Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

.

Wat als je plots zelf acteur wordt van het theaterstuk dat je naartoe gaat?
Met etiquette stap je even in de rol van toeschouwer en acteur tegelijk.
Je laat je meevoeren door de instructies die je via een hoofdtelefoon worden ingesproken. Je tegenspeler krijgt andere instructies maar wonderbaarlijk genoeg spelen jullie op mekaar in alsof je al weken geoefend hebt voor dit stuk. Je wordt een personage van iemand anders verhaal en waant je plots niet meer tussen de menigte.

Schitterend!

Keep this (0)

.

Een schitterende performance vond ik dit.
De toeschouwer werd uitgedaagd om zo snel mogelijk de meeste V’s in zijn party te behalen. Slechts enkelen konden het spel uitspelen.
Een zalig totaalconcept die je uit je schoenen blaast.

Keep this (0)

.

Ik was ook wat teleurgesteld door dit stuk. Het was me allemaal iets te braaf en stukgedacht. Je voelde dat alles tot op de puntjes was ingestudeerd en dat stoorde wat. Ook die voorspelde spanning vond ik moeilijk terug.
Jammer.

Keep this (0)

.

Een verrassing is het niet dat ontroerend goed met interactie met het publiek werkt. Maar in dit stuk worden de grenzen toch wel heel erg afgetast en al dan niet overschreven. Speler waant zicht toeschouwer en omgekeerd. De acteurs dagen je uit je rol als toeschouwer eens onder de loep te nemen, wat al dan niet confronterend kan zijn.
Alweer een heel sterk stuk dus die je achteraf nog even door je hoofd spookt.
Een aanrader.

Keep this (0)

peace love and sou

Goeie sfeer, goeie vibes, goeie covers, zalige outfits.
Kortom een goed geslaagde avond.
Alleen jammer van de net iets te luid gillende meisjes in het publiek!
Hoera voor oordopjes!

Keep this (0)

.

Over de acteerprestaties van Dirk Roofthooft valt niet te twisten. Zoals verwacht goed, beter, best.
Soms was het wel wat moeilijk volgen. De tekst is volgens mij toegankelijker om te lezen dan te horen. Maar toch word je meegevoerd met het personage en zijn gedachtengangen. Een prachtige en boeiende monoloog vol verassingen.

Keep this (0)

.

Hoge verwachtingen werden gesteld voor dit stuk maar voor veel toeschouwers helaas niet ingewilligd.
Het stuk bestond er zich in dat de nadruk meer lag op de geluiden die de dansers maken dan op de bewegingen. Maar gaat het in dans dan niet voornamelijk over beweging? Over hoe dansers zich laten meevoeren met het ritme van de muziek en daar met hun hele lichaam uiting aan geven?
Het op de voorgrond brengen van geluiden bij het dansen is een interessante invalshoek maar hoefde voor mij niet zo lang te duren. Ik genoot dan ook het meest van de 5 minuten veel te luide muziek waarop de dansers dezelfde bewegingen deden als zonder muziek maar dit was veel indringender. Het was alsof je opgeslorpt raakte inde lichamen en de muziek.
Het ontbreken van muziek zorgde er tevens ook voor dat de voorstelling iets te langdradig werd. Af en toe kreeg je het gevoel dat je dat stukje al eens eerder had gezien.
De manier van belichten verdient wel een positieve noot. Het bracht een mystieke sfeer met zich mee. Een zeer verrassende en originele invalshoek! Vooral op het einde waar het leek alsof reusachtige schaduwen op het toneel stonden te dansen.
De algemene gevoelens dat ik na het stuk had was dat het gewoon een moment was waar dansers naar elkaar keken en op elkaar inspeelden. Alsof het een improvisatie oefening was tijdens een dansles maar die dan wel net iets te lang duurde en waar de muziek installatie het begeven had.

Keep this (0)

.

Het is moeilijk over deze voorstelling een duidelijke mening te hebben. De tekst was uiteraard ludiek en frappant wat een pluspunt is en ook het feit dat de kinderen het allemaal zo goed en beheerst op konden zeggen duwt het stuk de hoogte in.
Maar er was een duidelijk tekort voelbaar. Als je er vooraf over nadenkt wat je te wachten staat bij een voorstelling waar een stuk of twintig kinderen het toneel bezetten, dan stel je je toch heel wat actie voor. Dit was allesbehalve het geval. De kinderen rammelden de teksten af alsof het een gedichtje was die ze uit het hoofd hadden geleerd en stonden er maar triestig en statisch bij. Veel interactie met elkaar hadden ze niet, behalve 5 minuutjes waarin ze speelden zoals je ze zou zien spelen op de speelplaats. Daarna weer mooi op een rijtje, in houding, afratelen van woorden en zinnen.
En voor ik het goed en wel besefte was het voorbij.

Keep this (0)

.

Prachtig, schitterend, adembenemend,... en nog veel meer van dat.
Ik vrees dat ik nu aan mezelf moet toegeven dat dit het mooiste stuk is die ik ooit zag. Van begin tot einde zat ik op het puntje van mijn stoel. Vol bewondering. Kijkend naar een prachtig schouwspel. Muziek die je rillingen bezorgt. Tekst die je in hogere sferen brengt. Dans die meevoert en je haast de tranen in je ogen brengt omdat het zo ongelooflijk, grandioos mooi is.
Ik kan werkelijk geen enkel minpunt aanhalen.
En ik vrees dat het moeilijk te overtreffen zal zijn.

Een stuk die je sprakeloos achterlaat…

Keep this (0)

.

Het is nu al even geleden dat ik ‘het lichaam’ zag en om eerlijk te zijn was ik een beetje teleurgesteld.
De overacting en de schmink hoefden er voor mij niet bij te zijn. Het stuk bleef ook niet echt lang hangen en ik moest eigelijk nog het meeste lachen met een zeer luid lachende man in het publiek – die duidelijk van elk moment genoot – dan met de mopjes die tijdens het toneel werden gemaakt.
Waar ik wel zeer onder de indruk van was, was de muziek. Deze hielp voor mij om me in te leven in de sfeer.
Het stuk was voor mij gewoon leuk maar niet meer dan dat.

Keep this (0)

.

Deze voorstelling was niet echt mijn ding.
Ik voelde bij het decor al een beetje spanning omdat de schommels vastzaten. Dat hoort niet, vind ik.
Ook vond ik het jammer dat ze daar maar wat zaten en vertelden. En dan nog op een vrij trieste, depressieve manier.
Ik hou meer van beweging. Als ik twee mensen wil horen praten dan ga ik wel naar een debat.
Ik ben het eens dat 2 acteurs die 1 personnage voorstellen een leuk gegeven was. Maar toch, het was nog net niet boeiend genoeg voor me.

Keep this (0)

.

Knappe acteerprestaties en een decor om U tegen te zeggen. Een stuk waar je volledig in opgaat en die je meevoert naar een of andere wonderbaarlijke nacht waar 2 vrouwen mekaar beetje bij beetje bloot geven. De één verlangend naar volwassenheid, de andere naar kindsheid, beide naar vrijheid en genegenheid. Een trek en duw spel vol emotie.
Een stuk waar je spontaan blij van wordt.

Keep this (0)

.

Met een arsenaal aan pedalen en een heerlijke lichtblauwe drum overwelmden de mannen van sukilove de overvolle en veel te hete café. Wild gefotografeerd en bekeken door een horde fans gaven ze het beste van zichzelf. Badend in het zweet van inspanning brachten ze een mix van oude en nieuwe nummers. Met af en toe een opmerking als “na elk akkoord mag er gelachen worden” werd het publiek steeds wilder. Ze lieten zich niet afschrikken door technische mankementen en bleven tot het bittere eind vol overgave spelen.
Een geslaagd caféconcert met de juiste vibe.

Keep this (0)