- Alle reacties
- Reacties geschreven nà de activiteit (5)
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Tickets omruilen
Hallo, ik heb twee tickets voor 3 april maar wil die ruilen voor twee tickets op 31 maart….iemand kandidaat?
Reageer hieropalvast dikke merci!
Christine
christine.tire@gmail.com
Bewaar dit item (0)
Cobra.be over de nieuwe van Dood Paard / De Koe / maatschappij Discordia en STAN
In het radioprogramma Babel kwamen de makers een woordje uitleg geven over het stuk.
Reageer hieropJe kan het hier herbeluisteren.
Bewaar dit item (0)
Omruilen?
Ik heb een ticket voor vrijdag en wil dit graag ruilen voor de voorstelling van zaterdag.
Reageer hieropIemand in het omgekeerde geval?
Graag een seintje
Marleen
marleen.vlaeminck@UGent.Be
Bewaar dit item (0)
Geeuw
Als deze groep van op zich schitterende acteurs vooral wou aantonen hoe saai De Toverberg wel is door een doodsaaie voorstelling te maken, dan zijn ze met glans geslaagd. Zo niet…
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik heb waarschijnlijk een andere voorstelling gezien dan? Ik hou van Thomas Mann én van zijn ‘Toverberg’ en vond in dit stuk veel van de sfeer en de ideeën terug. Het duurde wel lang (net als het boek) maar vervelen deed ik mij zeker niet. Het bracht mij er zelfs toe de toverberg op mijn lijstje van ‘nog eens te herlezen boeken’ te zetten.
Naar analogie met de titel is deze geacteerde Toverberg nogal een boeltje. Zowel decor als tekst schreeuwen chaos en verwarring. Het publiek moet het doen met flarden Mann en vrijblijvende metafictionele beschouwingen. Het stelletje pseudo-intellectuele brengt af en toe een lach teweeg, maar roept vooral veel vragen op. Er is veel werk in deze voorstelling gekropen, zoveel is duidelijk. Waarover de Toverberg juist gaat blijft in het ongewisse, maar de vraag is of dat/iets er wel toe doet.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Een heel dubbele voorstelling. “Wat denken de acteurs eigenlijk zelf van ‘De Toverberg’?”, vroegen wel meer mensen zich af. De spot is bikkelhard en laat weinig van Manns intellectuele stijl heel, maar anderzijds komen er intieme ontboezemingen aan bod – weliswaar ver in de minderheid, maar toch met een liefdevolle toon die aanzet tot twijfel en een haat-liefde-verhouding suggereert.
Het is echter naast de kwestie of de acteurs er wat aan vonden of niet. De vraag is of hun voorstelling goed is, ja dan nee. En ook daarop is het antwoord niet eenduidig. Ja, er zitten bijzonder goede moppen in (hoewel soms voorspelbaar en zich geregeld herhalend); vaak is het echt schateren van het lachen. Op andere momenten persifleren de acteurs het boek werkelijk flauw en wordt de humor banaal. Mann wordt af en toe iets teveel gevulgariseerd, en vooral dat stootte (zo hoorde ik achteraf van andere toeschouwers) mensen werkelijk tegen de borst.
De vorm is origineel, maar niet echt esthetisch. Vlak voor het einde volgt een zinloze passage, één van meerdere scènes die probleemloos geschrapt had kunnen worden. Wat niet mag, gebeurt toch: ook de voorstelling wordt af en toe een gevecht tegen de slaap. Typisch “regisseursloos” theater kortom: de schrappende en afbrekende hand ontbreekt, waardoor teveel ballast de voorstelling binnensijpelt. En ook de scheppende hand blijkt afwezig: het stuk is te fragmentarisch en op den duur stoort het een beetje dat er geen lijn in zit.
Wat ‘Wij hebben een/het boek (niet) gelezen’ (met een prijs voor de leukste titel van de afgelopen jaren en een bonus voor het gedurfde project) zou moeten doen, namelijk mensen aanzetten om het boek te lezen, doet het precies niet. Spijtig, want Mann verdient meer eer dan men hem hier aandoet. Het stuk was redelijk, maar het boek ga ik zeker lezen. (Niet door de voorstelling, integendeel, door haar gebreken.) En hoewel ik deze recht-toe-recht-aan-voorstelling waarschijnlijk binnen enkele jaren vergeten zal zijn, hoop ik stiekem dat het boek langer zal blijven hangen.
Hans op de berg
Een pintje voor het publiek, dat ontbrak er wel aan, maar verder heb ik een fantastische avond gehad! We zaten en hingen in en om een boek dat de een wel en de ander niet gelezen had: De Toverberg, een kanjer van dik 800 pagina’s (blijkbaar, zo weet u meteen bij welke categorie ik hoor). Zware kost, die de acteurs met voldoende drank doorspoelden (zij wel!). Een interpretatie die ze verteerbaar maakten door diep gerelativeer en oppervlakkig gefilosofeer. Elk van de zes acteurs was op een andere manier door het verhaal van ‘Hans op de berg’ gepakt, ook al hadden ze Wikipedia duidelijk grondig en het boek waarschijnlijk diagonaal gelezen. Wie even te ver meeging in het ijle van de hoogte was de sigaar en werd door de anderen met beide voeten weer op de grond gezet: we zitten nog maar aan pagina zoveel en er gebeurt zo weinig. Een vrouw, een liefdesaffaire, daar draaiden ze wel allemaal het hoofd voor om. Jongens onder elkaar – Sara De Roo moest toch wel vechten voor haar plaatsje en er de gendertypische rol van verpleegster met de thermometer bijnemen – ze konden wel uren doorgaan. Wat ze ook deden. We werden moe, onze ruggen protesteerden, maar we wilden er geen woord of geluid van missen, wat we nochtans zeker wel hebben gedaan.
Reageer hieropBewaar dit item (0)