Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

• Gratis inschrijven (Meer weten?)
• Tickets bestellen
• Aanmelden

• Ik was erbij (helaas gemist) (28)
• • Beoordeel deze activiteit
  • • Huidige score 5.0/5
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    (1)
• Dit wil ik volgen (Wat is dit? Wil je volgen of er nieuwe publieksreacties bij de voorstelling gepost worden?
  
  Meld je aan en klik op “Deze reacties wil ik volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra er iets verandert.)
• Tell-a-friend

• Alle reacties

1. #1 ongeveer 1 jaren geleden door sara

   Beoordeel reactie: 0

   "Een ode aan de menselijke stem"

   Een reactie over het concert op Digg: www.digg.be/gigs.php?id=706

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

2. #2 ongeveer 1 jaren geleden door Gijs

   Beoordeel reactie: 0

   Twee aangename verrassingen.

   Ik kende noch Blackie & the Oohoos, noch Dez Mona op voorhand. De eerste wegens nog vrij klein, de tweede wellicht door het gebrek aan gitaren. Maar beiden onterecht, zo blijkt.

   Blackie & the Oohoos was het origineelste dat ik dit jaar al heb gezien, en het bewijs dat originaliteit niet betekent dat je allerlei absurde instrumenten boven moet halen. Hele mooie samenzang tussen de twee zusjes, hele goeie muzikanten, en gewoon verdomd knappe liedjes.

   Dez Mona kostte me even moeite om te wennen aan de stem, maar toen ik die eenmaal gewend was, zag ik vooral een heel goed concert. Al was het hoogtepunt voor mij dan het nummer dat niet op de plaat is geraakt. Als iemand een bootleg weet te vinden, laat het me weten.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

   1. #2-1 ongeveer 1 jaren geleden door kynicus

      Ondanks het prachtige fragment hier op de site, heb ik helaas ‘Blackie & the Oohoos’ gemist. Ik neem echter graag van college Gijs aan dat het een hoogst originele groep is met zicht op een mooie toekomst.

      ‘Dez Mona’ zorgde op zich echter voor genoeg ambiance. Wie de groep alleen kent van hun studio-albums, hoort live een verrassend ongepolijste versie van hun vaak erg subtiele nummers. Het is kortom even schrikken en aanvankelijk kreeg ik het gevoel dat de poëzie verdronk in het grote muzikale geweld. Daar stelt ‘Dez Mona’ echter een immense portie energie tegenover die de luisteraar alsnog meesleurt naar het bizarre, getormenteerde universum van Gregory Frateur en Nicolas Rombouts. Vooral de hardere nummers maakten het optreden kortom onvergetelijk: ‘Get Out of Here’ kreeg bijvoorbeeld een verschroeiende lezing met dito climax. ‘Passage to the Sun’ was dan weer gevoeliger van opzet, maar ook dat nummer barstte geweldig uit zijn voegen. Van hun debuut werd ‘Blue Girl’ heel intens neergezet. In een al lang vergeten nummer van Andrew Stroud (de 2e man van Nina Simone) toonden de muzikanten hun affiniteit met de jazz. En ook de niet-verschenen ode aan Gregory’s moeder zal nog een tijdje blijven nazinderen: wat een emotionaliteit!

      Het optreden had kortom enkele onvergetelijke momenten en was bovendien evenwichtig opgebouwd, met stuk voor stuk goede nummers. Het is bovendien interessant te zien dat ‘Dez Mona’ steeds meer afwijkt van de jazz, waar het aanvankelijk toch sterk om draaide, en intussen geheel eigen gronden aan het ontginnen is. Daar komen overbodige glitterpakken bij kijken, maar misschien draagt de hermafrodiete “cultus” ook wel bij tot de magie rond ‘Dez Mona’. Hun queeste leidt naar obscure plekken van een onaardse schoonheid; heerlijk zwoel in de Balzaal, stomend en beklijvend op cd.

3. #3 ongeveer 1 jaren geleden door Darkentries

   Beoordeel reactie: 0

   Recensie op Dark Entries

   http://www.darkentries.be/nl/concerten/?cid=107

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

Voeg een reactie toe