- Alle reacties
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
Rosas.
Dans, geprogrammeerd in de concertzaal, dat kan niet verkeerd lopen.
Er moet wel ‘iets’ universeel mooi aan zijn anders zou men het grote publiek er niet op af sturen.
De vernufte choreografieën, het klassiek pianospel, de symmetrische dansduo’s,...
Het mooie aan “Zeitung” is eeuwenoud maar smaakt de massa nog altijd zo zoet.
Heel mooi vond ik de aanrakingen, een hand die grijpt naar een vreemd schouderblad en het maken en terug vullen van ruimtes tussen arm en romp, tussen linker en rechterbeen.
De mannelijke dansers borgen meer emoties op in hun bewegingen dan de vrouwen.
Ze waren ook acrobatischer en krachtiger, eerlijker en kwetsbaarder.
De voorstelling duurde naar mijn innerlijk klok iets te lang omdat ik voor het échte einde al drie potentiële eindes gezien had in hun bewegingen. Er zat vermoedelijk iemand in de zaal die het stuk al gezien had en die gevraagd werd om te ‘klappen’ want de stilte na de laatste beweging was verdacht kort.
Wie was die eerste klapper?
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Deze voorstelling was geen gepaste introductie voor onbekenden. Zoveel is duidelijk.
Het ontbreken van een (zichtbare) verhaallijn, kapstokken in het decor of de muziek bracht de ervaring van deze voorstelling terug naar het spectacel van het dansen zelf.
Mooi.
Maar zelden kan er zo smakelijk worden gelachen bij een dansvoorstelling – zoals achteraf door iemand werd opgemerkt: “zelfs de dansers leken zich kostelijk te amuseren”.
Het stuk leent zich misschien niet om op dezelfde wijze te blijven hangen als een recente Rain of Love Supreme – het genieten was er niet mider om.
Ook het ontwikkelen van de productie lijkt met plezier gepaard te zijn gegaan – nog maar zelden zo veel sterke eindes achter elkaar mogen aanschouwen (wat een vrijscene!). Steeds wanneer het stuk over het punt van verzadiging dreigde te gaan, was er weer een verrassend element die het verteerbaar wist te maken.
Reageer hieropHeel mooi.
Bewaar dit item (0)
Fantastische dansers en Bach is o zo mooi. Ik hou wel het meeste van de geregiseerde stukken. Improvisatie in dans is voor mij wat een solo is in de muziek: leuk voor wie het mag doen. Ik waardeer een choreografie zozeer! Geen enkele improvisatie kan beter doen. En zoals ik van een koor hou, hou ik ook van samendans. Er is zoveel meer mogelijk met twee of meer dan alleen. De appreciatie is bij mij zelfs ongeveer evenredig met het aantal dansers: hoe meer er samen dansen, hoe gemakkelijker kippenvel. Heel jammer dat Rosas niet eens wat doet aan/met kostuums. Je blijft het gevoel hebben dat je naar een laatste repetitie zit te kijken. Zeker aan samendans kan de kledij bijdragen. Rosas verwacht van het publiek ook wat inspanning, is het dat? Geen aandacht afleiden van de essentie, is het dat? Rosas is zo goed, dat de kans wel klein is dat kostuums iets moet vergoelijken. Dus toch maar doen? Tot het volgende genieten!
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Ik zat helemaal bovenaan en dat neemt toch wat van de magie weg. Over de bewegende hoofden, schuifelende benen van honderden mensen moeten kijken, naar kleine figuurtjes op dat verre podium, vergt veel van mijn concentratie. En als ik dit dan nog twee uur moet volhouden, bij geen evidente dansvoorstelling… Zo heb ik het blijkbare zichtbare spelplezier van de dansers gemist, jammer.
Heel mooie dingen gezien, zoals ik gewend ben van Rosas. Mooi waren bewegingen die terugkeerden of plots, als toeval, samenvielen.
Altijd blij Cynthia Loemij te zien dansen…
Deze voorstelling bleef niet zo lang nazinderen als de eerdere Rosasstukken. Verder ben ik het nog maar eens eens met Parola, daar vooral de mannelijke dansers mijn voorkeur wegdroegen, zij raakten mij meer, en kwamen energieker over.
O ja, het licht. Soms zat het er ongelooflijk ‘op’, maar evenveel belemmerde het mijn zicht, of leek het de voorstelling te breken, ik weet niet goed wat ik ervan moet denken…
Reageer hieropBewaar dit item (0)
Tja.. wat valt er nog te zeggen als leek over een voorstelling die zo goed als iedereen wel gezien heeft en al zijn eigen mening over heeft gevormd?
Reageer hieropNiet bijster veel, alleen dat het me zeker wel beviel, maar al bij al net iets te lang was. Door de vele solo’s, waar weinig variatie in te vinden was, maakte dit het stuk net iets te langdradig.
Bewaar dit item (0)