Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

Laat maar lekker draaien

“If you want it clean, put it in your washing machine”

This door is too small is een ‘volle’ voorstelling: een dansende wasserette, fluoberen, broden op hoofden, het verhaal van muis en beer, glitterjurkjes tot een (alweer) poedelnaakte Julien Faure en zijn hoed. Oh en laten we vooral het ‘Zwanenmeer’ van het trio mannelijke ballerina’s niet vergeten. Muziek, dans, tekst en zeker ook het decor (de gigantische ‘Oosterse’ paravans) en kostuums: het zat allemaal goed om je volledig te verliezen in deze absurditeit.

Keep this (0)

De zware bassen zetten je meteen op het puntje van je stoel. Op die krachtige bassen, krakende geluiden en kreten bewegen drie danseressen. Ze zijn gehuld in zwarte pakken die doen denken aan de kostumering van Oskar Schlemmer, waarin de dijbenen sterk geaccentueerd worden. Er heerst een onrustige sfeer, het lijkt alsof er elk moment iets kan losbarsten. Het vele zwart creëert het effect waarbij soms enkel de armen en handen van de danseressen zichtbaar zijn. Een heel obscure maar sterk visuele voorstelling!

Keep this (0)

Soul die raakt tot in de tenen!

Lee Fields en Charles Bradley, beiden strak in het pak, glimmend voorhoofd en een soulstem om u tegen te zeggen. Met hun heel eigen rauwe stemgeluid en aanstekelijke nummers (Ladieeees!) blazen ze je van je sokken. Wat ook The Expressions, de begeleidingsband, doen. Stuk voor stuk klasse muzikanten die spelen met een ongelofelijke beheersing. Funky soul die ontroerd!

Keep this (0)

Swing in style!

Radio Modern maakte er weer een classy swingfeestje van in de Concertzaal! De live-muziek van Mike Sanchez en the Baboons deden de jurkjes en de benen de hele avond rondzwieren.
Aan het beauty boudoir zorgden The Modernettes voor retro kapsels en prachtig opgemaakte gezichten. Met hun scharen en brillantine namen ze ook de kruinen van de mannen graag onder handen wat resulteerde in vetkuiven en zijstrepen.
Dit feestje blijft in de benen hangen!!

Keep this (0)

Iets dat blijft hangen

Het parcours van Verdonck doorheen het Vooruitgebouw bestaat uit stuk voor stuk verrassende installaties die je meezuigen in een bevreemdend gevoel. De intrigerende beelden van alledaagse taferelen confronteren je met de maatschappij waarin we vandaag leven. Gek hoe projecties van mensen écht worden en je helemaal bij de neus lijken te nemen. K, a society is een must-see, iets dat blijft hangen. Voedsel voor de geest!

Keep this (0)

WIT smaakt naar meer

Wit staat voor puur, onschuld, reinheid en voor een nieuw begin. Dat is ook wat de acteurs in dit eerste deel voortdurend doen: telkens opnieuw beginnen. De voorstelling bulkt van fijne anekdotes en filosofische bevindingen, een aaneenschakeling van losse stukjes tekst wordt afgewisseld met flarden muziek en lichten die willekeurig lijken aan en uit te gaan. Wit is ook het decor dat een rommelig atelier voorstelt waarin je als toeschouwer lijkt binnen te vallen.
Jeugdherinneringen (waarin men nog onschuldig was) krijgen een belangrijke rol toegewezen. De eerste kus van Peter Van den Eede, de eerste keer dat Willem de Wolf het woord “intellectueel” te horen kreeg dat toen nog een leeg woord was, en Natali Broods die droomt van het kunnen vliegen en als een kind met gespreide armen het podium rond ‘vliegt’ in een maagdelijk wit kleedje. Heel paradoxaal wordt tegelijkertijd op een groot wit doek achteraan het podium de lancering van Apollo 11 geprojecteerd. Dat was ook een nieuw begin: de eerste keer een mens op de maan maar tegelijkertijd ook het begin van de uitbreiding van de menselijke macht. Ironie en naïviteit zijn nooit ver te zoeken.
Daarbij stellen de acteurs hun eigen voorstelling voortdurend in vraag, ze reflecteren over zichzelf en richten zich tot het publiek. Door het allemaal heel suggestief te houden smaakt dit zeker naar meer. Benieuwd hoe het Westen volgens De Koe zal evolueren in de twee volgende onheilspellende kleuren (Rood en Zwart)!

Keep this (0)

Dit was zonder meer een super interessante ervaring. Het leek echt alsof we acteurs waren in een film met als prachtige setting het Gentse standscentrum en met een verbaasd publiek bestaande uit toevallige passanten. Luisterend naar zweverige muziek dwaal je samen met je partner rond in volle spanning wachtend op verdere instructies. Op de Korenmarkt kwam deze subtle mob nog het beste tot zijn recht omdat daar minder deelnemers zich verzameld hadden zodat de subtiliteit behouden bleef. De reacties van de onwetende voorbijgangers waren trouwens hilarisch: “Waarom staan die hier allemaal stil?” Al dansend eindigden we op de Sint-Michielsbrug wat voor een zeer intiem moment zorgde waarin ik even niet meer door had dat ik nu echt op die brug stond te dansen. Kippenvel bezorgde mij ook de massa deelnemers op de Graslei die na afloop luid applaudiseerden en juichten. Zeer geslaagd concept!

Keep this (0)