Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Eleos et Fobos, vrees en medelijden. Die twee primaire affecten wilde de Griekse tragedie oproepen door zijn publiek te confronteren met tragische helden die een afschuwelijke lijdensweg doormaken.

Jan Fabre zoekt in zijn nieuwe productie opnieuw deze tragische dimensie op. Prometheus’ lotgevallen vormen de leidraad in zijn creatie. De mythologische rebel without a cause gaat lijnrecht in tegen de wil van de goden en steelt van hen het vuur om het aan de mens te geven. Voor Fabre is hij daarom een boegbeeld van trotse autonomie. Voor die koppige autonomie wordt Prometheus echter genadeloos afgestraft door de goden: elke nacht komt een adelaar Prometheus, vastgeketend aan een berg, in de lever pikken. De overdag dichtgegroeide wonde wordt telkens opnieuw opengereten…

In dat landschap gaat een beeldhouwer aan het werk met woorden. Jeroen Olyslaegers heeft de mythe van Aeschylos opnieuw gedicht: in acht monologen geeft hij stem aan de bewoners van de Olympos die met bijna bijbels klinkende verzen het verhaal van de held Prometheus adem en ritme geven. Eén voor één geven de Olympiërs hun visie op het verhaal van de vuurbrenger: Hephaistos die de arrogante held aan de Kaukasus ketende; Athena, de dochter van Zeus en handlangster van de vuurgod, … Tenslotte doorbreekt Prometheus het zwijgen met en doorbreekt met zijn machtige vervloeking van de oppergod Zeus: “this is a scream right from the gut; I resist.”

Fabre schetst het prometheïsche landschap tussen de Olympos, de Kaukasus en het dal waar de mensen wonen. Als in een opera schuiven tekst en beeld over elkaar heen, als eb en vloed in een deinende zee. ‘Prometheus – Landscape II’ toont zo het slagveld van onze beschaving. Prometheus’ vuur ligt er aan de basis van, maar wat deed de mens met de magische kracht van het vuur? Welke alchemie heeft hij tot stand gebracht? Waar heeft de angst voor het vuur toe geleid?

En waar is onze tragische held vandaag gebleven, vraagt Fabre zich in een eindeloos recitatief af? Waar blijft hij toch? Onze tijd heeft hem nodig. In alle toonaarden fluisteren, smeken en roepen de acteurs de held aan: “We need heroes now!”

”Briljante visuele effecten” (New York Times)