Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

KYOTO, Al Gore, de klimaatconferentie, biodiesel Het ecologische lot van onze planeet staat in het centrum van het maatschappelijk debat. En dat wordt stilaan ook gevoerd in de theaterzalen.
Door het toneelgezelschap Lazarus, bijvoorbeeld. Lazarus is een spin-off van het in 2005 gesplitste toneelgezelschap De Onderneming.

Ryszard Turbiasz, Koen de Graeve, Joris Van den Brande, Pieter Genard en Günther Lesage maken er de kern van uit. ,,Ik denk niet dat wij de ecojongens van het theater zullen worden,’’ zegt Günther Lesage, ,,al is het ecologische aspect wel aanwezig in onze nieuwe voorstelling Tabula rasa . Maar onze planeet wordt ook met andere dreigingen geconfronteerd. Door bepaalde politieke ontwikkelingen – door het nucleaire programma van Iran bijvoorbeeld – maar ook door factoren die we niet in de hand hebben, zoals de mogelijkheid dat er ooit een meteoriet zou inslaan op Aarde. Dat besef gaat gepaard met angsten, en wij wilden vooral een licht werpen op de vraag hoe de mens daarmee omgaat. In hoeverre heeft hij de wil en is hij in staat om de wereld te verbeteren.”

Lazarus doet dat aan de hand van een aantal zelfgeschreven scènes, maar ook met beelden van straatinterviews. ,,We hebben aan de meest uiteenlopende mensen lukraak vragen over deze thema’s gesteld. We zijn mensen tegengekomen wie het allemaal niet interesseert en anderen die erg bezorgd zijn en zeer bedachtzaam antwoordden.”

Die tweedeling tussen believers en non-believers , willing en unwilling lijkt zich ook op andere niveaus af te tekenen. Lesage: ,,Als we het over het klimaat hebben, frappeert het mij toch dat China en de Verenigde Staten nog altijd geen handtekening hebben gezet onder het Kyoto-protocol. In die zin vind ik dat een aantal wereldleiders zwaar in de fout gaat om redenen die vooral met geld te maken hebben. Daarom zie ik de toekomst niet echt rooskleurig in.’‘

Lazarus ging ook de VRT-radiojournalist Jef Lambrecht interviewen, ,,omdat die een goede kijk heeft op de problematiek in het Midden-Oosten dat een broeihaard is van mondiale dreigingen. Hij zegt dat de wereldbevolking eigenlijk even collectief zou moeten stoppen met wat ze bezig is, om een periode van bezinning en constructieve creativiteit in te lassen. Ik begrijp die utopische gedachte wel, maar we leven ondertussen natuurlijk met 6,53 miljard mensen. Daarom kan het waarschijnlijk geen kwaad om in die wereld die almaar sneller begint te draaien constant aan de alarmbel te hangen. Ook in een vak als het onze lijkt het me belangrijk je engagement ten opzichte van de samenleving op te nemen.”

Ziet Lesage dat ook bij andere theatermakers? ,,Gezelschappen als Stan en Dood Paard zijn uitgesproken voorbeelden van collectieven die zich op een zeer gedegen manier engageren. En daarnaast valt het op dat de voorstelling Als, dan van de KVS - over de verhouding tussen wetenschap en kunst – een aantal gelijkenissen vertoont met de onze. Tegelijk beseffen wij zeer goed dat de thema’s waar het om gaat erg breed en ambitieus zijn, vandaar onze fragmentarische aanpak.

www.lazarusvzw.be