Kunstencentrum Vooruit, Gent, België

• Gratis inschrijven (Meer weten?)
• Tickets bestellen
• Aanmelden

• Ik was erbij (helaas gemist) (14)
• • Beoordeel deze activiteit
  • • Huidige score 4.0/5
    • 1
    • 2
    • 3
    • 4
    • 5
    (1)
• Dit wil ik volgen (Wat is dit? Wil je volgen of er nieuwe publieksreacties bij de voorstelling gepost worden?
  
  Meld je aan en klik op “Deze reacties wil ik volgen”. Op je persoonlijk dashboard krijg je bericht zodra er iets verandert.)
• Tell-a-friend

• Alle reacties
• Reacties geschreven nà de activiteit (1)

1. #1 over 5 jaar geleden door MarkiesMarlies

   Beoordeel reactie: +1

   Sanne van Rijn, t zal weer plezant zijn!

   Ik wil graag een beetje reclame maken voor de nieuwe voorstelling van Sanne van Rijn, aangezien haar werk enkele jaren geleden een sterke indruk op me maakte.

   Het stuk waar ik ging naar kijken, “Omvallen”, kan je misschien nog het best omschrijven als “bevreemdend”. Zonder woorden, zonder noemenswaardige acties. Zoals ik al vertelde: de stoel wat naar voor en naar achter schuiven, wat met cadeautjes gooien, de radio aan- en afzetten: dat was het zowat. En toch. Het repetitieve van heel het gebeuren zorgde er net voor (vond ik althans) dat je op den duur zat te wachten tot ze nog eens die stoel ging verschuiven. Je nam de beperkte “woordenschat” (zonder woorden) als het ware over. Wat er moest uitgedrukt worden, kon precies niet beter uitgedrukt worden dan door nog maar eens de radio aan en vervolgens weer snel af te zetten.

   Het werk van Sanne van Rijn is in mijn ogen heel lichamelijk en ook heel confronterend. Het gaat over willen maar niet kunnen, nog eens proberen maar weer falen, samen willen zijn maar altijd het gevoel hebben alleen te blijven. Een hele voorstelling lang (of een heel leven lang?) krampachtig en stuntelig maar koppig de leegte proberen vullen. En dat hoeft niet altijd zwaar en triest te zijn. Mislukken kan ook grappig zijn :o).

   Ik ben benieuwd hoe ze in haar nieuwe stuk invulling zal geven aan de leegte… Maar dat het op een beklijvende manier zal zijn, dat staat vast.

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (2)

2. #2 over 5 jaar geleden door MarkiesMarlies

   Beoordeel reactie: +1

   Gouden Sanne

   

   Zoals aangekondigd aan al mijn lieve “fivers”, nam ik opnieuw mn mama mee, naar wat een memorabele voorstelling zou worden.
   Al rechtstaand naar een theatervoorstelling kijken, het was de eerste verrassing die Sanne voor ons in petto had. Een verrassing die helaas bij velen tot een pijnlijke rug, stramme knietjes en een opgeven zou leiden.
   “Uber” vond plaats in een heel knap decor, dat voor mij een wat uitgestorven en flets café uit het zuiden vorm gaf. De routine en de sleur die er in gesuggereerd werd, werd nog extra beklemtoond door de ober die voor de zoveelste keer de vloer veegde. Ook de tafeltjes waar telkens maar één stoel aan stond, vond ik een geniale vondst.
   En toen gebeurde er niets. En dat voor vele, lange minuten…
   Tot er plots een reusachtige rode balon achter de deur kwam piepen, vergezeld door wat dansende lichtvlekjes.
   Maar geen mens. Niemand die eens wat zei of zelfs maar een herkenbaar geluid maakte. De projector herkende ons gemis en bevestigde ons in ons verlangen. Een mens zien, dat zou nog eens plezant zijn. Want we zien de mensen graag. Maar er was niemand om graag te zien.
   Tot alle lichten doofden, de hellepoorten zich leken te openen en een gouden Sanne als versteend op de toog stond.
   Wat er vanaf toen gebeurde, laat zich moeilijk in woorden omschrijven. Daarvoor gebeurde er te weinig, maar ook teveel. Het zijn niet de woorden of de bewegingen die tellen, maar wel de eigen interpretaties, de eigen vragen, het eigen actief kijken.
   Sanne trachtte verwoed van de toog te klauteren, slaagde daar na een hele poos in, toonde zich tenslotte aan ons, en ontglipte ons uiteindelijk weer.
   Sanne zegt niets en doet heel weinig, maar met de enkele subtiele bewegingen die ze maakt, suggereert ze een heleboel interpretaties, die, voor ze ten volle tot uitdrukking komen, ons alweer ontglippen.
   Ik ontken niet dat het alweer een “lastige” voorstelling was om naar te kijken, maar desalniettemin had Sanne weer een diepe indruk op me nagelaten.
   En bovendien, met een drankje op het zomerse time-festival-terras, is alle zwaarmoedigheid snel weggespoeld…

   Tags

   Sanne van Rijn

   Uber

   Reageer hierop

   Bewaar dit item (0)

Voeg een reactie toe