- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Volgens de Volkskrant was de monoloog gebaseerd op Graz van Bart Moeyaert het mooiste deel van Stukken. Helaas voor Frank Vercruyssen heb ik Moeyaert zélf het eerste hoofdstuk van zijn novelle mogen voorlezen. En zeg nu eerlijk: wie kan er mooier voordragen dan Bart Moeyaert in zijn design-pakken?
Reageer hieropDe komische briefwisseling geschreven door Yves Petry&Annelies Verbeke werd door dezelfde krant het grappigste stuk genoemd. En inderdaad, ontzettend geestig was de correspondentie en fantastisch was het spel van alle acteurs van Stan. De opdeling van de personages in meerdere acteurs deed de hilariteit alleen maar toenemen. Alle negatieve recensies ten spijt: ik ben blij dat ik ben geweest.
Bewaar dit item (0)
Akkoord. Interessant opzet. ‘Alles eender’ was wel weinig verrassend, maar de correspondentie ‘Liefde bij wijze van spreken’ was én goede tekst én leuk én goed gespeeld.
3 uur lang?! Ik was bang dat ik het einde niet zou halen, maar de tijd vloog voorbij. Leuke stukken (vooral de briefwisseling en het stuk in het kasteel…natuurlijk), vol overgave gespeeld. Een goed gevulde en goed bestede avond!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Een stuk van stukken
Hier zit ik al, achter de laptop, terwijl ik eigenlijk naar het tweede deel van Stukken had moeten zitten kijken.
Paniek dan ook wanneer ik in de recensie van de Volkskrant lees dat het beste stuk na de pauze komt. Ben ik echt iets aan het missen?
Opluchting wanneer ik zie dat Stan blijkbaar de volgorde van het stuk heeft opgedraaid. Het beste zit nu voor de pauze.
Want daarom ben ik ook weggegaan: niet omdat ik het slecht vond, integendeel.
Wel omdat ik het overwegend heel goed had gevonden, en het voor mij mooi was geweest. Ik had een leuk stuk (nou, een verzameling stukken) gezien van 1,5 uur. Meer heb ik niet nodig. En vooral: meer wilde ik niet. Want stel dat het niveau drastisch afneemt in het tweede deel, wat dan? Dan zit ik mij te vervelen. Mij op te jagen. En vooral: het eerste goede deel te vergeten.
Daarom keerde ik voor de veiligheid huiswaarts tijdens de pauze.
Een rare redenering misschien, maar soms werkt ze.
Nu kan ik slapen gaan met de herinnering aan een leuk, goed gespeeld, vermakelijk stuk. Vooral “Liefde bij wijze van spreken” wekte die indruk, waarin de acteurs werkelijk uitmuntend waren. Maar ook de er-tussen-door-gevlochten fragmenten van De Martelaere waren geslaagd en vooral prikkelend. Het zal niet lang duren voor ik eens een boek van haar ter hand neem. De filosofische jeuk moet gekrabd.
En maaike neuville: die kan nogal bekken trekken, zeg!
Maar t waren wel geslaagde bekken.
Conclusie: een goede en goed gebrachte, zij het halve maar daardoor des te waardevollere, avond!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Weet iemand hoe het liedje heet dat gezongen werd door Maaike Neuville?
Reageer hieropHet zit in mijn hoofd als wat frans gebrabbel :)
Bewaar dit item (0)
Dat was “Le Tourbillon”, een lied uit de (zeer aan te bevelen) klassieker ‘Jules et Jim’ van François Truffaut. Daar gezongen door Jeanne Moreau, zoals hier te zien.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
u zijt zeer bedankt :)
Ha, leuk dit nog eens te horen!
Reageer hieropBewaar dit item (0)