Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

Een zingende non uit Irkutsk, een monnik die zich verwarmt aan de straalkachel en een kom pap op het vuur tijdens de gebeden… Lotte van den Berg toont het geloof van zijn meest menselijke kant. Ze vond haar inspiratie op een reis doorheen Siberië en Mongolië, waar het ’s winters te koud is om de kerk te verwarmen en de misviering gedwongen moet verhuizen naar de keuken of de schuur.

Volgens van den Berg zelf zal het stuk gaan over “mensen die hopen te geloven. Over mensen die proberen hun niet-begrijpen vorm te geven, een gebed te zeggen of een lied te zingen. Misschien is iedere handeling een gebed en een poging om je te verbinden met de wereld om je heen. Hoe geven mensen dezelfde handeling – een appel eten of gewoonweg over straat lopen – telkens opnieuw betekenis? En wat doe je wanneer het je niet langer lukt je hoofd te buigen, je handen te vouwen of je woorden te vinden?”

Lotte van den Berg is een jonge theatermaakster uit Nederland die door Guy Cassiers werd binnengehaald in het Toneelhuis. Voor het eerst zet ze de stap naar de grote theaterzaal. In die omvangrijke ruimte benadrukt ze de broze, maar veerkrachtige nietigheid van de mens. De beeldtaal die ze daarvoor aanwendt, is onwaarschijnlijk mooi en beklijvend.
Later dit seizoen is ook haar voorstelling Stillen te gast in Vooruit.

Lees hier alvast het programmaboekje

Volg eveneens de weblog van Lotte van den Berg op www.toneelhuis.be
een voorsmaakje:
“Ik denk, dat je beter poogt dan slaagt. Beter wanhopig zoekt dan zeker weet. Stiekem hoop ik, dat Sysifus een gelukkig mens is, die zwoegend zijn steen de berg oprolt en zelfs, wanneer hij de top eindelijk heeft bereikt, de steen de diepte in werpt, om helemaal opnieuw te mogen beginnen.”

Bekijk de trailer: