Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

• Gratis inschrijven (Meer weten?)
• Tickets bestellen
• Aanmelden

• Ik was erbij (helaas gemist) (11)
• • Beoordeel deze activiteit
  • • Huidige score 5.0/5
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    (1)
• Dit wil ik volgen (Wat is dit? Wil je volgen of er nieuwe publieksreacties bij de voorstelling gepost worden?
  
  Meld je aan en klik op “Deze reacties wil ik volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra er iets verandert.)
• Tell-a-friend

• Alle reacties

1. #1 ongeveer 1 jaren geleden door helena gheeraert

   Beoordeel reactie: +1

   Even weg van de chaos

   Midden in de drukte van een donderdagavond, de favoriete avond van de studenten, bracht Stillivingrooms een ongelofelijke rust met zich mee. Op alle mogelijke muren en kasten projecteerden Andrea Belfi & Mirco Santi oude beeldfragmenten onder het klikkende geluid van eeuwenoude cinema apparatuur. Automatisch bracht dit een ongelofelijk klank- en lichtspel met zich mee in de gezellige living van een Bed & Breakfast. Dit alles creëerde een sfeer van eenvoud en onschuld. We keken naar weinig zeggende filmpjes van een trap, een koffiepot, een pasgeboren baby’tje, een familiebijeenkomst, een bruiloft, enzovoort. Jammergenoeg waren de zetels niet zo goed geplaatst waardoor ik slecht 3 projecties van de 7 kon volgen. En niet alleen ik had dat probleem: voortdurend gingen de mensen beter zitten om ook eens de andere filmpjes te kunnen volgen. Het is een zeer charmant concept met een iets minder charmante regisseur, die te midden van de living nonchalant op een kauwgom zat te knagen.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

2. #2 ongeveer 1 jaren geleden door justine

   Beoordeel reactie: 0

   Of het nu een ‘stille living’ of ‘nog steeds een woonkamer’ of een ‘stille plek waarin geleefd wordt’ of een ‘ruimte die nog steeds leeft’ is, laat ik in het midden. Feit is dat je overmand wordt door een behaaglijk gevoel van ‘raadselachtige’ warmte bij het binnentreden – met krakende planken onder je voeten en niet zo heel veel hoger een gezellige balkenconstructie boven je hoofd – van de charmante huiskamerprojecties.
   Het was met een tiental knusjes neerploffen op de zetel, de grond,.. in een intieme huiselijke sfeer. Heerlijk voor wie van details houdt – een kalenderblaadje waarop 1955 pronkte. De projecties op de muren namen je mee naar lang vervlogen tijden; huizen in een huis. Het voelt een beetje als voorbijfietsen en ergens licht zien branden, binnengluren, nadenken wat er zich binnen afspeelt, volgende huis, volgend filmpje, geen tijd om verder na te denken, een kerstboom, zouden ze gelukkig zijn? Ze lachen. Volgend filmpje, geklop, gekraak iemand aan de deur of… gejaagdheid. De volgende, rechts, knappe dame. Ze lijkt me aardig. Naar wie kijkt ze? Volgend filmpje, guitig jongetje opent een deur en staart, hij lacht niet. Jongetje sluit de deur, en neemt een eigen wereld mee naar binnen. Ik zie hem nooit meer terug. Verstrikt in een kluwen van raadsels, vragen en gedachten kom je de verward trap af en word je genadeloos de wereld weer in gegooid.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

3. #3 ongeveer 1 jaren geleden door Hannes

   Beoordeel reactie: 0

   Recensie alhier:

   http://www.goddeau.com/content/view/8256

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

Voeg een reactie toe