Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

Vanaf vrijdag is Kortrijk twee weken lang in de ban van artistiek geweld. Wij raden u vijf voorstellingen aan – voor wie niet uit het ruime aanbod van het kunstenfestival Budafest kan kiezen.

No dice

Het New Yorkse cultgezelschap Nature Theater of Oklahoma zet voor het eerst voet op Belgische bodem, en doet dat in stijl. De saga No dice is een breed uitgesponnen klaagzang op de banaliteit van het alledaagse. De regisseur Pavol Liska en zijn spelers sprokkelden meer dan honderd uur nietszeggende telefoongesprekken met vrienden en familie bijeen. Ze herwerkten die tot een uur of drie materiaal, en debiteren die op een manier waarvan elke zichzelf respecterende method acting acteur rillingen zou krijgen. No Dice is een grappige, bevreemdende voorstelling die de vermoeiende lichtheid van het bestaan geestdriftig in de schoot van het publiek werpt.

I/II/III/IIII

Kris Verdonck was vorig jaar ook al bij Budafest te gast met een installatie. Ditmaal hangt hij in vier etappes vier danseressen aan een machine die het romantische balletideaal van weleer mogelijk maakt: een gewichtloos, tot in de puntjes gedisciplineerd lichaam dat de zwaartekracht tart zonder bloed, zweet of tranen te vergieten. Een spot volgt de ballerina’s en creëert een intrigerend schaduwspel van rompen die telkens nieuwe patronen vormen. Maar na de solo en het duet begint de machinerie lichtjes te haperen. De tentoongestelde bewegingsperfectie vertoont barstjes. De oogstrelende marionetten worden lappenpoppen die hun gratie en houvast geleidelijk aan verliezen.

Nightlife

De jonge choreografen Tarek Halaby en Sujata Goel borduren voort op hun passie voor films die schaamteloos met de slechte smaak flirten. Hun vorige duet, Disco Dancer, verwees al even naar het artistieke potentieel dat suikerzoete Bollywooddrama’s en B-films in zich kunnen dragen. Nightlife haakt daarop in en laat op melodramatische wijze zien wat er gebeurt wanneer de door media overspoelde stadsmens het contact met de wereld en zijn soortgenoten verliest.

Animal femelle

Een tijdje terug was Mark Tompkins in België al te gast met een mannenversie, nu is het de beurt aan de vrouwen om in zijn arena te stappen en het spel van meester en dienaars uit te vechten. In een schreeuwerige setting vol glitter en glamour wacht het beest in elke worstelaar rusteloos op zijn kans om los te breken en zijn klauwen in het vlees van de ander te zetten. Hoe bloeddorstiger het publiek, hoe beter. Hyperenergiek, intelligent entertainment met scherpe weerhaken.

Rumore rosa

Het Italiaanse theatergezelschap Motus droomt anderhalve eeuw na Wagner nog altijd van het ultieme Gesamtkunstwerk. Hun voorstellingen jagen een sublieme unie van tekst, beeld en muziek na. Rumore rosa is een claustrofobisch portret van drie in de steek gelaten vrouwen. Hun bindings- en verlatingsangsten laten zich niet zomaar aan de kant schuiven. Het stuk is losjes gebaseerd op Rainer Werner Fassbinders melodrama De bittere tranen van Petra von Kant.

www.destandaard.be