woordenschatje
- de zilveren zorro
- Member since 12 May 2008
-
Follow woordenschatje
(What’s this? Do you want to keep track of what another Vooruit user is doing? Which events this user plans to attend or has attended? Their comments? The users they are following? Changes to their profile?
Log in and click the ‘Follow x’ button in the top right-hand corner. You will be notified of any changes on your dashboard.)
Liever the full monty
Elk heeft zo zijn hoogdagen in deze paasperiode. Titus De Voogdt en Johan Heldenbergh samen in De Vooruit, dat was mijn hoogdag. Nu, the day after, weet ik het nog altijd niet goed, of dat het nu was.
Titus, Geert Vermeulen (het is toch die?) van de Nieuwe Snaar en Mich Walschaerts van Kommil Foo hebben het ook: circuskinderen. Zet ergens een tafel en ze springen erover. Ik kijk daar graag naar, naar dat fysieke ‘overschot hebben’. Vorst-Forest is een stuk van Titus en hij heeft zich eens goed laten gaan. Slapstick, nog zoiets. Je ziet het in film, maar als een fotokader live in de visbak valt, dan is dat ‘echt’ grappig. En dan het meest frappante: wat de acteurs allemaal gezegd kregen zonder woorden, een huzarenstukje. Maar daar zit het hem nu juist. Ik weet niet of ik het zo voor huzarenstukjes heb (niet dus). Dimitri Verhulst in zijn oefening ‘Godverdomse dagen’? Knap, maar niets voor mij. Dat gevoel dus. Ik miste het stemgeluid van Titus en Johan. Die acteurs wil ik het liefste bezig zien in al hun glorie. Ja, ik wil ook dat timbre, die Gentse tongval, de haperingen horen. En ja, natuurlijk ook dat ‘aan veel beginnen maar uiteindelijk niets zeggen’ erbij.
Doe mij maar ‘the full monty’. Voor mij mogen het drie bollen zijn, op een koekske, niet in een potje! Het is hoogdag voor iets.
Keep this (0)
Mee eens.
In theater zoek ik bovendien naar meer dan louter de dimensie “vermaak”. En ‘Vorst-Forest’ slaagt er voor mij juist niet echt in om veel meer te zijn dan alleen maar de trucs, de humor, de fysiek, de acteurs. Waar was het grote verhaal, waar waren de grote emoties? Zelfs kleine hadden mij kunnen bekoren, als ze tenminste waren ingebed in een universele, menselijke kern. Die miste ik hier.
Er wordt druk over de scène over en weer gehold en na het eerder saaie eerste half uur komt de voorstelling uiteindelijk goed op gang, maar het initieel heel boeiende verhaal (vanwaar de haat, de spanning tussen beide personages?) verhaspelen het KVS en Compagnie Cecilia door te opteren voor enkele opzichtige keuzes – moord? semi-bloot?. Het had een Buster Keaton kunnen zijn, zeker met de briljante fysieke beheersing van hoofdrolspelers De Voogdt en Heldenbergh, maar het werd een weinig overtuigende potpourri van enkele mooie scènes, met enkele betekenisloze (het lied?) ertussen.
Geen spijt dat ik het gezien heb, maar ik had meer gehoopt.
Add a comment
Please log in or register to post a comment.