- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
the crazy kingdom
Goh, ligt het aan mij of kon er nog zoveel meer met dat porselein gedaan worden? Er mocht bijvoorbeeld…. nog meer porselein zijn.
De kostuums waren leuk, behalve de lollige hoeden (die porseleinen hoeden waren dan weer wel mooi.)
Mooi gedanst bij momenten (die kleine vrouw en de harige man!) en mix van dansers en niet-dansers is gelukt (in tegenstelling tot de mix van zingen en acteren zoals in Lobstershop).
Maarten Seghers is hier een grappig figuur en ja, daar houden wij van. En ook van het woord porselein.
porselein porselein porselein porselein porselein !
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Grace Ellen Barkey/Needcompany - The Porcelain Project
Het is niet mij gewoonte om te bitchen over wat ik niet goed vond, maar deze voorstelling liet mij nu eens antarctisch koud. En eigenlijk snap ik daar niets van.
Afzonderlijke delen werkten namelijk wel: het (geef toe!) beminnelijke geluid van rinkelende kopjes en schoteltjes, koddige (maar ook wel enge) porseleinen snavels met een vette knipoog naar commedia dell’ arte, een fijne electronisch-klassieke soundtrack, extreem aantrekkelijke fotografie,... en toch deed de som van de delen het niet bij mij: ik vond het expressieloos, maniëristisch en bij momenten terminaal flauw.
De knap gemonteerde trailer daarentegen is een aanrader :)
- Tags
- beeldende kunst
- dans
- Grace Ellen Barkey
- Needcompany
- performance
- porselein
Reageer hieropBewaar dit item (0)
The Porcelain Project - Grace Ellen Barkey/ Needcompany
Zaterdag 21 februari 2009 – Theaterzaal Vooruit
Vier koningen strijden om papieren cowboykronen, vier gekken kronen zich tot papieren koningen, vier koningen kronen zich tot carnavaleske gekken.
Er loopt geen duidelijke verhaallijn door The Porcelain Project. Het stuk is een aaneenschakeling van mooi in mekaar overvloeiende gebeurtenissen.
Porseleinen vogelbekken, felgekleurde wapperende hoepelrokken, witte borden zwevend aan bengelende vislijnen, klingelende kopjes en daverende opeenstapelingen van helder wit vaatwerk. Zeer broze huiselijkheid breekt in een enorme koele kleurloze leegte.
Het ontbijt in een hospitaal.
Het stuk deed me wat aan “The Idiots” denken, een film van Deense cineast Lars Von Trier. Beetje bij beetje onderzoeken, trachten te voelen, testen wat mag, betasten wat kan.
De personages bepalen de ruimte met hun dansende lichamen, bespelen mekaar en strijden in zichzelf. De fragiele stapels koud porselein weerspiegelen zich in de afstand tussen de personages, getooid in warme kleurrijke lendedracht.
Narren, prinsen en prinsessen, koningen en duivels verleiden elkaar in opzwepende ritmes, er wordt geliefd en verkracht.
De beelden zijn prachtig, het decor en de zuinige belichting spreken als een sprookje, de hofhouding van performers dartellen tegen mekaar. Alle kleine dingen sluiten mooi aan en versmelten tot iets zowel subtiel als decadent.
Om de aandacht te bewaren in Grace Ellens porseleinen wereld had het anderhalf uur lange stuk wel net iets korter mogen zijn.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Mij deed het eerder denken aan iets van Greenaway (maar dan wel Greenaway-light).