- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Vreemde namen bijten niet
Het is waarschijnlijk onmogelijk om iets over Hamster Axis of The One-Click Panther te schrijven zonder al te veel in te gaan op hun nogal bizarre bandnaam. Nochtans is hun naam lang niet hun enige troef en blijkt dat deze mannen behoorlijk goede muziek kunnen brengen.
Hamster Axis speelt jazz, en niet veel meer dan dat. Ze deden maar weinig nieuws of inventiefs met het genre, maar toch wisten ze het interessant te houden door net genoeg invloeden van andere genres te incorporeren zonder al te veel af te wijken van de gevestigde jazznormen. Dat zorgde ervoor dat het concert nooit al te veel in vreemd territorium terecht kwam en dat experimentatie binnen de grenzen van het aangename gehouden werd. Het was duidelijk dat Hamster Axis probeerde om zoveel mogelijk een organische en vooral levendige vorm van jazz te spelen. Vooral de drummer bleek een levendig fenomeen, hoewel hij ook zeker subtielere dingen aan kon. Een hoogtepunt was het eerste nummer van de tweede set dat de drummer later omschreef als hun langste nummer (zonder echter een titel te geven) en dat gekenmerkt werd door een hele opbouw die begon in mysterieuze improvisatie gevolgd door een strakke baslijn in 7/4 waarboven alle instrumenten langzaamaan verderbouwden en bleven bouwen tot een behoorlijk wilde catharsis op het einde. From silence to violence in Miles Davis achtige fusion stijl, daar houden we wel van.
Als we dan toch wat negatiefs moeten opmerken is het dat bepaalde thema’s net wat te lang gerokken werden (meerbepaald het openingsnummer van de eerste set had gerust 5 minuten korter gemogen, hoe cool het hoofdthema ook was) en dat enkele nummers niet echt wisten uit te steken boven de rest. Hamster Axis lijkt nog een beetje op zoek te zijn naar haar eigen stijl, maar is goed op weg om één van de boeiendere jazzcombo’s op Belgische bodem te worden.
- Tags
- jazz
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Toen werd aangekondigd dat Ornette Coleman een inspiratiebron was van deze band, hield ik mijn hart al vast. Free jazz is niet mijn ding en ik had ook geen zin er een hele avond naar te luisteren.
Reageer hieropGelukkig kon Hamster Axis of the One-Click Panther wel wat meer uit de schuif halen, al bleef ik wat op mijn honger zitten. Na de voorstelling zat ik met een dubbel gevoel: het was zeker niet slecht, maar echt goed vond ik het nu ook weer niet. Oké, maar dan ook niet meer.
Ondanks de geweldig sympathieke drummer die de bende Antwerpenaren ook van fijne bindteksten voorzag, het steeds wederkerende beeld van een pianist in maatpak – maar dan wel met All Stars -, kon deze groep me dus niet echt bekoren.
De kans is klein dat ik me over 3 jaar nog herinner dat ik ze ooit gezien heb, tenzij dan om hun fantastische naam die dient als struikelblok voor menig presentator.
Al bij al een fijne avond, maar bijzonder was het niet.
Bewaar dit item (0)