Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

Schrijver Dimitri Verhulst nam een uur lang met veel verve de rol van Ruth Joos over. Wie gisteren tussen 12 en 1 naar Radio 1 luisterde, is het niet ontgaan: in plaats van de cultuurbabbels van Ruth Joos kreeg de luisteraar de vuile lollen van een dj uit Reetveerdegem. Die draaide liedjes uit vervlogen tijden en berichtte tussendoor in ernst over de formatiecrisis.

De gast-dj was schrijver Dimitri Verhulst, die in de aanloop naar zijn voorleestournee volgende week een uur lang “cultuurradio” mocht maken. De stunt bracht de luisteraars in wanhoop én vervoering. “Eindelijk eens andere liedjes op Radio 1.”
In de Radio 1-studio’s hing een samenzweerderige sfeer. Even na 12 zou Verhulst het overnemen van Ruth Joos, een stunt die ze voor haast iedereen geheim hadden gehouden. “Spannender dan de AKO”, glunderde Verhulst, terwijl de wangen van Joos met de minuut roder kleurden.

Als Verhulst van wal steekt, is de Reyerslaan onmiddellijk een straat in Reetveerdegem, het Vlaamse dorp dat het decor is van zijn bestseller De helaasheid der dingen. “Welkom beste luisteraar bij Radio Liars”, begint Verhulst, “alles hits achter de rits”, en hij kondigt een plaatje van de illustere Engelbert Humperdinck aan, “speciaal voor Karin van de paardenbeenhouwer en voor haar bontgebonkte kop: ‘Blue Spanish Eyes’.”
Hilariteit in de studio, maar hoe de kaping wordt onthaald in de huiskamers? De eerste reacties in de mailbox getuigen van verwarring. Veel verwarring. “Uw zending wordt ernstig gestoord door een of andere zender, ik ontvang jullie niet meer op fm 95,7”, schrijft een verschrikte luisteraar. Andere trouwe luisteraars weten het nu wel zeker: het komt nooit meer goed met Radio 1.

De spanning in de studio neemt toe als er nieuws over de regeringscrisis binnenkomt. Verhulst blijft er rustig onder en leest netjes af hoe Reynders gevraagd heeft om de stemming over B-H-V uit te stellen. Om kort erna weer op zijn elan door te gaan, bijvoorbeeld met de melding dat de valse tanden die Witi heeft uitgekotst tijdens een feestje zijn teruggevonden door de Fons. “Fons heeft ze afgespoeld en u kan ze komen afhalen bij Radio Liars, ze staan hier naast mij en ik kan u zeggen: ze doen er mij aan denken dat ik mijn auto eens moet wassen.”

In de studio komen ze niet meer bij, tot aan de andere kant van het glas plots de gestalte van de nieuwe Radio 1-baas Wim Coessens wordt herkend. “Hij lacht niet”, stelt iemand in de studio vast. “Hiervoor gaan we onder ons voeten krijgen”, voorspelt Joos, maar helaas, een weg terug is er nu niet. Verhulst heeft dat ook begrepen en steekt nog een tandje bij. Zoals het een amateur-dj betaamt, begint hij luid en vals mee te zingen met de door hem gekozen liedjes. En als hij even later ‘Zondagmiddag Lilian’ van Louis Neefs oplegt, zingt de hele bemanning van de studio mee.

En blijkbaar niet alleen zij. Terwijl de ene helft van de mailende luisteraars zich wanhopig afvraagt wat hier aan de hand mag zijn, blijkt de andere helft met volle teugen te genieten. “Eindelijk eens andere liedjes op uw radio!”, mailt ene Tom Van Dyck, terwijl Alain Quackelbeen (niet uit Reetveerdegem) de playlist opvraagt. Genoten heeft ten slotte ook de heer Van der Meeren. “Doe zo voort!”, mailt die, “de muziek is voortreffelijk, alleen jammer dat hij meezingt.”