- Alle reacties
- Reacties geschreven nà de activiteit (1)
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
5forStudents interviewt The Subs
The Subs hebben hun debuutplaat Subculture uit en we zullen het geweten hebben. De hotste dansformatie van het land speelde deze zomer de festivals plat en ook in het najaar toeren ze er gretig op rond. Ook in het buitenland gaat het The Subs voor de wind. Zo plannen ze onder meer tournees in Italië en Japan. Gelukkig spelen Jeroen De Pessemier (Bolchi, Foxylane) , Stefan Bracke (Poplife, Foxylane) en Wiebe Loccufier aka Tonic (Starski & Tonic) op 26/11 nog in Vooruit alvorens zij zich naar andere oorden begeven. En hoe kunnen we hun intrede in de Vooruit beter inleiden dan met een interview?
Het woord sub heeft meerdere betekenissen, welke betekenis moeten we er bij jullie achter zoeken?
Tonic: Vooral geen.
Stefan: Sub is een lage frequentie in de muziek hé.
Tonic: Dat is dan wel zowat de nerdie connotatie van onze naam. Gewoon, het bekt lekker, meer moet dat niet zijn. Waarom noem je je band de rode hete chilipepers?
Ikzelf leerde The Subs kennen via de Lektroluv-compilaties, wanneer zijn The Subs voor jullie begonnen?
Tonic: De eerste ontmoeting tussen Jeroen en mij was op het Amsterdam Dance event. Jeroen trad daar op met Bolchi, en ik draaide daar samen met Starski.
Jeroen: Eigenlijk wel stom, want we woonden toen maar op twee straten van elkaar. Bolchi liep toen min of meer op zijn einde en ik was dus op zoek naar nieuwe mensen om met samen te werken. We hebben dan samen een track gemaakt, en daarna is het niet meer gestopt.
Tonic: Ik ben resident in Dirty Dancing waar Cosy Mozzy de boekingen doet. Als je dj bent, test je natuurlijk af en toe ook je eigen muziek. Zo stond Cosy Mozzy eens naast me wanneer ik iets van The Subs draaide en hij vroeg of we dit wouden uitbrengen op het label van Dirty Dancing. Niet veel later was Lektroluv ook vragende partij, en zijn compilaties geven ook een introductie bij een breder publiek.
Stefan: En dat is nog een stap verder natuurlijk. Lektroluv valt onder NEWS en dat is dan echt een platenfirma.
Jeroen: NEWS heeft een zeer goede distributie, dat je muziek overal op de wereld in de juiste winkels ligt heeft natuurlijk een belangrijke invloed.
De samenstelling van The Subs is sindsdien wel veranderd.
Stefan: Starski werkt nu meer en meer bij de radio en had al zijn werk als dj en zijn familie. Er restte hem dus nog maar weinig tijd voor The Subs, daarom heb ik hem 5 maanden geleden vervangen. Als gitarist van Foxylane ken ik Jeroen natuurlijk zeer goed.
Jeroen: Er was zowiezo al een sterke wisselwerking tussen The Subs en Foxylane. Om de samenwerking positief te houden was het een logische stap om Stefan ook bij The Subs te nemen.
Jullie hebben alle 3 een vrij verschillende achtergrond.
Jeroen: Ja tzal wel, een fysicus, een dokter en een sociaal werker (lacht).
Uit dit zich ook in een andere taak bij het songschrijven?
Tonic: Ja, ik maak alle muziek hé (lacht). Nee, Jeroen maakt eigenlijk de meeste dingen, en wij zijn er meer om beslissingen te nemen.
Op Pukkelpop hebben jullie Money For Nothing van de Dire Straits gespeeld, zijn jullie jongens die zouden kunnen genieten van een rock optreden in een bruine kroeg of toch liever een vet feestje in de Culture Club?
Stefan: Alle vette feestjes zijn goed. Maar wij kunnen natuurlijk genieten van een rockoptreden, wij genieten van alle muziek. Ikzelf kom ook uit de rockmuziek van vroeger.
Tonic: Van vroeger hé (lacht).
Wanneer is voor jou dan de klik gekomen om als rocker dance te beginnen maken?
Stefan: Die moet eigenlijk nog komen (lacht). Na 10 jaar op de dansvloer als mede-organisator van Poplife heb ik dance leren appreciëren als genre. Je leert andere elementen van de muziek kennen en je leert kwaliteit te herkennen.
Tonic: Ik denk dat wij allemaal gevallen zijn voor dance op het moment dat we het ervaren hebben op de dansvloer.
Stefan: Daft Punk was zoals bij velen voor mij dat moment.
De sample van House of God (DHS) verwijst wel naar een periode lang voor Daft Punk
Jeroen: Wij luisteren veel naar oudere old-skool underground house om ons te laten inspireren. Als je te veel kijkt naar wat er vandaag gebeurd, dan wordt je muziek karakterloos en ben je te laat. Daft Punk heeft dance uit de donkere hoek gehaald, maar je moet ook naar de roots kijken.
Tonic: We wouden de sample eigenlijk gebruiken om er ergens tussen te smijten in een live-set. Maar eens je daar op begint te werken, groeit daar een volledig nieuw nummer uit.
Bij jullie nieuwe single Music Is The New Religion hoort ook een nieuwe clip. Is die gebaseerd op waar gebeurde feiten of is het slot eerder de ultieme nachtmerrie?
Stefan: Dat is geen nachtmerrie, dat is fantasie. Een beetje wilde seks, en dan nog in het huis van iemand anders.
Tonic: Ja tuurlijk, als ge het doet op de tafel, kan je betrapt worden. Daar doe je het toch voor. Zijn we niet allemaal al eens betrapt?
Jeroen: Misschien wel een klein anti-climaxke, maar de week later lach je daar mee.
Op jullie album staat ook Breathe, een cover van The Prodigy.
Jeroen: Studio Brussel had ons gevraagd om voor Rendez-vous een cover van een single uit het jaar 1996 te maken. De keuze voor Breathe was dan snel gemaakt. Live hebben wij ook wel dat punkgevoel, en dat is natuurlijk The Prodigy ten voeten uit. In datzelfde jaar was ook Born Slippy van Underworld uitgebracht, maar daar durf je toch niet aan beginnen (lacht).
Hebben jullie ook ervaren dat wat nu op de plaat staat verschilt in stijl van jullie eerste releases?
Tonic : Je evolueert sowieso, de reden waarom vorige releases er niet op staan is omdat ze er gewoon niet bij passen.
Jeroen: We wilden vooral een goed geheel hebben, niet noodzakelijk de beste tracks. Een album moet je niet ieder nummer individueel bekijken, dat heeft geen zin.
Het nummer Albatross in het midden van de plaat springt er toch wel wat tussenuit.
Tonic : Absoluut. Het nummer is rustiger maar weerspiegelt toch de volledige plaat , dezelfde synths, dezelfde sounds.
Stefaan: Het is ook leuk als er afwisseling is en niet de hele tijd snelle partynummers.
Jeroen: We hadden enkele ideetjes en we hebben die uitgewerkt waarvan we dachten dat ze een goeie aanvulling zouden zijn op onze plaat. Het thema van Albatross vroeg duidelijk om iets zonder beat. We wilden ook perse een beatloos nummer op onze plaat omdat het de plaat rijker maakt, alle elementen moesten erin.
Tonic: Het is de slow van het album!
Ligt jullie album alleen in België of nog elders?
Jeroen: We hebben bewust gekozen om het alleen in de Benelux uit te brengen. Als er niet voldoende interesse is vanuit andere Europese landen is het zeer onverstandig om daar een plaat uit te brengen. Er wordt dan te lang naar je gekeken en je raakt al snel opgebrand. Het juiste moment afwachten is zeer belangrijk. Je kan beter niets uitbrengen dan iets uitbrengen dat op dat moment niet aanslaat. Een plaat uitbrengen, daar is weinig rock ‘n roll aan. In landen als China en Japan ligt het anders, daar kan je nog eens freestylen en gewoon iets op de markt gooien.
Op het podium gebruiken jullie ook cd-spelers. Spelen The Subs een live-set of eerder een dj-set?
Jeroen: Als we onze nummers als een dj-set zouden spelen dan zou het nergens op lijken. Dan gebeurt er niets en gaan belangrijke melodielijnen verloren. We proberen gewoon op een dynamische manier onze eigen nummers te brengen, door live te spelen dus.
Stefaan: Het is niet omdat Wiebe (Tonic) achter een deck staat dat hij een dj-set aan het geven is.
Jeroen: Wij gebruiken onze dj-sets als een instrument, net zoals we ook onze synthesizers, vocals en gitaren gebruiken als instrument. We zijn ook vrij vroeg begonnen met live optredens, maar hebben eerst een beetje moeten zoeken naar de leukste manier van werken. Het wijze aan de setup die we nu hebben is dat het nog steeds vré clubby is, maar toch dat live-gevoel heeft. Ik heb nog maar weinig elektronische acts gezien die dat live-gevoel hebben. Dat maakt ons wel een beetje uniek, waarmee ik natuurlijk niet wil zeggen dat we het warm water uitgevonden hebben.
Wat is jullie meest memorabele moment tot nu toe geweest, waar denken jullie echt en terug als hoogtepunt van The Subs?
Stefan: Ik denk dat dit voor iedereen verschillend is, van mij was het zeker Dour. Het was mijn 5de optreden met The Subs en plots staan daar 10 000 man voor je!
Tonic : Op Pukkelpop toen de helft van de tent op het podium kroop, dat zal ik ook niet rap vergeten.
Jeroen: Club Low in Madrid, dat was ook ongelofelijk zot!
Wie is de grootste party animal bij The Subs?
Jeroen: Ik en Stefan!
Tonic: Ja, ik niet echt eigenlijk.
Wat gebeurt er wanneer één van jullie iets niet goed vindt maar de andere twee wel?
Jeroen: Dan wordt het datgene wat die twee goed vinden.
Stefan: Maar dat gebeurt niet veel.
Tonic: Als één iemand iets niet goed vindt, vindt de rest het meestal ook niet goed. Meestal gaat het ook maar om details, maar als iemand een basisidee echt niet goed zou vinden, dan gaan we er natuurlijk ook niet mee verder.
Jeroen: Soms heeft iemand nog twijfels maar is die na een paar dagen ook verkocht.
Tonic: Ja , dan denk je: het idee is er maar er moet nog aan gewerkt worden.
Beschouwen jullie The Subs dan als werk?
Jeroen: Tuurlijk wel. Work is the most important thing in life! Om alle levensellende te vermijden: just keep busy man!
The Subs werden geïnterviewd door Maarten en Maarten.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Bij binnenkomst stond de hyperkinetische zanger van de Waalse band Malibu Stacy al volop zijn best te doen. Hun energieke muzikaliteiten waren een gesmaakte opwarmer voor het ‘echte’ werk van het Antwerpse kwintet. De mannen van A Brand droegen symmetrie hoog in het vaandel: de vier besnaarde mannen hadden zich voor de gelegenheid allemaal in witte kostuums gehesen en placeerden zich netjes twee aan twee naast centrale – volledig in zwart tenue – drummende vijfde. Keurig op een rijtje vooraan het podium als een waar muzikaal kordon met hun gitaar als een geweer in de aanslag stonden ze klaar voor de (strijd)show. Met de ijzersterke opener ‘Hammerhead’ was de toon gezet en de rest van de show zou als een strakke sneltrein voortdenderen. Het vijftal rock ‘n’ rollde als een razende, coverde LCD Soundsystems “Daft Punk is playing at my house” en sloot af met ACDC! Headbangers aller streken verzamelt u! Na al het gitaargeweld kwamen The Subs er nog een flinke elektronische lap op geven en hitste het publiek keer op keer op met hun beeps en bliebs. De ene na de andere zorgvuldig opgebouwde climax werd over de hyperenthousiast dansende menigte uitgestrooid. En dat allemaal op een doordeweekse woensdag. Woowie!
Reageer hieropBewaar dit item (0)