- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen


Gisteren interviewde ik Hans Bryssinck en Christoph Hefti in de Mokabon, waar de performers gedurende twee weken aan hun nieuwe voorstelling ‘A one man snow’ hebben gewerkt. Het interview verschijnt binnenkort online, maar ik wil toch al even kort enkele impressies neerschrijven.
Bij het betreden van de repetitieruimte zie ik een potpourri aan materialen: een rijtje mandarijntjes en appels op het raamkozijn (afkomstig van de vooruitlunches) een piano en een batterij technisch materiaal, kleurpotloden, schetsen, kostuums, een paardenkop. Dit alles in hoopjes opgesteld in de ruimte. Het is twee weken lang de biotoop geweest van Hans Bryssinck en Christoph Hefti, die na een sessie karaoke op Oudejaarsavond de handen in elkaar hebben geslagen voor hun eerste samenwerking.
Doorheen het korte gesprekje valt me één ding op: kitsch wordt ongetwijfeld een belangrijk element in deze voorstelling die het midden zal houden tussen theater en een concert. ‘Soft kitsch’, verbetert Christoph me, geen platte beelden, maar een beetje nostalgie. Met sneeuwvlokjes en veel liefde. Eigenlijk wordt het een voorstelling voor geliefden.
Binnen het amalgaam aan voorstellingen, concerten en interventies die allen rond de noemer Art for sale cirkelen, zie ik stilaan een rode draad. Art for sale is een breed thema dat vele ladingen dekt, maar in het programma zitten heel wat kunstenaars die hoge en lage cultuur probleemloos vermengen. Kijk naar het programmaboekje en de beelden: een ranzig randje, een tijgervelletje, glitter en glamour, vale kleuren, ... het kan allemaal.
Het gemak waarmee deze kunstenaars tussen verschillende werelden hoppen: van mode naar kunst, van markt naar podium, van huiskamer naar de straat, van milieu-activisme naar de fitness, de cinema, de shopping mal, ... en er de essentie van blootleggen, is allicht hun grootste sterkte. Ze schotelen ons uiteenlopende werelden voor, die vaak gedomineerd worden door reclame, beeldvorming en geldgewin. Ik ben benieuwd hoe dit thema zich doorheen het festival zal kristalliseren.
Reageer hieropBewaar dit item (1)
Je kan het interview waarover Charlotte praat nu bekijken.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
DAGBOEK the game is up! 2008 # 1
Liefste dagboek,
Reageer hieropik begin eraan. Vanaf vandaag probeer ik je regelmatig vol te schrijven met nieuws en belevenissen omtrent ons festival The Game is Up! Art for Sale. We zijn een dikke week voor het festival begint (5 maart) dus er valt al één en ander neer te pennen. Zo lijkt op dit moment alles ok te verlopen wat ons automatenparcours betreft: artiesten hebben hun voorstellen ingediend, de objecten die in de automaten komen worden aangemaakt of zijn soms zelfs al kant-en-klaar in Vooruit gearriveerd. De decors voor de drie voorstellingen van Superamas zijn vorige week in Gent gearriveerd. Ze kwamen uit New York waar het gezelschap voordien op tournee was. Een vrachtwagen van Luiknatie bracht het boeltje tot voor de deur… maar alles eruit krijgen was moeilijker. Foute vrachtwagen zonder laadlift, als je dan flightcases van 300 kilo naar beneden moet laten rollen is dat niet evident. Onze techniekers zochten extra mankracht bij de onderhoudsploeg om niet verpletterd te worden onder Superamas-kitsch… :-)
Verder ben ik vorige vrijdag naar de ‘première’ (als je dit zo kan noemen) gegaan van One Man Snow. De late evening special van Hans Bryssinck en Christoph Hefti werd aan het publiek voorgesteld in de Brusselse Beursschouwburg. Bryssinck en Hefti hebben de hele maand januari in Vooruit aan dit no-nonsens nonsens project gewerkt en… het resultaat mag gezien worden! One Man Snow is de geknipte late night special geworden, met Hefti in een glamourversie van Mr. Bean en Bryssinck in een even hilarisch als verdienstelijke ‘schaduw’rol. Dat Bryssinck in deze glamourkitsch uit de schaduw komt om de one man show te verstoren, leidt tot heerlijke scènes…
One Man Snow staat op 7 en 8 maart in onze dansstudio, al bedacht ik mezelf dat het misschien ook wel in het Kafee kon, dit complexloos guerrilla-entertainment. Alleszins blij dat dit project deel uitmaakt van het festival. En het klopt ook helemaal met de rest van het programma: meedogenloze kitsch, intelligent entertainment, een dubieuze relatie met commercie… Way to go!
Later deze week houden we onze laatste vergadering met het team dat alles ook praktisch in goede banen moet sturen (een gigantisch werk – God prijze hen!) en dan is er geen weg meer terug…
Ik schrijf je snel weer, liefste dagboek!
je Tom
Bewaar dit item (0)