pvde
- Ancien
- Member since 29 Mar 2007
-
Follow pvde
(What’s this? Do you want to keep track of what another Vooruit user is doing? Which events this user plans to attend or has attended? Their comments? The users they are following? Changes to their profile?
Log in and click the ‘Follow x’ button in the top right-hand corner. You will be notified of any changes on your dashboard.)


Legende
Op 9 november zal het tien jaar geleden zijn dat Ten Oorlog in de Theaterzaal van Vooruit in première ging.
Een voorstelling waarvoor, bleek achteraf, terecht de zichzelf overtreffende term ‘mijlpaal’ van stal werd gehaald.
De cyclus koningsdrama’s van Shakespeare, die nog bijna nooit in zijn geheel werd opgevoerd, in een vertaling van Tom Lanoye en geregisseerd door Luc Perceval, een triumviraat dat de zon deed verbleken.
Acteurs als Jan Decleir, Els Dottermans, Wim Opbrouck en Lucas Van den Eynde in een theatermarathon die ’s ochtends aanvatte met “Mijn wijze grijze oom, mijn Jan van Gent, wiens trouwe vleugels het aloude nest van Lancaster beschermen lijk een schat” en pas vele uren later, in het avondrood, eindigde met “Eén, twee, drie, vier, hoedje van, hoedje van, één, twee, drie …”. Doek.
Ten Oorlog, jazeker. Met een repetitieproces waarbij drie van de koningsacteurs de deur dichtsloegen en het ruime sop kozen. Met een première die al na een uur willens nillens werd stilgelegd omdat Wim Opbrouck struikelde en met zijn volle gewicht op de frele Els Dottermans neerstortte, een oneerlijke strijd. Els werd met de ambulance afgevoerd. Wim was in tranen. Het publiek trok verbouwereerd naar de bar. De befaamde Nederlandse recensent Loek Zonneveld werd teruggevonden in een toilet, flauw gevallen, Joost mag weten waarom.
Maar Ten Oorlog werd tenslotte wat het van meetafaan in zich had: legendarisch.
Keep this (1)
Add a comment
Please log in or register to post a comment.