Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Mendoza -Herman: twee straffe pianisten van dezelfde generatie
Volgende donderdag twee pianisten van dezelfde generatie in Vooruit. Beiden prille dertigers. De ene Christian Mendoza een uitgeweken Peruaan die zich in Gent vestigde en hier stevige genesteld zit in de muziekscène. De andere Yaron Herman die uit Israel vertrok en Parijs als thuishaven koos.
En ze hebben allebei net een nieuwe cd uit –Christian Mendoza, Abr’- en -Ciel (De Werf cd) en Yaron Herman Follow the White Rabbit (Act music)
Ze zijn verschillend maar er zijn ook gelijkenissen. Ik ga ze niet volledig naast elkaar leggen. Het lijkt me dat Christian Mendoza meer vanuit zijn buik muziek maakt, en Herman meer met zijn hoofd – maar emotie en gedrevenheid hebben ze wel allebei
Ik was enorm verrast toen ik Christian Mendoza deze zomer op Gent Jazz met zijn kwintet aan het werk zag. Ik had hem al vaker zien optreden en was steeds gecharmeerd door zijn muziek, maar nooit trok hij mij volledig over de streep. Er was ergens iets dat haperde –ofwel in de composities of in de arrangement voor de andere muzikanten. Het klonk alsof er iets miste. Het concert op Gent Jazz zat helemaal goed. Zijn eigen spel was overtuigend en heel rijk en verscheiden. Mendoza kan stevige melodieën spelen, maar eveneens meanderen en de kleine muziek opzoeken. Ook in dat ragfijne, soms hakkelende spel was hij heel overtuigend. De muzikanten uit zijn band zijn stuk voor stuk sterke personaliteiten en slagen erin het spel van Mendoza te volgen en daar hun eigen kleur aan toe te voegen . Niet door het klassieke stramien van ieder zijn solo, maar door die muziek op een hechte manier uit te voeren en ook de broze momenten te omarmen. Kleuren zijn belangrijk voor Mendoza –niet voor niets heet deze cd Abr’- en – Ciel. Het concert had mij volledig in haar greep – er werd guitig en alert gemusiceerd, de energie droop van het podium. Zo een concert waar je blij van wordt en na afloop met een zalig gevoel rondloopt. Ben zeer benieuwd naar de plaat en hoe dan ook wordt dit een straf concert.
Yaron Herman schaart zich achter de grote voorbeelden van de jazzpiano – Brad Mehldau, Paul Bley, Lennie Tristano. Maar in dat lijstje van invloeden ontbreken ook de pop en klassieke muziekiconen niet. Le Monde vertelde ooit over zijn laatste cd dat die een deel magie, voor een ander deel wiskunde en voor een groot deel de geest van Keith Jarrett uitstraalt. Het typeert zijn muziek. Ik zag Yaron Herman aan het werk op Gent Jazz twee jaar geleden,. Ook dat was een overtuigend concert met een heel enthousiast publiek.
Wordt een boeiende avond met twee pianisten die elk hun eigen kleurpalet gebruiken.
Reageer hieropBewaar dit item (0)