- Alle reacties
- Reacties geschreven nà de activiteit (2)
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Ticket
Heeft er nog iemand een ticket over?
Reageer hieropBewaar dit item (0)
ik heb één ticket voor vanavond.. 0495/80.31.52
Tickets
Check http://www.facebook.com/vooruit
Reageer hieropDaar had iemand nog tickets over;
Bewaar dit item (0)
En Atendant, souffrir m’estuet
Anna Teresa De Keersmaeker is al in verschillende voorstellingen op zoek gegaan naar de samenhang tussen muziek en dans. Deze keer ging ze te werk met muziek uit de 14e eeuw. Je zou op het eerste zicht niet bepaald denken dat dit ‘dansbaar’ is. Toch was het een magnifiek dansoptreden door Rosas.
Reageer hieropIk vond alleen de muziek al de moeite waard om te gaan. In het begin kwam een man met een fluit op scène. Gedurende 5 minuten heeft hij continue geblazen waardoor een haarscherpe toon uitkwam. Aan zijn buik kon je de fysieke moeite van het blazen waarnemen.
Daarna waren het vooral een zangeres, een vedeliste en nog iemand met een grotere fluit (excuses voor mijn instrumentale ontwetendheid) die voor de muzikale begeleiding zorgden.
In totaal waren er 8 dansers, waarvan 5 mannen.
De groepsdansen vond ik fascinerend. Ze stonden opeen tegen elkaar te bewegen. Het was als het ware een spel van aantrekken en afstoten. De groep ging dan meer uiteen en zo ontstonden er onafhankelijke dansen. Je had af en toe zelf een ‘klassieke’ pas-de-deux ertussen. Dan werd het opeens onderbroken (mede door de muziek) en gingen ze op een verticale lijn gaan staan. Daaruit ontstond opnieuw een soort groepsdans waarbij de dansers individueel of met meer naar de overkant van de scène dansten. Zo werd er afwisselend gedanst met solo’s.
In het algemeen vond ik de solo’s van de mannen het sterkst. Met een enorme krachten bewogen ze zich door de ruimte. Daarbij was ook hun ademhaling te horen die zorgde voor een bepaalde ritmiek. De intensiteit vloog er van af.
Ik ben zeer blij dat ik ondanks de sneeuwstorm ben gaan kijken, want het was een ijzersterke dansvoorstelling.
Bewaar dit item (0)
En attendant
“En attendant…” of er eventueel nog een ticketje vrij zou komen en ik die op de wachtlijst stond misschien toch nog naar deze dansvoorstelling kon gaan, was stilaan een verloren zaak geworden. Wanneer alle hoop als sneeuw voor de zon smolt –was het maar waar, het was ijskoud die dag– kwam de redding nabij: een heel lief oud vrouwtje vroeg me aan de ingang van Vooruit of ik toevallig iemand kende die nog een ticket nodig had, aangezien haar vriendin door de sneeuwstorm niet in Gent kon geraken. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk!
Reageer hieropDaar zat ik dan helemaal vooraan in de zaal tussen dames van 60+ te wachten tot een man het podium betrad met zijn dwarsfluit. Hij dwong de stilte af door een heel statische stille positie in te nemen. Toen begon hij een halfuur lang te spelen met ademcirculatie, je kon aan zijn buik zien wanneer hij via zijn neus lucht had binnengenomen en die weer door de fluit blies. Heel eenvoudig, maar subliem! Later kwam de zangeres samen met twee instrumentisten. De live muziek was zeker een meerwaarde bij de voorstelling!
Van het dansoptreden waren de groepsbewegingen de sterkste! Zoals ik het zag was het wolk die zich verplaatste over het podium: soms was de wolk groot, soms was ze klein. Soms verplaatste de wolk zich snel, soms traag. Maar heel belangrijk was dat het contact van de dansers die de wolk vormden nooit doorbroken werd. Dit gebeurde vaak door blikgeleiding: elke danser keek een andere danser aan en wisselde altijd zijn blik naar iemand anders. Fantastisch gewoon!
De decoropstelling vond ik ook heel krachtig. Leeg behalve een lijn aarde vooraan op het podium. De mensen op de eerste rij, waaronder ik en mijn gloednieuwe 60+ vriendinnen, kregen het wel hard te verduren tijdens de solo-dans van een mannelijk danser die alle aarde in het publiek schopte. Maar ja, dat kan je ook opvatten als een interactief spel met het publiek, alleszins was voor ons de kracht van zijn bewegingen zeker en vast merkbaar!
Kortom, het was een prachtige avond. Wanneer is de volgende voorstelling van Anna Theresa de Keersmaker?
Bewaar dit item (0)