Arts Centre Vooruit, Ghent, Belgium

GENT l Kunstbende is een vaste waarde geworden in het Vlaamse cultuurlandschap. Liselotte Accoe, ex-De La Vega, Brahim, actrice Leen Roels, stand-upcomedian Sammy Deburggraeve: ze zetten allemaal hun eerste artistieke stapjes in de wedstrijd van Villanella.
Dit jaar schreven zo’n 3.000 jongeren tussen 13 en 19 zich in. Negen categorieën waren er: van video tot muziek, van dans tot games en sites. Na twaalf voorrondes bleven 200 finalisten over en die streden zaterdag om een plaatsje op het podium van de Gentse Vooruit.

Meteen al spotten we het talent van morgen. Lisa Verbelen (18) uit Antwerpen en Katrien Valckenaers (17) uit Leuven, alias Vivey en Debbey, tonen zich in de categorie performance twee straffe madammen. Hun in het Engels gebrachte absurdistische sketch The Musicstore is dodelijk grappig.
“Het gaat over niets, hoor”, zegt Verbelen onmiddellijk op de vraag of ze een bepaalde boodschap wilden brengen. “Als de jury voor een mooie tekst of een moraal gaat, maken we geen schijn van kans. Deze sketch is ontstaan op de reünie van het kamp waar we elkaar een jaar geleden hebben leren kennen. Wijzelf vonden het toen ongelooflijk grappig, maar niemand met ons. Noem dit een test voor ons gevoel voor humor.” En de ambities reiken ver. “We willen zeker verdergaan met deze alter ego’s. Op termijn kunnen we misschien gadgets op de markt brengen: Vivey en Debbeypoppen, boekjes à la Vivey en Debbey op het strand…”

Niet iedereen is al zo berekend met zijn carrière bezig. In de gangen van de Vooruit worden kunstwerken en foto’s tentoongesteld. Rond het werk Lust, een in rood licht badende kijkdoos waarin een mannetjespop zich vergaapt aan pornografische beelden, staat het groepje juryleden en maakster Sofie Van der Goten (17) uit Boechout.
“Wat wil je dat ik hierbij voel?” “Wat is jouw ideale lusthuis?” “Wat is er mis met een man die naar een vrouw kijkt?” Het meisje heeft deze tirade aan diepzinnige vragen duidelijk niet verwacht en wordt steeds bleker. Na afloop zucht ze hoorbaar opgelucht. “Ik had niet gedacht dat ze zoveel zouden moeten weten”, zegt ze. “Ik ben helemaal geen kunstenares. Dit is gewoon een werk dat ik voor school moest maken over de zeven hoofdzonden. Eerlijk gezegd vind ik het zelf een beetje vies.”
Aandacht in deze zaal gaat dan ook vooral naar een centraal opgestelde antieke kast. Op de deuren is een sexy geklede vrouw geschilderd, vanbinnen een bange naakte man. Honey, I’m Home van De Muzen, lezen we op het titelkaartje.

Bij de vertoning van de filmpjes in de categorie video botsen we op De Morgen-filmjournalist Jan Temmerman, jurylid. “Ik doe dit niet zozeer om nieuw talent te ontdekken, daarvoor zijn deze kandidaten te jong en nog te weinig gevormd. Ik vind het vooral fascinerend om te zien hoe ze ondanks hun jeugdige leeftijd en met erg bescheiden middelen vaak heel goede dingen maken. Dat die goesting er al is om een verhaal te vertellen, is fantastisch.”

Terwijl de juryleden beraadslagen, regelt coördinatrice Amelie Aernaudts de laatste praktische dingen voor de prijsuitreiking. “Het zit er alweer bijna op”, zucht ze. “Opnieuw was het een sterke editie. Elk jaar weer denk ik: waar halen ze het? Het leuke is ook: je vindt hier zowel creatieve bommetjes als absolute leken die gewoon eens zot willen doen op een podium.”

En dan is het zover: de prijsuitreiking. Die verloopt al even chaotisch en prettig gestoord als de hele wedstrijd. Maar gerechtigheid geschiedt: Vivey en Debbey winnen de prijs voor beste performance. Het is alleen maar wachten op de poppetjes.

• www.demorgen.be