- Alle reacties
- Reacties geschreven nà de activiteit (1)
Voeg een reactie toe
Gelieve aan te melden of te registreren om commentaar toe te voegen.
Lid worden is gratis en duurt slechts enkele minuten. Als lid kan je:
- (inter)actief deelnemen aan het gebeuren op onze site
- een persoonlijke kalender bijhouden van je favoriete activiteiten
- foto’s opladen en vrienden toevoegen
- Favoriete foto’s, video’s, muziek, teksten of reacties bijhouden
- andere reacties beoordelen
David Tibet ook op Happy New Ears op 14/9
beste Kraak fans, meer spek voor jullie bek op het Happy New Ears festival in september
14/9-30/9, binnenkort op onze site meer info www.happynewears.be
concert
14/9: Larsen “Abeceda” (feat. Larsen, David Tibet, Johann Johannsson, Julia Kent, Baby Dee)
15/9: Aernoudt Jacobs / Francisco Lopez / Kurt Hentschläger
16/9: Aernoudt Jacobs & Francisco Lopez
21/9: Ictus Ensemble: Waits/Weill
22/9 en 23/9: Audiostore en Eavesdropper (TCM2 )/ Benoit Delbecq / Laura Waddington /Basinksi
28/9: Audiostore en Eavesdropper (TCM2 )/ Ryoji Ikeda
29/9: Audiostore en Eavesdropper (TCM2 )/ ARTIFICIEL (Cubing)
30/9: Sonokids
Installatie
Maria Blondeel, Christina Kubisch, Francisco Lopez & Aernoudt Jacobs – Roman Kirschner – Edwin Van der Heide – Jeroen Uyttendaele- Bart Vandevijvere & Laurent Rigault- François Martig- Joanna Dudley- Arno Fabre- Laura Maes – Koen Moerman
- Tags
- david tibet
Reageer hieropBewaar dit item (0)
dat ziet er nog interessant uit (al is Larsen op CD ook niet altijd je dat). ik kijk vooral uit naar F. López en die Kubisch installatie.
Ik zal er zeker zijn in Kortrijk. De week erna op vrijdag 21 september speelt Baby Dee een solo-optreden in Eeklo in CC De Herbakker (zie www.ccdeherbakker.be) en de dag erna een privéoptreden hier in Gent bij me thuis. Als je erbij wil zijn mail je me maar hé ! Meer info op www.myspace.com/krisbauwens en www.myspace.com/theonlybabydee .
aankondiging op het concert agenda van La Mediathèque (in het Frans)
Deuxième partie du festival organisé par le label gantois (k-raa-k)³ pour l’anniversaire de ses dix ans. Une festivité dont la pièce centrale sera bien sûr le concert de NURSE WITH WOUND, rehaussé encore par la présence de David Tibet. Outre le fait que ses apparitions publiques se comptent sur les doigts d’une seule main (et qu’elles ne sont quelquefois même pas présentées comme une performance du groupe mais bien des membres du groupe, subtile distinction symptomatique de la réputation de perfectionniste du leader Stephen Stapleton), Nurse With Wound est une réelle légende, un vrai culte. Débutant avec la musique industrielle à la fin des années septante, NWW a réussi à surfer entre les genres sans jamais réellement en adopter un seul. (...)
Reageer hieropBewaar dit item (0)
you didn't come to see us fail
iedereen had het er al een maand over: NWW komt en Tibet gaat rappen? dat bleek allemaal goed mee te vallen. iemand die het oeuvre niet kent ziet hen live en lanceert het gerucht dat er rap op het menu staat, en iedereen is daar mee weg. als je het dan ziet blijkt het gewoon om ‘Two shaves and a shine’ te gaan van NWW ‘An awkward pause’ (1999), en met rappen of een poging daartoe helemaal niks te maken te hebben.
onverwacht was wel dat men opende met ‘The dead side of the moon’ van ‘Musical pumpkin cottage’ (Stapleton & Tibet) – of was het gewoon de eerste keer dat ze dat deden?
ik was een stuk minder ekstatisch over het NWW concert dan zowat iedereen die ik daarna nog gesproken heb (zelfs Dan Warburton, tot mijn verbazing); dat is nu toch geen improvisatie; las toch ook eens wat ruimte in! wat een mottige soep was dat soms. en wat een cliché, ‘creepy’ geluidjes soms, een soort gemakkelijke ‘spookiness’ die de plaats heeft ingenomen van de oprecht bizarre sfeer die ze (hij) een goeie 20 jaar geleden konden oproepen. het gezongen stuk over Santa Cruz en Coney Island en wat weet ik allemaal (door Matt Waldron?) was ellendig, en de verwachtingen gecreëerd door de Berrocal cameo op het einde werden ook niet ingelost. Heemann gewoon voortdurend CDRs zien uitkiezen en ze in discman steken was ook geen erg bemoedigend zicht. en de monotone videobeelden waren al helemaal ellendig.
éen leuk stuk vond ik ergens in de eerste helft, toen Waldron (?) een eenvoudig gitaarmotiefje speelde – niet omwille daarvan, maar op dat moment waren er toevallig wat interessantere texturen.
Dean Roberts was echt huilen met de pet op. we hadden toch mogen verwachten dat hij eens een blik had geworpen op de rest van de affiche en wat van zijn experimenteler werk zou brengen. niet dus. de man heeft een paar heel interessante dingen gemaakt, maar dat is allemaal precies al een hele tijd geleden, en recentere uitspattingen op Kranky doen het ergste vrezen voor de toekomst. zijn stem is totaal oninteressant en zijn liedjes en teksten zijn die van een zeer sippe, want zich mogelijks van eigen beperkte talenten bewuste tiener.
Warburton/Onda/Berrocal vond ik dan weer fascinerend en opwindend van begin tot eind. Warburton is echt waanzinnig op viool, en had ook veel pret met zijn orgeltje. Onda had wel opvallend ritmische cassettes bij vanavond. Berrocal zag er een beetje uit als Miles Davis met bijna even grote bril, en liep erbij alsof hij zijn reputatie van levende legende wou waarmaken (het is hem gegund). achteraf gehoord van Onda dat ‘Cassette memories’ vol. 3 & 4 binnen niet al te lang zouden gaan uitkomen, 4 jaar na de eerste 2. goed nieuws, dat. ook een duo met Alan Licht ergens. en zelden iemand zo zat gezien als Dan Warburton achteraf, zelfs ikzelf niet de avond tevoren.
al bij al mij goed geamuseerd over de 2 dagen, al waren er dus maar 2 groepen die ik goed vond (op vrijdag al dolle pret met Maher Shalal Hash Baz). laten we wel hopen dat de Vooruit in de toekomst dat belachelijke idee van genummerde plaatsen laat varen. en nu ze het voorrecht hebben gehad om zowel Coil (02.04.2002, éen van de beste concerten die ik ooit gezien heb) als Nurse With Wound op het podium te brengen, moeten ze hun inspanningen om Current 93 naar hier te halen maar eens gaan verdubbelen. dan is de driehoek compleet! welke zaal kan dat zeggen? weliswaar krijgen we Tibet al terug te zien in september, maar dan met de niet altijd even interessante Larsen – denk ik toch, want hij leek er gisteravond zelf niet echt zeker over, laat staan dat hij wist of het nu in Gent was of niet. in ieder geval zijn Johann Johannsson en Baby Dee zijn dan ook van de partij, en wij uiteraard ook.
1 ster voor Roberts, 5 voor Warburton/Onda/Berrocal, 3 voor NWW.
Reageer hieropBewaar dit item (0)