 speelde ze in een sextet met onder andere Stéphane Belmondo en later bij Le Vintage Orchestra. Later richtte ze haar eigen kwartet op. In 2007 won ze een Franse Django D’or als jong talent.

Pianist en Fender Rhodes specialist Jozef Dumoulin kennen we als een van de meest actieve Belgische jazzmusici. Hij speelt ondermeer bij Octurn, Mâäk’s Spirit, Othin Spake en Lidlboj. Drummer Dré Pallemaerts behoeft nauwelijks nog introductie. Hij groeide uit tot een van de gezichten van de Belgische jazz en voelt zich ook prima thuis in de Franse jazzscene.

Coproductie Tourcoing Jazz Festival – Jazz & Sounds Festival
p(credits). Sophie Alour (saxofoon), Jozef Dumoulin (toetsen & Fender Rhodes), Dré Pallemaerts (drums)

naar boven

Ernst Reijseger

20:00 Kraakhuis, Muziekcentrum De Bijloke

Voor sommige muzikanten is een carrière als solist iets wat ze eerder naar het einde toe van hun carrière plannen of ze zien het als een afzonderlijk project, een uitdaging om te zien of ze het ook wel alleen redden op een podium. Anderen worden echter als solist geboren. Alleen op een podium staan is voor hen een genot, zomaar spelen zonder begeleiding is voor hen iets natuurlijk. Ernst Reijseger behoort tot deze laatste categorie.

Reijseger is één met zijn cello. Het instrument kleeft aan zijn lichaam, hij gaat er spelend mee op wandel, gebruikt het als een percussie-instrument, hanteert het als een flamencogitaar en dit zonder gimmick maar met een groot gevoel voor muzikaliteit waarbij hij alles tot in de puntjes beheerst. Wanneer Reijseger een cellosonate van Bach met de strijkstok omgekeerd speelt is dat niet omdat hij grappig wil doen, ook al komt het grappig of blasfemisch over, maar omdat hij vindt dat die sonate zo mooi klinkt.

Naast een groot solist is Ernst Reijseger een groot improvisator. De melodieën dwarrelen door zijn hoofd, hij verandert van de ene speeltechniek naar de andere en mooie gestreken lijnen worden afgewisseld met vurige pizzicato’s. Zijn opleiding als klassieke cellist (o.a. bij Anner Bijlsma, één van de grootste cellisten ooit) heeft hem de mogelijkheid om met al die verschillende werelden op een creatieve manier om te springen. Tot groot genot van de toehoorder.

Ernst Reijseger (cello)

www.ernstreijseger.com

naar boven

Re:new Music

20:00 Auditorium, Muziekcentrum De Bijloke

Het SPECTRA Ensemble onder leiding van Filip Rathé.

D’un rêve parti: verloren droom of rave party ?

Het SPECTRA Ensemble brengt werk van twee componisten met roots in de improvisatie-scene: ‘D’un Rêve Parti’ van Bruno Mantovani verwijst naar een rave party terwijl Alexandros Markeas’ ‘Zapping’ een dialoog is tussen een solo percussionist en zijn video-spiegelbeeld. In ‘The tool from light’ van Grzegorz Duchnowski en in ‘Spiegelbilder’ van Isabel Mundry staat de russische bayan centraal. Deze werken kaderen in het Europese Re:new music project.

naar boven

B3B: Fred Van Hove/ Wilbert de Joode / Barry Guy

20:00 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Drie rasmuzikanten samen in een even ongebruikelijke als avontuurlijke combinatie.

Fred Van Hove (B, 1937) behoort tot het selecte kransje pioniers dat in de jaren zestig/zeventig de nieuwe improvisatiemuziek op de wereldkaart zette en sindsdien blijft heruitvinden. Hij maakte destijds deel uit van het historische trio met Peter Brötzmann en Han Bennink, zette een eindeloze reeks duo’s op (Braxton, Mangelsdorff, Lacy…), en liet zich opmerken als de revolutionaire kracht achter de Werkgroep Improviserende Musici en het Free Music festival. In de US en Japan wordt hij steevast beschreven als ‘legendarisch’, in eigen land wordt hij al te zelden gehoord.

Barry Guy (UK, 1947) bewandelt al meer dan 40 jaar de fijne lijn tussen compositie en improvisatie. Zijn interesse reikt van oude muziek tot geïmproviseerde krachtmetingen. Hij was een kompaan van het eerste uur van Evan Parker, Derek Bailey & Co en de man achter het indrukwekkende London jazz Composers Orchestra, nu het Barry Guy New Orchestra. In 1988 speelde hij een opvallende rol in het monumentale festival rond pianist Cecil Taylor in Berlijn.

Wilbert de Joode (NL, 1955) behoort tot het kruim van de avontuurlijke Amsterdamse scene. U kent hem als de vaste bassist van de ensembles van Michiel Braam, Ab Baars en Eric Boeren. Het krachtige en aparte geluid van zijn contrabas (met darmsnaren) kleurde talloze internationale samenwerkingen, onder andere met Ken Vandermark en dichter bij huis met Bart Maris.

Alle drie staan ze ook bekend voor hun meeslepende soloconcerten. Op aanstichten van Van Hove verenigden ze zich in dit trio met een ongekende overvloed aan snaren allerhande. Daarover schrijft Van Hove:

Van de 88 toetsen die een piano heeft zijn er 66 die 3 snaren nodig hebben om één toon voort te brengen, 12 hebben 2 snaren nodig, 10 doen het met 1, dat geeft een totaal van 232 snaren.
Normaal heeft een contrabas 4 snaren, soms 5 of 6, sporadisch nog enkele meer.
Een duo bas/piano is dan ook een zeer precaire onderneming, de bas geraakt verstrikt in het snarenspinnenweb van de piano en de piano zelf kan slechts zéér voorzichtig opereren.

Helemaal anders wordt het met 2 bassisten.
Het recept is:
• de piano in het midden, geprangd tussen de bassen (om incest te vermijden)
• men neme 2 bassisten van liefst verschillende nationaliteiten

Fred Van Hove (piano), Wilbert de Joode (bas), Barry Guy (bas)

naar boven

Project El Negocito Records/Logos: human and machine

20:00 Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

El Negocito Records is een Belgisch label voor alternatieve en improvisatiemuziek en offspring van club/café El Negocito met als thuisbasis Gent. In dit project wordt het spel aangegaan tussen enerzijds een muzikant actief op het nieuwe label en een muzikale machine van de Logos Foundation. Zo presenteren we op zaterdag en zondag telkens 2 verschillende duo’s. De vorm waarin deze ontmoetingen plaats vinden gelijkt op een werkruimte van toenadering die niet zo nodig stoelt op een harmonisch plan maar zich ontvouwt vanuit de 2 facetten van mens en machine. De manier om met dit spel, zeg maar onderzoek, om te gaan kan zeer intuïtief zijn, zeker als improvisatie een belangrijke benadering is die gehanteerd word. De zoektocht naar geluid loopt net gelijk met die naar pure rede; een taal die cryptisch blijft maar toch verstaanbaar voor iedereen. De muzikanten van dienst zijn Giovanni Barcella, Eli Van De Vondel, Manolo Cabras en Daniel Pastene.

Giovanni Barcella is een extravagante Gents Italiaanse jazzdrummer. Hij staat voor een poëtische kijk op de noodzaak van jazz als dissident, jazz die zich afzet tegen de problematische visie van de meeste muziek die we te horen krijgen. Eli Van de Vondel is niet alleen medeoprichter van CiCliC Record, Mahaworks en tal van andere initiatieven, hij is ook een gevoelige, linkshandige gitarist altijd op exploratie om het ego te laten vallen voor het geheel. Hij tracht tijd, ruimte en gelegenheid te scheppen waarbinnen persoonlijke muzikale visies zich bevrijd en vrij van commerciële [ver]druk[king], stereotiepe esthetiek en vastgestelde stijlen kunnen ontwikkelen. Manolo Cabras werd geboren in het Italiaanse Cagliari, studeerde er klassieke viool aan het conservatorium en leerde er experimenteel te componeren. Na verloop van tijd ruilde hij de viool in voor een potigere contrabas en nog wat later maakt hij de overstap van klassiek naar jazz. Daniel Pastene studeerde aanvankelijk drie jaar klarinet aan de Universiteit van Chili bij Francisco Gouet en vervolgde dan zijn studies aan het conservatorium van Gent, waar hij zijn masterdiploma alsook de voortgezette opleiding compositie bij Frank Nuyts behaalde.

Stichting Logos is al veertig jaar in de weer met de productie van experimentele muziek en geluidskunst. Vanuit hun thuisbasis in Gent trekken zij de wereld rond met performances zoals het Logos Duo, het pneumafoon project en het M&M orkest. De paradepaardjes van het moment zijn de 43 muzikale robots die via allerhande sensoren kunnen reageren op hun omgeving. Deze unieke instrumenten, ontworpen en gebouwd door Godfried-Willem Raes, behoren tot de meest geavanceerde muziekrobots ter wereld. Voor deze gelegenheid zullen enkele robots samen musiceren met muzikanten van vlees en bloed. Componisten/programmeurs Kristof Lauwers, Troy Rogers en Yvan Vander Sanden zorgen voor de technische realisatie.

Giovanni Barcella (drums), Eli Van De Vondel (gitaar), Manolo Cabras (contrabas), Daniel Pastene (klarinet)

naar boven

Julius Eastman’s STAY ON IT onder leiding van Alexandros Markeas

21:00 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Studenten Klassiek en Jazz van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Alexandros Markeas.

Julius Eastman, rebels componist van o.a. Evil Nigger en Gay Guerilla, vermengt in STAY ON IT minimalisme met jaren ’70 pop.
Julius Eastman was een Afro-Amerikaanse componist, pianist, vocalist en danser binnen de beweging van het minimalisme. Zijn muziek combineerde zowat als eerste minimalistische processen met elementen uit de popmuziek. Vaak gaf hij zijn werk provocatieve politieke titels als Evil Nigger of Gay Guerrilla. Zijn semi-geïmproviseerd werk STAY ON IT wordt uitgevoerd door studenten onder leiding van de Frans-Griekse componist-improvisator Alexandros Markeas.

naar boven

Improvisatie-workshop Joëlle Léandre

21:30 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Studenten Klassiek en Jazz van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Joëlle Léandre.

Joëlle Léandre, meesterlijk improvisator in zowel Jazz als Hedendaags klassiek, presenteert het resultaat van een week workshop.

De Franse contrabassiste, improvisator en componiste Joëlle Léandre is één van de dominante figuren in de Europese muziekscene. Ze speelde met vele grote namen in de Jazz zoals onder andere Anthony Braxton en John Zorn. Ze werkte eveneens met belangrijke figuren uit de hedendaagse muziek zoals Pierre Boulez en John Cage. Op Jazz & Sounds presenteert ze het resultaat van een week durende workshop improvisatie met conservatoriumstudenten Klassiek and Jazz.

naar boven

Miroslav Vitous ‘Remembering Weather Report’

22:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Miroslav Vitous blikt terug op zijn beginperiode bij het invloedrijke Weather Report.

Vitous begon op jonge leeftijd viool te spelen, schakelde dan over naar de piano maar koos uiteindelijk voor de bas. Midden jaren ’60 verkaste hij naar New York waar hij al snel deel uitmaakte van de levendige New York scene.

Bassist en componist Miroslav Vitous kennen we voornamelijk als medeoprichter van de fusionband Weather Report samen met Joe Zaniwul en Wayne Shorter die vooral in de jaren ’70 bekend werden met hun mix van jazz, latin jazz, funk, rock en R&B.

Over het vorig jaar verschenen album Remebering Weather Report zegt Vitous het volgende: ’’Dit album is gemaakt in herinnering aan mijn tijd bij Weather Report. De bedoeling is hier niet om Weather Reportrepertoire te spelen, maar om nieuw materiaal op te nemen volgens het concept dat ik bij de groep inbracht in 1970. Namelijk, directe conversatie en gelijkheid tussen de instrumenten.” Het materiaal op het album is, met uitzondering van zijn variaties op Ornette Coleman’s ‘Lonely Woman’, gecomponeerd door Vitous, inclusief hommages aan Joe Zawinul en Wayne Shorter.

Het kwartet van Vitous bestaat tegenwoordig uit tenorsaxofonist Gary Campbell, trompettist Franco Ambrosetti en drummer Gerald Cleaver. De Standaard omschreef het album Remembering Weather Report van dit kwartet als volgt: In Vitous’ kwartet groeit een soort vrije conversatie, waarin hij zich virtuoos uitleeft op gestreken bas. Zowel de tenorsaxofoon van Gary Campbell, als Gerald Cleavers knisperende drums en de klaroenachtige trompetlijnen van Franco Ambrosetti klinken geïnspireerd. (De Standaard).

Miroslav Vitous (bas), Gary Campbell (saxofoon), Franco Ambrosetti (trompet), Gerald Cleaver (drums)

www.miroslavvitous.com

naar boven

Brant Bjork

2010-03-15T19:01:36+01:00

Brant Bjork
Brant Bjork, ex-drummer van Kyuss en Fu Manchu, is tegenwoordig de coolste man van de desertrockscene. Hij heeft het feel good-imago van relaxte dude, skater en surfer uit de Sunny State of California. Maar vergis je niet, de man zat niet stil: produceren, een eigen label oprichten en vele platen maken. Bjork brengt een mix van psychedelische, soulvolle, groovy en sexy rock-’n-roll. Onlangs werd zijn debuutalbum ‘Jalamanta’ heruitgebracht, ter gelegenheid van het 10-jarige bestaan. In maart zal de Low Desert Punk zijn 9de studioalbum op de wereld loslaten. Om dit te vieren komt Brant Bjork in Vooruit zijn ijzersterke live reputatie bewijzen.

My Sleeping Karma
My Sleeping Karma combineert organische aspecten van psychedelische groove rock met emotionele schaduwen van aphasische landschappen. Dit was de intentie van het debuutalbum. Het nieuwe album ‘Satya’, uitgebracht in september 2008 bij Elektrohasch Records, gaat wel een stap verder: retro, psychedelisch, groovy, rockmuziek met een charmant karakter. Emoties overbrengen, stemloos maar met een waaier aan boodschappen. Neem je tijd en get your trip… chill en rock zijn één grote familie! Gebruik je verbeelding: My Sleeping Karma is verlichting.

dj Cosmic Masseur
Cosmic Masseur is sinds de jaren ‘80 extreem passioneel bezig met muziek, en Orange Factory is verheugd frequent beroep te kunnen doen op de jarenlange DJ ervaring van deze maffe muziekprofessor.
Naast album reviewer bij Concrete web, is hij ook een graag geziene gast DJ op het gerenomeerde Roadburn Festival in Tilburg en op andere Roadburn gerelateerde concerten.
Cosmic Masseur heeft de reputatie sublieme plaatjes te draaien, gaande van onbekende pareltjes, tijdloze klassiekers tot hip aanstormend talent. Vaak heerlijk onvoorspelbaar maar steeds aangepast aan de sfeer van de avond en de artiest die op het podium staat.

Jazz & Sounds / dag 2 Muziekcentrum de Bijloke

2010-02-16T15:56:28+01:00

18:00 doorlopend, Bibliotheek – Docu The Herman Leonard Story
18:00 Concertzaal – Ellery Eskelin / Andrea Parkins / Jim Black with Jessica Constable & Philippe Gelda
19:20 Bibliotheek, Foyer, Mezzanine & Rotonde – Schitterende Waanzin: John Cage’s Songbooks
20:00 Kraakhuis – Wolter Wierbos
20:00 Auditorium – Tom Van Bauwel – Ben Sluijs : Paul Van Ostaijen
20:00 Toegangsgebouw – Janssens / Prins – …Passages…/ Ventriloquium
20:00 Bibliotheek – Project El Negocito Records/Logos: human and machine
21:30 Kraakhuis – De Kleine Harlekijn
22:00 Concertzaal – Enescu re-Imagined by Lucian Ban & John Hébert

Wil je alle dagen naar Jazz & Sounds? Met de 4dagenpas kan je naar alle concerten in Vooruit, Muziekcentrum De Bijloke én het conservatorium. Koop de voordelige 4dagenpas aan €60 (€ 65 adk)

Wil je naar beide dagen in Muziekcentrum De Bijloke? Koop de voordelige 2dagenpas aan €35 (€40 adk)

Documentaire: Truth in Terms of Beauty – The Herman Leonard Story

vanaf 18:00 doorlopend, Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

Een poëtische documentaire over het leven en werk van de beroemde (jazz-) fotograaf Herman Leonard.

Herman Leonard was gedurende meer dan een halve eeuw de geprivilegieerde getuige en fotograaf van de iconen uit de society- en modewereld, maar vooral van de groten uit de jazzmuziek. In de jaren ’30 reisde hij door Rusland, het Midden-Oosten en Azië als reporter voor Life Magazine en National Geographic. Na de Tweede Wereldoorlog kwam jij in New York terecht waar hij werd ondergedompeld in de wereld van de bebop. Tijdens deze periode legde hij unieke momenten vast van alle groten uit de jazz: Billy Holiday, Louis Armstrong, Duke Ellington, Dizzy Gillespie, John Coltrane, Ella Fitzgerald, Errol Garner, Lena Horn, Stan Getz, Chet Baker, Dexter Gordon, Quincy Jones en Miles Davis.

Hij fotografeerde Hollywoodsterren als Frank Sinatra, Marlon Brando, Paul Newman en Marilyn Monroe en was een van de pioniers van de naaktfotografie voor Playboy. In de jaren ’50 trok hij naar Parijs en maakte furore als modefotograaf voor huizen als Yves Saint Laurent, Chanel, Christian Dior en magazines als Elle en Marie Claire. In Parijs groeide hij zelf uit tot een beroemdheid een kwam hij in contact met filosofen, schrijvers en wetenschappers die hij ook fotografeerde zoals Albert Einstein, Jean-Paul Sartre en Simone de Beuavoir. Via Eddie Barclay kwam hij opnieuw terecht in de muziekscene. Dit leverde bijzondere portretten op van o.a. Charles Aznavour, Brigitte Bardot en Grace Jones. De voorbije tien jaar woonde Herman Leonard in New Orleans. Hij fotografeerde er mensen uit de hedendaagse muziekscene zoals Lenny kravitz, Dr. John en Wynton Marsalis.

www.hermanleonard.com

naar boven

Ellery Eskelin / Andrea Parkins / Jim Black with Jessica Constable & Philippe Gelda

18:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Ellery Eskelin koos Andrea Parkins (accordeon & toetsen) en Jim Black (drums & percussie) uit om “tegemoet te komen aan een geluid dat hij in zijn hoofd had”. Hij begon met deze muzikanten in 1994 en al snel groeide dit trio uit tot een van de spannendste bands binnen de progressieve jazz en de improvisatiemuziek.

Eskelin groeide op in een muzikale omgeving in Baltimore. Zijn moeder, Bobbie Lee, speelde Hammond-orgel en leidde haar eigen jazzgroepen in de jaren zestig. Eskelin begon tenorsaxofoon te spelen toen hij tien jaar was. Vanaf dat moment was het duidelijk dat hij jazzmuzikant wilde worden. Hij begon professioneel op te treden terwijl hij nog op de middelbare school zat. In 1983 verhuisde Eskelin naar New York om daar te studeren en te spelen. Vanaf ’87 dook hij ook op in Europa met de band Joint Venture en later Joey Baron’s groep Baron Down. Behalve zijn eigen band duikt hij vaak op bij zijprojecten van ondermeer Han Bennink, Dave Liebman, Marc Ribot, Sylvie Courvoissier, etc. en is hij een veelgevraagd sideman.

De meeste van albums van het trio Eskelin/Parkins/Black werden uitgebracht op het Zwitserse label hatHUT dat zich toespitst op jazz, improvisatie en hedendaags klassiek.
Tijdens Europese tournees wordt trio vaak aangevuld met de vocalen van Jessica Constable en Phillip Gelda (zang & keyboards).

Ellery Eskelin (saxofoon), Andrea Parkins (accordeon & toetsen), Jim Black (drums & percussie), Jessica Constable (zang), Philippe Gelda (zang, piano)

www.home.earthlink.net/~eskelin

naar boven

Schitterende Waanzin: John Cage’s Songbooks

19:20 Bibliotheek – Foyer – Mezzanine & Rotonde, Muziekcentrum De Bijloke

Studenten zangklas van de Hogeschool Gent Departement Conservatorium onder leiding van Mireille Capelle. Een caleidoscoop van muziektheatrale vocale vindingrijkheid.

Song Books (Solos for Voice 3-92, 1970) is een verzameling van korte composities van John Cage. Ze bevat vier soorten stukken: ‘songs’ of theatrale acties, al dan niet met elektronica. Cage gebruikt een grote verscheidenheid aan notatiewijzen: Sommige solo’s zijn in traditionele notatie, andere gebruiken grafische notaties (cirkels, lijnen, punten). Nog andere zijn niets meer dan een instructie voor de uitvoerder, m.a.w. wat hij of zij moet doen en hoe.

naar boven

Wolter Wierbos

20:00 Kraakhuis, Muziekcentrum De Bijloke

Een van de meest vooraanstaande trombonisten in de wereld en een improvisator in hart en nieren.

Zoals vele Nederlandse koperspelers begon hij in een fanfare, op zijn zeventiende ruilde hij de trompet voor de trombone: “Het zag er goed uit en de trombones lopen meestal vooraan….”.
Zijn interesse reikt van precieze kamerjazz, over bonkende postpunk tot hedendaagse gecomponeerde en geïmproviseerde muziek. Momenteel is hij naast zijn solocarrière actief in het ICP-Orchestra van Misha Mengelberg, Available Jelly, Sean Bergin’s MOB, Gerry Hemingway Quintet, Sunchild van Franky Douglas, Bik Bent Braam, Albrecht Maurer Trio Works, Longrun Development of the Universe van Carl Ludwig Hübsch, Frank Gratkowski Quartet en Double Quartet.

Tevens heeft hij een eigen label, DolFijn Records. De eerste productie is 3 trombone solos; in juli 2009 kwam Deining uit, met opnames van de eerste serie bootconcerten (duo’s met Ab Baars, Wilbert de Joode, Franky Douglas, en een trio met Mary Oliver en Han Bennink).

Wolter Wierbos (trombone)

www.wolterwierbos.nl

naar boven

Tom Van Bauwel – Ben Sluijs : Paul Van Ostaijen

20:00 Auditorium, Muziekcentrum De Bijloke

Tom Van Bauwel geeft zich vol passie over aan Paul Van Ostaijen’s swingende teksten, vol van ritme en muzikaliteit, in samenzang met de poëtische saxofoonkreten van Ben Sluijs.

Tom Van Bauwel volgde zijn toneelopleiding in Antwerpen. Als acteur speelde hij onder meer bij theater Zuidpool, KVS, ROTheater en NTGent. Hij regisseerde stukken als Kunst van Yasmina Reza (Raamtheater), Tumult van David Rabe (het Toneelhuis), Pterodactylus van Nicky Silver (Noord Nederlands Toneel), en De naam van Jon Fosse (NTGent). Bij het bredere publiek is hij bekend van televisie- (Ons Geluk, Windkracht 10 en Sara) en filmwerk (o.a. Ad Fundum). In 2008 werd hij artistiek leider van het Raamtheater dat werd omgedoopt tot BAFF.

Ben Sluijs kennen we als groepsleider en sideman van verschillende formaties die zowel in binnen- als buitenland graag worden ontvangen. Hij speel(t)de ook regelmatig soloconcerten of combinaties van solosax en woord met o.a.: Pjeroo Roobjee, Jan Decleir, Jules Deelder, Remco Campert, Hubert Daemen, Don Fabulist, Peter Holvoet, Elvis Peeters, Roger De Neef…

Ben Sluijs wordt meermaals beschreven als één van de meest lyrische en poëtische jazzsaxofonisten in ons land.

Onder saxofonisten heb je koele redenaars, kortademige schreeuwers en introverte neuzelaars. Hoewel Ben Sluijs de techniek heeft om al die stemmen te vertolken, is de Belgische altist vooral een bedachtzaam spreker van volzinnen. Iedere noot uit zijn hoorn is een zorgvuldig opgepoetste glimmer, die aan een smaakvolle ketting wordt geregen. En dat met behoud van het vermogen solistisch te verrassen met een fantasierijke bocht of omweg. (NRC-Handelsblad)

Tom Van Bauwel (poëzie), Ben Sluijs (saxofoon)

www.bensluijs.be

naar boven

Janssens / Prins – …Passages…/ Ventriloquium (Uitvoering : Nadar, Arsis4, Peter Jacquemyn en Jan Pillaert)

20:00 Toegangsgebouw, Muziekcentrum De Bijloke

Thema van Jazz & Sounds 2010 is het spanningsveld tussen uitgeschreven en geïmproviseerde muziek. Waar Daan Janssens zijn partituren steeds tot in het kleinste detail uitschrijft wordt in het werk van Prins vaak gebruikt gemaakt van vrije improvisatie of instrumentale technieken die daarin hun oorsprong vinden. Nadar, Arisis4, Peter Jacquemyn en Jan Pillaert vertolken van Daan Janssens (°1983) …Passages…, een cyclus van vier korte composities, en van Stefan Prins (°1979) Ventriloquium, een zoektocht naar relaties tussen vrij improviserende muzikanten, een uitgeschreven ensemble en live-electronics.

PROGRAMMA :
Peter JACQUEMYN (contrabas) en Jan PILLAERT (tuba): improvisatie
Daan JANSSENS:
Passages…(2005-2008)
Passages… (2005/rev.2008) – voor strijkkwartet (creatie van de herziene versie)
Tableau – double – (passages II) (2005/2006) – voor cello solo
D’un automne étendu (2007/2008) – voor strijkkwartet
(…nuit cassée.) (2006/2007) – voor altviool en vier instrumenten
Stefan PRINS: Ventriloquium (2006) voor e-gitaar, percussie, cello, twee improviserende muzikanten en live-electronics

ARSIS4
ARSIS4 verenigt vier jonge strijkers die sinds drie jaar intensief samen musiceren. Zij studeerden aan de conservatoria van Antwerpen en Brussel en nemen als kwartet les aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Zij volgden masterclasses bij het Artemis Kwartet, het Prazak kwartet, het Artis Wien kwartet en het Danel Kwartet, als ook bij violisten Andras Keller en Heime Müller en pianisten Ralf Gothoni en Ferenc Rados. Gedurende drie jaar werkten zij intensief samen met het BL!NDMAN Saxofoonkwartet onder de naam BL!NDMAN [strings], waarmee ze in 2008 laureaat werden van ‘Gouden Vleugels’. Vanaf het seizoen 2009-2010 gaan zij hun eigen weg als ARSIS4.

Arsis4: Pieter Jansen en Liesbeth Baelus (viool) – Florian Peelman (altviool) – Romek Maniewski (cello)

NADAR

Nadar werd in 2006 opgericht door een aantal jonge muzikanten, afkomstig uit diverse conservatoria, met een gemeenschappelijke passie voor hedendaagse muziek.
De keuze voor de naam Nadar komt voort uit de multidisciplinaire geest die het ensemble met de echte Nadar, een pseudoniem voor Gaspard-Félix Tournachon (1820-1910), wil delen. Deze was niet alleen een bekende fotograaf en ballonvaarder, maar tevens karikaturist, spion, kunstcriticus,…Nadar wil het werk van de jongste generatie nationale en internationale componisten centraal stellen door middel van opdrachten, doorgedreven samenwerking, workshops en creatieconcerten.

Nadar: Valerie Vereecke (klarinet), Matthias Koole (e-gitaar), Yves Goemaere (percussie), Elisa Medinilla (piano), Jan Pillaert (tuba & impro), Marijn Thissen (altviool), Pieter Matthynssens (cello), Jacquemyn (contrabas & impro), Stefan Prins (live-electronics) & Daan Janssens (dirigent)

naar boven

Project El Negocito Records/Logos: human and machine

20:00 Bibliotheek, Muziekcentrum De Bijloke

Giovanni Barcella (drums), Eli Van De Vondel (gitaar), Manolo Cabras (contrabas), Daniel Pastene (klarinet)

naar boven

De Kleine Harlekijn

21:30 Kraakhuis, Muziekcentrum De Bijloke

Dancing the clarinet away

Stockhausens ‘Kleine Harlekijn’ is een muziektheatraal werk voor ‘dansende’ klarinettist. Harlekijns dansende voetstappen klinken doorheen het hele stuk. De ritmes van een steeds veranderende formule zijn aanvankelijk huppelend. Snel echter worden ze doorweven met een zacht legatospel. De formule wordt fragmentair wanneer Harlekijn “zo door de dans wordt benomen dat hij steeds vaker vergeet noten te spelen”. Harlekijn wordt geabsorbeerd door zijn dans.

Rik De Geyter (klarinet solo)

naar boven

Enescu re-Imagined by Lucian Ban & John Hébert

22:00 Concertzaal, Muziekcentrum De Bijloke

Pianist Lucian Ban neemt de muzikale erfenis van Roemeens componist George Enesco onder handen en herwerkt de muziek tot een gedurfde hedendaagse jazzcompositie.

Ban verzamelde een indrukwekkende groep muzikanten uit de New Yorkse jazzscene rond zich voor dit project met John Hebert op bas, Gerald Cleaver op drums, Tony Malaby op saxofoons, Mat Maneri en Albrecht Maurer op viool, Ralph Alessi op trompet en Badal Roy op percussie en tabla.

Het gezelschap graaft in de catalogus van de Roemeense componist; van de beroemde 3e Sonate voor viool en piano tot de onvoltooide 4de Symfonie en verschillende kamerstukken tot de grotere orkestwerken van deze 20ste eeuwse Roemeense componist. Ze bekijken alles vanuit een jazzhoek maar verkennen de grens van klassiek, hedendaags, en improvisatiemuziek.

George Enesco was een Roemeens componist, violist, pianist, dirigent en docent. Op jonge leeftijd trok hij naar het Conservatorium in Wenen. Later verhuisde hij naar Parijs, waar hij tot zijn overlijden in 1955 bleef wonen, om zich verder te bekwamen in de compositie. Hij was een veelgevraagd vioolleraar en gaf ondermeer les aan Yehudi Menuhin. Zijn werken hebben vaak een Roemeens karakter. Met name zijn eerste Roemeense Rapsodie is heel beroemd geworden. Zijn opera Oedipe kan worden gezien als zijn grootste werk. Hij was een vruchtbaar componist van onder meer liederen, kamermuziek en pianomuziek.

Lucian Ban (piano), John Hébert (contrabas), Ralph Alessi (trompet), Tony Malaby (tenor- en sopraansaxofoon), Albrecht Maurer (viool), Mat Maneri (altviool), Nasheet Waits (drums), Badal Roy (tabla & percussie)
p(credits). In samenwerking met het Roemeens Cultureel Instituut.

naar boven

Yves Peeters Group

2010-03-08T10:21:26+01:00

De poëtische en sfeervolle soundscapes van de jonge Yves Peeters Group doen je wegdromen naar eindeloze autoritten langs de Route 66. Geen doodgespeelde standards, geen holle virtuositeit, maar intelligente composities met verrassende uitstapjes naar volkse deuntjes of popballades. Centraal staan mooie en meezingbare melodieën met echo’s van het romanticisme van Charlie Haden, de weidse americana van Bill Frisell, de subtiliteit en veelzijdigheid van Paul Motian. Daarnaast ontbreekt ook de funk niet die saxofonist Nicolas Kummert en bassist Nic Thys erfden uit hun band Groove Thing, waarin ze zich met pianist Jef Neve van een groovy kant lieten zien. In februari 2009 trok de Yves Peeters Group zelfs naar het Malinese Bamako Jazz festival, een organisatie van de Werf en muzikant Baba Sissoko.

Op dit concert stelt de Yves Peeters Group hun debuut-cd Sound Tracks voor.

The Go Find

2010-02-17T17:35:18+01:00

‘Everybody knows it’s gonna happen, only not tonight’, de titel van de nieuwe The Go Find-plaat is een hele mond vol. Frontman Dieter Sermeus en co bewijzen alweer dat ze als geen ander melancholie kunnen verpakken in zuivere en catchy popnummers. Dus geloof ons: it is gonna happen tonight.

The Go Find, dat is de band rond Dieter Sermeus van het vroegere Orange Black, die platen mogen uitbrengen op het vermaarde Berlijnse label Morr Music (Múm, The Notwist, Styrofoam…). De gevestigde rockband The Album Leaf was zo onder de indruk van het album dat The Go Find mee op tournee mag en zelfs toonaangevende Amerikaanse blogs als Stereogum schreven lovende woorden over de plaat.

”Twee platen geleden klonk The Go Find nog als indietronica à la The Notwist – lang niet slecht, en zelfs goed genoeg voor een deal met het legendarische platenlabel Morr Music en een stek op een soundtrack van The OC - maar heden neigt het project van Dieter Sermeus weer erg naar Orange Black. Dat wil zeggen: dromerige indiepop genre Pavement en Big Star, maar dan ondergedompeld in de warme gloed van Air. Trouwens, platen waarop Lies Lorquet van Mintzkov de backings verzorgt, zijn altijd goed.” (Focus Knack)

Support is opkomend talent Liesa Van der Aa. Met haar stem, een viool en een effectpedaal bokst ze originele songs in elkaar. ”...haar breekbare stemgeluid en haar grillige vioolspel maken indruk. Dé muzikale verrassing van de avond.” (De Morgen)

The Van Jets

2010-03-15T18:59:38+01:00

The Van Jets
The Van Jets, dat zijn sterke gitaarriffs, sterke songs, sterke concerten.
Dit bewezen ze met de StuBru-hits ‘Ricochet’, ‘Number One’ en ‘What’s Going On’ en de concerten op o.m. Rock Werchter, Pukkelpop en Dour.
Na het winnen van Humo’s Rock Rally was hun debuutplaat ‘Electric Soldiers’ meteen een schot in de roos. The Van Jets horen absoluut tot de fine fleur van de Vlaamse rockscene. Klaar voor de volgende stap trokken de gebroeders Verschaeve en co op avontuur naar Londen. Daar doken ze met de Engelse producer Jon Gray (The Subways, Editors, Infadels, The Kooks, etc.) de fameuze studio The Garden in voor de langverwachte opvolger ‘Cat Fit Fury’ met release op 1 maart … Greg Gordon (Wolfmother, Jet, Soulwax) mixte het album.
Nieuwe single The Future zegt alles: catchy gitaarpop met smaak op temperatuur gebracht. Rock on!

The Mad Trist
Vergelijkingen met The Eagles Of Death Metal, Hulk of Masters Of Reality en complimenten van rock goeroe Eric Corton verraden dat The Mad Trist een stevig staaltje rock kan neerzetten.
Met hun debuutplaat ‘Pay The Piper’ hebben ze een beest gecreëerd dat zichzelf amper kan beheersen. Het album besluipt je vanaf de eerste seconde en (rock’n’)rolt van het ene verhaal in het andere. TMT spiegelt je een virtuele realiteit voor, waarbij niets is wat het lijkt en niets is wat het is. Verrassende wendingen zorgen ervoor dat je gefocust blijft, maar jezelf overlevert aan de waanzinnige ‘drive’ die door heel de cd voelbaar is. Kippenvel-gevende koren, snaren, kerkorgels, heavy gitaren, stompende bassen, luid schreeuwend of muisstil fluisterend; deze plaat bezit het allemaal. Zeker een ervaring voor zowel oor als ziel. Laat het beest op je afkomen en geef je er aan over!

B-Kant featuring Mauro Pawlowski
B-Kant is een nieuw concept naar de hand van Sven Mes en Mauro Pawlowski. B-Kant brengt twee werelden bij elkaar; die van de vergeten muzikant en de hipsters van vandaag. Centraal hierin staat de voorliefde voor de oude 7” (spreek uit seven inch) singeltjes van weleer. De bedoeling is jaarlijks een plaatje uit te brengen van een ouwe getrouwe uit onze Belgische muziekgeschiedenis, beginnende met cultheld ‘the erotic voice of Joe Berluck’. Hij was ’s lands eerste discjockey en heeft een negental prachtige releases op zijn naam staan, gewild goed voor vyniljunkies allerhande allerlande. . Samen met Mauro Pawlowski heeft Joe Berluck het nummer ‘Try a little love’ opgenomen. Deze 7” is gelimiteerd op 500 exemplaren en enkel verkrijgbaar op de B-Kant parties. Platenridders van dienst snollen in hun platencollectie en serveren hun beste 7” singels, verwacht u aan een eclectische mix van obscure rariteiten, verloren parels en greatest tits!
Resident Djs are Mauro ‘tanzdebil’ Pawlowski, Jan ‘atom brain’ Wygers, Carlo Andriani (tune-up), Chubbee Bee & Johnny Fame.

Hallo Kosmo

2010-03-04T10:53:02+01:00

Het solo project van Daniel Offermann, ook bassist van Girls In Hawaii en ondertussen uitgegroeid tot een soort van “Waalse supergroep” met de drummer van Girls in hawaii, de bassist van The Tellers en de gitarist van Austin Lace in de rangen.

Met hun eerste plaat, een duitstalige, elektronische, psychedelische mengeling van Why en DAF, waren ze onder andere te zien op Dour, De Nachten en in de Vooruit. De nieuwe plaat is dansbaarder, melancholischer en eclectischer: denk Beck , Air, Daft Punk, Millionaire, ... Dan Lacksman van Telex mixte “rockpolizei” en “every line i wrote”.
Release begin 2010.

Marvelas Something

2010-03-15T18:57:35+01:00

Marvelas Something
Marvelas Something is de band rond zotterik/muzikaal genie Fulco Ottervanger, de al even geniale broertjes Segers (Simon en Frederik) en de coole Joris Cool. Zij vormden eerder ook al de harde kern van de inmiddels gestopte Members of Marvelas. Drie jaar lang hebben ze als huisband van Charlatan kunnen experimenteren. Zo hebben ze een uitgebreid repertoire samengejammed en gecomponeerd. Het resultaat is 3 platen in 1 verzamelbox: één plaat met nederlandse poppy nummers, één met rocksongs en één met psycho-psychedelische nummers. Live gooien ze dan weer alles door elkaar. Een mix die zijn succes bij de try-outs al meerdere malen heeft bewezen.

dj Daptunes
Gerd De Wilde gaat ’s nachts liever door het leven als DJ Daptunes. Hij is de producer van Daptunes Radio, waarbij hij elke zondagvond op Urgent.fm de meest wilde en funky rariteiten selecteert. Als live-dj heeft hij al op de meest diverse plaatsen gestaan om te draaien en zocht als “platendigger” al op elk werelddeel naar obscure parels. Een weird, dansbaar en diep feest gegarandeerd!

Kicks: Joakim (live)

2010-03-10T15:44:50+01:00

Joakim
Vierde keer, goede keer: Joakim, onze favoriete electro wizard, mixmaster en live performer, komt op 2 april naar Vooruit. De hyperactieve artiest Joakim Bouaziz maakte naam in de dancewereld als remixer: Air, Tiga, Medhi, Metronomy, Royksopp zijn enkele van zijn klanten. Hij schrijft ook eigen nummers: de plaat ‘Monsters & Silly Songs’ (2007) zweefde tussen donkere electro en techno/funk, 2 jaar later volgde ‘My Best Remixes’ (2009), en sinds september 2009 is er ‘Milky Ways’, dat de soundtrack van een ‘80s science fiction film had kunnen zijn. Live vergezeld van zijn driekoppige band The Disco, brengt hij eigen nummers en remixes.

Vermin Twins
Lotte Vanhamel en Micha Volders zijn Vermin Twins, een duo dat goochelt met media.
Ze houden van tekenfilms & dansen, vuile klanken en aanstekelijke melodietjes, ze knutselen en frutselen aan hun eigen universum waar machines praten en insecten jumpen, begeleid door een gehandicapte funk band.
Samen zijn ze al sinds mensheugenis, altijd op zoek naar iets nieuws en nooit hetzelfde, vergroeid als een siamees kind met progeria en attitude. Bewust van de tijd die vliegt.
Op het podium zijn ze als een vlooiencircus, ongecontroleerd en onvoorspelbaar, zonder kapsones. Terwijl Lotte haar stem in sci-fi modus uitspuwt, smeert Micha zijn Talkbox in je gezicht, soms bijgestaan door mysterieuze trawanten, soms niet. Dansbaar als ze zijn, kan de fun niet op, want hun liveshow wordt bijgestaan door zelfgemaakte visuals waarvan het oogprut je uit de ogen springt en een taxi neemt.
Vanuit het ondoorgrondelijke Vermin Lab, een plaats waar alles leeft en enkel uitverkorenen vertoeven, hebben ze hard aan hun debuut gewerkt. 19 maart ziet het voor het eerst daglicht…en winkelrekken.
En je hebt misschien al iets horen rommelen aan het Belgische muziekfirmament…
19 maart komt de langverwachte, eerste plaat van het knotsgekke, overcreatieve duo uit. Het album werd ‘EXOSKELETON’ gedoopt.

Howie Dunham
Howie Dunham, alter ego van DJ Buzz, is een dj met een ‘hip hop’ achtergrond die de laatste jaren vooral electronische muziek draait – house, fidget, electro en aanverwanten. Als producer heeft hij een album uit met zangeres Lady Linn, onder de naam Howie&Linn.

Who Are We
Who Are We is een Gents Dj-duo, bestaande uit Basile Nore en Jan Misseeuw, met een gegronde passie voor ‘solid elektronische beats’. Ondanks hun kort bestaan, hebben ze al een stempel gedrukt op de scene in en rond Gent, met memorabele performances in onder andere Make Up Club, Culture Club en Decadance.
Onlangs verkreeg WAW bekendheid dankzij hun schitterende remix van ‘Happy Hands & Happy Feet’ van Dada Life, die op blogs wereldwijd grote ‘hits’ kregen!
Tot op vandaag hebben ze al op hetzelfde podium gestaan naast Congorock, Chewy Chocolate Cookies en vele anderen.

Dyn-O-Mite: Joe Quarterman & Speedometer, Mo & Grazz + band

2010-03-15T18:55:09+01:00

Joe Quarterman & Speedometer
Joe Quarterman, alias Sir Joe Quarterman, zal bij de funk ‘n soul-liefhebbers altijd bekend blijven door die ene grote hit ‘(I got) So much trouble in my mind’, classic uit 1973 met zijn band Free Soul, vanaf dan ontelbare keren gedraaid op parties en gecompileerd op tal van verzamelplaten. Sir Joe Quarterman is terug van weggeweest: hij werkt aan nieuwe releases die het Free Soul-geluid uit 1973 terug willen laten horen, en hij toert met de Engelse band Speedometer, één van de meest authentieke vertolkers van powerhouse deepfunk. Speedometer heeft doorheen de jaren gewerkt met veel US funk-legendes zoals Eddie Bo, Marva Whitney, Sharon Jones, James Bell (The Highlighters), Lee Fields, Billy Wooten en Robert Moore. In maart van dit jaar brachten ze hun 5e studioalbum ‘Soul Grooving’ uit. The heaviest funk is yet to come…

Mo & Grazz & Band
Mo & Grazz is zangeres Monique Harcum en turntable fenomeen dj Grazzhoppa. Man en vrouw, echtgenoten en makers van gloedvolle hiphop, soul en gospel. Zij maakte naam bij Jill Scott en Les Nubians, hij bij Rhyme Cut Core, AKA Moon, zijn eigen DJ Grazzhoppa Big Band en als DMC en ITF dj kampioen. Zij heeft een prachtige stem, hij snelle vingers. Samen stellen ze hun 2de cd ‘Gemini’ voor met een uitstekende band bestaande uit de crème van de Gentse muzikantenscene. Mo & Grazz + band: check ze uit voor hun enige Gentse show dit voorjaar!

Monique Harcum (lead vocals), Dj Grazzhoppa (dj), Patrick Dorcean (drums), Daniel Romeo (bas), U-Gene (keyboards/backing vocals), Nina Babet (backing vocals)
Chantal Kashala – backing vocals

Thierry Steady Go! vs Souligan

Mailman Moos
Mailman is de bezieler van de enige vaderlandse communistische funkradioshow “Volksradio Moos”. Daarnaast is hij sterkhouder van de Leuvende Club Bugalu, is hij een fervente B-filmfreak en een immer goedgeluimde, kortebroekendragende en water-drinkende platenridder.

Mos Def

2010-03-04T11:30:20+01:00

De rapper Mos Def werd in de jaren ’90 getipt als 1 van de grootste beloften van de Amerikaanse hiphopscène. Als paradepaardje van het befaamde underground label Rawkus maakte hij samen met Talib Kweli en Hi-Tek een plaat onder de naam Black Star en bracht hij solo de veelgeprezen cd ‘Black On Both Sides’ uit. Op latere platen zou hij experimenteren met rock en blues en werkte hij samen met muzikanten uit Living Colour en Bad Brains. Vervolgens begon hij een professionele acteercarrière en raakten zijn muzikale activiteiten in het slop. Hij kreeg wel de kans om in bekende films mee te spelen, waaronder ‘The Italian Job’ (2003) en ‘The Hitchhikers Guide To The Galaxy’ (2005).

Mos Def werd ook bekend als criticus van sociale en politieke kwesties (onder meer ten tijde van de Katrina orkaan in New Orleans). Met zijn vorig jaar verschenen cd ‘The Ecstatic’ is Mos Def (afgeleide van de Engelse term ‘Most definitely’) zeer zeker terug als muzikant. De plaat werd alom bejubeld als een triomfantelijke comeback (zie de eindejaarslijstjes in de diverse vakbladen). Samen met Raekwon het beste wat we het afgelopen jaar hoorden!

Mos Def, met zowaar zijn eerste clubshow in België, een concert waar de hiphop-gemeenschap naar uitkijkt!

Sivert Höyem

2010-03-15T18:52:45+01:00

Sivert Höyem
Sivert Høyem is terug! Bij wie niet onmiddellijk een belletje gaat rinkelen: Høyem was de zanger van het u ongetwijfeld beter bekende Madrugada, die 2 jaar geleden tijdens hun afscheidstournee een memorabel concert speelden op Boombox in Minnemeers. In 15 jaar tijd groeide Madrugada uit tot de grootste indieband van Noorwegen, die ook buiten de landsgrenzen heel wat aanzien verwierf. Wie anno 2009 Høyem zegt, zegt nog altijd Madrugada: de mix van bezwerende zang, pikdonkere ritmes en huilende bluesgitaren. Op zijn jongste soloplaat ‘Moon landing’ etaleert Høyem eens te meer zijn unieke, zeer warme en herkenbare stem. Het album is een nieuwe start, maar tegelijkertijd een natuurlijke ontwikkeling, ontsprongen uit zijn vorig werk met Madrugada en zijn solo-carrière. Het album wordt gereleased op 26 februari en men verwacht dat de man achter de hits zoals “Into The Sea”, “The Kids Are On High Street” en “Majesty” zichzelf met dit album overstegen zal hebben. Alle nummers op zijn nieuw album heeft Sivert zelf geschreven en co-geproduceerd met gitarist Cato Salsa, van de Noorse garage-band Cato Salsa Experience. De plaat werd gemixed door John Agnello (Sonic Youth, Dinosaur Jr) in Water Music, Hoboken, New Jersey. Exit Madrugada? No way, here’s Høyem!

Christer Knutsen
Christer Knutsen is al jaren actief in de Noorse muziekscene, waar hij als pianist speelde in bands zoals Tumbleweed, maar ook bij Sivert Höyem. Samen met de groep Sacred Hearts dook hij in 2004 de studio in, met een goed ontvangen release in januari 2005 als gevolg. Dit succes deden ze nog eens over in maart 2006, toen het tweede album ‘Grand Hotel’ uitkwam. Knutsen zijn muzikale roots zijn diepgeworteld in de Amerikaanse song-writing traditie, dus werd zijn muziek snel geklasseerd onder ‘Americana, Alternatieve Country’. Als het echter aan Knutsen zelf ligt, opteert hij voor een vergelijking met het genre pure popmuziek en artiest Big Star ipv Hank Williams.

DJ SVN
‘Alomtegenwoordig en onweerstaanbaar’ wordt soms gezegd over dj SVN en dat is een waarheid als een koe, want SVN is al 20 jaar actief in de Belgische muziekscene als meer dan veelzijdig dj. SVN staat voor gevariëerde, uitdagende, speelse en verrassende dj-sets die niemand onbewogen laten. Wie geregeld de BELGIE-concerten bezoekt en een beleefd antwoord krijgt op de vraag van wie dat knappe nummer nu juist was, weet de brede muziekkeuze van SVN alvast te waarderen. Zijn werkterrein bestrijkt ongeveer heel Europa en zijn intense rave sets zijn spraakmakend.

Lefto #3: Baloji & L'Orchestre de la Katuba

2010-03-15T18:53:12+01:00

Baloji & L’Orchestre de la Katuba
Baloji aka MC Balo van Starflam was al jaren een bepalend figuur van de vaderlandse hiphop. Als solo-artiest ontbolstert hij zich pas echt met een inventieve blend van hiphop, soul, funk en afrobeat.
Was zijn solo-debuut ‘Hotel impala’ (2008) al een fantastische introductie, met de opvolger ‘Kinshasa Succursale’ ging hij op volop zoek naar zijn Congolese roots met de uitdrukkelijke bedoeling om de vijftigjarige onafhankelijkheid van het land tegen een muzikaal daglicht te houden. Hij ging er opnemen met locale muzikanten als Konono Nº1, La Chorale de la Grace en Zaïko Langa Langa. We horen op zijn plaat dan ook zeer authentieke Congolese rumba, swingende mutuashi en in Nigeriaanse funk gedrenkte reggae. Het nummer ‘Indépendence Cha-Cha’ werd gekozen als het officiële thema van het PanAfrikaanse festival 2010.
In de loop van februari toert Baloij door Congo. In maart zal hij het NewYorkse museum van Afrikaanse Kunst openen, gevolgd door een toer langs de Amerikaanse universiteiten alvorens terug te keren naar Lubumbashi om het 100-jarig bestaan van zijn geboortestad te vieren. En in april …. is hij de grote figuur van de 3de avond ‘Lefto presents’.

Hypnotic Brass Ensemble
Hypnotic Brass Ensemble bestaat uit 8 broers uit South Side Chicago. Hun vader, Philip Cochran was trompettist en componist bij Sun Ra. Hun moeders waren professionele zangeressen. Als jongens kregen ze een muzikale opleiding van hun vader maar ‘s nachts luisterden ze naar de hiphop van Public Enemy, Ice Cube en Eazy-E. Hieruit ontstond hun band: brass jazz gecombineerd met hiphop. Na tournees met groten als Mos Def en Erykah Badu werden ze bekend als 1 van de hipste brassbands ter wereld. Hun debuutplaat verscheen op het befaamde Honest Jon’s label van Damon Albarn (Blur) met gastmusici als Flea (Red Hot Chili Peppers) en Tony Allen. In Europa speelden ze al op North Sea Jazz. Dit is hun eerste Belgische concert.

Gabriel Hubert (trompet), Saiph Graves (trombone), Amal Hubert (trompet),
Tycho Cohran (suzafoon), Jafar Graves (trompet), Uttama Hubert (euphonium), Seba Graves (trombone), Tarik Graves (trompet) & Gabriel Wallace (drums)

DJ Lefto
Aangesloten bij groten zoals Brownswood, !K7, Stones Throw, Jazzy Sport en Appletree Records, Lefto heeft het ganse Oosterse hemisfeer al op zijn grondvesten doen daveren van Londen tot Tokyo en sprong over de Atlantische Oceaan om zichzelf aan San Francisco en Los Angeles voor te stellen. Als dj, producer, radiomaker (huis-dj bij Studio Brussel) én organisator, ruikt deze kat ‘dopeness’ van mijlen ver. Hij is een eclectische poppenspeler die het publiek in handen heeft, zonder grenzen noch genade. Zijn sets nemen je mee op een rollercoaster-rit doorheen alles wat gebaseerd is op dope beats en kick-ass vibes. En dit van reggae, dubstep en hiphop, tot funk, soul, deephouse en bossa. Allerlei underground klassiekers worden gemengd met het frisse, toekomstige geluid van morgen. Deze dodelijke combinatie wordt gemixt en gejongleerd aan een hoge snelheid, waardoor je nauwelijks een kans krijgt om op je adem te komen. Met andere woorden ‘Watch your head because the roof will come off!’

DJ Azer
Deze Gentse dj, en goede vriend van Lefto, heeft een goed inzicht in hits en laat ze op 9 april allemaal op je afkomen, met een schitterend feest als gevolg.

Frank Boeijen

2010-03-04T11:31:55+01:00

Frank Boeijen is al 30 jaar een vaste waarde in de Nederlandstalige muziek. De Nijmeegse zanger/liedjesschrijver heeft het patent op prachtige songs over de grote vragen en kleine dingen des levens. In zijn liedjes koppelt Boeijen teksten met een verbluffende zeggingskracht aan wonderlijke melodieën. Zijn songs nestelen zich, gedragen door de warmte van zijn stem, moeiteloos in het hoofd en hart. Het omvangrijke oeuvre van Boeijen omvat tal van klassiekers, zoals De Verzoening, Zeg me dat het niet zo is, Kronenburg Park, Vaderland en Donkerblauw. Het talent en het vakmanschap van de Nijmeegse liedjesschrijver werden trouwens al meermaals bekroond, onder meer met een Edison en een Gouden Harp.

Frank Boeijen laat zich op het podium bijstaan door getalenteerde en gedreven muzikanten. Voortdurend op zoek naar verrassende muzikale invalshoeken, brengt Boeijen live een uitgebalanceerde variatie van klankkleuren en composities. Bekende liedjes, voorzien van nieuwe, avontuurlijke arrangementen, vormen in de voorstelling een ideale bedding voor gloednieuwe songs. Zo wordt het publiek getrakteerd op pakkende ballades, breekbare luisterliedjes, swingende folk- en popsongs en zwoele symfonieën. Frank Boeijen in het theater, dat is muzikale schoonheid die je raakt en ontroert, die je beleeft met hart en ziel.

De pers over Frank Boeijen:

”Veel meer dan welgekozen woorden heeft hij niet nodig om de zaal in zijn ban te krijgen.”

Frits Spits: “Zijn muziek is een warme winterjas en daarin schuilen zijn teksten.”

In het najaar van 2009 verschijnt een nieuwe cd van Frank Boeijen.

Hans Teeuwen zingt

2010-01-04T14:45:22+01:00

Hans Teeuwen heeft bewezen dat zijn carrièreswitch van cabaretier naar jazz-zanger bijzonder geslaagd is. Hans Teeuwen, en zijn all-star begeleidingsband, ontving lovende kritieken voor zijn overrompelende optredens in theaters, clubs en festivals, waaronder het North Sea Jazz Festival in Ahoy. Komend seizoen zal deze successtory een vervolg krijgen: een nieuwe reeks optredens met een nieuw repertoire.

Hans Teeuwen brengt klassiekers uit het zogenoemde Great American Songbook, oftewel het werk van artiesten als Frank Sinatra, Cole Porter en Ray Charles, opnieuw tot leven. Daarnaast voegt Hans Teeuwen meer en meer eigen geschreven nummers toe aan dit repertoire, waaronder het nummer ‘Baseball Bat’; de Engelstalige versie van het welbekende liedje ‘Snelkookpan’ en ‘Dr. Hemmington’, een lied uit zijn Engelstalige stand up show.

Hans Teeuwen wordt begeleid door een kwintet bestaande uit de crème de la crème van jonge Nederlandse jazzmusici. Op gitaar Jesse van Ruller; al in 1995 winnaar van de Thelonious Monk Competition in Washington; bracht inmiddels vele eigen cd’s uit, van New York tot Japan. Op altsax Benjamin Herman; in 2006 winnaar van de VPRO/Boy Edgar Prijs, in 2008 winnaar van de Edison Award, en eigenaar van een complete prijzenkast met zijn New Cool Collective. Op piano Ruben Hein; studeerde summa cum laude af aan het Conservatorium van Amsterdam, is tevens lid van Pete Philly & Perquisite en werkt aan zijn eigen album. Op bas Kasper Kalf; speelt (inter)nationaal met diverse ensembles, zoals Pete Philly & Perquisite, Monsieur Dubois en het Rotterdams Philharmonisch Orkest. En op drums Joost Kroon; afgestudeerd aan het Rotterdams Conservatorium met een 10 Cum Laude, speelt in de band Kane, en is vast lid van het New Cool Collective.

Hans Teeuwen Zingt in de pers:

”Zeker was wel dat de vuurdoop van cabaretheld Teeuwen als swingende crooner te midden van de groten der jazz meteen kon worden bijgeschreven als de eerste sensatie. Geen imitatie van The Voice, maar prompt een eigen stem(pel), niet in de laatste plaats ook dankzij de puntige begeleiding van zijn kwintet.” AD (North Sea Jazz)

”Uitbundig en met de flair van een rasentertainer uit Las Vegas.” NRC (North Sea Jazz)

”Wie goed luistert hoort dat Teeuwen een geniale jazz-zanger is, met een perfecte timing en een uitstekende techniek. Tel daar de toppers uit zijn band bij op en we kunnen met gemak spreken van een van de beste Nederlandse jazzplaten van de laatste tijd. Sterker nog, Teeuwen zou samen met zijn band elk jazzfestival plat kunnen spelen.” Nu.nl

”De muziek komt het best tot haar recht in een theaterzaal waar iedereen er met zijn volle aandacht bij is en Teeuwen de ruimte krijgt de jazzster te worden die hij is.” 3voor12.nl

”De scherpte van Sinatra wordt gecombineerd met het explosieve van Nick Cave. In één klap heeft Teeuwen zich neergezet als een van de beste hedendaagse jazzvocalisten, die het in zich heeft om down town Manhattan én Las Vegas te doen schudden op hun grondvesten.” Eric van ‘t Groenewout – The Hague Jazz

”Wat een timing, wat een stem, en wat een tekstbehandeling. Teeuwen ‘doet’ Sinatra, maar hoewel zijn stem net zo’n zilverig-hard streepje heeft en hij net zo vakkundig blijkt in het laten spreken van de woorden, staat daar bepaald geen imitator.” Leidsch Dagblad

Admiral Freebee

2010-03-04T11:44:38+01:00

Onze favoriete admiraal heeft zijn tijd genomen om een fantastische nieuwe plaat in te blikken: ‘The Honey & The Knife’ wordt nu al door insiders getipt als zijn beste cd. Het grote publiek maakte al kennis met de verrassende single ‘Always On The Run’, waar je nu eens niet de bekende Neil Young-invloeden in kunt horen. Eigentijds, melodieus en toch traditioneel: Tom Van Laere heeft zich herbrond. Veel solo gespeeld, de bevlogenheid van zijn debuut hervonden, en met producer Jo Francken in Motormusic in een recordtijd de nieuwe nummers van zijn 4de cd opgenomen. IJzersterk, met briljant gitaarspel, expressieve zang en intelligente overdubs. We wensen hem toe: na Vlaanderen de Wereld!

Shining / special guest: Drums Are For Parades

2010-03-03T16:21:41+01:00

Drums are For Parades selects

Shining, tien jaar terug een experimentele jazzband, maar nu opgeschoven richting progrock, elektronica en extreme metal is beslist een van de opwindendste exportproducten van Noorwegen. Op de laatste editie van Noorderslag / Eurosonic, het Nederlandse showcasefestival waarop nieuwe Europese hypes worden gemaakt of gekraakt, gooiden ze hoge ogen. De Nederlandse pers kwam woorden te kort: “te goed om onopgemerkt te blijven!”, “opwindend, hard en experimenteel. Persoonlijk hoogtepunt van de eerste Eurosonic-avond.” Of “Ik weet eigenlijk niet waar Shining over zingt, wel dat dit hun hit wordt.” In Vooruit stelt de band hun inmiddels al vijfde langspeler voor: ‘Blackjazz’. Live, vuur en vlam verzekerd.

Special guests zijn Drums Are For Parades. Deze Gentse heavy metal band zijn een jaar lang “artist in residence” in Vooruit en organiseren kleine interventies, gastoptredens of andere acties in aanloop naar de release van hun plaat in de herfst. Ze zullen een try-out spelen met bijna uitsluitend nieuwe nummers en hebben en passant de saxofonist Jørgen Munkeby van Shining gevraagd om samen iets op te nemen voor hun nieuwe plaat. Als de timing het toelaat zullen ze die avond al een voorproefje van die samenwerking op het publiek loslaten. Dit speciale concert is tevens hun enige clubshow dit voorjaar!

Gabriel Rios, Feat. Jef Neve & Kobe Proesmans

2010-02-18T10:47:15+01:00

De beste ideeën ontstaan zomaar. Zonder al te veel nadenken. Spontaan. Je begint iets te zingen. Iemand valt in op de piano. Iemand slaat op een paar trommels. En plots is daar: magie. Je kijkt naar elkaar. Je leest in elkaars ogen: “Dit is geweldig. Dit smeekt om meer.”

Zo vonden popster Gabriel Rios, jazzvirtuoos Jef Neve en percussiewonder Kobe Proesmans elkaar enkele jaren geleden op een avond tijdens de Zamu-awards. Ondertussen deed het trio over heel Vlaanderen zalen vollopen door elkaars songs helemaal uit te kleden en in hun naakte essentie te spelen. Nu starten ze een tweede tournee waarop ze ook nieuw materiaal zullen spelen.

De Puertoricaanse Belg Gabriel Rios maakt delicatessenpop voor een groot publiek. Zijn nummers Broad Daylight, What’s This?, Angelhead en I’m Gonna Die Tonight scheerden langs de toppen van de muzieklijsten. Pianist Jef Neve is dan weer de jeune premier van de Belgische jazz. Hij maakt de best verkopende jazzplaten in België, schreef de soundtrack voor ‘Dagen zonder lief’ en ‘De helaasheid der dingen’ en krijgt jubelrecensies in de binnen- én buitenlandse pers. Percussionist Kobe Proesmans vult het trio aan. Hij ontwikkelde na zijn studies in Havana een heel eigen muzikale stijl. Op zijn cv staan onder meer Arno, Zita Swoon, Magnus, dEUS, El Tattoo del Tigre en Obatala.

Bedroom Community ft. Sam Amidon, Valgeir Sigurdsson, Ben Frost & Nico Muhly (support: Lyenn)

2010-03-04T11:33:23+01:00

Bedroom Community is een IJslands label dat op dit moment vier artiesten telt. Valgeir Sigurdsson is de stichter. Hij verzamelde rondom zich de New Yorkse hedendaagse componist Nico Muhly, Australiër Ben Frost met kernwoorden als ‘experimental’, ‘ambient’ en ‘drone’, en folkmuzikant Sam Amidon, oorspronkelijk uit Vermont.

Een geval apart, die Bedroom Community. Valgeir Sigurdsson houdt het bij sprookjesachtige composities, Ben Frost kiest voor dreunende drones, Nico Muhly is een klassiek geschoolde pianist en Sam Amidon verspreidt folk met zijn banjo. Samen spelen ze al één lange set. Bovendien worden ze begeleid op trombone, viool, cello en slagwerk.

Meer dan een collectief samenspel is deze Whale Watching Tour een logisch verlengstuk van de niet aflatende, grensoverschrijdende, muzikale uitwissleingen waarmee de 4 hoofdfiguren zich afgelopen jaren onledig hielden.

Begin november bezorgden deze heren ons nog een bijzonder fijne en sfeervolle zondagnamiddag in de AB. Op 19 april komen ze naar Gent! PS: Wegdromen en heimwee naar de weidse Ijslandse vlaktes is toegestaan.

SAM AMIDON
Sam Amidon kennen we als de gitarist van Doveman, waar ook zijn maat Thomas Bartlett (piano, percussie en gitaar) bij speelde. Ook in het soloproject van Amidon genaamd ‘Samamidon’ speelt Bartlett een meer dan belangrijke rol. Het duo bracht in 2007 hun debuut uit ‘But This Chicken Proved Falsehearted’, een jaar later gevolgd door ‘All Is Well’ op het Bedroom Community Label van Valgeir Sigurdsson. Nieuwe plaat komt binnenkort uit!

VALGEIR SIGURDSSON
Valgeir Sigurdsson is een van de beste IJslandse producers. Op zijn cv prijken intussen samenwerkingen met Björk, Lars Von Trier, Sigur Ros, Cocorosie, Kate Nash en Bonnie ‘Prince’ Billy. Naast het oprichten van IJslands’ meest gerenomeerde studio, de Greenhouse Studios, en een eigen label, het Bedroom Community Label, heeft de man ook nog een solocarriere. Qua workload kan dat tellen. Check zeker zijn debuutplaat uit 2007 ‘Ekvílibríum’!

BEN FROST
Ben Frost is sinds ‘Theory Of Machines’ niet meer weg te denken uit de wereld van de elektronische muziek. Sinds die release staat hij op gelijke hoogte met andere wonderkinderen in het genre zoals Christian Fennesz en Tim Hecker. Met zijn 5de plaat ‘By The Throat’ getuigt Frost alweer van een bijzonder hoog niveau.

NICO MUHLY
Nico Muhly is pianist/componist die in het verleden al samenwerkte met Björk (zie ‘Oceania’). Recent werkte hij nog mee aan ‘Veckatimest’ van Grizzly Bear en ‘The Crying Light’ van Antony & The Jonhsons. Daarnaast schreef de man een resem composities bij elkaar voor koor, piano, percussie, ensembles, … o.a. voor de soundtrack van de film ‘The Reader’. Ook Valgeir Sigurdsson merkte het talent van Muhly op en bracht via het Bedroom Community ‘Speaks Volume’ (2006) en ‘Mothertongue’ (2008) uit.

De Belgische artiest Lyenn is support bij het geheel.
Lyenn, oftewel Fred Jaques, is Belgisch-Brits singer-songwriter-talent dat getipt wordt voor eindejaarslijstjes. Sinds begin november slaat zijn debuutplaat ‘The Jollity Of My Boon Companion’ liefhebbers van het betere lied het met verstomming. Die plaat kwam er trouwens omdat Lyenn uitgenodigd werd door Marc Ribot (Tom Waits, Elvis Costello, John Zorn) om op te nemen in diens New Yorkse studio. Live een belevenis: improvisatie, passie & klasse. Spread the word!

Charles Gayle & Han Bennink / Kris Defoort Trio

2010-03-09T17:45:06+01:00

CHARLES GAYLE & HAN BENNINK
Charles Gayle & Han Bennink, met elk een carrière van meer dan 40 jaar achter de kiezen, zijn twee jazzmonumenten die je maar zelden samen op een podium ziet.

Gayle leefde meer dan 20 jaar als straatmuzikant. Hij speelde wat hij wou, wanneer hij wou en hoe hij het wou: “the free-est of free jazz”. De jaren ‘90 brachten de pianist/saxofonist dan toch naar het podium van de New Yorkse muziektempel The Knitting Factory en heel wat Europese concertzalen. Ondertussen heeft hij al een resem cd’s op zijn naam staan, die hij solo, met zijn trio of kwartet opnam.

Han Bennink leefde zich als kleine jongen al uit op stoelen en tafels. Zijn ouders duwden hem al gauw een drumstel in de handen, maar Bennink heeft nog steeds een voorliefde voor onconventionele percussie-instrumenten. Hij speelde bij zowat alle grootheden van saxofonist Sonny Rollins en pianisten Myra Melford, Misha Mengelberg en Fred Van Hove tot gitarist Eugene Chadbourne en trompettist Dave Douglas, ... Vorig jaar was hij nog in Vooruit te zien met zijn Han Bennink Trio, nu komt hij langs voor een unieke samenwerking met Charles Gayle.

KRIS DEFOORT TRIO
In 2010 geeft componist/pianist Kris Defoort een reeks concerten, deze keer met Nicolas Thys (contrabas) en Lander Gyselinck (drums). Kris Defoort ken je van de wereldcreaties ‘The Woman who Walked Into Doors’ (2005) en ‘House of The Sleeping Beauties’ (2009): 2 opera’s in regie van Guy Cassiers. Als improviserend pianist speelde Kris Defoort bij verschillende jazzformaties waaronder Dreamtime en Soundplaza. Sinds 1998 is hij componist in residentie bij muziektheater LOD. Nicolas Thys is één van die uitzonderlijke bassisten die moeiteloos switcht tussen akoestisch en elektrisch. Hij studeerde in Hilversum, woonde in New York en speelde met klinkende namen als Marc Turner, Toots Thielemans en Bill Carrothers. De derde in rij is opkomend talent, en student van Kris Defoort: Lander Gyselinck op drums.

Voor de vrije improvisaties zal het trio zich laten inspireren door flarden tekst van Kris’ favoriete auteurs. Verwacht je verder aan bestaande composities van Soundplaza, afgewisseld met nieuwe arrangementen en bewerkingen van jazz standards en/of popsongs à la Prince en Sting.

Erland and the Carnival

2010-01-06T14:13:46+01:00

De Britse folkrockband Erland & The Carnival heeft schoon volk in de rangen: gitarist Simon Tong speelde vroeger bij The Verve, Blur en The Good, the Bad & the Queen, drummer Daiv Nock werkte met The Orb, The Cult en Paul McCartney.

Naar eigen zeggen mixen ze Britse folk traditionals met ‘desert psyche’ en ‘garage punk’. De verwachtingen voor hun debuut, dat in januari 2010 verschijnt en opgenomen werd in de studio’s van Damon Albarn (Blur), zijn hoog gespannen. In maart mogen ze op tour met Tunng, in april steken ze de plas over om ook België van hun kunnen te overtuigen.

Fabrizio Cassol

2009-10-25T15:38:24+01:00

“Geweldig concert… Wereldklasse.” De reacties op het concert van saxofonist Fabrizio Cassol (Aka Moon) en zijn VSPRS-Orchestra in Vooruit in 2007 waren unaniem lovend. Toen ging hij met zijn ensemble aan de slag met Monteverdi’s Mariavespers voor de dansvoorstelling VSPRS van Alain Platel en Les Ballet C. de la B. Een jaar later nam hij de Mattheuspassie van Bach onder handen voor Platels voorstelling Pitié. Cassol dikt de compositie van Bach aan met pittige jazzstructuren en zelfs latino-invloeden. In Vooruit brengt hij dit muziekstuk boordevol emotie met een resem topmuzikanten als de Franse fluitist Magic Malik en violist Tcha Limberger en de magische stemmen van Serge Kakudji en Cristina Zavalloni. Want ook zonder de choreografie blijft Pitié een meesterwerk “van een haast verbluffende schoonheid.” (Kwadratuur.be)

“Nu eens klinkt Pitié sober of meditatief, terwijl op andere momenten de mysterieuze kaart getrokken wordt en er ook rijke en zelfs wervelende passages te horen zijn. Cassol respecteert de indrukwekkende melodische en harmonische rijkdom van Bach. De saxofonist zijn aanpassingen zijn nooit fragmentarisch of ironisch, worden nooit flauw swingende barok, maar klinken erg integer en bijzonder menselijk.”
(Kwadratuur.be over Pitié van Aka Moon)

Arid

2010-02-17T18:23:11+01:00

Twee avonden voor een volle AB, dat verdient ook een bezoek aan Gent. Arid komt op 26 april, ‘Under The Cold Street Lights’ verschijnt op 1 maart 2010 bij Pias.

De stembanden van Jasper Steverlinck werden al te vaak vergeleken met die van andere knappe kopstukken: Buckley, Bono, Bruce. De magie van Arid schuilt vooral in de combinatie van Steverlinck met het snedige gitaarspel van David Du Pré en de pittige drumpartijen van Steven Van Havere.

Alles begon met ‘Little Things Of Venom’, een verslavend schijfje geproduceerd door Dave Anderson (Fine Young Cannibals, Edwyn Collins), met gastrollen voor Piet Goddaer (Ozark Henry) en David Dewaele (Soulwax). Meteen goed voor een platendeal met Columbia Records en een Amerikaanse release.
Arid was vertrokken. Ze deden het met Suede, speelden Europa plat met Counting Crows, haalden de line-up van alle grote muziekfestivals en lieten zich zien én horen in de indrukwekkende IMAX 3D-film ‘Haunted Castle’. “Tof”, zeiden de mannen, en ze deden er nog een tweede succesvolle studioplaat (All Is Quiet Now), een theatertour en een livealbum bovenop.
Nadat Jasper solo zijn ding deed op ‘Songs Of Innocence’ en een monsterhit scoorde met de Bowie-cover ‘Life On Mars’, bevestigde Arid in 2008 opnieuw met ‘All Things Come In Waves’.
Over ‘Under The Cold Street Lights’, het vierde studioalbum, bloklettert De Morgen: “de nieuwe Arid klinkt rauwer en zinnelijker”. De snoeiende single ‘Come On’ is daar het eerste sterk staaltje van. De band heeft dan ook bewust gekozen voor meer geëxperimenteer met sound en instrumenten. Vintage synths, distorted strings en autoharp maken het geluid van de nieuwe Arid verrassend gevarieerd. Live het sterkst: wie hun platen soms te gepolijst vindt, valt achterover van de sexy synergie on stage. Dramatisch en krachtig, mysterieus en melodisch. Het ontdekken waard, maar dat had u al begrepen.

Roadburg speelt het voorprogramma.

The Black Box Revelation

2010-02-17T18:06:13+01:00

The Black Box Revelation ontvingen niet toevallig onlangs een M.I.A. als beste Belgische live act. Het duo Jan Paternoster en Dries Van Dijck speelde de afgelopen jaren op zowat alle Belgische podia (in het Democrazy-parcours was dat een uitverkochte Balzaal van Vooruit en een uitverkochte Minnemeers) en trokken ook succesvol door Engeland en de States. dEUS en Ghinzu namen hen wàt graag mee op sleeptouw. Alle singles uit hun debuutcd ‘Set Your Head On Fire’ werden stevige StuBru-hits. En nu is er de langverwachte 2de cd ‘Silver Threats’ waaruit alvast single ‘Do I Know You’ momenteel de Afrekening bestormt. We willen u alvast deze recensie in NME niet ontnemen: “The songs on this second album are exciting and catchy but at the same time raw and bluesy”. Wie zijn wij om hier nog iets zinnig aan toe te kunnen voegen? Behalve deze misschien: hun concert in AB dit voorjaar was in no time uitverkocht …

De Mens

2010-02-17T17:51:23+01:00

‘Is Dit Mijn Hart?’: de titel van de nieuwe cd van De Mens vertelt de helft van het verhaal, de muziek doet de rest; Frank Vander linden (onlangs nog solo in een uitverkochte Handelsbeurs) klinkt emotioneler dan ooit. De Mens volgt op de voet. Noem het emopop à la R.E.M. en The Smiths, of moderne rock à la Interpol of Editors, maar dan wel: in het Nederlands.

Live is het trio Vander linden/Dirk Jans/Michel De Coster al meer dan vijftien jaar de norm. Trots en met hun gebruikelijke vuur stellen ze hun elfde verzameling songs voor. Met ‘Ik Droomde Dat Ik Sliep’, ‘Dak Van De Wereld’, ‘Buiten Spelen’, ‘Ambulancier’ en ‘DJ Wanhoop’: titels die staan te branden om de lijst ‘Dit Is Mijn Huis’, ‘Kamer In Amsterdam’, ‘Zonder Verlangen’ te vervoegen. De Mens staat voor meer dan 600 succesvolle optredens en songs die iedereen kent en uit het hoofd kan meezingen. ‘En in Gent’? Jazeker!

Support door Été 67, 1 van de populairste bands in Wallonië die het verdient om ook over de taalgrens potten te breken. Hun 2de plaat komt nu uit!

The Prongs feat. Thomas Smetryns & Kaffe Matthews

2010-03-04T09:42:56+01:00

Thomas Smetryns en Kaffe Matthews zijn twee muzikanten met een voorliefde voor experiment, op zoek naar manieren om muziek te beleven in plaats van er gewoon naar te luisteren. Smetryns gaat aan de slag met stemvorken die verschillende tonen produceren, terwijl Matthews die geluiden in real time samplet en bewerkt. Hoe dat precies zal klinken? In elk geval als iets dat je nog nooit heb gehoord.

Thomas Smetryns is een hedendaagse componist en muzikant die Kaffe Mathews – een elektronicamuzikante die faam verwierf door haar live sampling technieken – onmoette in een project met het Hermes ensemble. Het klikte meteen tussen beide muzikanten. Smetryns vertelde Matthews over zijn fascinatie voor stemvorken: zo blijkern er stemvorken te bestaan met verschillende toonhoogten die ook gebruikt worden in de astrologie en voor andere doeleinden. Smetryns schuimt het internet af op zoek naar stemvorken – van de allergrootste tot hele kleine. Matthews was meteen verkocht. Voor haar klonk een verzameling van anders getunede stemvorken hemels. In de Domzaal wordt een magische cirkel stemvorken gebouwd. Matthews zal de klanken die Smetryns uit de stemvorken tovert live samplen en bewerken.

Kaffe Matthews is gerenommeerd voor haar onderzoek naar muziek en elektronica. Zo ontwikkelt ze zelf software om geluiden te bewerken en maakte ze geluidsinstallaties voor o.a. Ars Electronica. Ze werkte onder andere samen met Christian Fennesz, het Finse Pan Sonic en This Heat drummer Charles Hayward.

The Guardian. ”This woman rocks. Incredibly too it’s all being made from two hidden microphones somewhere around here and that wired up violin: and, that laptop’s memory was empty at the start. This is certainly worth checking out for something more than a night out”.

Festival van de amateurkunsten

2010-03-08T14:24:48+01:00

1 op 3 Vlamingen beoefent actief kunst in de vrije tijd. Vlaanderen mag trots zijn op zoveel creativiteit. Het wordt hoog tijd om daar groots mee uit te pakken!

Op 2 mei 2010 vindt in Gent een uniek evenement plaats waarbij gemikt wordt op een deelname van maar liefst 5.000 uitvoerders. De hele zone tussen Minard en Sint-Pietersabdij zal worden ingenomen door vele gepassioneerde kunstenaars en hun talrijk publiek.

Het evenement behelst ondermeer een optreden van een massakoor en een taptoe van muzikanten. Je kan je lichaam laten kalligraferen, met een marktzanger door het evenement trekken, het theatraal jongerendorp bezoeken, meedansen in de silent disco, je laten gaan in het multimedialab én je kan je kans wagen op de podia van de 3 minutes of fame.

Het programma biedt voor elk wat wils. De hele dag word je ondergedompeld in kunst en creativiteit: doe zelf actief mee of geniet van andermans creatieve uitspattingen!

Alle info via www.festivalvandeamateurkunsten.be

Tom Wouters' Flick-Flack-Bat / Elephant 9

2010-03-15T19:28:27+01:00

Tom Wouters is een vaak geziene gast op Vlaamse jazzpodia als lid van o.a. RadoKUKAorkest, Flat Earth Society, Crap Squeezer en Kamikaze. Velen denken met nostalgie terug aan het trio Payday in March dat hij 10 jaar geleden oprichtte maar ondertussen terziele ging. De spitse vinnige jazz van het trio is nu ook het uitgangspunt voor Flick-Flack-Bat.

De band verenigt ruige jives en tedere finesse. Wouters en co schrikken er dan ook niet voor terug songs tot op het bot uit te kleden om ze dan met gedurfde improvisaties opnieuw aan te dikken. Dat spanningsveld tussen compositie en improvisatie vormt de springplank waar Flick-flat-Bat zich graag op afzet.

Elephant 9 verzamelt schoon volk uit de Noorse avant-garde scene. Zo speelt toetsenist Ståle Storløkken bij Supersilent en Humcrush (in Vooruit in okt 2008) en maakt drummer Torstein Lofthus mooi weer bij Shining (dat in april z’n nieuwe cd voorstelt in Vooruit). Het trio doet denken aan de organ trio’s van de jaren ‘60 en ‘70, maar dan vertaald naar vandaag: strak en funky. Hun eerste cd ‘Voodoo’ wierp hoge ogen. Uncut noemde het album “fabulous” en de BBC besloot wijselijk: ”This disc is exciting enough, but Elephant9’s full damage is probably done during a live show, in front of a very worried audience.” Ondertussen heeft de groep met ‘Walk the Nile’ een nieuwe release klaar.

Carla Bley & The Lost Chords

2009-11-16T12:27:59+01:00

Dit concert maakte deel uit van het gezamenlijke jazzabonnement van Vooruit en De Bijloke Muziekcentrum Gent en zal plaatsvinden in De Bijloke.

Als dochter van een pianoleraar en koordirigent kreeg de Amerikaanse pianiste, orgeliste en componiste Carla Bley muziek met de paplepel ingegoten. Haar talent als componiste viel meteen op toen ze in de jaren ‘60 opnames maakte met pianist George Russell en rietblazer Jimmy Giuffre. Veel van haar composities zijn uitgegroeid tot ‘standards’. Een flinke dosis humor loopt als een rode draad doorheen haar soms minimalistische muziek. De laatste jaren treedt Carla Bley – de leeftijd van 70 intussen al een tijdje voorbij – vaak op met haar band The Lost Chords, aan de zijde van haar partner Steve Swallow. Extra gast Paolo Fresu strooit met zijn zwoele trompetklanken nog een fijn laagje Italiaanse kruiden over haar muziek.

Roberta Gigante – OrganOOn

2010-03-16T15:49:16+01:00

Roberta Gigante is een jonge, Italiaanse kunstenaar (°1986) die tegenwoordig in Brussel woont en werkt. In haar werk onderzoekt ze de ‘resonantiefrequentie’ van objecten en de manier waarop geluid zich als beeld gedraagt. Op uitnodiging van S.M.A.K. en Vooruit doet ze voor Electrified 02 haar naam alle eer aan… In het Gentse havengebied vond ze een verlaten terrein waar twaalf gigantische metalen buizen liggen. De buizen liggen naast elkaar, als losse orgelpijpen, wachtend om tot één instrument te worden versmolten. Ze hebben elk – naargelang de dikte, diameter en lengte – een eigen resonantiefrequentie en zullen door Roberta Gigante worden ingezet als in situ klankinstallatie. Haar ongewoon orgelconcert krijgt de titel ‘OrganOOn’ en zal slechts één keer te beleven zijn. Daarom tippen we wél wanneer: op zondag 9 mei 2010. De precieze locatie en een wegbeschrijving zie je verschijnen op vooruit.be en smak.be.

Rat Event: Little Women / Chaos of the haunted spire

2010-03-15T19:21:53+01:00

Het Rat Records label van drummer Teun Verbruggen neemt de Balzaal in met twee ruige avant-garde bands. Mag jazz voor jou als een mokerslag op je afkomen? Dan ben je op dit Rat Event aan het juiste adres.

Wat meteen opvalt bij het New Yorkse kwartet Little Women zijn de twee saxen die de strijd aanbinden met elkaar. Nu eens kattig klauwend, dan weer frivool bekvechtend, het levert in elk geval intense trash-jazz op die alle zekeringen doet springen. Na hun ep’tje ‘Teeth’ uit 2008 laat Little Women nu hun debuutalbum ‘Troath’ op de wereld los. Saxofonist Darius Jones maakte eerder al indruk met zijn debut ‘Manish Boy’ waar hij veel lof mee oogstte (o.a.4 sterren in De Morgen). Benieuwd of de wereld nu ook klaar is om Little Women te omarmen…

Toen Andrew “Chi” Claes (Brazzaville, Hamster Axis of the One-Click Panther) en Teun “Veto” Verbruggen (Gowk, Othin Spake, Nozzle Slag, Flat Earth Society) elkaar leerden kennen, klikte het meteen. Niet veel later stonden ze als Chaos of the haunted spire op de planken: met een combo van sax, drums en elektronica maken de twee ronkende noise en jazz waar ze een serieuze hoek van af vijlen. Heerlijk onvoorspelbaar en razend spannend.

Phosphorescent

2010-03-15T19:09:27+01:00

We verdenken Matthew Houck, aka Phosphorescent, ervan dat hij stiekem het kleine broertje is van Will Oldham. Of het neefje van de mannen van Iron & Wine. Muzikaal kan hij zich immers perfect meten met die muzikanten: na twee opgemerkte platen ‘A Hundred Times or More’ en ‘Aw Come Aw Wry’ overtrof hij zichzelf met de ijzersterke en hartverscheurende plaat ‘Pride’ uit 2007. Humo gebruikte woorden als “onthutsend mooi” en zag het als de perfecte zakdoek tegen dit aardse tranendal.

Houck verraste vriend en vijand door in 2009 ‘To Willie’ uit te brengen, een ode aan zijn held Willie Nelson. Geen tearjerkers, wel gezellige uptempo countrynummers. En wat de man ook doet: hij doet het goed.

In mei 2010 plant hij een nieuwe release, “Here’s to taking it easy”. En wanneer je het eerste nummer ‘Hard to be humble’ op zijn MySpace beluistert, lijkt het alsof hij zijn eigen raad ter harte heeft genomen. Benieuwd wat de nieuwe plaat brengt!

Howie & Linn

2010-03-15T19:11:32+01:00

Howie & Linn is dj/producer Howie Dunham (aka Buzz) en zangeres Lady Linn (aka Lien De Greef). Beide hebben ze een lange staat van dienst. Buzz als hiphop dj en tegenwoordig als Howie into electro, house en fidget beats. Lady Linn als zangeres van the Magnificent Seven met de bijhorende fameuze hitstatus dankzij hitsingle ‘I don’t wanna dance’ en de MIA’s (Music Industry Awards). Samen vormden ze enkele jaren geleden Skeemz.

Als Howie & Linn brengen ze pop, rave, eurotrance en electro. De eerste single ‘Beat the blues’ is het prototype van de uptempo dancepop nummers die je ten overvloede aantreft op de cd die begin april uitkomt. Wij moesten alvast even wennen. Live worden Howie & Linn omringd door levensechte muzikanten: Isolde Lasoen (drums), Jan Goossens (bass) en Luk Vermeir (keyboards).

Fred Frith 'Cosa Brava'

2010-03-15T19:16:35+01:00

Fred Frith is een legendarisch gitarist. Hij maakte het mooie weer tijdens de progrock-periode met legendarische bands als Henry Cow en Art Bears. Eenmaal in New York trok hij alle regsiters open met muzikanten van de downtown-scene. Hij speelde bij Zorn’s Naked City, Laswell’s Material, The Residents en had zijn eigen fenomenale trio Skeleton Crew met Zeena Parkins en Tom Cora. Hij had zo’n status bereikt dat een documentaire film over zijn persoon niet uit kon blijven: de docu ‘Step Across the Border’ is nog steeds een pareltje van een muziekfilm. Ondertussen heeft Fred Frith zijn aura geïnstitutionaliseerd met de post van Professor Compositie aan het vermaarde Mills College.

Frith begon echter de ruwe sound van echte rockmuziek te missen, net als de chemie van het samen creëren en repeteren met anderen. Daarom omringt hij zich in Cosa Brava met straffe madammen als Carla Kihlstedt (2 Foot Yard, Tin Hat, Sleepytime Gorilla Museum) en Zeena Parkins (met Frith ook in Skeleton Crew en Keep the Dog en verder bekend van samenwerkingen met o.a. Elliott Sharp, John Zorn, Björk, Jim O’Rourke, Lee Ranaldo, …). Met de drums van Matthias Bossi (eveneens Sleepytime Gorilla Museum en) en de geluidsmanipulatie van The Norman Conquest leidt dat tot een explosieve cocktail van experimentele jazz, free folk en stevige rock. In maart verschijnt hun nieuwe album ‘Ragged Atlas’ op Intakt Records, in mei stellen ze de plaat voor in Vooruit!

”The musicians in Cosa Brava can improvise, read scores, AND rock the house. … Like I say, if you pick the right players, chances are the music will take care of itself.” (Fred Frith)

Goran Bregovic & the Weddings and Funerals Orchestra

2010-03-08T14:22:50+01:00

Goran Bregovic, de man die de Balkan- en Gipsymuziek op de kaart zette, wordt 60 jaar, en dat moet gevierd worden; met een concert in Gent! In april 2007 speelde hij zijn laatste optreden op Belgische bodem, voor een uitverkochte Bozar.

Goran Bregovic werd op 22 maart 1950 in Sarajevo geboren en is één van de meest erkende moderne componisten uit de Balkan. Hij speelt al viool en gitaar sinds zijn kindertijd. In 1971 richtte Goran, samen met Zoran Redzic, zijn eerste band ‘Bijelo Dugme’ op. Hij was de componist en songwriter van de groep. In 1976 bracht Goran Bregovic zijn eerst soloalbum uit. Wanneer ‘Bijelo dugme’ ermee stopte, stapte Goran de wereld van de filmmuziek binnen. Hij maakte soundtracks voor films zoals ‘Time of the gypsies’ (1989), ‘Arizona dream’ (1993) en ‘Underground’ (1995). Sinds 1998 toert Goran Bregovic de wereld rond met zijn Weddings and funerals Orchestra.
In 2008 maakte Goran zijn nieuw album ‘Alcohol’, dat hij voor de eerste keer in België zal voorstellen.

Support is het Nederlandse Mala Vita (met leden uit Italië, Servië, Bosnië en Nederland) die dansbare polkapunk, ska en reggae spelen. In de lente van 2007 hebben ze hun eerste album ‘Disorganizzata’ uitgebracht, geproduced door Gambeat, de bassist van Manu Chao. De hoogtepunten van hun vorige optredens zijn: Lowlands in Nederland, Exit festival in Servië, Sziget festival in Hongarije, Folkfestival in Dranouter, Polé Polé op de Gentse feesten en in Turn & Taxis in Brussel.

Jesse Dee

2010-03-01T15:26:35+01:00

De jonge Jesse Dee heeft evenveel soul in zijn lijf als Al Green (voor wie hij het voorpramma mocht verzorgen) en Otis Redding – of voor de iets jongere medemens: als Jamie Lidell en John Legend. Stomend heet en swingend als de beesten! Jesse Dee zorgt met de zomer voor de deur gegarandeerd voor een feelgood-feestje in het Vooruitcafé!

”De hemelpoort zwiert open als Jesse Dee begint te zingen. Veertig jaar geleden zou hij zijn onthaald als een verbluffende debutant, met een fluwelen stem die afwisselend herinnert aan Solomon Burke en Al Green; in dit tijdsgewricht is hij, even overduidelijk, ongegeneerd retro. Niet erg, want liever een collectie overweldigende topsongs die met twee voeten in het verleden staan dan ongefundeerde nieuwlichterij. En overweldigend zijn de liedjes op ‘Bittersweet Batch’, stuk voor stuk, gemarineerd als ze zijn in gitzwarte soul of gekartelde R&B. En met R&B bedoelen wij: goeie ouwe rhythm & blues.” (Humo)

Garcia plays Kyuss

2010-02-17T17:40:18+01:00

John Garcia, lid van Slo Burn, Unida en Hermano en recent nog te horen op Lotuk van Arsenal, is natuurlijk vooral bekend als frontman van Kyuss. Als jonge knaap richtte Garcia samen met gitarist Josh Homme, bassist Chris Cockrell en drummer Brant Bjork (Sons Of) Kyuss op. In oktober 1995, 3 maanden na de release van hun 5e studioalbum ‘… And The Circus Leaves Town’, waarmee (met dank aan MTV) een internationale doorbraak verwacht werd, gaf Kyuss er de brui aan.

Hun laatste opnames werden gereleased als 10” op het cultlabel Man’s Ruin van Frank Kozik, en later heruitgebracht als split CD met Josh Homme’s toen nog onbekende Queens Of The Stone Age. Kyuss heeft ondertussen de status van een legende gekregen en beïnvloedde duizenden jonge rockbands.

15 jaar na de triomfantelijke doortocht van Kyuss in de Vooruit, vindt Garcia de tijd rijp om de muzikale erfenis van de desertrocklegende nieuw leven in de blazen op de podiumplanken. Op 29 mei komt hij naar diezelfde Vooruit terug met Garcia Plays Kyuss, een uniek en eenmalig project waarbij John Garcia met een ijzersterke liveband louter nummers van Kyuss zal spelen. De voorverkoop voor dit concert begint aanstaande zaterdag 6 februari. Mis deze eenmalige show niet!

Red Zebra / Aroma di Amore

2010-03-03T16:55:22+01:00

Meer info volgt gauw

Gentleman and the Evolution

2010-02-17T17:56:51+01:00

Samen met Alborosie is Gentleman, alias Otto Tillman, Duitser van origine, de laatste jaren uitgegroeid tot één van de grootste Europese reggaesterren, die ook in België hoge toppen scheert. In 2008 speelde hij nog een zeer gesmaakt concert in de Ancienne Belgique. De wereldtournees volgen elkaar vlotjes op, en meteen naar 1 in de Duitse hitparade is ook al geen probleem. Gentleman pendelt al meer dan 10 jaar en 5 cd’s lang tussen Keulen en Kingston, en is zelfs het Jamaïcaanse patois meester. Gentleman heeft duidelijk niet alleen succes in de Duitstalige gebieden; hij krijgt veel respect van alle Jamaicaanse artiesten. Zo werkte hij samen met o.a. Sizzla, Morgan Heritage, Tony Rebel, Marcia Griffith, Cocoa Tea, Anthony B, Barrington Levy en Capleton.

Zijn muziek is een mix van roots, ragga en toasting. Dit voorjaar verschijnt zijn nieuwe cd. Zoals de naam en de songtitels laten vermoeden is er bij Gentleman veel plaats voor oprechte liefde en verdraagzaamheid. Respect!

Steven De Bruyn, Tony Gyselinck & Roland

2010-02-17T18:01:31+01:00

Het moest er eens van komen: mondharmonicavirtuoos Steven De bruyn (El Fish, the Rhythm Junks) trekt op pad met Tony Gyselinck, een van de allerbeste jazzdrummers van het land (BRT Jazzorkest, Toots Thielemans Kwartet, maar ook Jo Lemaire en Rocco Granata) en de volledig uit Rupelse klei opgetrokken gitaarlegende Roland (bekend van zichzelve). Voor het eerst treden deze drie heren van stand samen op, en toch voelt elk optreden als een eenmalig reünieconcert van een legendarische band uit vervlogen tijden. Het vonkt en het knettert, het vlamt en het laait. Een uniek treffen van drie eigenzinnige koppigaards. Op het haardvuur gooien ze takken blues, stronken jazz en spaanders electronica, naast een bussel sprokkelhout met skiffle, bebop, folk en soul. Een avontuurlijke reis. Een sprong in het duister. Ieder trekt zijn plan. We gaan toch niets afspreken zeker? Drie kwajongens op zwerftocht. ’t Werd stilaan tijd, gedomme.

Steven De Bruyn, Tony Gyselinck & Roland zijn 5 februari (19u) te gast in het radioprogramma ‘Neve’ op Klara (met Jef Neve en Lies Steppe). Ze stellen hun tournee voor, geven een interview en spelen een aantal nummers live.

Anne Clark

2010-03-05T16:56:35+01:00

Meer info volgt gauw