Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

• Gratis inschrijven (Meer weten?)
• Tickets bestellen
• Aanmelden

• Ik was erbij (helaas gemist) (29)
• • Beoordeel deze activiteit
  • • Huidige score 4.0/5
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    (3)
• Dit wil ik volgen (Wat is dit? Wil je volgen of er nieuwe publieksreacties bij de voorstelling gepost worden?
  
  Meld je aan en klik op “Deze reacties wil ik volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra er iets verandert.)
• Tell-a-friend

• Alle reacties

1. #1 over 4 jaar geleden door Geert Vandermeersche

   Beoordeel reactie: 0

   Gisterenavond een fantastisch concert van Trio Grande & Matthew Bourne! Een saxofonist die twee saxen tegelijkertijd bespeelde (alt en sopraan, denk ik en hij beheerste ook nog eens de doedelzak), zijn knie gebruikte om de klank te dempen en al eens spontaan in een absurde blues uitbarste: “I put the cupboards in the room” (hoe onzinnig kunnen je teksten zijn …). Wie er was, kan het nu nog meezingen. Een fantastische tubaspeler, die door zijn tuba sprak en zelfs een dansje uitvoerde als apotheose, een pianist die virtuoos over zijn toetsen vloog en bij zijn solo’s spiritueler en ingetogener klonk dan de Dalai Lama na een goede nachtrust (hij deed mij in zijn solo-momenten vooral denken aan Paul Bley en dat is in mijn wereld een groot compliment), maar even goed wist hij met zijn armen en benen geen blijf wanneer hij “in the groove” zat.

   Er zaten fantastische free-jazz momenten in dit optreden, maar even goed een dolgedraaide wals en menuet, een New Orleans jazz-fanfare en muziek die ik alleen maar kan omschrijven als Zen-monniken die jazz spelen. Bizar dat ik me, na een optreden waarin ik als toeschouwer van het ene uiterste naar het andere werd geslingerd, zo rustig voelde. Dat heet dan voldoening na een zeer goed optreden, denk ik.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

2. #2 over 4 jaar geleden door Silke

   Beoordeel reactie: 0

   Vier mannen, allen even gek als virtuoos, brachtten hun muzikale passie tot bij ons.
   Maar wat een schouwspel aan showelementen: de muziek, door haar experimentele karakter niet zo makkelijk door iedereen gesmaakt, aangevuld met Waalse humor, de beste dancemoves van de trombonist/tubaspeler, en een plots verrassende saxofonist/klarinetist die herhaaldelijk “I put the cupboards in the room” gaat zingen.
   Ze mogen dan wel gek zijn, veel te snel Frans spreken, de lichtman niet vernoemen omdat ze zijn naam vergeten zijn, alles tesamen konden ze mij althans bekoren… Een geslaagde avond.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

Voeg een reactie toe