Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

DAS is dood, leve Cie Cecilia

Drie maanden nadat bekend raakte dat theatermaker Arne Sierens een nieuw Gents gezelschap zou vormen met Marijke Pinoy en Johan Heldenbergh, werd hun geesteskind gisteren officieel boven de doopvont gehouden. Het heet Cie Cecilia, naar de Romeinse martelares die later als Sint-Cecilia patrones werd van talrijke koren en fanfares.

‘Maar ze interesseert ons meer als vrouw dan als heilige”, aldus algemeen directeur Stef Ampe. “Zo kuis was ze trouwens niet, wel erg standvastig. In Gent lag ze aan de basis van de Gentse Feesten, toen die in 1843 ontstonden uit de grote stadsconcerten van de beruchte muziekmaatschappij Sint-Cecilia.”

De stad Gent en haar mensen zullen ook de kern uitmaken van het artistieke verhaal van Cie Cecilia, zegt Pinoy. “Weg van het papier en de literatuur boren we radicaal levende bronnen aan en zoeken we onze inspiratie in het nu en in de samenleving. We kiezen voor een ritueel en fysiek theater dat een publiek zo direct en zo emotioneel mogelijk kan raken.” Zo willen de drie vaak gaan samenwerken met Gentse ‘amateurs’, waaronder jongeren en allochtonen. Onderling zien ze geen vaste taakverdeling. Cie Cecilia wil collectief werken, vertrekken vanuit improvisatie en denken vanuit de speler als maker. “Zo maken we het verschil met een stadstheater als NTGent”, zegt Sierens. “We passen meer in de lijn van het vroegere kamertoneel, ergens tussen de grote huizen en de spelerscollectieven in.”

Helemaal nieuw is Cie Cecilia natuurlijk niet. Het gezelschap is het resultaat van de subsidiehalvering in juni van DAStheater, waar Sierens de artistieke wederhelft vormde van Johan Dehollander. Die moest DAS eind vorig jaar verlaten na een ‘noodgedwongen beslissing’ van de raad van beheer, en zou zich nu concentreren op zijn vroegere parcours met De Enthousiasten (Dirk Van Dijck en Ryszard Turbiasz). Ook Sierens, Heldenbergh en Pinoy hebben zo’n verleden met elkaar, in wisselende verbanden. Heldenbergh: “Arne heeft mij gered van een leven lang Carpetland toen hij mij in ‘98 vroeg voor Mijn Blackie, terwijl ik na Ten oorlog nooit nog theater wou spelen. En Marijke ken ik natuurlijk van bij Zuidpool. Zij was altijd dé actrice die Arne vroeg voor rollen van vrouwen die geen meisjes meer waren.”

Onlangs maakten de drie ook samen Maria, eeuwigdurende bijstand, en het was tijdens de repetities voor de Franse versie ervan dat het eerste idee voor Cie Cecilia begon te rijpen. Sierens: “We zaten in de boomgaard van Marijke, en toen belde Stef met het slechte subsidienieuws. Nog geen vijf minuten later zei ik tegen Johan en Marijke: ‘Weet ge wat, we beginnen gewoon met iets anders. Dat ze allemaal mijn kloten kussen!’ Et voilà.” Cie Cecilia debuteert in juni met Trouwfeesten en processen bij HETPALEIS. Niet in de Balkan dus, zoals oorspronkelijk gepland. Voor de samenwerking met een fanfare van daar was geen geld meer. Begin volgend seizoen volgt op initiatief van Pinoy een productie over Soeur Sourire.

Het nieuwe gezelschap gaat onder dak op de industriële ACEC-site, waar DAS begin dit jaar al naar verhuisde. Het wordt er deel van het grote Gentse reconversieproject De Expeditie. “Ons engagement kwam door de subsidiebeslissingen flink in gevaar, maar dankzij een toekenning van 200.000 euro uit het Fonds voor Culturele Infrastructuur en een extra inspanning van 50.000 euro door stad en provincie, kunnen de eerste verbouwingen nu toch eind 2006 starten”, aldus Ampe. Die geven Cie Cecilia zicht op een nieuwe repetitieruimte naast het kantoor, als er in juni 2007 tenminste geen nieuwe subsidieontgoochelingen uit de kast vallen.

http://www.demorgen.be