Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Thomas Draschan (AU)

To the Happy Few – 5’, 2003 Begegnung im All – 7’, 2004 Influence of Ocular Light Perception – 6’, 2006 Delight – 3’, 2008

De in Duitsland woonachtige Oostenrijker Thomas Draschan maakt collagefilms waarbij hij bestaand beeldmateriaal versnijdt en recycled. De beelden zijn bijna allemaal afkomstig uit het pre-video tijdperk waarin celluloid nog oppermachtig was en breed en veelvuldig gebruikt werd. Wetenschappelijke experimenten, EHBO voorlichting, goedkope B-films, softporno en natuurdocumentaires, ze zijn allemaal aanwezig in het rijke beeldarchief waaruit Draschan put bij het maken van zijn films. De echo van Bruce Conner, de godfather van de collagefilm klinkt duidelijk door in zijn films. Door de suggestieve opeenvolging en beeldrijm weet Draschan het filmmateriaal een extra lading te geven. Camerastandpunten, gebaren, bewegingen en blikken beginnen eenmaal onder handen genomen door Draschan aan een nieuw leven. Ze verliezen hun onschuld, werken onbedoeld grappig of staan in een keer strak van de erotiek.

Nathaniel Davies (US)

Dança Angola (numuw mix), 5’, 2008 Naniou Mougne, 7’, 2008 Daniel, 1’, 2008 Tend My Garden, 7’, 2008

De Amerikaaan Nathaniel Davies, beter bekend onder zijn videopseudomiem NUMUW maakt net als Draschan collagefilms maar hij tapt uit een heel ander vaatje. Waar Draschan een celluloidfetishist is gaat Davis helemaal voor de lo-fi esthetiek van home-video en trash-TV. Tracking strepen en drop-outs zijn net zo goed onderdeel van zijn beeldpalet als de groezeligheid van vijf keer te vaak gecopieerde VHS-tapes, slow-motion car-crashes en toeristische videoplaatjes van kasteel Neuschwanstein. De soundtrack, met muziek varierend van de Senegalese Ndiaga Mbay, Dança Angola en Davis’ eigen mixes van funk en slappe metal lijkt los boven de beelden te zweven en geeft het geheel een ironisch en vervreemdend sausje.

John Heyn & Jeff Krulik (US) – Heavy Metal Parking Lot

17’,1986

Heavy Metal Parking Lot is een korte underground documentaire uit de jaren ‘80 waarin twee jonge mannen een reeks interviews afnemen van metalfans die zich verzameld hebben op de parking voor een Judas Priest optreden. De meeste interviewees zijn dan al tamelijk beneveld, en maken vaak hun adoratie van het heavy metalgenre, en Judas Priest in het bijzonder, op uiterst extraverte manier duidelijk.