Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Ter gelegenheid van het Courtisane festival zal de film ‘Qu’ils reposent en révolte (des figures de guerre)’ van de Franse activistische filmmaker Sylvain George live van muzikaal commentaar worden voorzien door jazzgrootheid William Parker.

Sylvain George (1968, Vaulx-en-Velin) studeerde filosofie en werkte enige tijd als sociaal werker, vooraleer hij zich vanaf 2004 toespitste op een lang gekoesterde ambitie: cinema. Zijn werk, dat in grote mate is beïnvloed door de filosofische erfenis van Walter Benjamin, verenigt politiek engagement met vormexperiment. “Het idee”, zegt hij, “is om films te maken die een politieke positie innemen en tegelijk inhoud niet te scheiden van vorm; om formeel hoge eisen te stellen en als filmmaker te proberen een eigen kijk en grammatica te definiëren.” Zonder enige zweem van didacticisme of dogmatisme verbeelden en allegoriseren zijn films de strijd van de “nouveaux damnés”, zij die gekneld zitten tussen de regel en de uitzondering: de gemarginaliseerden, sans-papiers, werklozen, jongeren. Voor zijn meest recente film, het indrukwekkende ‘Qu’ils reposent en révolte (des figures de guerre)’ volgde hij over een periode van drie jaar (2007-2010) het wel en wee van vluchtelingen die gestrand zijn in de Franse havenstad Calais.

William Parker (1952, New York) wordt bejubeld als een van de belangrijkste muzikanten uit de experimentele jazzscene in New York en ver daarbuiten. Hij kan bogen op een imposant curriculum, dat intussen veertig jaar overspant. Als meesterlijke bassist en improvisator heeft hij het podium gedeeld met uiteenlopende muzikanten zoals Alan Silva, Rashid Ali, Cecil Taylor, Peter Brotzmann, Derek Bailey en Hamid Drake; hij speelde in ontelbare wisselende bezettingen, leidde verschillende ensembles en componeerde tal van stukken voor opera, dans en film. Cinema vormt een van de voornaamste peilers van zijn muzikale visie – hij citeert onder andere experimentele filmmakers zoals Bruce Baillie, Stan Brakhage en Jonas Mekas als inspiratiebronnen – een visie die al even eclectisch is als geëngageerd. In een van zijn teksten schrijft hij: “Het is de rol van de kunstenaar om politieke, sociale en spirituele revolutie op te wekken. Om ons uit onze slaap te ontwaken en ons te wijzen op onze verplichtingen als mens, om het vuur van menselijk medeleven te doen ontbranden.” Op dit concert zal Parker solo de bas bespelen, wroetend in de muzikale ruimtes tussen strijkstok, vingers en snaren, in een dialoog tussen horen en zien, op zoek naar een pure ervaring van schoonheid en energie. Zoals een toehoorder een van zijn concerten ooit beschreef: “as if his bass were raw wood he was using to light an internal fire.”