- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
The Halfmoon Files: een compromisloze documentaire
Ik zag The Halfmoon Files op het documentair filmfestival IDFA in Amsterdam. Het was 11u. Ik had die ochtend al een filmprogramma gezien en zou er die dag nog enkele bekijken. Ik ging makkelijk in mijn bioscoopstoel zitten en liet mij meevoeren naar The Halfmoon Files: het verhaal van een wetenschapper-fantast die de Duitse krijgsgevangenenkampen tijdens de Eerste Wereldoorlog dankbaar heeft gebruikt als onderzoeksterrein, de taalkundige Wilhelm Doegen. In die kampen treft hij namelijk een bontgekleurd gezelschap van huurlingen uit de kolonies: mensen uit het Verre Oosten, diverse gebieden in zwart-Afrika,... Hij start met geluidsopnames van de krijgsgevangenen. Al snel koestert hij een ambitieus plan: een geluidsarchief aanleggen van “alle volkeren ter wereld”. In zijn blinde ijver maakt hij honderden en honderden geluidsopnames, netjes op fonoplaten gezet en op steekkaarten beschreven.
De documentairemaker, Philip Scheffner, presenteert je Doegens verhaal en neemt je mee naar de archiefkasten van de Humboldt Universiteit in Berlijn, waar die fonoplaten nog steeds worden bewaard. Scheffner lijkt zich geen vragen te stellen bij de drive van de taalkundige maar hij geeft jou als kijker alle ruimte om vragen door je hoofd te laten malen. Heeft zo’n geluidsarchief enige wetenschappelijke waarde? Vanwaar toch die aandrang om volkeren op zo’n manier te beschrijven, te catalogeren, te bedwingen? (De parallellen met compleet waanzinnige vergelijkende onderzoeken van biometrische gegevens borrelden meteen bij mij op, en zijdelings kom je in deze documentaire ook te weten dat collega’s van Doegen in die tijd inderdaad bezig waren met het opmeten van wenkbrauwen en neuzen). Verklaart Doegen zich met zo’n onderzoek helemaal akkoord met de Duitse oorlogspolitiek? Of heeft hij, ondanks zijn bedenkelijke methode, louter een gezonde nieuwsgierigheid naar de talen overal ter wereld? Een boeiende denktrip door heel veel grijswaarden; ik hou van documentaires die je met veel materiaal maar zonder voorkauwen het spectrum tussen zwart en wit laten verkennen.
En het verhaal kreeg een verhaal ernaast, even intrigerend. Over de Sikh Mall Singh die op een van Doegens fonoplaten voorkomt. Scheffner wil hem opsporen. Geen makkelijke opdracht—in India toegelaten worden met een filmploeg lijkt wel wat voeten in de aarde te hebben. Ik vindt het boeiend wanneer documentaires je een inkijk geven in hoe het bronnenmateriaal voor de film is verzameld, hoe de makers met hun bronnen omgaan.
Scheffner maakt het je niet gemakkelijk om de verhaallijnen te blijven volgen. Wanneer hij geen beeld ter beschikking heeft om zijn verhaal te staven, krijg je enkel geluid op zwart beeld. Je voelt je oogleden meteen zwaar worden. Dan blijf je maar beter niet te ver naar achteren geleund in je comfortabele bioscoopstoel zitten, anders gaat het zwart té zwaar wegen. Toch vind ik die ingreep positief. Een heerlijk tegengewicht voor (televisie)documentaires waarin allerlei passages ongegeneerd geënsceneerd worden. Geen halfslachtige compromissen, maar een eerlijke en duidelijke manier om met je materiaal om te gaan – lastig maar respectvol voor je publiek.
Bekijk de site www.halfmoonfiles.de
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Michael Northam: mnemonic debris / fermented stories
Michael Northam is te gast op An evening on… Storytelling. In deze tekst geeft hij aan hoe hij het materiaal voor zijn live concert bijeen sprokkelde.
One week ago I was in Bombay, one month ago Varanasi. Now in Ghent and further new impressions which are no different than a change of clothes. The stories in-between are all fabrications already obscured by the latest stimulation. In the process of fixing some patterns in sound, associations develop that are impossible to explain. Finally I submit to the flux of change and mass of impressions.
All the materials of sound I am using, whether recorded or emanating from objects or produce by me, have all been developed in India have been under going a process of fermentation in the past week since returning from Asia. The result—an flux of impressions of a story that is not determinate. To be witnessed by the listener in the present.
“In the great mirror of consciousness images arise and disappear, and only memory gives them continuity. And memory is material—destructible, perishable, transient. On such flimsy foundations we build a sense of personal existance—vague, intermittent, dreamlike.” – Sri Nisgardatta Maharaj
Reageer hieropBewaar dit item (0)