- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
De Profeet sprak...
Allah is lief,
Hij geeft.
Hij vergeeft.
Dat is de boodschap die Kader Abdolah op avonden als deze (zes maanden lang) bijna profetisch uitdraagt. Yves Desmet speelde advocaat van de duivel en probeerde de gewelddadigheid en erotiek van de Koran aan te kaarten, maar de schrijver/poeët manoeuvreerde telkens terug naar zijn essentie: “De ayatollahs en taliban van deze wereld hebben de Koran van u en ik afgenomen. Ik heb het boek zijn schoonheid teruggegeven, zonder het negatieve uit het oog te verliezen. De Koran is onbegrijpelijk, de vertalingen waren oubollig. Vandaar: LEES De Boodschapper/De Koran.”
Een initiatief dat navolging verdient, op voorwaarde dat de Standaard iemand met de bevlogenheid, verteltalent en humor als Kader Abdollah weet te strikken
noot: in het zeer beweeglijke geval van Abdollah was een hoofdmicrofoon geen nutteloze investering geweest. Al voegde het gevecht van de man met het ding wel iets toe aan de avond.
noot 2: we zouden het bijna vergeten, maar de voortreffelijke Els Dottermans las alweer voortreffelijk voor.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Een bij momenten bijzonder brutale mijnheer Abdolah. De ondervrager moest met lijf en leden regelmatig achteruit. Wegens rondvliegende splinterwoorden. Laat die schrijver toch gewoon vertellen over zijn werk. Een interviewer hoeft niet altijd. Gewoon een lezing. Anders krijg je een voorstelling zoals die van gisterenavond waarin twee mensen totaal naast elkaar heen zitten te praten. Jammer. Nochtans twee aanstekelijke types. Los van elkaar dan. Elkeen afzonderlijk.
http://www.nevski-prospekt.blogspot.com/
Reageer hieropBewaar dit item (0)
De Islam is socialistisch
“Je kan de Koran niet begrijpen, als je Mohammad niet begrijpt.” Dat is zijn uitgangspunt, en dat wil hij ons met huid en haar duidelijk maken.
Kader Abdollah, een beetje grappig met zijn zwart haar, zwart pak, en die opvallend grijze dikke snor daartussen. Zijn Nederlandse uitspraak klinkt anders dan zijn geschreven woorden, maar minstens even boeiend. Met zijn hele lijf, zijn hele ziel deelt hij ons zijn gedachten mee, geeft hij ongenuanceerd zijn mening. Sommigen vonden hem dubbelzinnig, zichzelf tegensprekend, ik vond hem eerder zelf zoekend. Alsof hij er zelf nog niet helemaal uit is. Maar daarom niet minder standvastig en zelfzeker.
Hij is niet gekomen om Mohammad en Allah te verdedigen, maar om hun boodschap begrijpelijk te maken aan de mensen, toegankelijk, zodat ze er gefundeerde kritiek op kunnen geven. En op de volgens mij terechte vraag van Yves Desmet of de Koran toch niet ietwat gewelddadig was (in De Boodschapper gaat het over Mohammad die karavanen verovert, enzovoort – ik maakte me dezelfde bedenking als meneer de Desmet bij het lezen), antwoordde Kader Abdollah zeer cryptisch met “Er zijn twee manieren om de Koran te lezen: je zoekt geweld, en je zal geweld vinden. Maar als je naar schoonheid zoekt, zal je schoonheid vinden.” Volledig mee akkoord. Na deze uiteenzetting slaat hij dan ook in alle geweld zijn micro van de standaard, waarna hij “de man van de Morgen” smeekt om hem iets moois te leren.
Kader Abdollah heeft de Koran vertaald uit liefde. En ook uit haat. Uiteindelijk geeft hij toe dat hij de mens ontdekt heeft door de Koran te vertalen. Ik heb alvast Kader Abdollah herontdekt, meer als mens nu, naast zijn geschreven woorden die ik reeds verslonden had.
Op een gegeven moment draagt hij een Perzisch gedicht voor, ik voel de poëzie me raken, ook al snap ik niet wat hij zegt, zo vloeiend en zoet.
Mijn nieuwe held is een eerlijke, spontane man, die ondanks zijn wijsheid toch die kinderlijke beweeglijkheid niet kan onderdrukken. Zijn rake woorden verlammen het publiek, waarna meerdere malen een applaus uitbarst. Met humor bedekt hij zijn bescheidenheid (hoe sarcastisch hij zichzelf de beste vindt), waardoor hij nog sympathieker overkomt. Hij straalt echtheid uit, op zo’n menselijke manier. En hij houdt van Gent!
En ja de Islam is een soort van socialisme. Allah is één, die boven de massa staat, maar de massa zijn mensen die allemaal gelijkwaardig zijn. Vrouwen, slaven, mensen met een beperking, het maakt niet uit.
Mohammad werd geconfronteerd met problemen, en zocht ter plekke naar oplossingen. Hij wou leiding geven in zijn failliete, corrupte stad, iets doen voor de vrouwen en slaven die niks waard waren in die tijd.
Dus durf nu niet meer te vertellen dat de Islam vrouwen onderdrukt. Dat zijn de mensen die de Koran niet hebben begrepen.
Danku Kader Abdollah, om ons dit duidelijk te maken.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Een waterval van woorden, emotioneel en krachtig tegelijk. Eenvoudige ideeën, maar kom er maar eens op én durf ze te verwoorden. Hoopvol gestemd liep ik naar buiten. Laat iedereen dit boek lezen en de oog- en oorkleppen afzetten.
Reageer hieropBewaar dit item (0)