- Alle reacties
- Reacties geschreven nà de activiteit (2)
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
The Magic I.D. gezien @ Music Unlimited
Ik zag The Magic I.D. aan het werk tijdens het Music Unlimited festival in Oostenrijk. De groep heeft Christof Kurzmann als meest bekende muzikant in haar rangen. Kurzmann was één van de belangrijke figuren in de elektronica scene in Wenen , naast Fennesz, Peter Rehberg, Kruder en Dorfmeister en anderen. Hij was onder andere de oprichter van het Orchester 33 1/3 – een soort big band waar electronica wizards , jazz impro en avant rock muzikanten het goede weer maakten. Ieder concert was een avontuur, voor de spelers als voor het publiek.
Reageer hieropMet The Magic I.D. gaan Kurzmann en zijn metgezellen Kai Fagaschinski (clarinet), Michael Thieke (clarinet), Margareth Kammerer(gitaar, vocal) een heel andere toer op. Ze experimenteren met de grens van pop. Door de bezetting wordt een heel bijzondere instrumentale context gecreëerd. De fragiele songs van Margareth Kammerer en Christof Kurzmann gedijen perfect in deze muzikale bedding. De stemmen van Krammer en Kurzmann vullen elkaar mooi aan. Ook de puur instrumentale songs zijn pareltjes. Ik was behoorlijk onder de indruk van het concert tijdens Music Unlimited. Het is verrassend hoe muzikanten die niet uit de ‘commerciële’ pop komen, het genre op een frisse manier benaderen. Het doet me denken aan 2 foot yard de groep van Carla Kihlstedt, die vanuit dezelfde muzikale bagage het geven ‘song’ of een originele manier benadert.
Bewaar dit item (0)
Minstens even belangrijk voor een artiest als goede muziek maken, is podiumprésence. Het spreekt voor zich dat bij een show waar zo goed als niets te zien valt op het podium snel gaat vervelen, ook al is de muziek nog zo mooi.
Bij The Magic I.D. zagen we een totaal gebrek aan podiumprésence. Sommigen zullen dit afdoen in de trant van ‘tja, het zijn dan ook Duitsers he’, maar dat vinden wij eerlijk gezegd maar een zwak argument. Het is ook des te spijtiger gezien de muziek zelf eigenlijk best mooi was. Vooral het gebruik van twee klarinetten (tegenwoordig zowat ons lievelingsinstrument qua klank) was mooi en deed ons soms denken aan de soloplaat van Mark Hollis van Talk Talk, een pracht van een plaat vol met ingetogen houtblazersarrangementen. De stemmen en het gitaarspel waren ook mooi, al had ik wel graag gehoord dat de stemmen wat meer samen (of nog beter: tegen elkaar op) zouden zingen. Helaas zegt het echter veel als het interessanter is om te kijken naar een publiekslid dat volledig uit de bol gaat dan naar de band die muziek staat te spelen. Spijtig wel, met een beetje meer charisma hadden we er vast meer van kunnen genieten.
Bij DelVitaGorup (feat. Eric Vloeimans) zat de présence gelukkig al wat beter, maar hier vonden we de muziek dan weer niet bijster goed. Allemaal uitstekende muzikanten zonder twijfel, maar de muziek deed ons weinig. Buiten het tweede nummer dan, hier hoorden we als het ware de geest van John Coltrane ten tijde van A Love Supreme lichtjes bovendrijven, wat maakte voor een aangename compositie. De muziek was nergens slecht, maar meestal ook niet erg boeiend, al zou het voornoemde publiekslid ons hier wel weer tegenspreken.
Beiden dus een beetje een gemiste kans, maar desalniettemin bleef de muziek wel genietbaar.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
grappig, het label van Christoph Kurzmann van The Magic I.D. heet nu net Charizma