Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Zonde van je geld en van je tijd.
De voorstelling duurt misschien maar een uur, maar toch kruipt ze onnoemelijk traag voorbij…
Recensie kan je vinden op http://www.goddeau.com/content/view/4074/1/.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Inderdaad , en de “revolutie ” kondigt zich langzaam maar zeker aan
Weet , of beseft VOORUIT nog waar ze met bezig zijn ???
Jonge mensen / gezelschappen kansen geven ….is een fantastische idee
maar die moeten wel iets te bieden hebben
En helaas blijken die helemaal NIETS te bieden te hebben
Winterverblijf onmiddellijk afschrijven …..
en Lotte zou beter weg blijven
Helaas nog een stuk van haar in April …
ze zou beter weg blijven
Kunnen we ons geld nu al terug krijgen ???
Voor mij hoeft het niet meer ….
Reageer hieropwant zoals deze schrijver opmerkte en terecht ..
zonde van je tijd en je geld
Bewaar dit item (0)
Niet echt een aanrader…
“Müllers teksten kunnen best wat cut-up verdragen, dat geef ik grif toe, een juxtapositie van Medea en Hamlet, daar kan ik mee leven, ook al is het een verkorting van waar de stukken “echt” of “ook” (afhankelijk van hoe je wil lezen) over gaan. Maar heeft het wel zin alles te gaan combineren? Is het zo verkeerd de teksten, die zelf al zo up-ge-cut zijn, te laten voor wat ze zijn?”
Een uitgebreidere recensie is te vinden op http://zement.wordpress.com/2007/10/30/maar-tsaller-tegen-zijn
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Gedateerde voorstelling. Saai. Tijdverlies. Het Vooruit-publiek bleef weerom voornaam, bleef zitten. Zij die tijdens de voorstelling weggingen, hadden een leukere avond. De afwezigen hadden weerom gelijk.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Vraag aan Lodewijk
Hallo Lodewijk ,
Over welke voorstelling heb jij het precies ?
Want ik kan deze “community” logica niet echt volgen …...
Als ik “verder lees” volg dan kom ik bij mijn eigen reactie van Lotte’s Winterverblijf
terecht wat toch vermoedelijk de bedoeling niet was ….
De reactie van ene Zement (23 dagen geleden ! ) spreekt over Muller …...
Reageer hieropen kan ik eigenlijk linken aan Jan Decorte …..maar is dat zo …....?
Ik keek even de kat uit de boom om een reactie te geven …......
maar de community krijgt die nog wel eens
Bewaar dit item (0)
Dag Frank, ik heb het over de voorstelling van gisteravond, zaterdag 31 mei, Domzaal.
Jan Decorte – Muller / Traktor (gezien Domzaal ;donderdag 29/05/08 )
Een voorstelling die slechts 1 h duurde en de ,helaas negatieve,toon van het seizoen bevestigde ….Wie speelt met wiens voeten ????
Voor de mensen die het niet zagen een korte beschrijving van het “stuk “
3 monologen van elk een kwartier ..waarvan de teksten heel vervelend waren
En waar ik nog steeds niet weet waar het uiteindelijk over ging
Ergens zat er wat psychedelische gitaar muziek tussen die een licht in de duisternis wierp
Daarna kregen we een “knip aktie” waarbij er stukjes uit het kleed van Sara geknipt werden … Vervolgens poedelnaakte Sara die in een potje probeert te plassen
En als sluitstuk een grappige scène met een baksteen als symbool voor het hart
We hadden beter van ons hart een baksteen gemaakt en dit “spektakel” uitgefloten
Zielig einde van een zeer zwak seizoen …..maar dat is een heel persoonlijke eindbeoordeling
Kan enkel hopen dat er toch nog mensen waren die dit stuk konden waarderen …..
En wil graag luisteren naar hun uitleg en beoordeling
Enkele maanden om tot rust te komen wat theater betreft …….. En in oktober staan we terug in de Vooruit ……tickets al ontvangen
Frank
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Volledig akkoord.
Grootste probleem – waar ik nu al vrees dat we in seizoen 2008-2009 dezelfde richting uitgaan – is dat wat ons als “NIEUW” wordt verkocht, gewoon oudbakken is en eigenlijk al jaren geleden werd voorgedaan. Ik snap de ‘visie’ niet achter deze vorm van programmeren. Oké voor CC Huppeldepup (en dan nog), maar de Vooruit? Komaan.
Als Vooruit zich puur op studenten wilt richten, dan moet het daarvoor uitkomen. Dit betekent dat Vooruit om en bij de vijf jaar telkens hetzelfde brengt voor een nieuw aangespoeld studentenpubliek. Da’s mooi en getuigt van een bepaalde visie. Makkelijk ook. Maar kom daarvoor uit…
Ik ben zeer voor het “geven van kansen” aan nieuwe gezelschappen en het programmeren van nieuw werk van “gevestigde waarden”. Maar wanneer men dat niet kritisch doet, heb je natuurlijk wel in een namiddag je jaarplanning bij elkaar geharkt, maar dat getuigt niet van enige visie, laat staan dat het een garantie voor kwaliteit is.
Waar blijft de beloofde stek op deze site om es – los van een specifiek stuk – van gedachten te wisselen?
Een tekst van 3 bladzijden voorlezen kan je toch geen monoloog noemen. Geef me in het vervolg die tekst maar mee, ik kan ook lezen.
Dan een lange en saaie monoloog door Vinks die eindigt op wat spastische bewegingen op de tonen van wat gitaarmuziek.
De Bosschere die doet alsof ze in een blikje plast nadat er gaten uit haar kleed geknipt werden?! Het zal allemaal wel bijzonder symbolisch zijn, maar wij vatten het niet.
Afsluiten met een lauw stukje slapstick en een bijzonder flauwe grap met een baksteen…
De voorstelling duurde maar 50 minuten, maar het leken wel 50 uren. Het publiek was te beleefd.
Reageer hieropOfwel is Decorte enkele decennia voor op zijn tijd , ofwel enkele decennia achter. Ik gok op het laatste.
Bewaar dit item (0)
Beste teleurgestelde theatergangers
Beste frank, lodewijk, wobble en anderen,
Gedurende een hele tijd volg ik jullie klaagzang over het hedendaags theater.
Ik moet zeggen dat, hoewel ik zeker niet altijd akkoord ben, het me toch wat doet.
Jullie lijken me theatergangers van het eerste uur die graag een flinke duit neerleggen voor een jaarabbonement. En daarna helaas ontgoocheld worden.
Ik denk niet dat Vooruit enkel de kaart wil trekken van de “studenten”. Vernieuwing en het tonen van nieuw talent is toch niet enkel van toepassing op het jong volkje? Integendeel misschien: misschien zijn zij die al jarenlang naar het theater gaan nog meer toe aan vernieuwing, aangezien ze “alles al gezien hebben”.
Jullie lijken echter het Vooruit-theater niet vernieuwend te vinden, maar eerder afgezaagd en saai.
Ik vraag me persoonlijk af of dat aan de tendens van de “verstilling” ligt? Zelf zag ik hoe theater meer en meer evolueerde naar woordenloze performance. Is het bijvoorbeeld dat wat jullie tegensteekt? Willen jullie een terugkeer van het gesproken woord? Het zijn vragen die ik jullie oprecht stel, want ze houden ook mezelf bezig (mezelf = groot theaterfan, wel behorend tot het jong volkje en helaas ook nog niet zoveel overdonderd geweest op theatervlak, het afgelopen jaar).
Is het het gebrek aan makkelijk ontwaarbare betekenis die voor jullie de voorstellingen nietszeggend maakt?
Dat zou niet altijd onbegrijpelijk zijn.
Wat ik me ook afvraag is of jullie eventueel bij andere toneelhuizen dingen gezien hebben die jullie wél de moeite waard vonden. Gaan jullie soms naar ntg, Nieuwpoorttheater, ...?
Ik vraag me af of die tendens van verstilling daar evenzeer heerst.
Zelf ging ik vreemd ten aanzien van de Vooruit, toen ik naar Abbatoit Fermé ging kijken. Een voorstelling die me zeker kon bekoren, maar die evenzeer verstild was als ik gewoon was.
Hebben jullie al iets dergelijk gezien? Vinden jullie dat beter, of evenzeer oninteressant?
Tenslotte vraag ik me af of jullie soms naar iets anders gaan kijken in Vooruit dan enkel “theater”. Misschien vinden jullie daar meer jullie ding in, zodat de “ontgoochelingen” op theatervlak wat makkelijker verteerbaar worden. Het zou jullie misschien nieuwe moed geven om naar het theater te gaan, omdat jullie dan zien dat er ook nog echt “goede” dingen worden gemaakt.
Zo zag ik onlangs de voorstelling van A. T. De Keersmaecker, een voorstelling waar je een hele tijd kan op teren en die de goesting in cultuur opnieuw sterk aanwakkert. Zelf heb ik het niet gezien, maar volgens de reacties bleek ook Bon Iver een hoogvlieger te zijn. Gaan jullie soms naar dergelijke dingen kijken?
Een hele hoop vragen, omdat ik het jammer vind dat “vaste klanten” op hun honger blijven zitten. En omdat ik beter zou willen begrijpen wat mensen tegenwoordig verwachten en verlangen van theater.
Voor jullie er aan twijfelen: ik ben geen medewerker van Vooruit :o).
Donderdag ga ik naar Cie Cecilia kijken, “Altijd prijs”, een gevestigd gezelschap dat bij mijn weten niet zo sterk meedoet aan de verstillingstendens. Ik kijk er enorm naar uit en laat jullie weten hoe het geworden is. Het kan misschien een tip zijn voor de toekomst…
Groetjes,
Reageer hieropmarlies
Bewaar dit item (0)
En nu maar hopen dat deze mooie voorzet van Marlies de dialoog tussen pro en contra eens echt op gang trekt. Ik wil niet beweren dat ik een kenner ben (en ik werk overigens ook niet voor Vooruit), maar ik ga wel regelmatig eens een performance of toneelvoorstelling bekijken (zowel in Vooruit als elders) en ik moet zeggen dat ik de frustraties die hier regelmatig worden geventileerd vaak niet deel. Maar daarom wil ik nog wel horen (en leren begrijpen) waar die frustraties vandaan komen…
Allez hoppa.
Hallo Marlies ,
Niet eenvoudig om snel een reactie neer te pennen…..maar ik maak het beste ervan
omdat ik dit niet wil uitstellen …...
Vele antwoorden op je vragen verschenen reeds in vroegere mails maar om die nu stuk voor stuk weer op te roepen heb ik geen tijd voor ….
Ook stel ik vast dat diverse argumenten van verschillende mensen op een hoopje geveegd worden met als gemeenschappelijke noemer dat we inderdaad niet erg enthousiast blijken te zijn met het vertoonde in het voorbije seizoen ….
Steeds ga ik naar een voorstelling in de hoop een aangename toneelavond te beleven
maar wat op die scene vertoond wordt stelt dus iets te dikwijls teleur
Die verantwoordelijkheid berust volledig bij de gezelschappen zelf …...zelfs onverstaanbaar dat de acteurs niet blijken te beseffen dat ze gewoon de zaal voor schut zetten
Of wat vindt je van onafgewerkte producties ?, “stukken” zonder inhoud? ,samenraapsels van diverse scenes zonder een samenhang ,
woordloze voorstellingen (en denk er als toeschouwer van wat jezelf wil ) ?
tijdsvullingen en ik gebruikte zelfs ooit
het woord …...bezigheidstherapie …....
De podium bewandelaars houden de betalende medemens een tijdje bezig
dat blijken dan podium kunsten te zijn
Heeft volgens mij helemaal niets te maken met “vernieuwing” ........
Jij gebruikt het woord “verstilling” ............maar een woordloze voorstelling is voor mij geen theater meer …......
theater is en blijft ,voor mij nog steeds een voorstelling waarin via ” taal ” een verhaal ,een gebeurtenis,een faits divers ..enz …......naar de toeschouwer overgebracht wordt
Waarom er bijna niemand in slaagt om nog een deftig theaterstuk te brengen blijft
voorlopig een open vraag …...
Waarom de bestaande stukken niet meer kunnen aan bod komen weet ik niet
Men opteert voor eigen creaties en dat is op zich misschien wel aan te moedigen
op voorwaarde dat men er dan ook iets van terechtbrengt ….......
Goeie acteurs zijn daarom nog geen goeie auteurs …....
Ook dit meen ik al ooit eens geschreven te hebben
Het moet allemaal vlug vlug gaan ….....een eigen creatie krijgt de tijd niet meer
om een “rijpingsproces” door te maken vermoedelijk omdat men de groeiperiode
te kort inschat en men dus met een embryonale creatie op de scene verschijnt
Zo komt het toch over …...
Daar zit de oorsprong van mijn kritiek ….
Ook ik bezoek andere theaterhuizen(NTG , Nieuwpoorttheater wat thans Campo noemt ) als ik meen iets aantrekkelijk te vinden en dat nog in mijn agenda kan inpassen wat in het voorbije seizoen niet gelukt is …...op een uitstapje naar Krakeel na naar een voorstelling van Ayckbourne …..waarvan ik de titel alweer vergeten ben
maar dit was dan wel nog eens “luchtig” tekst theater dat echter iets teveel balanceerde naar het “amateurisme”......
Los van het theater ben ik zelden te te zien in de Vooruit
Uiteindelijk is mijn grootste vrijetijdsbezigheid het bezoeken van concerten
binnen het rock , blues en jazz genre …..maar dat kun je niet vergelijken met theater
De enigste link die je kunt vinden is dat ik nogal eens durf verwijzen naar een streepje muziek dat er uit de boxen rolt (zoals bij Jan De Corte ) waarbij ik wel kan genieten
maar daar redt je geen toneelvoorstelling mee
Om het nog even te herhalen…......ik mis vooral een volwaardige,homogene theatervoorstelling waarin het gesproken woord de boventoon voert
En bij dit gegeven zijn er massa’s variaties en combinaties mogelijk ….......
Ik heb er geen enkel probleem mee dat een voorstelling slecht een uurke duurt
als er in die tijdspanne ook nog iets gebeurt dat de moeite waard is …..
Ik huldig hierbij het principe …liever kort maar goed …...
Hoop hiermee enigszins jouw vragen beantwoord te hebben …...
Had eerlijk gezegd …..dit antwoord liever omkleed met voorbeelden uit het voorbije seizoen….maar dan was ik nog een aantal uurtjes zoet geweest met het bewerken van deze tekst
Ben benieuwd wat jij zult vinden van “altijd prijs” ?
Sorry MM, nu even geen tijd om op z’n Frankiaans te reageren ;-) Maar dat volgt misschien nog. Maar alvast dit.
1. We verdwalen best niet in een discussie over wat theater is. Of er nu woorden vallen of niet, of het dan eerder bewegingstheater of half dans is… maakt mijn niet zoveel uit. Dat is hier uiteindelijk niet het probleem. Je bent als bezoeker immers op zoek naar vervoering, even weg zijn, het tientje (Bomans), een tijdloos moment (Paz). Ik heb dit jaar in Vooruit menig keren de krullen van mijn voorbuurvrouw geteld, gedacht wat ik nog moest bijhalen om mijn koelkast te plezieren en het plafond afgetuurd. Heb ik daarvoor enkele abonnementen betaald?
2. Ik wil Vooruit niet goedpraten, maar is het Gentse landschap niet wat schraal? Om het nu even bij het theater te houden, in Antwerpen heb je – vind ik – een betere mix met deSingel, Bourla, Arenberg, Openluchttheater, Monty, enz. In Gent lijkt het landschap minder evenwichtig en is het misschien niet rechtvaardig om te verwachten dat Vooruit alle gaten dichtrijdt. Toch vind ik het erg vreemd dat heel wat gezelschappen Gent links laten liggen, en in CC’s te lande optreden… maar niet in Gent. Bv. Paardenkathedraal… niet gezien in Gent. (Toneelgroep Amsterdam terzijde want dat schept waarschijnlijk een speelvlakprobleem >>> dus snel gaan zien op Theaterfestival in deSingel, Romeinse tragedies, eind augustus, heerlijk stuk Frank). De boot van het betere cabaret heeft Vooruit ook compleet gemist, of mag er enkel in het Capitole gelachen worden?
Toch nog een vrome nachtrust gewenst. Lodewijk
(Ik ben geen medewerker van Vooruit, noch van deSingel ;-))
Quote Frank:
“theater is en blijft ,voor mij nog steeds een voorstelling waarin via ” taal ” een verhaal, een gebeurtenis,een faits divers ..enz ……...naar de toeschouwer overgebracht wordt”
Nou. Dat lijkt me dan de kern van het probleem, dat wellicht niet kan worden verholpen tenzij je je opvattingen over wat theater kan en mag zijn bijstelt. Of aanvaardt dat bepaalde stukken bestaansrecht hebben zonder dat ze bij jou iets losmaken.
Enfin, niet dat je die dingen moet doen natuurlijk, maar vanuit die bovenstaande verwachting zul je misschien inderdaad wat vaak op je honger moeten blijven zitten. Lijkt me geen onoverkomelijk probleem, je zoekt gewoon andere stukken die je wel raken en de kous is af.
Uiteraard mag je vragen stellen naar de relevantie van bepaalde stukken of kritiek leveren op hun vorm dan wel inhoud (of desnoods op het ‘gebrek’ eraan), maar soms lijkt het wel alsof jij idealiter zou willen dat er alleen nog ‘klassiek’ theater wordt gespeeld. Persoonlijk zou ik dan toch liever opteren voor een creatieve wildgroei van allerlei soorten theater, want er ZIJN ook – stel je voor – mensen die er WEL van houden, hoor.
Dit gezegd zijnde, vind ik heel deze discussie eigenlijk wel boeiend als fenomeen. Omdat ze zo oneindig en godsonmogelijk te voeren is, en omdat in cirkels draaien een mens al eens ijl in het hoofd maakt. Wiiiieeeee.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Nog even iets over Lodewijks reactie:
“Je bent als bezoeker immers op zoek naar vervoering, even weg zijn, het tientje (Bomans), een tijdloos moment (Paz)”
Gesproken als een ware literatuur- en theaterliefhebber, dat zeker, maar rest het probleem dat ‘in vervoering raken’ toch een bijzonder subjectieve ervaring is die voor mij helemaal anders kan zijn dan voor iemand anders? Ik vind dat je soms teveel uitgaat van de evidentie dat iedereen wel begrijpt wat je hiermee bedoelt, en dat iedereen in wezen naar hetzelfde op zoek is, terwijl ik bijvoorbeeld alleen al aan onze respectieve reacties op dezelfde stukken kan zien dat wij dat wij dat heel anders ervaren.
Voorbeeldje: ik was ontroerd, verbluft en intellectueel uitgedaagd (sorry voor de poeha-factor van die laatste omschrijving, maar “verstandelijk uitgedaagd” klinkt dan weer teveel alsof ik een metalen plaat in mijn hoofd heb zitten) door ‘Winterverblijf’ van L. vd Berg. Jij was, als ik het me goed herinner, vooral geïrriteerd en teleurgesteld over dat stuk. Betekent dat dan dat mijn ‘vervoering’ er geen was? En dat het stuk dientengevolge leeg en inhoudsloos is? En dat wij daarom nooit vrienden kunnen worden :)?
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Vrienden ,toneel liefhebbers …....
Hoe komt het dat Lodewijk en ik de krullen zitten te tellen van het kapsel van de dame op de rij voor ons ? (om Lodewijks voorbeeld te gebruiken )
Wij kennen elkaar niet eens …..maar ik denk niet dat wij de enigste 2 Vooruit en theaterbezoekers zijn die dat ervaren .....!!!
Ik kijk meestal naar de verveelde gezichten rond mij of probeer even tot rust te komen
het is toch donker
Wat zit ik hier deze avond weer te doen ?
Waarom zit ik hier ?
Omdat de Vooruit brochure weer iets aantrekkelijks voorstelde wat er helemaal niet uitkwam …..!!!
Iets wat al jaren op de “ontmoetingen” aangeklaagd wordt ......
die brochure stelt inhoudelijk (wat de voorstellingen betreft ) weinig / niets voor
(voor alle duidelijkheid…..dit geldt voor elk theater / cultureel centrum …..
men moet iets aanlokkelijks voorstellen om publiek te trekken )
En uiteraard …ALS een gezelschap nu nog niet weet wat ze volgend jaar in juni gaan spelen ..wel dan zijn ze goe bezig ….
en dan draaien we weer in cirkels rond …..
de stijl van …laat maar waaien …laat maar draaien ….
en dat probeer ik hier aan te klagen
Met wierook gooien is veel leuker ….maar daar bereik je,in deze omstandigheden niets mee
Alles goed vinden is ook niet de beste remedie
Spijtig dat er zo weinig mensen reageren maar dat is wel typisch…....
Eigenlijk moet je al grof overkomen op een forum om reacties los te weken
Grof is niet altijd grof bedoeld maar braaf tegen de schenen schuppen helpt niet
goeie nacht …:-))))
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik denk dat ik je standpunt ondertussen echt wel begrijp, Frank. Maar ik vind niet dat ik de zogenaamde “laat maar waaien en draaien”-filosofie aan het bewieroken ben wanneer ik gewoon wat reliëf (lees noodzakelijke nuance) wil aanbrengen in de door jou (en anderen) gemaakte veralgemening dat het theater zoals dat in Vooruit wordt geprogrammeerd ronduit teleurstellend zou zijn. (Want dat is toch zeer vaak de conclusie waar de kritiek hier bij uitkomt). Ik kan daar alleen maar tegenover stellen dat dat wat mij betreft gewoon een te eenzijdig beeld is.
Bovendien bestaan de argumenten die voor die stelling worden aangeleverd (zowel pro als contra) altijd uit subjectieve ‘evidenties’ en hoogstpersoonlijke overtuigingen. Meer kán deze discussie ook niet worden, denk ik: de ene smaak verdedigt zijn standpunt tegenover de andere. En daar is niks mis mee, zolang we er tenminste mee kunnen leven dat geen van de twee ‘kampen’ het absolute gelijk aan zijn kant heeft. Dus een al te combatieve houding lijkt me nu ook niet altijd nodig – discussiëren kan je ook op een rationele en kalme manier :)
Wat dat betreft, heb ik als gewone (maar geïnteresseerde) theaterbezoeker bvb. zeer zeker iets aan het lezen van jouw bezwaren en frustraties: ze wijzen er op dat er inderdaad kritisch moet worden gekeken naar het hedendaagse theater, dat we ons vragen moeten stellen over de appreciatie door het publiek, over de kern van wat theater was, wat het nu is, en vooral waar het allemaal naartoe gaat. En dat zijn boeiende vragen, maar wie kan daarop nu (al) een definitief antwoord geven?
Ik opteer er dus alvast voor om die overkoepelende vragen weliswaar in het achterhoofd te houden, maar ondertussen vooral lustig verder te discussiëren over specifieke voorstellingen en de redenen waarom ze al dan niet ‘werken’ bij individuele bezoekers, dus zonder kort door de bocht te gaan over hedendaagse theater in Vooruit in het algemeen.
Misschien levert dat meer concrete discussiepunten op, en minder vicieuze cirkels :) ?
Gegroet,
EEN PODIUMKUNSTEN / THEATER DISCUSSIE DEEL : ?
Hallo vrienden ,
Gedachten uitwisselen via een forum ligt uiteindelijk heel moeilijk !
Dat heb ik ondertussen al lang vastgesteld op andere fora
Begrijpen doe ik het niet altijd ….
Terug naar de Vooruit Community
Al mijn aangehaalde gedachten/ gevoelens/ standpunten / beschouwingen
horen thuis in de algemene context van de mail zelf
Ik vind het eigenlijk al niet kunnen dat een “item” daaruit gelicht wordt
en op zich een eigen leven begint te leiden terwijl dat helemaal niet de bedoeling was
Omgekeerd geef ik een reactie op een mail , eventueel met een persoonlijke begroeting , MAAR is de inhoud niet persoonlijk bedoeld maar een reactie op die mail
Ik geef toe dat de “community” site ons weinig mogelijkheden geeft
Enerzijds zitten we hier te praten over theater in Vooruit in het algemeen
in oorsprong gekoppeld aan een voorstelling van Jan DeCorte
en om een of andere reden zit er nog een discussiepunt van mijzelf over Lotte tussen
Hoe die reactie hier terechtkomt begrijp ik ook niet…..
Maar dat laatste is een doordenkertje voor de “doeners”
Terug naar de mail van “paper tiger “
“de stijl van …laat maar waaien …laat maar draaien ….”
maar ik heb nooit geschreven dat jij dat bewierookte
“Met wierook gooien is veel leuker “
Dat was mijn standpunt en was geen enkele reactie naar iemand anders toe
Het applaus uit de zaal , na de” meest onmogelijk en vervelende” voorstelling
is volgens mij geen beoordelingsmeter …..
ALTIJD maar zeggen dat een voorstelling goed is lijkt mij geen goede
methode
Ik besef ook dat lovende kritiek veel beter overkomt , maar dat is het leven niet
De heren en dames ,acteurs en actrices , moeten leren beseffen waarmee ze
bezig zijn en ik heb de indruk dat ze dat niet kunnen beoordelen
De zaal applaudisseert …..dus is het goed !!!!
AMAAI …:-))))
Mijn persoonlijke beoordelingen zijn uiteraard subjectief en wees heel gerust
IK wil geen gelijk halen
Waarom zou ik …...
Ik had een leuke avond of
ik had geen leuke avond
DAT wil ik ventileren …...en dan hoop ik altijd op een tegen reactie
Mochten we die stilzwijgende meerderheid eens aan het woord krijgen
dan zou Vooruit zich een beeld kunnen vormen wat er leeft binnen hun theater publiek
goeie nacht
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Wat een postje veroorzaken kan :o)
Beste leden van het theaterdiscussiegroepje :o);
Wat was ik verrast bij het zien van al deze uitgebreide reacties!
Ik ben erg, erg blij dat jullie zo de tijd nemen in te gaan op mijn vragen.
Door jullie reacties besef ik meer en meer dat dit inderdaad, zoals paper tiger zegt, een erg moeilijke discussie is. Ze draait op persoonlijke meningen, op een subjectief gevoel van wat goed is en wat niet, wat amuseert en wat niet, wat doet wegrdromen of wat irriteert.
En dat is maar goed ook: het zou pas echt vervelend worden wanneer één van de partijen begint te beweren de waarheid in pacht te hebben. Laten we dat dan ook goed voor ogen houden: onze discussie mag dan wel “belangrijk” en interessant zijn, ze is niet absoluut.
Uit Frank zijn reacties meen ik af te leiden dat wat ik “verstilling” noem, voor hem de kern is van de “teloorgang” van het theater. Frank wil theater met woorden. Maar spreek me tegen als dat niet zo is. (Hoewel ik er van overtuigd ben dat je dat zeker zal doen :o)). Frank wil theater waarin wordt gezegd waar het op staat, waaruit blijkt dat de teksten grondig van buiten zijn geleerd en de rollen intensief ingestudeerd. Begrijp ik dat goed?
Een dergelijke wil is zeker te begrijpen. Het is een verlangen naar het theater zoals het “vroeger” was, denk ik. Het klassieke teksttheater.
Dergelijk theater wordt echter minder en minder gemaakt, zo lijkt het soms.
Maar hoeft dat te betekenen dat het geen volwaardig theater meer is?
Of is het per se een aanwijzing dat het “embryonaal” theater is, zoals Frank zo mooi zegt? Getuigt afwezigheid van woorden of gebrek aan logische samenhang van een “onvoldoende voorbereiding”? Daar stel ik me zeker vragen bij.
Volledig waardeloos kunnen we het toch niet noemen, want mensen als paper tager lijken wel degelijk te kunnen genieten van dergelijke voorstellingen. Voor haar zal de voorstelling waarschijnlijk niet overkomen als onafgewerkt of zal die onafgewerktheid haar niet storen.
En zo komen we uiteindelijik uit bij een onoplosbaar punt: waar ligt de grens van het theater? Aan welke eisen moet iets voldoen opdat we het theater noemen? Is het de métier die er uit blijkt? Zijn het de woorden? Is het het gevoel dat het ons oplevert?
Al naargelang men deze vraag invult, zal men meer of minder kunnen genieten van bepaalde stukken. Iemand als Frank lijkt de definitie vrij eng in te vullen, waardoor veel niet aan zijn theaterverwachtingen voldoet. Paper tiger daarentegen lijkt een heel breed zicht te hebben op wat theater allemaal kan inhouden, waardoor een voorstelling sneller tot voldoening kan leiden.
Ligt hier dan de kern van het probleem, vraag ik me af? Namelijk in de definitie van wat theater is? Indien zo, dan zullen we ofwel moeten aanvaarden dat de stemmen altijd heel andere richtingen zullen uitgaan ofwel zouden we moeten streven naar een algemeen aanvaarde definitie van het theater, zodat we een objectieve standaard hebben. Maar wat is een objectieve standaard meer dan een verheffing van een subjectieve voorkeur?
Zouden de problemen daarmee van de baan zijn, met het laten vallen van de term theater? Ik vrees van niet.
Het is immers ook zoals Lodewijk zegt: is het theater, is het performance, is het dans, het doet er allemaal niet toe. Zolang het maar goed is. En wanneer het slecht is, dan moeten we dat ook durven zeggen. Zonder ons weg te steken achter het excuus dat we onze opvatting van theater moeten verruimen. Daarin geef ik Frank zeker gelijk: de zaak is zeker niet opgelost door alles goed te vinden.
Paper Tiger heeft op die manier ook gelijk: het heeft weinig nut of het is tenminste onbegonnen werk een discussie te voeren over wat theater kan of moet zijn. Het enige wat we kunnen, is met elkaar praten over concrete voorstellingen die we gezien hebben en wat ze bij ons teweeg gebracht hebben. Was dat iets positief, dan is het leuk dit te delen met anderen. was het verveling of irritatie, dan moeten we dat ook durven zeggen. Zonder onze mening op te dringen als absolute waarheid.
Nou, laat ik de daad bij het woord voegen en jullie weldra op de hoogte houden van wat ik vond van “altijd prijs” :o).
Ik zou nog veel willen zeggen (bv. over franks stelling dat de theatergezelschappen niet meer lijken te weten waarmee ze bezig zijn, iets wat ik zeker in vraag stel), maar de tijd vliegt en mijn maag knort. Ik lees/schrijf jullie nog!
Groertjes,
Reageer hieropmarlies
Bewaar dit item (0)
Mijn hemel!
Ik was eens benieuwd of ik nu de enige was die Decorte zo teleurstellend vond en of er misschien iemand was die mij toch een positief iets aan de voorstelling kon aantonen. Blijkbaar wel: ze werpt veel stof ter discussie op. Uiteraard kan ik het dan niet laten om ook een paar dingetjes toe te voegen…
Om kortweg aan antwoord te geven op één van de moeilijkste vragen die er (voor theaterliefhebbers) bestaat “wat moet theater zijn”..... Voor mij moet er iets gebeuren. Ik wil iets ondergaan. En dat kan op heel veel manieren. Met of zonder woorden. Met een duidelijke boodschap of juist met iets waar je zelf over moet nadenken. Het mag van mij ook gewoon mooi zijn zonder dat daarbij teveel moet worden nagedacht, maar het kan even goed steenlelijk en monotoon zijn als ik daar dan op een andere manier weer iets mee kan.
Maar er moet iets gebeuren dus.
En dat is zo persoonlijk en zo subjectief. Dan vind ik het logisch dat gezelschappen niet altijd alles op het publiek overkrijgen wat ze bedoelen, of dat ze bepaalde mensen wel en bepaalde mensen niet aanspreken. Op zich vind ik het ook niet erg om een keer een slechte voorstelling te zien, dat vertelt je weer iets meer over je persoonlijke smaak. Maar ik hoop toch nog altijd op goede voorstellingen, en om dat te bereiken lijkt het me nog altijd het best als een theaterhuis een verscheiden aanbod heeft. En ik denk dat Vooruit daar toch nog wel vrij goed in slaagt.
Over vernieuwing dan.
Mijn (uiteraard subjectieve) mening is dat ‘vernieuwing’ een absoluut belachelijke, holle term is wanneer we het over theater hebben. Vernieuwing als noodzaak voor vooruitgang, daar houd ik absoluut niet van. Neem nu een regisseur als Erik De Volder. Zijn stukken blijven gaan over de kleine mens, hij gebruikt zijn typische stijl en vormtaal.. Dus vanaf zijn tweede voorstelling is hij eigenlijk al niet meer vernieuwend. Maar zijn voorstellingen raken mijns inziens aan iets universeels dat gerust opnieuw en opnieuw en opnieuw verteld mag worden. Zoals ook de grote verhalen van de verschillende mythologieën volgens mij opnieuw en opnieuw en opnieuw mogen verteld worden. Streven naar vernieuwing vind ik dus een beetje zinloos. Ja, je moet je als maker constant bevragen over wat je gaat doen met je materiaal. Als je weer een Griekse tragedie gaat opvoeren, wat ga je dan extra of anders vertellen? Waar wil jij het vooral over hebben? Maar absoluut vernieuwd hoeft niet elke voorstelling te zijn.
En over verstilling wil ik ook nog graag mijn mening kwijt.
Ik vind verstilling heerlijk. Maar de stilte moet wel spanning dragen.
Ik maak zelf ook voorstellingen (alvast reclame: 1 oktober in Theater Tinnenpot; bent u daar ook ineens een keer geweest) en daarin zoek ik ook naar veel stiltes omdat die de spanningen die onder de woorden liggen extra kunnen benadrukken. Een aangehouden blik kan zooooo veel zeggen.
Maar als die spanning er niet is. Dan kunnen die stiltes vreselijk zijn.
Stiltes maken de dingen die er wel gebeuren of gezegd worden veel belangrijker. Als wat er dan gezegd wordt niét belangrijk is, dan valt het als een kaartenhuis ineen.
Dus verstilling jajaja! Maar het moet wel goed gebeuren.
Over het zogenaamd schrale Gentse theater. Schaam u, verwende snotaap!
Ik kom uit Hasselt. Cultureel gezien een bloeiende plek in het Limburgse landschap. Wat hebben we qua theater? Een cultureel centrum waar alleen niet-risicovolle voorstellingen komen. Voorstelling als Stomp die zeker volk trekken. Voorstellingen van het Paleis (hoera!) maar alleen omdat er dan bussen kinderen zullen komen. Heel zelden maar iets jonger en iets gedurfder theater, zoals bijvoorbeeld An van Tristero dit jaar. Daarnaast hebben we in Hasselt nog kunstencentrum Belgie waar kleinere dingen als Abattoir Fermé, Cie De Koe, ... komen. Maar kcBelgie programmeert vooral muziek. Een interessant theateraanbod kan Hasselt niet bieden.
Gent daarentegen heeft NTGent—grote voorstellingen (risicoloze als Instinct of Tien Geboden, met veel tekst en grote acteurs bekend van tv; maar ook gedurfd werk als de stukken van Marthaler, Platform van Johan Simons, de voorstellingen van Verhelst, ...) daarbij nog eens Nieuwpoorttheater, nu Campo, als broeiplaats voor ontwikkelingen in het theater, de Vooruit als internationaal centrum, .... Antwerpen doet niet zoveel beter hoor.
Dus Gent heeft zeker geen schraal aanbod volgens mij.
Tot zover wou ik even kwijt hoe mijn theaterervaring eruit ziet.
Ik weet niet of iemand hier iets aan heeft, maar voor mezelf wel prettig om weer eens alles op een rijtje te zetten.
Tot in de Vooruit,
Reageer hieropBrecht
Bewaar dit item (0)
“Gelieve de zaal te verlaten.” Lees Guido Lauwaert in Knack van 2 juli, p.72. Wanneer en waar krijgen we hier plaats om de discussie ten volle te voeren? Vooruit zwijgt. Vooruit steekt kop in het zand. Blijft zéér pijnlijk. Tijd voor een opstand? Frank? Marlies? Wie doet mee?
Reageer hieropBewaar dit item (0)
GELIEVE DE ZAAL TE VERLATEN : -)))
Hallo Lodewijk ,
Een laattijdige reactie want het was ruim een maand geleden dat ik nog eens
op dit forum kwam …..
Ben op dit ogenblik te vinden op diverse muziekfestivals en ligt de schouwburg
ver weg …...dat is terug iets voor in het najaar ......
Had vandaag eens de idee om de community te bezoeken en verrast dat er zoveel te lezen viel …..
Uiteraard had het artikel van Guido Lauwaert in de Knack mijn aandacht getrokken ,
was nog van plan geweest om daarover iets te posten op deze site maar door de omstandigheden was dat er niet meer van gekomen
Guido verwoordde in zijn “opinie” artikel …bijna letterlijk de essentie van wat door verschillende minder tevreden community bezoekers reeds geschreven werd….
Alleen legt hij met dit artikel meer gewicht in de schaal van “ontevredenheid”
dan wij samen
Dat Vooruit rond de pot blijft draaien is duidelijk , al gaf men op een van de nieuwe seizoenvoorstellingen ridderlijk toe dat niet alles verlopen was wat men ervan verwacht had ….....
wat een heel diplomatische “quote” was
Straks lees ik nog de verdere reacties …..wordt ongetwijfeld vervolgd
Frank.
“Vooruit steekt kop in het zand” ? Ach kom :)
Die discussie komt ondertussen al máánden aan bod en elke keer ontlokt ze dezelfde reacties aan dezelfde mensen (mezelf incluis!). Een aparte discussieruimte rond dat thema wordt dan wellicht een soort ‘best of’ van al die reacties, en dat heeft misschien wel zijn documentaire waarde, maar een mens zou er op den duur wel serieus de buik vol van krijgen.
Dus tenzij jij nog een revolutionaire gedachte achter de hand houdt (die je om die reden bewust nog niet met ons hebt gedeeld), lijkt het me dat die overkoepelende discussie waar jij steeds op terugkomt, eigenlijk al de hele tijd, continu, onafgebroken en “ten volle” gevoerd wordt, nee ?
Bovendien vind ik de formule die daarvoor nu wordt gehanteerd (feedback per individuele voorstelling) nog zo slecht niet, hoor. Ik bedoel maar, als je niet terugkoppelt naar concrete problemen bij concrete voorstellingen, dan loop je volgens mij een groot risico dat de discussie over ‘Het Hedendaags Theater’ in de praktijk alleen maar zal verzanden in vage veralgemeningen, ongefundeerde vooroordelen en holle retoriek. En in mijn ervaring werkt zoiets alleen maar op café, met het zoveelste “voorlaatste pintje” in de hand :)
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Behalve een + of – zetten bij een reactie en een voorbeschouwing bij hoe goed een voorstelling wordt, heb ik nog niks gemerkt van Vooruit. Ik krijg er ook de buik van vol. Als er enkel kan gereageerd worden per voorstelling, duikt de discussie telkens weer op en wordt die nooit ‘afgerond’ omdat die verdwijnt in de diepte van het forum. Zo hoeft natuurlijk niemand bang te zijn voor enige conclusie… Ik volg Guido Lauwaert in Knack, 2 juli 2008:
Reageer hierop“(...) Nu heb ik in juni twee van de drie seizoenslanceringen meegemaakt, in Gent en in Antwerpen. Het karakter van de presentaties was tekenend voor de huidige malaise. De nadruk werd gelegd op de successen die in het nabije verleden werden behaald, en op de komende buitenlandse tournees. En nu komt het: dat was enkel en alleen te danken aan het beleid van de zakelijk leiders/regisseurs. Het had allemaal iets van priesters die priesters bewieroken. In Gent en Antwerpen werd door de staf met geen woord gerept over het publiek. (...) Een publieksopstand kun je niet voorspellen, je kunt er geen eisen, je kunt er alleen een verlangen. De meest logische lijkt me een opstand in de vorm van opstappen. Een verzetsdaad, jawel. De zaal verlaten is geen daad van onbeschoftheid. Het is niets anders dan de kleine aandeelhouder die zijn ongenoegen laat blijken. Het morrende volk – en dat bestáát, wees daar maar van overtuigd – heeft er recht op. Opstappen kan alleen maar toegejuicht worden. Tenslotte gaat een expobezoeker ook vroeger weg als een tentoonstelling niet aan zijn verwachtingen voldoet. (...)”
Bewaar dit item (0)
Zucht. Mij best. Maar heb je er al eens aan gedacht dat misschien niet iedereen jullie mening over de ‘huidige malaise’ deelt?
Mijn mening is bijvoorbeeld dat er – bij Vooruit althans – wel degelijk geluisterd wordt naar wat het publiek wil – er zijn nagesprekken na voorstellingen, er zijn leden-dagen waar expliciet om feedback wordt gevraagd, er is dit forum waar alle meningen aan bod mogen komen, en als gevolg daarvan wordt er elk jaar opnieuw gesleuteld aan een brede programmering om zoveel mogelijk mensen iets naar hun gading te kunnen bieden én ook de nieuwste ontwikkelingen op de voet te volgen. En als jij als bezoeker dan nog altijd het gevoel hebt dat je niet krijgt wat je zoekt, is er toch niemand die jouw recht betwist om de voorstelling te verlaten en er kritiek op te geven?
Dit gezegd zijnde, lijkt mij het afkondigen van ‘de revolutie’ een tíkje overdreven. En het zou fijn zijn – en het spijt me maar nu moet ik expliciet naar jou wijzen, Lodewijk – als zo’n uitspraak nu eens niet automatisch wordt gelezen als de mening van zij die braaf en volgzaam op de kar springen, hun mond houden, alles prima vinden en absoluut niet kritisch staat tegenover de cultuur waarin ze leven. Vertrekkend van zo’n zwart-wit perspectief heeft een overkoepelende discussie geen enkele zin.
Zeker niet als jij in jouw reacties steeds vaker de indruk wekt dat het ‘afronden van een discussie’ blijkbaar gelijk staat met ‘het behalen van het grote eigen gelijk’. Een gelijk dat je overigens al lang hebt gekregen: 1) van onze eigenste FrankFinatra 2) nu ook van Guido Lauwaert, en 3) wellicht binnenkort ook nog wel van ander (en ik citeer alleen maar) “morrend volk”.
En ze leefden nog lang en gelukkig. Binnenkort eens samen een pintje drinken, of zo?
Reageer hieropBewaar dit item (1)
Jawadde, overal vakantie, behalve in het theaterdiscussiegroepje :o).
Ik heb momenteel niet zo veel tijd voor een uitgebreide reactie (de thesis ligt te wachten en binnen 3 weken moet hij binnen), maar ik wilde alvast dit zeggen:
Ik las hier iets betreffende een “revolutie”, een weglopen uit de theaterzalen als protest.
Nounou.
Ik denk dat ik over deze idee een beetje hetzelfde denk als Papertiger: weglopen: ja, als het echt rotslecht is. Niemand kan je verplichten naar iets te zitten kijken waarvan je gruwelt of waarbij je in slaap valt.
Maar om daarom alle theatergezelschappen te “boycotten” door geen kaartjes meer te kopen voor hun voorstelling… Het is toch niet allemaal waardeloos? Waarom gezelschappen afstraffen die net wel goede producties afleveren?
Bovendien zou ik het ook niet kunnen omwille van egoïstische redenen :o): een hele tijd zonder ook maar één enkele voorstelling te gaan bekijken, dat overleef ik niet :o).
Wat me misschien een beter protest lijkt in het geval van Lodewijk en Frank Finatra is om dit jaar eens géén theaterabonnement te kopen en te kijken voor een andere formule. Iets waarin ook andere soorten voorstellingen vervat zitten, zoals dans en performance.
En dat is niet gelijk aan het probleem ontwijken, vind ik. Het is gewoon het jezelf wat comfortabeler maken en de kansen op een goede voorstelling wat meer verspreiden :o).
Dat belet natuurlijk niet dat de discussie omtrent “wat theater is” verder mag gevoerd worden.
Daar wil ik nog bij vermelden dat ik het me niet zo stoort dat dit (op de website van Vooruit) steeds moet als reactie op een bepaalde voorstelling, zonder dat er een “algemeen” forum is.
Vooreerst is dit, meen ik, toch maar een vormelijke kwestie en wie laat zich daar nu door afschrikken of tegenhouden :o).
En bovendien kan het volgens mij geen kwaad de discussie wat meer toe te spitsen op concrete voorstellingen; het houdt het allemaal wat conreter, zodat we niet eeuwig vervallen in abstracte veralgemeningen. Iets wat nu soms toch een beetje het geval is…
De discussie omtrent “wat theater” is zal mijn inziens nooit “afgerond” of “beslist” worden en dat is, zoals ik reeds schreef hierboven, maar goed ook.
Het gaat toch immers niet hoofdzakelijk om definities en standaarden. Als de voorstellingen maar geslaagd zijn en ons wat doen, aan welke standaard ze dan ook beantwoorden.
Vooruit neemt even verlof dus ook wij moeten even verlof nemen wat betreft cultureel vermaak, maar ik kijk alweer uit naar de start van het nieuwe seizoen. Ontgoochelende voorstellingen konden daar zelfs niet aan veranderen :o).
Geniet van jullie vakantie!
P.S.: Papertiger: ik studeer moraalfilosofie, dus mijn thesis ligt in die lijn. Ik heb iets uitgekozen uit de kunstfilosofie, namelijk de kunstvisie van Heidegger. Tips voor leuke voorstellingen zijn dus niet echt talrijk aanwezig in mn thesis :o). Behalve dan de tentoonstelling van Guillaume Bijl in het SMAK, die bespeek ik wel uitgebreid. En dat is een tip van jewelste, als je het mij vraagt!
Hazo. Wat grappig, Nele, je bent dus blijkbaar niet de enige die een link legt tussen Superamas en Guillaume Bijl :) Ik kocht een paar maand geleden nog een overzichts-catalogus van zijn werk, maar het is er net niet van gekomen de expo in SMAK te gaan bekijken. Jammer. Bij een volgende gelegenheid, dan maar.
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Daar gaat mijn idee voor een baanbrekend artikel ;-)
Veel succes met je thesis, Marlies!
Dankjewel voor de succeswensen! Nog drie weken doorbijten en dan is het ein-de-lijk vakantie.
Dan heb ik weer veel tijd om goede theaterstukken op te sporen ;o).
Jammer voor jou, Papertiger, dat je niet in het smak geraakt bent. Het was echt een superervaring. Je loopt in een heel andere wereld. Tot je beseft dat het eigenlijk niet meer is dan je eigen, absurde, lege, consumptiewereld. Knap werk, vond ik. Op de Grote Cultuurquiz heb ik bovendien ook een catalogus van Bijl gewonnen. En blij dat ik was!
Nele, heb jij misschien een artikel geschreven over Bijl en Superamas? Dat zou ik wel graag eens lezen, dan! Niet voor de thesis (vanaf nu komt er echt geen enkele nieuwe bron meer beu, is ben ze namelijk ferm beu, al die bronnen :o)), maar gewoon, uit “persoonlijke interesse”.
Je laat maar iets weten!
Da-ag! xx
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Kwestie van ook eens iemand anders dan G. Lauwaert aan het woord te horen over het hedendaagse theater van eigen bodem…
’Vlaams theater verspreidt zich als een olievlek over de wereld’
Wilfried Eetezonne in De Morgen, 04/07/2008
Van New York tot Salzburg maken onze theatermakers weer goede sier op de internationale festivals. Het festival van Avignon, dat vandaag van start gaat, kan van een tweede Vlaamse golf spreken en dit keer zonder controverse. Zelfs de Britten blikken stilaan begerig naar het Vlaamse theater.
Niet schrikken als u op het festival van Avignon een mondje Antwerps hoort. Met Guy Cassiers, Benjamin Verdonck, Sidi Larbi Cherkaoui – allemaal van Het Toneelhuis – en Jan Fabre loopt er al een behoorlijke Antwerpse delegatie rond. Kris Verdonck en Ivo Van Hove maken de Vlaamse golf compleet. De Salzburger Festspiele maken zich dan weer op voor de wereldpremière van The Deer House van Jan Lauwers, het laatste deel in zijn trilogie waarvan Isabella’s Room en The Lobster Shop ook worden gebracht. De Ruhrtriennale ontvangt dit jaar NTGent, Alain Platel en Anne Teresa De Keersmaecker. Die laatste is ook te zien op het festival van Edinburgh waar ook Muziektheater Transparant samen met Collegium Vocale en I Solisti del Vento staat. Het Koninklijk Ballet van Vlaanderen is stilaan de koffers aan het pakken voor New York en naar het Friese Frysk Festival haalt programmator Guy Coolen een aantal landgenoten.
Hoewel Vlaamse theatermakers wel vaker te zien zijn op buitenlandse festivals, en zeker in Avignon, is het dit jaar een wel erg opvallende aanwezigheid. “Het is de bevestiging van een trend die zich al jaren doorzet”, zegt theaterwetenschapper Luc Van den Dries (UA). “Het is als een olievlek die zich steeds uitbreidt. Begin jaren tachtig was er een internationale doorbraak op kleinere podia, maar nu zien we dat zich dat gaat institutionaliseren. Vlaamse theatermakers zijn nu ook te zien in de echte grote huizen, grote instanties en op topfestivals. Nochtans zijn die doorgaans conservatiever.”
Opvallend is dat er dit jaar (nog) geen kritiek klinkt vanuit Avignon. Toen Jan Fabre in 2005 gastcurator was en landgenoten zoals Needcompany en Arne Sierens meenam, stak er een storm van protest op uit conservatieve hoek. Te veel experiment en te weinig Franse klassiekers. Dit jaar is het festival in handen van de Franse Valérie Dréville en de Italiaan Romeo Castellucci. Die laatste is nochtans niet minder controversieel. Volgens Réné Solis, cultuurjournalist bij Libération, komt dat omdat het afgelopen Franse theaterseizoen zelf niet zo bijzonder was. “Wil je origineel theater, moet je naar Duitsland, Nederland en Vlaanderen kijken”, zegt hij. *”Dat zijn de centra van het experiment. Waarmee ik niet wil zeggen dat alles wat jullie maken goed is. Ik heb nooit de indruk dat ik naar Vlaamse cultuur kijk, maar eerder naar kosmopolitische theatermakers. Het festival heeft gelukkig nooit geluisterd naar de kritiek destijds. Voor ons is het Vlaamse theater stilaan iets natuurlijks.” Volgens Van den Dries was de passage van Jan Fabre destijds een noodzakelijke schoktherapie voor Avignon. “Het is heel dubbel. Hij blijft er zeer controversieel, maar toch is hij continue aanwezig op het festival”, zegt hij.
Het Festival van Edinburgh kijkt dit jaar ook opvallend naar het Vlaams theater met de doortocht van Muziektheater Transparant. In het verleden stond hier ook al Tg Stan. Maar in tegenstelling tot onze choreografen blijkt het Vlaamse theater moeilijker ingang te vinden in het ijzeren Angelsaksische toneelwereldje. “Daar kijkt men inderdaad meer naar eigen producties in eigen taal”, weet Van den Dries. “Het interdisciplinaire theater ligt daar moeilijker. Maar ook dat is een kwestie van tijd. Ivo Van Hove heeft al gespeeld in New York. De openingen zijn er al.”
Programmatoren van festivals en theaterhuizen gaan immers bij mekaar kijken en festivals zijn ideale plekken om internationale contacten te leggen. Dat ’s lands theatergloriën nu zo veel gevraagd worden in het buitenland, ligt ook niet alleen aan hun creativiteit. Volgens Van den Dries heeft het ook te maken met een consequent beleid. “Bovendien profiteert de hele sector ervan”, meent hij. “Grote internationale coproducties worden makkelijker, de internationale ondersteuning wordt groter en de groten nemen de kleintjes mee. Je ziet ook een gezelschap als Abattoir Fermé al vaker internationaal opduiken. Het streelt onze ijdelheid en bevestigt ons kunnen.”
Reageer hieropBewaar dit item (1)