Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

Eric De Volder (°1946)

Toneelgroep Ceremonia werd opgericht door theatermaker en plastisch kunstenaar Eric De Volder (1946) in 1992. Op zijn theaterzolder KIM (Kunst Is Modder) in het Gentse Oudburg verzamelde hij enkele vrienden en collega’s uit zijn toenmalige theaterverleden (o.a. uit het Etherisch Strijkersensemble Parisiana) voor de voorstelling Kom Terug. Het was de eerste van een aantal producties die gecreëerd en getoond werden in de intimiteit van de repetitiezaal. Maar geleidelijk aan ontdekte ook het grote publiek ‘het best bewaarde geheim’ van Gent, en waren voorstellingen zoals Nachtelijk Symposium, Regent en Regentes, Brand en Armarium Mortis te zien in Gentse en andere zalen in binnen- en buitenland.
In 1999 maakte Eric De Volder Diep in het bos / Au fond du bois in samenwerking met componist Dick van der Harst van Het muziek Lod. Daarna volgden Vadria, Zwarte vogels in de bomen en Achter ’t eten / Après manger.

In 2000 mocht De Volder de Thersitesprijs van de Vlaamse theatercritici in ontvangst nemen, en in 2001 de Cultuurprijs van de Stad Gent “omwille van zijn grote artistieke integriteit, zijn aandacht voor de volkse identiteit en de keuze voor de thematiek van de mens in zijn kleine leefwereld”. Voor de tekst van Zwarte vogels in de bomen kreeg De Volder in 2003 de Vlaamse Cultuurprijs voor Toneelliteratuur. Tegelijkertijd sleepte hij ook de Vlaamse Cultuurprijs voor Podiumkunsten in de wacht. Achter ‘t eten werd in 2004 bekroond met de Grote Theaterfestival Prijs 2004 terwijl de voorstellingen Brand en Au nom du père geselecteerd werden voor respectievelijk de edities van 2005 en 2006.

Eric De Volders theater gaat over kleine mensen en hun grote verhalen. Op zijn werktafel liggen dagboeken en oude briefwisselingen, krantenknipsels, foto’s, kunstboeken, doodsprentjes, medische encyclopedieën, missalen,… materiaal waar een geschiedenis aan kleeft. Met dat materiaal gaan de spelers aan de slag. Via improvisatiesessies gaan ze op zoek naar de stem van diegenen die door de officiële geschiedschrijving nooit gehoord zijn, naar een authentiek en universeel herkenbaar verhaal. Geleidelijk komen er personages tot leven: archetypische figuren die voorbij gaan aan elk psychologisch naturalisme. Met gegrimeerde gezichten en een vaak groteske lichaamstaal overstijgen ze op scène de banaliteit en de clichés van het dagelijkse leven en doen ze appèl op ons onderbewustzijn, op lang vergeten herinneringen, dromen en nachtmerries.

en ik zeg
doelloos ga ik vooruit
gelijk een kind
verrast door het afwisselende
benieuwd naar het verbeeldende
spelend met het onverwachte
begidst door het dramatische
en lachend naast de pot pissend
dromend van het raadselachtig onbekende
zonder dwang zonder richting zonder doel
mij beschilderend
mij ontwikkelend
dat is mijn levenswijze
dat is mijn omhulsel
ik ben dood en ik weet het niet
en het enige wat ik kan doen is mij overleveren aan de ceremonie
want wat dat sterft zal verder leven

Philippe Annaert (°1980)

Na het behalen van zijn kandidatuursdiploma rechten aan de Universiteit van Gent besloot Philippe Annaert (1980) een andere wending aan zijn leven te geven en begon hij aan de opleiding dramatische kunsten aan het Conservatorium van Gent. Hij kreeg er de kans om samen te werken met o.a. Ignace Cornelissen, Hilde Van Mieghem, Mieja Hollevoet, Steven van Watermeulen en Sam Bogaerts. Dit jaar studeert hij af met de eigen creatie Celebration of Sins. Ondertussen studeert Philippe Annaert ook kunst- en theaterwetenschappen aan de Universiteit van Gent.

Rein Decoodt (°1982)

Rein Decoodt (1982) is al van kindsbeen af bezig met muziek, zang, dans, circus en theater. Ze volgde een toneelopleiding aan de Kleine Academie in Brussel en liep een stage commedia dell’arte bij Carlo Boso in Parijs. Rein Decoodt was te zien in twee producties van Victoria: Kung Fu Best Of (Pol Heyvaert) en Youth Rules / Confusion Reigns (Roy Faudree van de New Yorkse Wooster Group). De Damen is haar eerste productie bij Toneelgroep Ceremonia.

Leen De Veirman (°1975)

Leen De Veirman (1975) studeerde kleinkunst aan Studio Herman Teirlinck. Via haar stage in Diep in het bos bij Het muziek Lod leerde ze Eric De Volder kennen en sindsdien is ze een vaste waarde bij Toneelgroep Ceremonia. Ze speelde mee in Vadria, Zwarte vogels in de bomen, Brand, Nachtelijk Symposium en Au nom du père. Daarnaast maakt ze ook deel uit van Toneelgroep Nunc; ze was te zien in de voorstellingen Je suis une étoile, Triphonia en Raisonnez, telkens op tekst en in regie van Benjamin Van Tourhout.

Johan Knuts (°1966)

Na twee jaar toneelopleiding aan Studio Herman Teirlinck begon Johan Knuts (1966) in 1990 te werken als freelance-acteur bij verschillende gezelschappen en theaterhuizen in Vlaanderen en Nederland. Sinds 1993 maakt hij deel uit van de vaste kern van Toneelgroep Ceremonia, en was hij er te zien in o.a. Nachtelijk Symposium, Regent en Regentes, Zwarte vogels in de bomen, Brand en Au nom du père. In 2003 schreef en regisseerde hij voor Toneelgroep Ceremonia De vier seizoenen. Onlangs schreef en regisseerde hij Edelfinger voor Theater Malpertuis, waar hij schrijver/regisseur in residentie is. Hij blijft de volgende seizoenen ook bij Toneelgroep Ceremonia actief, zowel als speler als als auteur en regisseur.

Ivo Kuyl (° 1957)

Ivo Kuyl studeerde Germaanse filologie en filosofie in Antwerpen en Leuven en is sedert 1983 werkzaam in het theater, hoofdzakelijk als dramaturg, o.m. bij Arca (Gent), Stichting Noordelijk Theater De Voorziening (Groningen), Antigone (Kortrijk) en momenteel bij KVS (Brussel). Hij stond mee aan de wieg van de vernieuwde theateropleiding van het RITS in Brussel, waar hij sedert 1998 diverse vakken heeft gedoceerd (momenteel: hedendaagse dramaturgie). Af en toe staat hij ook op de planken, recent nog in In het lot gevallen (KVS) en in diverse afleveringen van Mancha! (KVS).

Ineke Nijssen (°1960)

Ineke Nijssen (1960) behaalde het diploma van agogisch toneelkunstenaar aan de Toneelacademie van Maastricht. Ze kwam daarna al snel in Gent terecht, en werkte in het Speelteater van Eva Bal met verschillende regisseurs samen, onder wie Frans Vander Aa, Rieks Swarte, Craig Weston en Eva Bal zelf. Ze leerde er ook Eric De Volder kennen, en speelde sinds de oprichting van diens Toneelgroep Ceremonia in 1992 in bijna al zijn stukken mee, waaronder Kom Terug, Nachtelijk Symposium, Regent en Regentes, Zijde daar, Brand & Au nom du père. Via De Volder kwam ze in contact met Dick van der Harst en was ze te zien in de muziektheatervoorstelling Diep in het bos/ Au fond du bois van Het muziek Lod en de coproducties met Toneelgroep Ceremonia Vadria, Zwarte vogels in de bomen en Achter ’t eten/ Après manger. Daarnaast is Ineke Nijssen bij het grote publiek ook bekend van haar televisiewerk, zoals Onvoorziene Omstandigheden (TV1), Daar is de deur (Ketnet), 24 op 24 (TV1), De Rederijkers (Canvas), Koppen Dada (TV1) en Voetzoeker (Canvas).

Chris Thys (° 1954)

Chris Thys (1954) studeerde Toneel en Woord aan het Koninklijk Muziekconservatorium Gent. Ze maakte jarenlang deel uit van het NTG-gezelschap, daarna ging ze op vraag van Franz Marijnen naar de KVS. Ze kijkt met vreugde terug op o.a. Kwartet met Lidwien Roothaan, Oom Wanja met Albert Lubbers, Phaedra’s Love en Beeldbeschrijving met Paul Peyskens, De Misantroop met Franz Marijnen, Kalldewey Farce met Jos Verbist, Moeders gaan dood met Lucas Vandervost, Parasieten met Raven Ruëll en Schitz met David Strosberg. Chris Thys doet ook regelmatig televisiewerk; zo was ze een paar jaar geleden te zien in Stille Waters. De Damen is haar eerste productie met Eric De Volder.

Hendrik-Hein Van Doorn (°1968)

Hendrik-Hein Van Doorn (1968) studeerde in 1993 af aan het Hoger Sint-Lucasinstituut te Gent als grafisch vormgever. Na het volbrengen van zijn legerdienst nam zijn parcours een andere wending: hij werd in 1994 door Eric De Volder uitgenodigd om mee te spelen in Nachtelijk Symposium en sindsdien is hij een vaste waarde binnen Toneelgroep Ceremonia. Hij was er o.a. te zien in Dolmen, Regent en Regentes, Zwarte vogels in de bomen, Brand en Au nom du père. In 2003 schreef Eric De Volder speciaal voor hem de monoloog Het Nijlpaard, waarmee Hendrik-Hein Van Doorn nu nog steeds door Vlaanderen en Nederland tourt. Daarnaast ontwerpt Van Doorn regelmatig affiches of rekwisieten voor Toneelgroep Ceremonia: de poppen uit Au nom du père bijvoorbeeld zijn grotendeels van zijn hand.

Benjamin Van Tourhout (°1977)

Benjamin Van Tourhout (1977) studeerde Sound and Vision aan het Conservatorium van Den Haag en volgde daarna een toneelopleiding aan het Gentse Conservatorium. Via zijn stage in Vadria (coproductie met Het muziek Lod) leerde hij Eric De Volder kennen en werd hij een vaste waarde binnen Toneelgroep Ceremonia. Hij was er te zien in Zijde daar, Brand, Nachtelijk Symposium en Au nom du père. Benjamin Van Tourhout is ook de drijvende kracht achter Toneelgroep NUNC, waarvoor hij o.a. de voorstellingen Je suis une étoile, Triphonia en Raisonnez schreef en regisseerde.