- Alle reacties
- Reacties geschreven nà de activiteit (5)
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
virtuoze én aangrijpende jazz
De virtuositeit van deze twee muzikanten grenst aan het ongelooflijke. Ik zag ze aan het werk op het Banlieues Bleues festival in Parijs een paar jaar terug. Het bijzondere is dat hun technisch kunnen en de vingervlugheid van beide geen kunstgreep is, maar gewoon het verlengde van waar ze met hun muziek naar toe willen. Hun Indische roots zitten daar zeker voor iets tussen. Het is behoorlijk complexe muziek – vormt dit geen barrière, maar staat ze in het tegendeel garant voor een potje dynamische jazz. Grappig hoe beide muzikanten soms in een soort raga stijl met elkaar communiceren. Je moet eens kijken en luisteren naar het you tube filmpje bij de aankondiging van het concert op deze site. Is exemplarisch voor hun manier van spelen. De cd Raw Materials werd verkozen tot beste jazz cd door de Village Voice. Beide muzikanten werden al overladen met prijzen en eervolle vermeldingen en prijken meestal bovenaan de polls in jazz magazines. Een aanrader voor al diegenen die van stevig gestructureerde en spitse jazz houden
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Schitterend concert. Appeleerde aan verstand en emotie, had af en toe iets bezwerends, leek niettemin erg logisch en niet zo moeilijk. Op de muzikale grapjes en het langere gesoleer na was niet goed uit te maken wat afgesproken was en waar de improvisatie begon.
Reageer hieropIk had ze nog nooit gehoord en vraag me af of dit concert het beste was wat ze te geven hebben of maar een indicatie van meer en beter. Alvast een eerste cd Raw Materials gekocht.
Bewaar dit item (0)
Mee eens. Vijay Iyer en Rudresh Mahanthappa zijn rasmuzikanten die elkaar moeiteloos vinden in de bezwerende ritmiek en de prangende melodische lijnen. Mahanthappa soleert met een scheurend, bijna duivels geluid en bouwt prachtige spanningsbogen op. Iyer stelt daar een monumentale sound tegenover, die hij met haast atonale, zachte, aandoenlijke frasen kan afwisselen.
Vooral qua samenspel bereikt het duo ongeziene hoogtes. Als negatief punt staat daar tegenover dat de sound nogal “eng” is, aangezien drum en bas ontbreken en het klankenspectrum dus niet kan open gegooid worden. Het “intellectuele karakter” van de muziek (het hyperpolyfone in Iyers spel en de constante communicatie tussen beide muzikanten) maakte het twee uur durende programma nogal zwaar, maar de luisteraar kreeg zodoende dubbel en dik waar voor zijn geld.
Toch zou ik eerder de quartet-opnames van Vijay Iyer aanraden, met Rudresh Mahanthappa op sax. Vooral ‘Blood Sutra’ en ‘Reimagining’ zijn ondergewaardeerde meesterwerken. Ook Iyers hip-hop-samenwerking met rapper Mike Ladd loont de moeite. En dan is er nog Iyers laatste trio-plaat, ‘Historicity’, een album dat her en der (meer dan terecht!) verkozen werd tot beste jazz-plaat van 2009.
Schoon volk in Vooruit kortom, en dat voor een onderbemande Balzaal. Spijtig voor de programmator, maar laat ik hem op het hart drukken: de afwezigen hadden verdorie ongelijk.
Een mens ervaart in zijn leven tal van concerten, maar slechts enkele daarvan “ondergaat” hij/zij als een pletwals. Het concert van het duo Iyer – Mahanthappa behoort tot de laatste categorie. Buiten categorie.
de eerste generatie mag er wel zijn
De bebop leeft duidelijk nog. Indiërs en Paki’s die emigreren naar Amerika, sax ‘n piano leren spelen, Charlie Parker beluisteren en denken: dat is mijn doel! Nee, zo ging het wel, maar het is duizend en duizend keer meer dan deze simpele zin. Oefening, vooral dan op de vingers, baart overduidelijk uit in kunst met een grote k. Vaak begonnen nummers met Debussy-achtige pianolijntjes in de hoogte waarop de sax zijn weg ruw baant in zijn rijke klanken. Ritmeren, componeren, musiceren en daarbij denken aan een eigen identiteit resulteert in een weergaloze letterlijke rauwe materie die wel zéér goed te verteren viel. De sax bleef op een gegeven moment maar vier/vijf noten spelen, maar varieerde elke noot in tien klanken, waardoor je dat typisch Indisch gevoel even meekreeg. Daarbovenop de chaos, en ik kon me even voorstellen hoe het is een taxirit te maken in Mumbai. Hun strakke ritmes, uitstekend samenspel en einden waren alvast geen afknappers. Voor mij een vijf op vijf, want ik ging met grote ogen en een klein hartje de zaal uit, zoekend naar het cd-standje!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Hypnotiserend
Hierboven wordt al gemeld dat het optreden bij momenten bezwerend klonk, en ik wil daar graag aan toevoegen dat ik nog maar zelden tevreden ben geweest over een concert waar ik bij in slaap viel. Deze keer dus wel. Ik was heel moe, dat heeft er veel mee te maken, maar de kalmte en de hypnotiserende melodieën van Iyer en Mahanthappa zorgde ervoor dat ik bij momenten wegdommelde. En dat is dus niet omdat het saai was: beide heren zijn zo perfect op elkaar ingespeeld (bij momenten was nauwelijks hoorbaar waar de piano stopte en de sax begon) dat ik durf srpeken in hoogdravende termen als “ware schoonheid”.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Reageer hieropBewaar dit item (0)