- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Het leven, een boordeel...
http://www.cuttingedge.be/stage/reviews/246025-sch-ne-blumen
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Knap maar geen topper
Wanneer ik naar een stuk van Arne Sierens ga, ben ik ook altijd lichtjes benieuwd hoe het podium er zal uitzien. Vast decorontwerper Guido Vrolix, in het verleden verantwoordelijk voor een schaatsbaan en een circusarena, bepaalt sterk de sfeer van het stuk mee. Deze keer werden de eerste rijen van de theaterzaal in Vooruit volledig ingenomen door een kruising tussen een gesjorde scoutsconstructie en een catwalk die tot in het publiek liep. Deze setting moest een bordeel/amusementsclub voorstellen. Ik zag het er maar half in, maar origineel was het wel.
Naar goede gewoonte toont het stuk mensen die door het leven niet erg zacht behandeld zijn maar zich uit alle macht staande proberen te houden. Zoals Malika, niet enkel een meisje van plezier, maar een jonge vrouw en moeder die zich heeft opgewerkt tot rechterhand van uitbaatster Josiane en niets liever wil dan zich inkopen in deze club op retour.
De setting van bordeel wordt vooral bepaald door enkele personages die je je inderdaad zo kan voorstellen in dat milieu. Zoals de altijd aanwezige Anthony (Robrecht Vanden Thoren), een wat gebrekkige vreemde man die klusjes doet voor de meisjes. Of Kiki, de gefrustreerde ex-minnaar die niet kan loslaten en het neefje is van de uitbaatster. Of uitbaatster Josiane, een vrouw van middelbare leeftijd die het niet gemakkelijk heeft en niet bepaald uitblinkt in empathie.
Lees meer op http://www.gentblogt.be/2010/09/21/schone-blumen#more-44802
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Versie 2.1?
’Madam-alles-uitgehaald’ (meneer de mevrouw de koningin, nu weet ik weer van waar ik Karin Tanghe ken!). Malika, het meisje dat zo haar best doet, maar voor wie het niet zal lukken. Kiki, nooit liefde gekend en nu ook niet kunnen met of zonder. De sukkel van de wasserette die nog redelijk gelukkig is omdat hij zichzelf niet ziet zoals andere mensen hem zien. Het waren me weer nogal de figuren op het podium, allemaal mensen die je eens stevig vast zou moeten pakken. Alleen van de foordochter wist je dat zij zich door niemand zou laten vangen.
Ziedaar een herkenbaar en goed begin van een stuk van Arne Sierens. Maar ook ik had de niet zo positieve reacties gelezen. En ja, ook ik heb minder lang dan anders van een warm gevoel nagenoten. Het klikte niet helemaal: te veel personage-op personage-af, te weinig dimensie, te serieel. Hebben Arne & C° te veel geluisterd naar te veel mensen? Te veel gepuzzeld waardoor de lijm niet meer pakte? Een beetje Trouwfeesten en processen, een beetje Steve+Sky… Die constructie op het podium, bijvoorbeeld, ik ben wel zeker dat die ooit functioneel is geweest, maar niet meer in deze versie.
Mijnheer Sierens en Compagnie, drink een goeie kop koffie in de Or of iets straffers er tegenover en doe dan maar weer jullie ding. Ik ga zeker komen kijken.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Verwelkt
Arne Sierens/Compagnie Cecilia/HETPALEIS – Schöne Blumen
Wanneer de voorstelling begint, is de sfeer onmiddellijk gezet. Een sober en eenvoudig décor voorzien van een roze Neonlicht vertelt ons dat we te maken hebben met de iets minder sobere meisjes van plezier, alias de schöne blumen. We komen terecht in een web van relaties dat beetje bij beetje ontrafeld wordt. Eerst en vooral hebben we de gefrustreerde Kiki (Titus de Voogdt) die worstelt met zijn steeds aanwakkerende gevoelens voor zijn ex-lief Malika (Mieke Dobbels). Deze Malika is een jonge moeder die alles in het werk stelt om zich in de miezerige zaak te laten inkopen door haar bazin Josiane (Karin Tanghe). Het luisterend oor voor de vrouwen des huizes, Anthony (Robrecht vanden Thoren), kan steeds boeien met zijn zielige voorkomen en hilarische anekdotes. En tenslotte is er de boerse Conny (Valérie Schiemsky), het apathische nieuwe liefje van Kiki dat voortdurend van zich afbijt.
Arne Sierens brengt in Schöne Blumen de relaties tussen de verschillende typetjes sterk naar voren. Niet alleen door de goed opgebouwde dialogen, maar ook door treffende beelden waarbij de posities van de personages duidelijk afgewogen zijn ten opzichte van elkaar. Mede dankzij de talentvolle cast was deze voorstelling een broeihaard van expressiviteit: Titus de Voogdt die de palen van het décor opvrijt, de hilarisch zielige blikken van Robrecht vanden Thoren en het Duits accent van Karin Tanghe brachten heel de zaal aan het lachen. De sterk uitgewerkte typetjes geven aan Schöne Blumen een volks en episch karakter.
In het verhaal kwam het thema van de prostitutie amper aan bod. Dit citaat uit de brochure geeft een volledig ander beeld van de voorstelling:‘Het leven van de meisjes van plezier loopt niet over rozen en de onderlinge concurrentie is bikkelhard.’ Als je dit leest verwacht je dat je een beeld krijgt van het leven als prostituee. Maar behalve Malika kwamen er geen andere meisjes van plezier aan bod en was er dus ook geen concurrentie te bespeuren. Het thema werd jammergenoeg niet verder uitgewerkt en dus konden de intriges zich evengoed ergens anders afspelen. De voorstelling kan zeker boeien en is prachtig geacteerd, maar mist iets. Er was geen waw-effect, noch een dieperliggende betekenis of gevoel in het verhaal dat bleef hangen. Na het applaus hoorde ik een vrouw zeggen: “’t Was niet fenomenaal, hé.” Die uitdrukking verwoordt ook mijn gevoel bij de voorstelling Schöne Blumen van Arne Sierens.
Helena Gheeraert
Reageer hieropBewaar dit item (0)