Een absurdistische thriller rond één existentieële vraag: wat is er aan de hand? Een filmset binnen een live performance met onuitgenodigde geestesverschijningen, denkbeeldige vrienden en enkele ‘echte’ mensen: een man en een vrouw. De een volgt de ander maar het lukt ze nooit om samen in dezelfde ruimte te zijn. Integendeel, de ruimte ontwikkelt een leven op zichzelf.
De actie in Still Life is geleend van Michelangelo Antonioni’s Blow Up (1966). Je hoeft die film niet gezien te hebben om te kunnen volgen. Het helpt wel om details te verklaren: de sprongetjes die de performer al fotograferend maakt, verwijzen naar de sprong over een haagje in de film; de pistoolschoten in het stuk naar een vermeende moord in de film. de verwijzing verduidelijkt ook de ambitie van Still Life: de complexe relatie onderzoeken tussen wat we zien en wat we verlangen.
Pieter T’Jonck gaf de performance 4 sterren in De Morgen (Encore) van 02/05/2007. “Briljant theatraal essay over hedendaagse beeldcultuur.” Lees zijn recensie op de volgende pagina.
Van & met: Andrea Bozic (concept & choreografie), Aimar Pérez Gali & Sarah Vanhee (dans), Julia Willms (video & concept) & Robert Pravda (geluid)
Coproductie: Theater Gasthuis (Amsterdam) & Plateaux Festival (Frankfurt)
-
Still life with Man and Woman - Voorstelling van de week
door Pieter T'Jonck (De Morgen/Encore, 03 mei 2007)
-
Pieter T'Jonck over Andrea Bozic
door Pieter T'Jonck (voor Theater Gasthuis Amsterdam)
