Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Pawel Protassov is een wereldvreemde chemicus die de mensheid probeert te redden door experimenten die vooral veel rook veroorzaken. Als fanatieke wetenschapper besteedt hij weinig aandacht aan zijn vrouw Jelena, die haar geluk gaat zoeken bij een minnaar. Protassov wordt ook zelf bemind door een ander – Melanja, de zus van zijn boezemvriend Boris – maar deze liefde krijgt geen kans: voor de chemicus is liefde immers een chemische reactie, geen daad van vlees en bloed. Vriend Boris heeft op zijn beurt een oogje op Protassovs zuster Lisa, maar zij is ziekelijk en zit in een rolstoel.

De Russische toneelauteur Maxim Gorki (o.a. ‘Zomergasten’) schreef dit stuk in 1905: het jaar van de eerste Russische revolutie, een opstand die door het tsaristische regime in bloed werd gesmoord. Maar de personages in ‘Kinderen van de zon’ zijn zich nooit bewust van de grimmige wereld rondom het. Daarvoor zijn ze te zeer met hun eigen leventje bezig: met hun status, hun ambities en hun ongelukkige liefdes. Terwijl buiten de revolutie een vuist maakt, koestert het gezelschap binnen haar volgehouden illusies en voeren ze discussies over het belang van ratio en wetenschap tegenover schoonheid en kunst.

Ivo Van Hove regisseert ‘Kinderen van de zon’ als een reflectie op de positie van de intelligentsia in onze huidige maatschappij. Vragen over identiteit en geluk als zijns- of bewustzijnstoestand blijken met ‘Kinderen van de zon’ een eeuw na datum meer dan ooit actueel.