Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

De Vlaamse jazz is in Nederland vrijwel onbekend. Dat het toch de moeite loont om over de grens te luisteren bewijst Jef Neve. De 28-jarige pianist is in enkele jaren naar de top geschoten van de kleine maar boeiende Vlaamse jazzscene. Hij was op jonge leeftijd al een veelgevraagd sideman en inmiddels is hij overladen met prijzen en compositieopdrachten. Zijn cd’s zijn jazzbestsellers. Op Neves eerste prominente concert in Nederland, zaterdag in het Amsterdamse Bimhuis, bleek waarom. Wat een pianist.

Techniek is iets waar je vanachter een vleugel gemakkelijk mee imponeert. Jef Neve heeft een sublieme techniek. Maar die ligt niet aan de oppervlakte. Wat je hoort zijn uitnodigende muzikale ideeën en solo’s die geavanceerd zijn en diepgang hebben zonder een moment ingewikkeld te klinken.

Neves band is alleen al opvallend door de sterke composities. Veel pianotrio’s werken met bestaande nummers, waarbij het meer gaat om de deconstructie van thema’s dan om het neerzetten ervan. Neve mag zijn materiaal dan eveneens te lijf gaan met een enthousiaste schatgravermentaliteit, voordat hij begint met spitten staat er wel iets.

Vet stuwende lijnen in de linkerhand gedubbeld met de zingzoemende contrabas van Piet Verbist, daar heeft de pianist een liefde voor. Daaroverheen zet hij melodieën die weliswaar jazzy zijn, maar die eveneens refereren aan pop en klassiek zonder bedacht te klinken. De veelal langzaam stijgende akkoordenschema’s lenen zich perfect voor een zorgvuldige spanningsopbouw, die het trio op een hartverwarmende manier ten uitvoer brengt.
De ogenschijnlijk bescheiden, subtiel gruizig stuwende drummer Teun Verbruggen voelt het zelfverzekerde spel van Neve perfect aan. Net als de pianist en de bassist is hij voortdurend aan het variëren en reflecteren, terwijl zijn spel rust blijft uitstralen. De musici geven je een bijzonder goed gevoel.

Het mooie van het Jef Neve Trio is dat het ondanks zijn toegankelijkheid niet gelikt klinkt.

http://www.volkskrant.nl