Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Zoals de voorbije jaren slingert zich tijdens het Filmfestival een installatieparcours door het hele Vooruitgebouw. In hun video’s en installaties rekken een schare internationale mediakunstenaars het begrip cinema moedwillig uit. Zij komen niet uit de wereld van de film, maar spelen met het medium op een manier die tegelijk bevreemdt en verwondert.

Ali Momeni
Smoke and Hot Air
Animal Warmth (#28)

De Iraanse artiest Ali Momeni presenteert twee werken in het parcours. Animal Warmth (#28) (Dit werk werd eerder gecommuniceerd onder de titel Now is the Time) bestaat uit een dertigtal gloeilampen. De bijhorende klankband bepaalt het ritme waarop de lampen oplichten. In zijn installatie Smoke and hot air zijn het rookkringetjes die een symfonie aangaan met elkaar. Het achterliggende idee is echter minder prettig: elke kring staat immers voor een oorlogsdreiging die landen als de US, UK en Israël uiten aan het adres van Momeni’s thuisland Iran.

Ali Momeni is een onderzoeker en kunstenaar die op zijn twaalfde naar de States emigreerde. Hij voert momenteel onderzoek aan de universiteit van Minnesota. Hij is tijdens Almost Cinema ook te zien in de performance The Liminal Surface met David Bithell.

Smoke and Hot Air: Ali Momeni & Matt Brackett / Animal Warmth (#28): Ali Momeni & Robin Mandel.

Heike Langsdorf, Ula Sickle & Laurent Liefooghe
Viewmaster

Viewmaster van beeldend kunstenaar Laurent Liefooghe en de choreografen Heike Langsdorf en Ula Sickle is zowel een performance als een installatie waarmee het trio de befaamde ‘Pepper’s ghost illusion’ in een hedendaags kleedje steekt. In het negentiende–eeuwse theater, vóór de uitvinding van de cinema, werd deze optische truc vaak gebruikt om spoken en geesten op het podium te toveren. Vaak tot afgrijzen en verrukking van het publiek, voor wie de aard van de optische illusie verborgen bleef.
Het in wezen eenvoudige procédé werkt als volgt: tussen toeschouwer en performer bevindt zich een glazen wand. Afhankelijk van de lichtinval is het glas soms doorzichtig, soms spiegelend, soms beide tegelijk. In het installatieparcours kan je zelf deze optische effecten uitproberen.

’s Avonds doen de makers een performance in hun installatie waarbij ze illusie en werkelijkheid in een visueel spel met elkaar vermengen. De toeschouwer wordt meer dan eens op het verkeerde been gezet.

concept en realisatie: Heike Langsdorf, Ula Sickle en Laurent Liefooghe / performance : Heike Langsdorf en Ula Sickle / scenografie : Laurent Liefooghe / lichttechniek : Hans Meijer / geluid : Peter Connely / co-productie en steun : Netwerk vzw, Kunst-Werk / f,r,o,g,s – OS, WorkSpace Brussels, Nadine, wp Zimmer, Vlaamse Gemeenschap.

Elisa Pône
I’m looking for something to believe in

Het werk van de jonge Franse artieste Elisa Pône geeft – op z’n zachtst gezegd – vonken. Ze gaat immers aan de slag met wel heel ongewoon ‘materiaal’: vuurwerk! Haar video’s en performances zijn een ontvlambare cocktail van licht, rook, geur en lawaai. Pône ontsteekt haar vuurwerk bovendien niet in open lucht, maar laat de pijlen binnenskamers ontploffen! Het weidse, impressionante en feestelijke spektakel dat we van vuurwerk verwachten, wordt bijna intiem maar minstens even explosief en gevaarlijk.

Het filmpje I’m looking for something to believe in, bijvoorbeeld, toont een witte auto bij een meer midden in de bossen. Het rustieke tafereel wordt abrupt verstoord…

image: Damien Oliveres / fireworks: JJ Boutemy / sound design: Gery Montet

Eric Thielemans & Laure Delamotte-Legrand
Rrauw – cathedral of ear

Bij RRauw treed je een installatie binnen van beeldend kunstenares Laure Delamotte-Legrand. Je neemt plaats in een soort cocon met een onderhuidse textuur, waarin je wordt uitgenodigd om de elementen die EricThielemans aanreikt te beleven: een basistekst rond stilte waarmee hij ooit zijn onderzoek naar stilte en geluid begon, een wetenschappelijke tekening van het binnenoor en een foto waarop muzikanten luisterend staan afgebeeld.

Op 16, 17 & 18.10 kan je om 18:00 in de installatie een ‘oorfilm’ beleven: een akoestische ervaring die bij elke luisteraar andere beelden oproept. Lees hier meer over deze performance.

Alexandra Dementieva
Alien Space

Met tientallen ballonnen die als tv-schermpjes oplichten, bouwde Alexandra Dementieva de installatie Alien Space. De twee muren van ballonnen lijken wel een futuristisch labo of een levende celwand, met een textuur die tegelijk koud, dreigend en fragiel aandoet. Op de glimmende oppervlakten van de ballonnen komen beelden tevoorschijn: nieuwsuitzendingen van verschillende tv-stations over de hele wereld. De virtuele muur stelt je oog in oog met beelden van vernieling, ongelukken, oorlog, drama, liefde… Laat je overspoelen door deze veelheid aan beelden, die onvermijdelijk een emotionele en fysieke reactie oproepen, terwijl jouw aanwezigheid veranderingen teweegbrengt in de beelden en geluiden. Een installatie die tegelijk nieuwsgierigheid, aantrekkingskracht en weerzin opwekt…

Alien Space: Bart Vandeput (programmering), Ludo Engels (geluid), Marcus Bering (vormgeving) & Real Reality (3D-animatie) / productie: Vlaams Audiovisueel Fonds, Nadine vzw, CCNOA center for contemporary non-objective art, Adem vzw / www.alexdementieva.org

Boris Debackere
Probe

Een probe is een onbemand tuigje dat door de ruimte reist en info naar de aarde doorstuurt. Volgens Boris Debackere is ook het scherm van een filmzaal zo’n ‘probe’. Het witte doek is voor hem een venster naar een audiovisuele reis door ruimte en tijd. Zijn interactieve installatie Probe stelt de relatie tussen de kijker en het scherm centraal. De bezwerende visuals en denderende soundtrack slokken je op in het scherm en trekken je in de beelden. Beleef de magie van het beeldscherm ten volle en ga met je ogen, je oren en je hele lichaam op in de installatie. Jouw aanwezigheid en je positie tegenover het scherm bepalen immers wat je te zien en te horen krijgt.

Samen met zijn broer Brecht bracht Boris Debackere de audiovisuele performance Rotor op Electrified, het zomerevenement van Vooruit, S.M.A.K. en 5 voor 12. Boris is niet alleen artiest, maar is ook docent en onderzoeker aan Transmedia en Sint-Lukas. Als kunstenaar is hij vooral bezig met het vermengen van verschillende media als beeld, geluid en elektronica.

sound & image design: Boris Debackere / software design: vvvv, Sebastian Gregor
 / sensor application: V2_
 / productie: Auguste Orts, met steun van VAF.

Ulf Langheinrich
OSC

Net als Boris Debackere mikt Ulf Langheinrich op een cinematografische ervaring. Zijn installatie OSC bestookt het oog met overdadige lichtflitsen en stroboscopische effecten. Intense patronen en vormen van licht branden zich op je netvlies. Maar ook buiten het beeld laten de lichtvlekken van Langheinrichs installatie hun sporen na: je perceptie wordt vertroebeld door de afdruk die het licht tijdelijk achterlaat op je oog.

Op de vernissage van het installatieparcours Langheinrich zijn performance Drift.

Ulf Langheinrich is een grote naam in de mediakunst, die al tentoonstelde in Wenen, Berlijn, Seoel, New York en Tokio. In zijn projecten probeert hij steeds een onmiddellijke zintuiglijke impact bij de bezoeker teweeg te brengen. Hij is een van de oprichters van Granular Synthesis, een collectief van audiovisuele artiesten die beeld en geluid laten samensmelten in één medium. Ze streven er naar video te bespelen als een instrument en beelden te ‘componeren’ als een symfonie.

Doris Kuwert
Swing
Bob up

Ook klerenhangers kunnen kunst zijn, dat bewijst Doris Kuwert in Swing. Kleine magneetjes in een kapstok creëren een elektromagnetisch veld. De kleerhangers trekken elkaar aan, stoten elkaar af, tikken elkaar aan. De geluiden worden versterkt en vormen een bevreemdende soundtrack die de willekeurige choreografie van de kleerhangers complementeert. In Bob up laten ventilators blokjes uit piepschuim door de lucht dwarrelen tot er een elektrostatische aantrekkingskracht ontstaat.