Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Dat Antonia Baehr niet veel nodig heeft om de zaal op haar hand te krijgen, bewees ze vorig jaar met ‘Lachen’, goed voor vier sterren in De Morgen. De Duitse theatermaakster bracht er haar ‘lachcomposities’ ten berde en binnen de kortste keren lag de zaal in een breuk. Nochtans is het Baehr niet zozeer om de humor te doen, wel bestudeert ze de lach in termen van klank, ritme, volume en beweging. In ‘For Faces’ houdt ze het niet bij de lach, maar betrekt ze ook andere emoties in haar onderzoek. Deze keer staat Baehr trouwens niet zelf op het podium, maar neemt ze plaats in de regiestoel. In een mini-amfitheater ter grootte van een menselijk hoofd vertolken vier performers de ‘gezichtspartituren’ van Antonia Baehr. Het publiek zit hen op de huid en ziet hun gelaatstrekken van heel dichtbij: gespannen lippen, knipperende ogen, opgetrokken wenkbrauwen, bewegende neusvleugels. Meer dan een vorm van expressie of communicatie, vormen de transformerende gezichtsuitdrukkingen een subtiele en merkwaardige choreografie…

Enkele citaten die Antonia inspireerden:
”The landscape has its formation and as after all a play has to have formation and be in relation one thing to the other thing and as the story is not the thing as any one is always telling something then the landscape not moving but being always in relation, the trees to the hills to the fields the trees to each other any piece of it to any sky and then any detail to any other detail. (...) Anyway the play as I see it is exciting and it moves but it also stays and that is (...) that might be what a play should do.“ – Gertrude Stein in ‘Plays’

”Baehr’s choreography of emotions inverts the drama of mimesis and catharsis: it replaces the dramatic textbook by a score, the credible representation of characters by a set of recognizable effector patterns and psychological identification by the kinaesthetic effects of corporeal sensations. It articulates emotions not only as a repetitive series of movements and sensations that contaminate the audience kinaesthetically, but also as sympathetically different bodies…” – Petra Sabisch in “Choreographing Relations”

• Er is voor deze voorstelling op vr 26 & za 27.10 ook een combiticket mogelijk met de voorstelling van Katja Dreyer.