Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

19:00 – NAOMI KERKHOVE & RUBEN NACHTERGAELE – WHITE OUT (Scène Theaterzaal)

Naomi Kerkhove tekent met naald en draad wonderbaarlijke werelden bijeen waarin het heerlijk verdwalen is. Bestaande uit niet meer dan zwarte draad geborduurd op een wit laken, tovert ze toch de meest kleurrijke plekken en personages tevoorschijn en bouwt ze een minifilmset op. Met een klein cameraatje neemt ze de toeschouwer mee op sleeptouw doorheen haar stoffen wereld. Muzikale duizendpoot Ruben Nachtergaele van o.a. Kapotski en de Boomfanfare zorgt voor een passende, filmische soundtrack. White Out is een kleine, maar ongelooflijk charmante voorstelling voor jong en oud. Coproductie Kunstencentrum Buda Kortrijk. (Lees meer).

20:00 – RICKY SEABRA & DIRK VERSTOCKT – KOYAANISQATSI – THE PERFORMANCE (Minard)

‘Koyaanisqatsi – Life out of balance’ is een cultklassieker uit de jaren ‘80 met een hypnotiserende soundtrack van componist Philip Glass. Met versnelde en vertraagde beelden van o.a. drukke straten, gehaaste mensen, instortende gebouwen, voorbijrazende auto’s, skylines met wolkenkrabbers en dreigende donderwolken, stelde Koyaanisqatsi de relatie tussen mens, natuur en technologie in vraag. De film zorgde destijds voor nogal wat ophef en vormt nu nog steeds een inspiratiebron voor hedendaagse artiesten: muzikant Sufjan Stevens haalde er de mosterd voor zijn film ‘The BQE’, maar ook videoclips van Madonna en zelfs The Spice Girls verwijzen naar de film. Maar hoe breng je als theatermaker een woordenloze film op scène? En kan je in deze tijden nog om de ecologische boodschap van de film heen? Seabra en Verstockt brouwen een origineel antwoord op de vragen die de film bij hen oproept… (Lees meer).

22:00 – ANDREA BELFI & MIRCO SANTI – STILLIVINGROOMS (Op locatie in de Walpoortstraat)

Stilllivingrooms is een kleine, maar onvergetelijke huiskamerperformance. Video-artiest Mirco Santi verzamelt en restaureert oude filmpjes. Zo stootte hij op heel wat amateuristische familiefilmpjes gemaakt tussen de jaren ’30 tot ’80. In ‘Stillivingrooms’ laat hij de beelden aan een beperkt publiek zien, niet in een cinemazaal, maar in iemands woonkamer. Hij projecteert de films bovendien niet op een doek, maar op muren, deuren, raamkozijnen en meubels. ‘Stillivingrooms’ flirt met de grenzen van de private en publieke ruimte en doorbreekt de familiale setting met bevreemdende beelden van een familie die je niet kent. Muzikant Andrea Belfi draagt bij aan de intieme sfeer met subtiele huiselijke geluidjes die elektronisch versterkt worden. (Lees meer).