Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

• Gratis inschrijven (Meer weten?)
• Tickets bestellen
• Aanmelden

• Ik was erbij (helaas gemist) (12)
• • Beoordeel deze activiteit
  • • Huidige score 3.5/5
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    (2)
• Dit wil ik volgen (Wat is dit? Wil je volgen of er nieuwe publieksreacties bij de voorstelling gepost worden?
  
  Meld je aan en klik op “Deze reacties wil ik volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra er iets verandert.)
• Tell-a-friend

• Alle reacties

1. #1 over 3 jaar geleden door sovanderli

   Beoordeel reactie: 0

   chopsticks

   niet helemaal op de hoogte van wat we deze avond te zien zouden krijgen, trokken we naar de balzaal voor de première van chopsticks, een ‘audiovisueel’ concert onder leiding van mathias van de wiele en met videowerk van dagmar duportail. met onder meer trompettist bart maris, saxofonist ben sluijs en giovanni barcella achter de drums, kon dit muzikaal video-experiment nauwelijks mislukken. het klonk dan ook absoluut fantastisch. muziek en geluid vloeiden door elkaar als een dialoog die werd gevoerd tussen twee gelijkgezinden. de bezetting was zo goed op elkaar afgestemd dat ieder instrument tot zijn recht kwam in deze muzikale explosie en het beeld was beklijvend, innemend en merkwaardig tegelijk. voetstappen leidden ons door onbekende, desolate gangen met deuren en traphallen. de muziek vult op zijn beurt de leegheid van de visuele ruimtes weer op. chopsticks bewees deze avond dat de gentse muziekscene leeft. jammer genoeg hebben niet zoveel mensen dit mogen beleven.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

2. #2 over 3 jaar geleden door berten

   Beoordeel reactie: 0

   applaus

   “Het basiselement van deze voorstelling is toeval” betoogt Mathias Van de Wiele, gitarist en componist van Chopsticks. Film en muziek staan hier naast elkaar, onafhankelijk, maar met diverse treffende raakvlakken. Een niet- sturende symbiose met plaats voor een persoonlijke invulling.

   De performance opent met een jazzy samenspel. Jazz, rythm, beats, something electronical aangevuld met de vocals en rhyms van Steven Segers. Wat volgt, blijkt een afwisseling van uitmuntende solo’s die in hun melodieuze overlappingen een harmonieus samenspel vormen.

   applaus
   zwart projectiescherm

   Een aktetas- dragend personage, gehuld in maatpak, stapt langzaam door de traphal van een film noir- achtige setting. Zware voetstappen weerklinken, betwistbaar behorend tot de geluidsband van de film of live gecomponeerd door de artiesten. Het personage wordt op de voet “achtervolgd” met een bemande camera door de traphal van een hotelachtig pand.

   zwart scherm –
   spot op cello
   sax
   drum -

   De sfeer van een primitieve gangsterfilm – of hoe die er zou moeten uitzien – sluimert in de balzaal.
   Het samenspel wordt hervat en vervolledigt de sfeer van de beelden.

   melodie
   ritmisch gedrum
   fanfare

   Trompettist Bart Maris analyseert – zittend op zijn hukken – de noten die saxofonist Ben Sluijs vingertrillend poneert en lijkt ze vluchtig weg te schetsen.

   applaus
   zwart scherm

   De scène vervolgt met contrastrijke beelden waarin de man talrijke gangen duister doorkruist.

   licht

   Gebroken windachtig trompetgeblaas bouwt rustig op tot een explosie, waarbij elke muzikant zijn solistenpodiumpje betreedt. “We spreken zoiets niet af” zegt Van de Wiele na de voorstelling. “Ieder creëert automatisch een stukje ruimte om z’ n ding te doen. Zoiets stel je niet op voorhand in maar wordt wel ingecalculeerd. Dit is toeval, dit is gevoel.” Uiteindelijk botst de hele massa klanken op een berg van harmonieuze noize uiteen.

   applaus
   zwart scherm

   Gangen. Een open kamerdeur. Een lichaam in bed. Een man. Dromerige waas. Een wit kopkussen.

   Met subtiele handgebaren dirigeert de componist zijn negenkoppige band in de twee slotnummers. Ietwat zuiders, ietwat transylvaans.

   licht
   applaus
   buiging
   applaus

   Tijd om een cd te gaan kopen.

   Na Chopsticks volgde de Italiaanse band Zu, door de Vooruit geïntroduceerd als Jazzband. Tussen de oerharde ratelende drums, begeleid door klappen geluid uit een gigantisch ogende saxofoon gemengd met snerpende gitaarstrijken, was het jazz gevoel verder zoek dan de weide van Graspop Metal Meeting. Het kader van de balzaal leek een dienblaadje om de groep van deze status te kunnen ontheven, maar de zware stoten kabaal veranderden weinig aan het gekende genre en voelden niet meer boeiend aan.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

Voeg een reactie toe