- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Dat Peter Sloterdijk niet zou komen, ontdekten we pas toen we al hadden plaatsgenomen. Te laat dus, en ons humeur eraan. Het inleidend praatje vond ik niet zo uitdagend; grote woorden werden ontleed, verbogen, nog net binnen onze maatschappelijkheid geplaatst, maar bleven daar ook, en werden nooit nog verder uitgediept, door middel van consequentie, met draagwijdte, in contrast en oppositie met andere waarden etc. Zonde. (en waar was Peter Sloterdijk?)
Van de bijdragen die volgden, en alle persoonlijke verhalen met betrekking tot het thema van de avond, kwamen sommige onomwonden uit een pijnlijke realiteit, die helemaal niet zo waardig bleek als moderator/presentator Anna Luyten wel zou gewild hebben. Andere bijdragen betroffen dan kritische reflecties die vaak binnen literair-utopische contexten geduid werden, zodat hun statuut ook meteen duidelijk werd gemaakt; over breed uitgesponnen vergelijkingen met rivieren die wijde vertakkingen als noodzakelijk ervaren, tot bastaarden die zovele malen interessanter waren dan een raszuivere systematiek. Het was geheel duidelijk: deze mensen konden allen niet begrijpen waarom en hoe de discrepantie tussen voor hen vanzelfsprekende en op wederkerigheid geënte multiculturaliteit en de werkelijke contexten van onderscheid en tweedracht, ooit tot stand was gekomen. Dat ze alsnog in stand gehouden worden, bewijst echter dat niet iedereen er zo over denkt.
De grootste moeite had ik gewoon met de vaststelling dat het allemaal zo eenzijdig lief en braaf en goedbedoeld was, alsof een evangelische boodschap werd uitgedragen: als we allemaal blijven lachen naar elkaar, dan komen we er wel. Hartverwarmend, dat wel, maar waar was de beloofde diepgang? Bij Sloterdijk, naar alle waarschijnlijkheid. Maar goed, het was een mooie duiding, hoe het verder ook zij. Misschien vond ik dat wel allemaal om mijn teleurstelling te verbergen voor Zijn afwezigheid. En gelukkig was er nog de stem van Hilde Heijnen. Met een literair-wijsgerig citaat uit Sloterdijk, waarmee de avond besloot, en een theatrale expressiviteit die het fragment afdoend kon dragen, werd ik alsnog helemaal warm vanbinnen.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Love, peace and understanding
Als ik de overgrote meerderheid van de sprekers zou moeten geloven, is gelijke behandeling binnen handbereik zo lang we er maar allemaal in geloven. Volgens Peter Vermeersch kwam het allemaal aan op nuchter boerenverstand: iedereen is gelijk, dus waarom zouden we elkaar niet zo behandelen? Dat het in de afgelopen 3000 jaar nog niet gelukt is, leek hem allerminst te deren. Het is nobel om te dromen, maar een vleugje realiteitszin was welkom geweest.
De ontdekking van de avond was voor mij Paul Scheffer. Hij kwam erg scherp uit de hoek, zo scherp zelfs dat presentor Gie Goris hem niet kon volgen. Toen de presentator hem introduceerde als Paul Scheffers, zei hij: “Ik ben maar alleen gekomen hoor, het is zonder s.” Goris’ frank viel niet. Het was een tekenend voorval, want ook tijdens het daaropvolgende gesprek was de Hollandse publicist (oa bekend van zijn omstreden stuk “Het multiculturele drama”) zijn gesprekspartners te vlug af. Hij deed erg mooie en grote uitspraken zoals: “De samenleving zit ruimer in de jas en iedereen doet een kleinere jas aan.” en “Hoeveel zekerheid heeft een mens nodig om in onzekerheid te kunnen leven?”
Ik verliet de zaal met gemengde gevoelens en meer vragen dan antwoorden (Waarom de godganse tijd een zee projecteren?) en het sterke vermoeden dat we weer de straat op moeten om met bloemen de strijd tegen het grote onrecht aan te binden.
Reageer hieropBewaar dit item (0)